De Vrietselbeek...

Het was fijn in Gierle : heel gezellig , wandeling met social distance en... er werd heel veel gemusiceerd : zoon Bart op altviool, kleinzoon Maarten  op klarinet en schoondochter Jessica op piano , een wondermooie Chopin !

Moet er nog meer zijn ???

Onze oudste zoon wordt vandaag al 51... niet te geloven hoe snel de tijd vordert !!!

Dus... op weg naar een deel van onze "bubbel".... en geen bubbels drinken want... auto-rijden !!!

Het minste wat je kan verwachten in een crsisistijd - zoals deze - is één-duidigheid in de communicatie. En... dat ontbreekt...

We mogen de grenzen over... maar de Fransen sturen je terug... je mag de grens over om... en dan moet je maar een uitleg verzinnen...

Eén-duidig : (we halen er voor één keer de bepaling eens bij) :  Eenduidig betekent dat iets maar voor één uitleg vatbaar is. Het is dus duidelijk en niet anders op te vatten. Een ander woord voor eenduidig is ondubbelzinnig. Wanneer iets juist wel dubbelzinnig is, kan het op verschillende manier opgevat worden. In de taal wordt een dubbelzinnige zin een ambiguïteit genoemd.

Een rustig bubbel-weekend toegewenst !!!

Deze avond houden we het kort...

Er is veel te doen om "bubbels" tegenwoordig...wel... deze avond hebben we lekkere bubbels gedronken met onze "bubbel": heerlijk om weer eens onze familie te zien en bij te praten !!!

En tijdens het verlengde weekend... het is bijna alsof je dat niet meer aanvoelt... werken we aan de geschiedenis van onze familie en van het Maasland in diverse aspecten: langzamerhand zullen we hopelijk toch terugkeren naar "haalbare" activiteiten ! 

Het was weer een heel gezellig kwartiertje deze voormiddag : "facetimen" : een mooi beeld van enkele OKRA-koorleden , ieder vanuit "zijn" kot.

Zo zien we elkaar nog eens en kunnen we wat bij-babbelen. Nieuws "doorgeven"...

Annie vanuit Maasmechelen , het echtpaar Anita en Roger in hun kot in Stokkem , en wij vanuit ons kot in Mulheim. We missen de gezellige repetities maar zijn heel blij dat we er nog gezond bij-zijn.

Plannen smeden is moeilijk: Annie hielp deze week bij het verzorgen van 4 (!) uitvaarten en Maasmechelen en zelf verzorg ik er 2 in Mariaheide: het leven... 

Met pijn in het hart hebben we onze "familievakantie" naar het Eurostrand aan de Moezel in Leiwen moeten afzeggen: voor het 4de jaar op rij zouden we daar naartoe gaan met kinderen , kleinkinderen en de schoonouders van zoon Luc .

Maar ja... laat ons hopen dat we volgend jaar weer samen kunnen gaan: een heel mooi park met vele activiteiten en dat in gezinsverband. Ook in het boek in de "kapel" waarheen we dagelijks wandelden... zal dit jaar geen tekst bijgevuld worden...

Het belangrijkste is dat we allemaal - ook onze blogbezoek(st)ers  - veilig doorheen deze crisis komen! Vrijdag speel ik weer orgel en zing ik in Mariaheide tijdens een uitvaart ... 

"Met inachtname van alle veiligheidsmaatregelen ga ik nu dinsdag , 26 mei , toch weer orgel spelen bij een uitvaart. In Mariaheide zal ik alleen zijn en de "social distance" kan daar gemakkelijk gehandhaafd blijven.

Met wat afwisselende muziekstukken kunnen we de pijn bij het afscheid hopelijk een beetje verzachten... Zo werd er door de familie gevraagd om "Nader bij U mijn God", te spelen en te zingen...

Het is geen gemakkelijke tijd, zeer droevig ook voor vele mensen die familieleden, vrienden,...verliezen.

Zelf had ik enkele vertelanmiddagen  en dagtrips volledig geregeld maar die moeten nu afgezegd worden. Niet eenvoudig ... een voorbeeldje : vanaf 1 juli zou het in Den Bosch toegelaten zijn om de Binnendieze-tocht te maken met 4 personen per boot: als je daar bent met een groep van minimaal 40 personen... ja, wat moet je dan ??? En... dan zou de grens ook nog moeten opengaan voor zo een reis, en met hoeveel mag je in een bus reizen en met een mondmasker gedurende heel wat uren...

We zijn nog niet bij het "normale"... althans zo noemden we de pré-coronatijd...

Bij deze warmte hebben we er een heel rustige dag van gemaakt : wat foto's en berichtjes naar kinderen en kleinkinderen gestuurd en... een stevig aantal uurtjes gelezen in een boek over de Tweede Wereldoorlog , jaren geleden geschreven door Mr G B J Hilterman: twee delen van elk een 400-tal pagina's... we zijn  er dus nog lang niet doorheen . En ik heb altijd pen en papier bij om interessante weetjes te noteren die weer "ooit" van pas zullen komen bij lezingen of vertelnamiddagen !!!

Dagtrips in juni worden afgescharft... sommige groepen willen verplaatsen naar september en/of oktober maar wat dat zal geven weten we nog niet. Voor de historische tocht over de Binnendieze in Den Bosch kunnen slechts 4 personen in iedere boot plaatsnemen: en we zijn meestal met meer dan 40...

En eindelijk... nog eens een half uurtje ppiano gespeeld... eenvoudige stukjes maar muziek moet niet altijd moeilijk zijn om mooi te zijn !!!

Toen ik vandaag de berichtgeving probeerde te volgen over de toelating om nu in de "coronatijd" naar de zee te mogen gaan , namelijk toelating voor de mensen met een tweede verblijf, moest ik onwillekeurig denken aan mijn lezingen over de Eerste Wereldoorlog : ook in 1914 was er een "race naar de zee"...

Hopelijk wordt het daar geen slagveld... zoals toen en... nu eerder met ongevallen als er massaal vertrokken wordt... alles onder water zetten bij deze droogte... zal wel alleen maar kunnen met zeewater: toen ook !

In onze "opruimingsperiode" ben ik nu bezig aan documenten uit WOII: enerzijds is er het verhaal van mijn vader die op gevaar van eigen leven een som geld voor leger-voedsel bewaarde tijdens zijn krijgsgevangenschap en anderzijds heb ik wel een aantal documenten waar ik nog meer over zal vertellen !

Terwijl ik op TV een prachtige uitvoering bekijk en beluister van Mozart's Requiem denk ik aan de vele slachtoffers die deze coronatijd eist...

Ik heb zo dikwijls tijdens mijn lezingen over WOI gesproken over de Spaanse Griep : je noemt dan heel hoge getallen maar achter ieder cijfer zit er een mensenleven , een familie...Tijdens mijn lessen Geschiedenis behandelde ik de Pest , een pandemie in de 14de eeuw : huizen met besmette mensen werden in brand gestoken of ramen en deuren werden dichtgenageld om de epidemie in te dijken , of op de deuren van huizen waar iemand woonde die besmet was schilderde men een groot kruis... Zelfs voor de paus in Avignon was er geen remedie: daarom "woonde" hij in een grote zaal van het paleis in Avignon , een groot bed, een tafel en een zetel , alles omringd door heel zware gordijnen waaronder men zijn eten en drinken doorschoof.

Nu zijn er geneesmiddelen , vaccins , gespecialiseerde afdelingen in ziekenhuizen, beademingstoestellen... en nog... wordt er koortsachtig gezocht naar een nieuw vaccin.

Dat zijn gedachten wanneer je weer een bericht leest van een bekende die eenzaam heen moest gaan en in stilte begraven wordt...