Mien moo, vrogger, reurn zich aait in t plat. Ik zol t ok wa wiln, mer dee tied he'w ehad. De sproak van mien moo, de bosschop verstoan, dat is in al dee joarn verleurn egoan.
Doarum zwieg ik stille. Doarum proat ik gin plat. De leu verstoat t nich meer, dee tied he'w ehad