Naar de inhoud

Poezie, verhalen en gedichten

Poezie van de amateur
akke.beakke.be

Berichten van 29 januari 2007 tot 4 februari 2007

EEN MEP OP HET HOOFD

het zwaard van DAMOCLES

De aarde brengt ons leven
de aarde brengt ons dood
soms is het mooi daar te vertoeven
soms brengt ze ons verschrikking
ontneemt de mens zijn dagelijks brood

Een kerf in de ondergrond
een siddering van oerkracht
vallend puin, kolkend water
slijk verdoofd, puin verplettert

een kreet van ontreddering
is er nu geen later?
het eden is grof en rauw
kinderen wenen klagend
ouderen apathisch
de wereld kijkt geschrokken toe

Vele handen willen helpen
weinigen zijn in staat
nog lang zal dit ons heugen
maar het is het einde niet, we moeten voort.
                 ela

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door ela om 15:49 Reageer op dit bericht Stuur door

TSUNAMI

TSUNAMI

Tranen uit het oude oog
zout en bitter
zwalpend tussen ongeloof en diep verdriet
het ingevallen gezicht doorkerft
de lippen trillend
de lach is zwaar verwoest
niemand meer om te omarmen
geen warmte meer
ijzig adervocht
de zondvloed is de dader
de aarde lacht hen uit
elke stap is nu te zwaar
het lichaam dreigt te barsten
een zondvloed van treurnis
de laatste tranen droggeweend
overmand door radeloze moeheid.
En.............?
              ela

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door ela om 15:34 Reageer op dit bericht Stuur door

Rust

 

 

Rust is iets wat ons doet hopen

dat niemand nog moet lopen

dat elke handeling, minimum blijft

dat alle fruit natuurlijk rijpt

Dat men zijn oren kan laten hangen

dat verdwijnt het spits verlangen

Om meer te horen dan een zucht

enkel heel veel meeuwen in de lucht

dat bloemen ruiken toch nog kan

alle auto’s in de ban

een rookpluim uit de schouw

een hemel strak en blauw

Het snorren van een kater

het kabbelen van wat water

mensen die murmelend praten in de avondzon

De nacht die valt in traag debiet

de mens die daarvan ten volle geniet

Dat is rust, niet te koop, nodig als brood

Je kunt ervan drinken, voelen en genieten

Het is iets wat men nog weinig ziet

ela

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door ela om 14:38 Reageer op dit bericht Stuur door

KLAAR ZIJN

 

Ben er helemaal klaar voor

een maand heeft het geduurd

ben nu wakker en droog

loop weer met gespannen boog

 

De bazen krijgen duivelskoppen

stoelen worden torenhoog

werktafels worden bloed arena’s

medewerker noemt men houten klaas

 

Vrije tijd veranderd in thuiswerk

ontbijtbuffet wordt nu snel een koffie

champagne belletjes worden wolkbreuk

gezelschapspellen lijken niet meer leuk

 

De buurvrouw lonkt naar mij als vroeger

buurman leent mijn boormachine

alles valt weer in het oude spoor

dus… ik ben er klaar voor.

ela

 

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door ela om 23:15 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Poezie, verhalen en gedichten

↑ Terug naar de berichten