Geschiedenis van het Maasland

Het verhaal van de Limburgse mijnen komt zeker aan bod. Bij ons gaat het meer specifiek over de mijn van Eisden.

KLIK op de FOTO : op de boerderij "Het Vierveld" - in ons dorp achter de Zuid-Willemsvaart - werden de paarden verzorgd die beneden in de mijn de wagonnetjes met steenkool moesten voorttrekken. De paarden kwamen ongeveer 1 maand per jaar boven , in de open lucht , in de vrije natuur. En... er waren veel muizen in de mijn: daarom waren er ook heel wat katten beneden...

Zo rijgen we de anecdootjes aan elkaar !

Op 9 oktober geef ik een lezing voor de Vereniging PROBUS. Thema : De Geschiedenis van het Maasland. Dus...voorbereiden. En...vandaag een eerste beeldje uit de presentatie.

KLIK op de FOTO : het uitermate gevaarlijke werk in een primitieve silexmijn : we zijn in de omgeving van Maastricht , richting Luik, namelijk in Rijckholt.

Het beeld is uiteraard een "reconstructie" !

Een mooi beeld is deze foto ( even KLIKKEN ) van de voormalige mess van de officieren op het vliegveld bij As. Daar verbleven de piloten. Na de oorlog kwam de "zaal" terecht bij hotel Mardaga in As : dansfeesten werden er georganiseerd.

En nog een "maar" : op zaterdag kon men gaan dansen van 15 tot 21 uur : de reden? Dan vertrok de laatste trein vanuit het station in As ! En nu... is 21 uur dikwijls zelfs te vroeg om te "beginnen" !

Waar ik zeker uit ga citeren tijdens lezing 100 is het oorlogsverslag dat over ons dorp Lanklaar geschreven werd door mijn opa langs moeders zijde : Frans Peeters , ten tijde van de Eerste Wereldoorlog hoofdonderwijzer in ons dorp.

KLIK op de FOTO : Frans Peeters : °Lummen 14-01-1873 en + Lanklaar 4 - 01 - 1961

In zijn zakelijke maar tevens boeiende stijl schrijft hij hoe hij de oorlogsjaren in ons dorp beleefd heeft ! Hij betekende heel veel voor ons dorp: werd hoofdonderwijzer , bibliothecaris , gaf Godsdienst toen het een tijdje niet op het programma stond in gemeentescholen , was meer dan 50 jaar schatbewaarder van de kerkfabriek en hielp vele mensen met het formuleren en schrijven van brieven.

Vlak na de Duitse inval verstopte hij de koperen klinken van de vensters van onze Lagere School en na de oorlog groef hij ze op !!!

Duizenden soldaten stierven in hospitalen tijdens WOI. Zo was er o.a. het ziekenhuis in Calais. Er bestaan lijsten die via het internet terug te vinden zijn. Klinkt eenvoudig maar... het is niet altijd gemakkelijk.

Zo zocht ik al herhaaldelijk in de lijsten : Maesen van Neeroeteren staat vermeld als Maisin... dat lukt nog wel maar... Beuten uit Stokkem... die vond ik terug als REUTER...

KLIK op de FOTO : Henri Beuten aan het graf op het kerkhof in in Calais

Dat beeld gaan we tonen en het verhaal over die naam gaan we zeker vertellen  ! 

Van lezing 100 wil ik natuurlijk een bijzondere gebeurtenis maken.

Ik probeer zoveel mogelijk "individuele gevallen" te bespreken , eerder dan voortdurend te zitten hameren op het ongelooflijk groot aantal slachtoffers. Die voorbeelden geven een "gelaat" aan alles wat er gebeurd is.

KLIK op de FOTO : Zo herlees ik bijvoorbeeld het boek "Brieven uit de loopgraven 1914 - 1918" , brieven vertaald uit het Frans.

Indrukwekkend... boeiend , maar vooral beklijvend !

KLIK op de foto : bij parfumerie Delforge op de Citadel in Namen

Nog een indrukwekkende plek in de gangen van de voormalige kazematten : de temperatuur is er constant, winter en zomer , en daar gebeurt dan het proces van de rijping.

Wat een heerlijke reis naar Namen met de groep FEMMA van Lanklaar! Een heel fijne sfeer , vele vragen, steeds mooi op tijd , een zonnig weertje en... wat een heerlijk middagmaal in "Les Tanneurs" !!!

KLIK op de FOTO : de groep poseert op de Citadelle

Met dank aan fotograaf Frans Willen voor de prachtige foto en aan FEMMA Lanklaar voor de geweldige sfeer !!!!

Op dinsdag 17 september mag ik weer gaan gidsen in Namen : deze keer voor de groep FEMMA uit Lanklaar.

We zijn met 49... en het belooft een mooie dag te worden !!!

KLIK op de FOTO : weer lekker eten bij les Tanneurs , l'hôtel du prisonnier : de baas verkoos een dag en een nacht gevangenis boven een fikse boete !

We brengen wel verslag uit !

De uitnodiging voor lezing 100 (!)  is klaar : er zijn enkele versies : een algemene ... en een "bijzondere" voor alle oud-strijdersverenigingen.

KLIK op de FOTO : de "algemene" : van ganser harte WELKOM !

Met dank aan schoondochter Jill en kleindochter Julie !

Nog even terugkomen op de prachtige daguitstap naar Namen. Ik mocht er gids zijn voor bijna 50 leden en vrienden van de Stokkemer Arnold Sauwenkring "De Bakeman" !

KLIK op de FOTO

En volgende dinsdag , 17 september , heb ik een 50-tal leden bij van FEMMA Lanklaar... voor eenzelfde dagtrip !!!

+28 – 09 – 1918  :  Jonkershove :

Mathieu Kaes  : door een obusscherf (rug) zeer zwaar gewond wordt hij overgebracht naar het (veld)hospitaal in Hoogstade. Henri Medaer (oudste broer van mijn vader) was bij hem toen Mathieu het kruisje van zijn paternoster op zijn lippen drukte en zijn laatste adem uitblies

Op ereveld van Sint Rijkers werd hij begraven

KLIK op de FOTO : aan het graf op het kerkhof van De Panne : Mathieu werd geboren in Stockheim op 07 - 09 - 1894

Sinds 17/6/1924 rust hij op het kerkhof van de Panne,  graf D182

Diezelfde dag sneuvelt nog een Stokkemenaar Lambert Leenders, °Stockheim op 19/6/1893. +Stadenberg

Tijdens mijn verhaal over de Eerste Wereldoorlog zal het uiteraard ook gaan over de "Doodendraad" en de middelen die gebruikt werden om er doorheen te  komen.  Het "passeursraam" was één van de mogelijkheden. Toen ik in 2014 begon met de lezingen over de Eerste Wereldoorlog (herdenking 100 jaar) gaf ik o.a. een lezing in het Cultureel Centrum van Maasmechelen : daarbij hoorde een tentoonstelling. Als blikvanger werd er toen een passeursraam perfect nagemaakt ! Waarvoor nog steeds grote dank !

KLIK op de FOTO : een "passeursraam"

Passeurs waren mensen die al dan niet tegen een zekere vergoeding mensen hielpen om doorheen de draad te kunnen geraken  naar het neutrale Nederland : daar kon men blijven maar vele vrijwilligers trokken dan verder via Engeland naar het front !Gevaarlijk : zeker 2000 volt... even aanraken was voldoende om het leven te verliezen.

Het "verblijf" in de loopgraven was verschrikkelijk , ook los van de ontploffende granaten. Na dagen rondploeteren in de modder waren de voeten heel nat en was er geen mogelijkheid om ze te drogen. Dat leidde uiteindelijk tot de "loopgravenvoet"... waarbij amputatie regelmatig voorkwam.

En toen vonden Engelsen een "oplossing" : teken een hoofdletter A , werk ze dan uit in hout en draai ze om. Het A-Frame.

KLIK op de FOTO : reconstructie (eigen foto) , uitgewerkt op het industrieterrein van Boesinghe door mijn vriend Patrick 

Nu kon het water onder de latten doorstromen en liep men niet in de modder rond.

Tijdens onze dagtrip naar Namen bracht ik de goep bij Parfumerie Delforge : een heel interessante "ontdekking" , zeker voor de dames... maar ook de mannen genoten ervan.

KLIK op de FOTO : een mooie plek tijdens de rondleiding...

Dit schrijven ze er zelf over :

Buskruit en kanonnen werden ingeruild voor een aantrekkelijker wapen, het parfum. De kelders van het Château des Comtes de Namur fungeren nu als een uitzonderlijk laboratorium waar tientallen geuren rijpen. De locatie is niet willekeurig gekozen. De parfumerie is direct verbonden met een netwerk van kazematten waar een constante temperatuur heerst, een belangrijke troef voor het ontwikkelen van parfums.

Beslist een bezoekje waard ! Op 17 september ben ik er met FEMMA Lanklaar... maar helaas... de bus is vol.  Schitterend !