Naar de inhoud

Poezie, verhalen en gedichten

Poezie van de amateur
akke.beakke.be

Berichten van 18 december 2006 tot 24 december 2006

Honden geluk


Wij waren steeds je grootste fans

als je ons begroette was het net een dans

wij zien nog je kleine kopje aan de deur

Je guitig neusje snoof de nieuwe geur

Je nieuwsgierigheid dreef je binnen

je kwispelstaartje prikkelde onze zinnen

opgroeiend werd jij onze beste vriend

bij droefheid maakte jij ons goedgezind

rustend in onze armen

deed je ons hart verwarmen

De schok van je verdwijnen deed ons beven

Er ontbrak plots iets in ons leven

je later langs de weg te moeten vinden

deed ons beseffen hoe wij je minden

De tranen kwamen zonder schroom

We leefden wekenlang als in een slechte droom

… hondje van onze dromen

Eens zullen we elkaar weer tegen komen.

               ela

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Je kunt niet vatten hoe vrolijk wij zijn geworden

het was zalig dat niemand morde

De zon scheen reeds in ‘t zenit

Alles leek plots helder wit

Geen haren meer in zetels en op stoelen

Geen natte proppen meer in de schoenen

Geen plakkende tong aan onze wangen

Geen klonters meer die onder je staart hangen

Het dagblad bleef mooi opgevouwen

geen scheuren in onze mouwen

de kast en stoelpoten

blijven voortaan onbespoten

onze neus antwoordt geen keutels

geen gezoek meer naar onze sleutels

Ons bed ruikt niet meer naar de hond

het is nu weer heerlijk gezond

Dat je aangereden werd langs de baan

heeft ons enorm goed gedaan

‘t werd tijd dat je verdween

samen met de reuk van je knabbelbeen

De enige die nog treuren om jou zijn de buurman en zijn vrouw

Zij gaven je soms een snoepje

wij kregen het dan terug uit je poepje

Neem ons dus niet kwalijk dat we vrolijk zijn

Honden geluk is toch maar schijn.
              ela
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door ela om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

hangend. tweeluik.

Hangend

 

Hier hang ik dan, een losgeslagen wimpel

Niets kan mij nu nog ontplooien

De stijfheid in mijn leden wordt cruciaal

nakijken boven alle hoofden

Ik houd het overzicht voortaan

Mijn mond open voor het laatste beetje lucht

Denk niet dat ik jullie wilde roepen

Ik wil de lang verwachte hulp niet meer

Ik wil in eenzaamheid verschijnen

ontstijgen aan dit tranendal

Als je de deur opent zal ik nog bewegen

draaiend om mijn as als danser in de wind

Mijn triomf zal alles overtreffen

geweeklaag en gehuil van velen

Het raakt mijn koude kleren niet

De stemming zal een tijd versomberen

daarna wordt het zeker stil

Dan is mijn uur geslagen

Dan heb ik wat ik wil

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hangend

 

Hier hang ik dan, hoog en droog zoals men zegt

Enkel het koord is wat ongemakkelijk

Het snoert mijn keel dicht, zodat ik niet kan overgeven

Ik kreeg een stijve is dat niet geniaal

Ik kijk nu neer in alle decolletés

Mijn ogen puilen uit, of is dat zo normaal

ik wil mijn lippen likken met mijn open mond

Ik wilde roepen, kom snel zien

maar jullie zouden mij dan helpen hangen

Je zou teveel plezier hebben met mij

Naar boven wil ik in de hoogste toren

Open nu de deur, ik draai een pirouette door de wind

Geen danser die het beter doet

Afdekken van neus en sluiten van de mond

dat wens ik jullie door de reuk van stront

Jullie kunnen nu weer samen lachen

Misschien verslikken jullie zich wel

dan is mijn uur gekomen

dan lach ik, hoog en stil
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door ela om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Poezie, verhalen en gedichten

↑ Terug naar de berichten