Begeleiding van vormelingen ...

De 18 vormelingen van Meeswijk en Leut en hun begeleidsters luisterden heel geboeid naar mijn verhaal en reageerden voortdurend met talrijke vragen : heerlijk !!!

Reeds voor het 10de jaar op rij , zonder onderbreking, mocht ik spreken voor de jongeren die weldra gevormd worden : deze keer wel een "aangepaste" vertelling met veel info over "Oorlog en Vrede" , verhalen uit 1914 - 1918 vooral in Leut en Meeswijk!

FOTO : 2 jongeren tonen een passeursraam uit WOI en "beleven" een ontsnapping naar Nederland!

KLIK op de FOTO

Natuurlijk waren er ook de andere aspecten van onze Boodschap voor een Betere Wereld : het ontwikkelen van talenten EN het zich ten dienste stellen van anderen ! Hopelijk ... blijft er iets van onze Boodschap "nazinderen" !

Toen ik ik 1981-1982 (!) - dus "even" geleden - een aantal weken thuis moest "zitten" met een gebroken knieschijf, schreef ik een boek van een 60-tal pagina's over de KAV van Lanklaar.

De gebroken knieschijf zorgede er wel voor dat het een heel ongewone "viering" werd: meestal schrijft men bij 50 of 75 of 100 ... jaar vereniging maar ... toen was het 55 jaar KAV Lanklaar. Vermoedelijk zijn er weinig werken geschreven bij het 55-jarig bestaan van een vereniging.

Heel wat foto's sierden de publicatie en het is tijd om er weer eens ééntje onder de aandacht te brengen: een 'viering" uit 1961 met op de onderste rij , 2de van rechts, mijn schoonmoeder Anna Bocken (+  15 - 12 - 2007)  ...

KLIK op de FOTO

KAV Lanklaar , een vereniging die ooit tot 300 leden telde en enige tijd geleden tot "FEMMA" herdoopt werd.

Naast de groepsfoto vond ik ook nog een foto van onze nachtoefening! We waren natuurlijk heel goed "gecamoufleerd" met de nodige struiken en ... met zwarte schoensmeer op ons gezicht!

FOTO : gereed voor de "nachtoefening" !

KLIK op de FOTO

Omdat we bij de chiro dikwijls nachtspel hadden op kamp (toen kon dat nog heel veilig) , was ik wel wat gewoon en ... dat heeft een makker en mij een extra-vermelding opgeleverd.

We moesten proberen tot in het vijandelijk kamp door te dringen en daar op ongeveer 10 meter van de tent van de "vijandelijke" legeraanvoerder een soort "zegeboom" aan te raken en daar een geluid op een soort "stam" (tamtam ?) te maken: wie daarin slaagde was natuurlijk de beste soldaat !!! En ... de vijand dacht dat het onmogelijk was ! Maar ...

We zagen hoe de ene na de andere van ons aanvallend peloton gesnapt werd. Toen ... bedachten we een oude list: we hadden het "paswoord" gehoord : een verdediger riep "Albert" en dan moest zijn maat "Antwerpen" antwoorden : zo wist hij dat het een "vriend" was uit zijn eigen kamp. MAAR ... we hadden natuurlijk door dat die anderen ook dezelfde uniformen droegen. Dus... nadat we een tijdje in een gracht onder takkenbossen gelegen hadden en vele "vijanden" over ons heen gestapt waren, stond ik recht , stak mijn armen in de lucht (als een krijgsgevangene) en zei tegen mijn maat om zijn geweer met de loop tegen mijn rug te houden.

De verdedigers dachten dat er weer een "vijandelijke soldaat" gevangen genomen was en ... riepen "Albert" ... mijn maat zei dan "Antwerpen"  en zo geraakten we tot in het vijandelijk kamp bij de "boom".

De commandant van de vijand was niet erg tevereden maar de onze des te meer !!!

Een pluim en ... een geweldige herinnering, ook aan de prachtige chirokampen !!!

Al die studies over de Eerste Wereldoorlog doen me uiteraard af en toe eens denken aan de eigen legerdienst in 1964 ...

Eerste 3 maanden opleiding in Mechelen : morse-afdeling: die die daa ... tot band 21 ! Dat betekent 21 groepen van 5 letters op 1 minuut ! De moeite hé !

We hadden al wel geseind bij de chiro maar hadden toen ons morse-alfabet geleerd met een woordenreeks waarbij alle lettergrepen met een "o" voor een streepje of langer signaal stonden en de andere voor een puntje of kleine "die"!

Bijvoorbeeld : die die die   daaa daaa daaa   die die die  = S O S  (hadden wij geleerd als : Sikkepit   Oorlogsvloot   Sikkepit .  Maar als je zo blijft denken kom je niet ver in snelheid , dus, gewoon reageren op de klanken.

Tijdens één van de "oefeningen" werd een groepsfoto gemaakt : ondergetekende staat op de bovenste rij uiterst rechts !

KLIK op de FOTO !

Van Mechelen ging het naar Westhoven bij Keulen : 3 maanden geseind en ten slotte de laatste maanden rondgereden als chauffeur van een kolonel: een toffe ervaring want de Franstalige kolonel stond voor zijn generaalsexamen Nederlands: hij sprak dus voortdurend Nederlands in de auto en ik mocht hem verbeteren en ... zelf sprak ik altijd Frans want naderhand zou ik Franse les geven tijdens mijn hele "carrière" !

Nog meer dan 12.000 km ongevalvrij gereden en ... dus 6 dagen extra verlof verdiend (2 per 4000 km)! Een unieke ervaring waren ook de "NATO-maneuvers" : toen kon ik tolken in 4 talen ... Daar vertellen we nog wel over !

Zou het dan toch eens een "rustige" week worden ? Een even "recupereren" (heel zware kou ...) en ook wat voorbereiden...

Vandaag (slechts) 2 koorrepetities (OKRA en Mannenkoor) en volgende zaterdag spreken voor de Vormelingen van Leut en Meeswijk over "Onze Boodschap voor een Betere Wereld" , met als ondertitel "Is er echte "vrede" mogelijk onderr de mensen?"

Weer een hele uitdaging om te spreken voor de 12-jarigen: veel aandacht voor o.a. cyberpesten , het begrip "oorlog" en de vreselijke computerspelletjes waarbij je zoveel mogelijk "tegenstanders" moet "uitschakelen" ! "Spelen" met mensenlevens...

FOTO : nog even terugdenken aan de geslaagde Good Luck Verenigingenquiz van vorige zaterdag : de zaal loopt vol ... 59 ploegen!

KLIK op de FOTO

Gisterenavond mocht ik voor het 5de jaar op rij de Good Luck Quiz presenteren . Hoofdsponsor Rotary had weer de financiële basis gelegd voor een mooie som : dankzij ook nog andere sponsoren konden we weer 2500 Euro uitdelen aan de eerste 20 ploegen van de 59 (!) die meededen en allemaal verenigingen vertegenwoordigden van Dilsen-Stokkem!

Deze keer werd er ook nog eens 2500 Euro geschonken aan het goede doel : "De Weijers" , een begeleidingstehuis voor jongeren van 0 tot 20 jaar: het is gelegen aan het Heuvelsven in Lanklaar en directrice is C. Dirckx , een oud-leerlinge !

Hartelijke dank aan de sponsoren en aan alle vrijwillig(st)ers - in het bijzondezr aan Hubert en Jef die het ganse jaar op pad zijn om dit  mogelijk te maken!

FOTO : overhandiging van de cheque aan "De Weijers" !

KLIK op de FOTO

En ... nu op weg naar een volgende editie : 5 maart 2016 ... hopelijk zijn we er dan weer allemaal bij !!!

Het is een geweldige avond geworden in het Cultuurcentrum van Zutendaal : 165 aanwezigen !

Doorheen het verhaal van de Eerste Wereldoorlog vertelde ik over de gesneuvelden, de weggevoerden ,de krijgsgevangenen en de burgerbevolking van Zutendaal tijdens die "Groote Oorlog". De aanwezigen waren geboeid, ¨lieten hun emoties blijken en ... zongen mee of lachten eens bij de humor uit die dagen.

Met ons mannenkoor brachten we een aantal soldatenliederen die pasten bij het moment dat in de vertellingen naar voor kwam! Bedankt mannen !!!

Tijdens de Last Post (die ik om de synthesizer speelde) stond iedereen heel respectvol recht in een eerbiedige en "erende" stilte! Bedankt lieve mensen van Zutendaal voor jullie hartverwarmende reacties !

FOTO : samen met ons mannenkoor

KLIK op de FOTO

Op de lezing in Zutendaal toon ik onder andere een dagboekfragment van een "weggevoerde". Uit zijn kamp in Ordhruf schrijft Jozef Martens op 1 januari 1917 , naast zijn Nieuwjaarswensen :

" Gij weet niet wat een geluk dat gij aan huis hebt. Nu hebben wij hier al een maand gezeten en nog niet een dag gehad dat wij half genoeg gehadt hebben van die slechte kost…"

Een ontroerend getuigenis van één van de 57 Zutendaalse weggevoerden die - gelukkig - allen naar huis terugkeerden: "levend "... maar getekend met onuitwisbare sporen ...

KLIK op de FOTO : dagboekfragment Jozef Martens 

Als ik de commentaren mag geloven - en waarom zou ik dat niet doen - dan is de lezing in Maaseik als heel boeiend ervaren, leerrijk, vol emoties, en ... respect voor allen die tijdens de eerste Wereldoorlog verschrikkelijke ervaringen meemaakten. Het "invullen" van de plaatselijke situatie maakt telkens weer heel wat emoties los ...

Men had 70 stoelen klaargezet en ... er moesten er nog 20 bijgeplaatst worden ...

FOTO : even rustig nadenken in de (nog) lege zaal ... in het prachtige kasteel Wurfeld !

KLIK op de FOTO

En nu bereiden we onze lezing voor van overmorgen, vrijdag, in het Cultuurcenrum van Zutendaal : er zijn reeds 100 reserveringen ...

Ook die lezing passen we weer aan , aan de lokale situatie: een boeiend speurwerk iedere keer!

Vanavond is het zover : we zijn in Wurfeld en ... hebben voor onze lezing weer een "update" gemaakt naar Maaseik toe!

Enkele plaatselijke anekdootjes, al dan niet dramatisch, illustreren de situatie in Maaseik , Neeroeteren en Opoeteren.

Een voorbeeld :

Op 17 augustus werd in Maaseik officieel medegedeeld dat soldaat Jozef Theelen gesneuveld was bij de gevechten rond Herstal. Een plechtige "lijkdienst" werd gehouden in de Kruisherenkerk en ... een week later kwam er te Maaseik een kaartje aan van soldaat Pierre Reumers: hij bevond zich in het gevangenenkamp van Münster en ... bij hem verbleef Jozef Theelen, gezond en wel ...

Een gelukkige ontwikkeling ... maar die was er voor heel veel soldaten (en burgers) niet ...

Een ander "feit" ...

In oktober 1916 vluchten de "weerplichtigen" Leon Denis en Leon Schepers , beiden uit Maaseik , via Nederland: omdat Maaseik (!) dat niet verhinderd heeft worden "gedurende 4 weken alle hotels en cafés gesloten en is het gedurende die weken verboden de woning te verlaten tussen half acht 's avonds en 4 uur 's morgens!"

KLIK op de FOTO

We vertelden over de gesneuvelde Porta Felix. Dankzij de goede zorgen van een vriend uit Westende konden we een foto krijgen van het graf van Felix op het kerkhof van Adinkerke.

KLIK op de FOTO !

Mijn eerste directeur , ZEH Kruisheer Donaat Snijders, schreef in zijn boek over de Eerste Wereldoorlog in Neeroeteren: "Een kruis is een wonde die nimmer helemaal geneest" ... : daar moest ik aan denken toen ik de zoveelste foto van een graf in mijn presentatie over die oorlog plaatste ...

Toch ... gaan we verder ...

Vandaag zijn er 3 koorrepeties :

- met OKRA bereiden we onze optredens voor : Limburgs koortreffen in Heusden-Zolder en ons "eigen" Paasfeest : we willen daar van Mozart het "ABC" brengen op een heel eigen wijze : "neet gemeekelek" !!!

- de mannen van het kerkkoor van Meeswijk studeren de oorlogsliederen in die we vrijdag zullen brengen in Zutendaal

- in Lanklaar bereiden we de gewone wekeliojkse vieringen voor en de vieringen met Pasen

In Maaseik (Wurfeld , kasteel, 3 maart 20 uur) - ook elders - vertellen we zeker over de gesneuvelde Felix PORTA. Deze oorlogsvrijwilliger werd geboren in Meeswijk op 24 april 1896.

In 1914 volgde hij lessen aan het college van de Kruisheren in Maaseik : Retorica , grieks-Latijn... en ... tijdens een les vroeg hij aan de leraar of hij naar het front mocht vertrekken als vrijwilliger ... en nog voor het einde van de les vertrok hij ... om "zijn heilige plicht" te doen en ... te sneuvelen te Diksmuide op 13 januari 1916 ...

KLIK op de FOTO

Volgens enkele makkers die erbij waren, zou hij gestorven zijn na de woorden : "'t Is niets, het is voor mijn Vaderland" : ... woorden om eens heel lang en diep over na te denken ... tientallen gedachten gaan dan door je heen ...

Terwijl we de "figuurlijke" laatste hand leggen aan onze lezing van volgende dinsdag in Maaseik (kasteel Wurfeld te 20 uur) , bereiden we ook de volgende lezing "intens" voor : vrijdag 6 maart in het Cultuurcentrum van Zutendaal , op uitnodiging van VTB-Cultuur.

Gisteren was ik er om de zaal eens "in ogenschouw" te nemen : we zingen er ook enkele soldatenliederen met een 9-tal mannen van "ons" mannenkoor Meeswijk.

Ik ontmoette er Chris Remans en samen poseerden we even bij de "Stahlhelm" die in Zutendaal gearriveerd is: een "eerste" gebruik van dat "symbool"!

KLIK op de FOTO

De "zin" van die helmen vind je in deze tekst :

De afgelopen maand vormde het Kolonel Dusartplein in Hasselt het decor voor de tentoonstelling “Limburg 1914-1918: Kleine verhalen in een Groote Oorlog”. Naast een imposante blackbox waarin de multimediale tentoonstellingsfilm werd getoond, sierden 44 identieke betonnen Stahlhelmen het Dusartplein, dat zelf ook getekend is door (herinneringen aan) de Groote Oorlog. De 44 helmen symboliseren de Duitse bezetting in Limburg. Elke helm vertegenwoordigt één Limburgse gemeente en vertelt via een QR-code een uniek lokaal oorlogsverhaal. Na afloop van de tentoonstelling zwermden de 44 helmen uit over heel Limburg, elk op weg naar zijn gemeente. In alle gemeenten zullen jong en oud aan de slag gaan om het oorlogsverhaal op het betonnen oppervlakte creatief uit te beelden en een boodschap mee te geven. Op deze manier zal dit Wereldoorlog I-project gedeeld en gedragen worden door alle 853.000 Limburgers.

Het was inderdaad heel "divers" , die dag van de diversiteit aqan de KHLim.  Bij mijn "vertelling" over de "Boodschap voor een Betere Wereld" bleef men vooral stilstaan bij het cyberpesten: duidelijk een "item" dat heel veel aandacht verdient en zeer moeilijk ligt omdat iedere geval vrijwel uniek is. Er zijn daarom ook geen "eensluidende" oplossingen...

Nog even rondgelopen op de "markt" en daar een praatje gemaakt met de mensen van "Make a Wish" , de organisatie die we 2 jaar geleden nog steunden met een mooie cheque ter gelegenheid van onze Verenigingenquiz. Die gaat ook dit jaar weer door, nu voor een andere "goed" doel (reeds meer dan 50 ploegen ingeschreven !): vorig jaar konden we stevig bijdragen aan een speciale rolstoelfiets ...

FOTO : even poseren bij de "mascotte" van "Make a Wish" ...

KLIK op dfe FOTO

We zijn weer eens in ons foto-archief gedoken en ... we vonden een mooie klasfoto die ook nog netjes gedateerd is : schooljaar 1933 - 1934 !

De jongens poseren voor de camera van mijn oom Pol Peeters (- hij hoofdonderwijzer in 1934, in navolging van zijn vader Frans Peeters, mijn grootvader) , - op de speelplaats van de voormalige Jongensschool aan de Kruisstraat in ons dorp Lanklaar!

KLIK op de FOTO

We gaan zeker op zoek naar wat namen! Op de bovenste rij, 6de van links , mijn (+) neef Victor Medaer...

Toch nog even terugkomen op de geslaagde lezing in Gerdingen !

Bij iedere lezing is Jos Vaesen aanwezig samen met zijn echtgenote. De broer van zijn grootvader - Theodoor Vaesen -  sneuvelde aan de IJzer omdat een fragment van een ontploft kanon hem vrijwel "doorboorde". Samen met een chirurg haalde mijn oom-brancardier Henri Medaer (oudste broer van mijn vader) het "fragment" uit het lichaam van zijn beste vriend. Dat "fragment bewaarde hij als een relikwie en na zijn overlijden schonk onze familie het aan de familie Vaesen  ( een fragment van 1,020 kg!)

Bij de kleine tentoonstelling die ik nu telkens opzet met originele "items" uit mijn collectie, tonen we ook iedere keer het "fragment" !

FOTO : Jos helpt me om in Gerdingen de "tentoonstelling" even uit te bouwen : in zijn hand het "fragment" ... telkens komen de emoties weer boven ...

KLIK op de FOTO