SPREUK

Elisabeth

Beautike.



Van Martina  gekregen, dankje.

27-09-2007

Het slechte nieuws is dat zij volledig niets meer aan mij kunnen doen en dat ik er zo moet mee verder leven. Sorry ik heb wel een rot dag gehad ook nu nog, ik ben een vogel voor de kat ! Zoals men dat noemt. Momenteel heb ik het er heel zwaar mee maar dat zal wel weer over gaan, zoals steeds. Het is alleen een zware pil om te verduren als je dat zo te horen krijgt. Nu moet ik  kunnen bekomen van het slechte nieuws en dat zal eventjes duren want dit is dus de rotste dag van mijn leven. Alleen heb ik geluk dat ik nog steeds DE HEER heb die mij door dik en dun steunt.
Ook mijn lieve echtgenoot die reeds heel veel heeft te verduren gekregen over mijn en zijn gezondheid. Het enige wat telt is onze liefde voor elkaar want die houd ons boven water, zoals men zegt.

 

12 dubbeltjes

Een man komt 's ochtends een koffiehuis binnen en bestelt een kop koffie. Hij drinkt het rustig op terwijl hij een krantje leest en loopt dan naar de bar om af te rekenen. "Hoeveel is dat?" "Een gulden dertig, meneer", zegt eigenaar Kees van het koffiehuisje. De man knikt en haalt uit zijn portemonnee 13 dubbeltjes. Hij maakt een stapeltje ervan in zijn handen en laat de dubbeltjes een voor een tussen z'n vingers uit vallen over de bar. De muntjes vliegen alle kanten op, tussen de kopjes en klazen, in de spoelbak, op de grond, onder de bar. Verbijsterd ziet Kees de man vrolijk fluitend de zaak uitlopen met het krantje onder zijn arm en zoekt na een diepe zucht het geld maar bij elkaar. De volgende ochtend komt de man met het krantje weer binnen en bestelt een kopje koffie. Even later wil hij weer afrekenen. "Een gulden dertig, he?" "Ja, meneer, een gulden dertig." De man haalt weer 13 dubbeltjes uit zijn portemonnee en laat ze tussen zijn vingers door over de bar heen springen, tussen de kopjes en de glazen, in de spoelbak, op grond, onder de bar, waarna hij weer even vrolijk verdwijnt, een zeer gefrustreerde Kees achterlatend om de boel bij elkaar te graaien. Zoals je al zou vermoeden, komt de man ook de derde ochtend een kopje koffie drinken."Een gulden dertig, toch?", vraagt hij even later aan de bar. Kees knikt en ziet hoe de klant een rijksdaalder uit zijn portemonnee haalt. Breed grijnzend haalt Kees 12 dubbeltjes uit de kassa en laat ze een voor een tussen z'n vingers door stuiteren over de bar, tussen de kopjes en de glazen, in de spoelbak, over de grond, onder de bar. De man opent zijn portemonnee, haalt er een dubbeltje uit, legt 'm op de bar en zegt: "Geeft u mij nog maar een bak koffie!"                                          

Uitverkoop in de Konijnen-Bijenkorf

In de Konijnen-Bijenkorf daar is het uitverkoop.

Daar krijg je voor een prikje een konijnekussensloop.

Er zijn konijnebroekjes voor drie worteltjes het stuk

en bij de kinderwagens is het heel bijzonder druk. 

Er zijn konijne-nylons, o, die worden veel gevraagd, 

‘konylons’ ja, ze ladderen niet, zelfs als je er aan knaagt. 

Meneer Van Snuffert wil een fles met uitjes en augurken, 

mevrouw Van Oren-Pokkestaart wil naar de zonnejurken.

Ze willen allemaal in de lift, de liftboy staat te gillen: 

‘De derde! Schrijfbehoeften, lingerie, konijne-brillen!

De vierde! Levensmiddelen, corsetten, baby-wol!

Past op uw oren, dames, heren, ja, de lift is vol!’

Kijk daar, konijne-toffeltjes met echte vilten zolen

en een konijne-juffrouw demonstreert een rauwkostmolen:

‘U hoeft niet meer te knagen!’ zegt zij. ‘Dames! Kijkt u even!

Met deze rauwkostmolen blijft u eeuwig in het leven.’

Daar komt een dame met haar kinders, 't zijn er vierentachtig,

ze krijgen ieder een ballon, wat vinden ze dat prachtig. 

Och kijk, die twee konijntjes met hun oren in de knoop! 

In de Konijnen-Bijenkorf daar is het uitverkoop! (Annie MG Schmidt)

OP REIS


De kleine zwaluw kan niet slapen,
Al doet hij nog zijn best,
Al knijpt hij zijn twee oogjes dicht,
Hij woelt maar in het nest.

Maar denk het je ook maar eens in:
Dat je zwaluw bent,
Die van de wereld enkel maar
Één stukje weiland kent.

En dan opeens mag je op reis,
De zomer achterna.
Als hier het natte weer begint,
Ben jij in Afrika!

Gelukkig ga je niet alleen
Naar ver weg, overzee.
Familie, vriendjes, kennissen,
Wat zwaluw is, vliegt mee.

Je snapt wel dat dat zwaluwtje
Er niet van slapen kan. En àls hij eindelijk, eindelijk slaapt,
Waar, denk je, droomt hij van?

            (Mies Bouhuys)

Als de zomer haast voorbij is
staat de herfst al voor de deur
dan krijgen alle groene blaadjes
stuk voor stuk een nieuwe kleur
soms gaat dat een beetje langzaam
elke dag een blad of twee
als de boswachter dus tijd heeft
helpt hij graag een handje mee

Hij staat urenlang te zwoegen
met een verfbord en penseel
en hij maakt de groene blaadjes
rood, oranje, bruin of geel
eindelijk - het laatste blaadje
nu zijn alle bomen klaar
en als de blaadjes straks gaan vallen
harkt hij alles bij elkaar!
(schrijver onbekend)