Die ogen toch.

Mijn moeder bracht haar kapotte bril binnen bij de oogarts, in een klein zakje had ze de twee kleine vijsjes gestoken die zij nog bij de gebroken bril had gevonden. Tot haar verbazing rommelde de opticien in een doosje en haalde er nog twee andere kleine vijsjes uit te voorschijn. Toen zij vroeg waarom hij niet de oorspronkelijke vijsjes gebruikte, die zij met zoveel moeite uit de lange haren van het vloerkleed had gehaald, zei hij:"Sorry mevrouwtje, dat waren geen schroefjes, dat waren kruimels."



















