Aanmoedigend knikken.

DE KINDEREN VAN DE SOETEWEY

Ze trekken ter schole ten halleveracht,
- Het dorpje ligt ver van ‘t gehucht, -
Om ‘t even, of liefelijk ‘t zonneke lacht,
voor wind noch voor regen beducht.
Met blauw-baaien rokskens,
De blinkende blokskens
Van ‘s zaterdag vers gevernist,
Zo trekken ze zwijgend
De koppekens nijgend,
Door regen, door sneeuw of door mist;
Dan spreken die boerengespeelkens geen woord,
De groten trekken de kleineren voort.
"Klikkerdeklakker", zo kloefren de rijen
Op blokskens voorbij langs de grauwe kasseien.

Op grootmoeders neusdoek, met kopspeld gehecht
En kleurig met bloemen bestikt,
De strogele haren, heel stevig gevlecht,
Met vuurrode lintjes getrikt;
Bol-rode gezichtjes
En ogen als lichtjes,
De handekens fris en gezond;
Hoe lief en hoe gekjes
Die boerene bekjes
Met koffierandekens rond;
Zo stappen ze fier en als waren ze rijk!
Hun neusdoekje sleept met z'n tippen door ‘t slijk,
"Klikkerdeklakker", zo kloefren de rijen
Op blokskens voorbij langs de grauwe kasseien.
Des zomers dan lopen de jongens voorop;
Ze knabblen aan raap of aan pee.
De meiskens die leren hun lessen luidop,
De kleintjes die zeggen ze mee.
Soms doen ze hun blokjes
En lichtgrijze sokjes
Aan ‘t oude kapelleken uit,
Dan klinkt langs de wegen
Het joelen u tegen
En ‘t plif-pleffend voetjes-geluid...
Maar zien ze in het deurgat hun moederke staan
Gauw schieten ze sokjes en blokjes weer aan.
"Klikkerdeklakker"... zo kloefren de rijen
Op blokskens voorbij langs de grauwe kasseien.

Dit prachtige gedicht geschreven door een hele goede en fijne vriend, namelijk!
HERMAN COPPENS
En jij maakt regelmatig zo iets origineel maar met een grote waarde.
Maar we vragen het eerst netjes. het  is geheel vrijblijvend hoor.

Ben wel een dag te laat maar beter laat dan nooit en onze dieren vegeet ik niet.

Alle dieren doen vandaag een beetje raar

(Joke Broersen)

Alle dieren doen vandaag een beetje raar
Want ze vinden dat dat best een keertje mag
Ze besloten deze morgen met elkaar
't Wordt vandaag een dolle, dwaze dierendag

  §

Het olifantje is een hol gaan graven
Het nijlpaard bouwt een nestje in de boom
En in een weiland zie ik mollen draven
Het lijkt haast wel een knettergekke droom

  ¨

Het haasje wil een grote leeuw gaan vangen
De zebra steekt zijn kop weer in het zand
De hamster spint een draad om aan te hangen
De vissen gaan uit wand'len op het strand
ª

De slakken zitten boven op hun huisje
De uil probeert te zwemmen als een vis
De tijger zit te piepen als een muisje
'k  Zal blij zijn als het morgen over is
©

Weerspreuken voor de maand oktober (wijnmaand)
 

• Is oktober nat en koel, wordt de winter zacht en zwoel.
• Is oktober warm en fijn, het zal een scherpe winter zijn.
• Blinkt oktober in zonnegoud, de winter volgt snel en koud.

• Houdt de boom de bladeren lang, wees dan voor een lange winter bang

• Als de bomen zich ontkleden, gaan de mensen zich meer kleden

• Tot het vallen van het blad, geuren doet het duizendblad
• Oktober met veel regendrang, maakt de sterke man nog krank
• Brengt oktober veel vorst en wind, zo zijn januari en februari zeer mild
• Zo oktober zo ook maart, dat heeft zich immer wel bewaard
• Verdwijnt de boer van de akker, dan worden hond en jager wakker
• Wie veel noten kan klippelen, zal nog van de kou gaan trippelen
• Worden de bladeren geel en krom, kijk dan maar naar de kachel om
• Zoals de weersheilige het eind oktober heeft gedaan, zo zal Allerheilige ermee verder gaan

JEEDEEKE

Elisabeth

Beautike.



Van Martina  gekregen, dankje.

27-09-2007

Het slechte nieuws is dat zij volledig niets meer aan mij kunnen doen en dat ik er zo moet mee verder leven. Sorry ik heb wel een rot dag gehad ook nu nog, ik ben een vogel voor de kat ! Zoals men dat noemt. Momenteel heb ik het er heel zwaar mee maar dat zal wel weer over gaan, zoals steeds. Het is alleen een zware pil om te verduren als je dat zo te horen krijgt. Nu moet ik  kunnen bekomen van het slechte nieuws en dat zal eventjes duren want dit is dus de rotste dag van mijn leven. Alleen heb ik geluk dat ik nog steeds DE HEER heb die mij door dik en dun steunt.
Ook mijn lieve echtgenoot die reeds heel veel heeft te verduren gekregen over mijn en zijn gezondheid. Het enige wat telt is onze liefde voor elkaar want die houd ons boven water, zoals men zegt.

 

12 dubbeltjes

Een man komt 's ochtends een koffiehuis binnen en bestelt een kop koffie. Hij drinkt het rustig op terwijl hij een krantje leest en loopt dan naar de bar om af te rekenen. "Hoeveel is dat?" "Een gulden dertig, meneer", zegt eigenaar Kees van het koffiehuisje. De man knikt en haalt uit zijn portemonnee 13 dubbeltjes. Hij maakt een stapeltje ervan in zijn handen en laat de dubbeltjes een voor een tussen z'n vingers uit vallen over de bar. De muntjes vliegen alle kanten op, tussen de kopjes en klazen, in de spoelbak, op de grond, onder de bar. Verbijsterd ziet Kees de man vrolijk fluitend de zaak uitlopen met het krantje onder zijn arm en zoekt na een diepe zucht het geld maar bij elkaar. De volgende ochtend komt de man met het krantje weer binnen en bestelt een kopje koffie. Even later wil hij weer afrekenen. "Een gulden dertig, he?" "Ja, meneer, een gulden dertig." De man haalt weer 13 dubbeltjes uit zijn portemonnee en laat ze tussen zijn vingers door over de bar heen springen, tussen de kopjes en de glazen, in de spoelbak, op grond, onder de bar, waarna hij weer even vrolijk verdwijnt, een zeer gefrustreerde Kees achterlatend om de boel bij elkaar te graaien. Zoals je al zou vermoeden, komt de man ook de derde ochtend een kopje koffie drinken."Een gulden dertig, toch?", vraagt hij even later aan de bar. Kees knikt en ziet hoe de klant een rijksdaalder uit zijn portemonnee haalt. Breed grijnzend haalt Kees 12 dubbeltjes uit de kassa en laat ze een voor een tussen z'n vingers door stuiteren over de bar, tussen de kopjes en de glazen, in de spoelbak, over de grond, onder de bar. De man opent zijn portemonnee, haalt er een dubbeltje uit, legt 'm op de bar en zegt: "Geeft u mij nog maar een bak koffie!"