Schrijvende harten

Meer over spierziekten
Postpolio syndroom

Wat is polio?
Polio - de volledige naam luidt: poliomyelitis anterior acuta - is een infectie die wordt veroorzaakt door een virus. De ziekte verloopt doorgaans zonder symptomen of in de vorm van lichte, griepachtige verschijnselen. In een klein aantal gevallen tast het virus bepaalde cellen in het ruggenmerg aan waardoor verlammingsverschijnselen optreden. Een deel van de getroffenen herstelt volledig. Bij anderen blijven meer of minder ernstige restverschijnselen bestaan.
Polio wordt ook wel kinderverlamming genoemd al worden tegenwoordig ook volwassenen getroffen.

Vaccinatie
In 1957 werd vaccinatie (in Nederland vooral via inenting) tegen polio mogelijk. Sindsdien komt polio in de westerse wereld nog maar zelden voor. Bij groeperingen die vaccinatie afwijzen, zijn nog enkele uitbraken geweest.
Wereldwijd wordt gestreefd naar uitroeiing van het virus. Er zijn gebieden in Afrika en Azië waar polio nog steeds voorkomt. Het poliovirus kan zich vrij snel verspreiden onder ongevaccineerde bevolkingsgroepen. Aangezien er steeds meer gereisd wordt, bestaat het risico dat het poliovirus Nederland binnenkomt. Vaccinatie blijft dus noodzakelijk. De vaccinaties geven vijftien jaar volledige bescherming tegen polio.
Als u reist naar landen waar het virus nog voorkomt, kunt u zich opnieuw laten inenten.

Wat is het postpolio syndroom?
Bij veel mensen die jaren geleden polio hebben gehad, doen zich ziekteverschijnselen voor die we het postpolio syndroom noemen (post = na, syndroom = complex van verschijnselen), afgekort PPS.
Een deel van de mensen die ooit polio kregen, blijkt vijftien tot veertig jaar na de oorspronkelijke acute ziekte last te krijgen van nieuwe verschijnselen, zoals:
- vermindering van spierkracht, soms ook in voorheen normaal functionerende spieren;
- vermindering van uithoudingsvermogen;
- ongewone en snelle vermoeidheid;
- spier- en/of gewrichtspijn;
- slecht verdragen van kou;
- in een enkel geval ademhalings- en slikproblemen.
Deze klachten worden veroorzaakt doordat zenuwtakjes die na de polio werden gevormd en de verbinding van de spiervezels met het ruggenmerg gedeeltelijk herstelden, geleidelijk aan hun functie verliezen.
Chronische overbelasting blijkt een belangrijke factor te zijn bij het postpolio syndroom.
Als u niet zeker bent over uw achteruitgang in functioneren, kunt u zich wenden tot de polikliniek neuromusculaire ziekten van een academisch ziekenhuis. Daar kan worden nagegaan of het om PPS of om een andere aandoening gaat.

Wat is er aan PPS te doen?
Als er sprake is van het postpolio syndroom is het belangrijk grote lichamelijke inspanning te vermijden en rust te nemen bij optredende vermoeidheid. Prestatiegerichte trainingen kunt u beter achterwege laten. Wel is het goed niet-inspannende oefeningen te doen onder leiding van een fysiotherapeut maar u mag hierbij uw vermoeidheidsgrens niet overschrijden.
Verder kunt u baat hebben bij het gebruik van (meer) energiebesparende hulpmiddelen, bijvoorbeeld voor de zelfverzorging, in de huishouding en bij het lopen; mogelijk kunt u uw woning en werksituatie aanpassen.
Het verdient aanbeveling te streven naar het juiste lichaamsgewicht.
Als u het bovenstaande in acht neemt, kan dit leiden tot een nieuw lichamelijk evenwicht en daardoor tot minder klachten.
 

Elisabeth

Elisabeth

Elisabeth

 
Elisabeth

Elisabeth

Elisabeth

 Elisabeth

Elisabeth

Allerheiligen,

Het oprijzend grijze, ontwaakt uit de nacht,

witte chrysanten, hulde, in potten gebracht,
de nieuwe dag, nog niet in volheid ontsproten,

ingetogen rust verstoort, doorheen gelopen.

Letters op het graf, symboliserende wijzer,

kruisen op het graf, het zwarte koude ijzer,

ons voorgegaan, niet ontsnapt aan de dood,

los geschreven woorden, wat het leven bood.

Bezinnen in de tijd, terugkerende gewoonten,

mijmerend, voorbij, wat zij ons ooit toonden,
Allerheiligen, de zielen weer helder in het zicht,
hun woorden zoekend, vroeger aan ons gericht.

Treurend slenteren, wenend, tussen dode lanen,

het weemoedig denken, rode ogen die tranen,

allen grote karakters, unicums, nooit vergeten,

trots hen gekend te hebben, hun lach te weten.

© Herman Coppens.

https://blog.seniorennet.be/uit_de_bundel

Verushka mijn teddybeer

Samen.

Gezellig zit ik in de zetel neer
Er hangt in de huiskamer een speciale sfeer
Mijn hondje komt erbij
Ach, wat voel ik me blij

Het rustige gevoel kan ik zo met mijn hond delen
Ik wil dat naar de webmaster van hondengedichten mailen
Buurman’s poes durft even naar binnen kijken
De deur open doen zou zeker geen gezond idee lijken

Toch doe ik even de achterdeur open
De kat komt naar binnen gelopen
Ik keek verbaasd om me heen
Ze miauwde alsof ze wou zeggen: goedendag iedereen

Het leek of mijn hond was van geen kwaad bewust
Ik heb haar dan ook eens gekust
De poes kwam zelfs even bij ons liggen
De hond bleef rustig en kwam op mijn schoot zitten

Zo trouw als een hond kan wezen
Was door de vriendschap met de poes bewezen
Zo hondje kan je werkelijk niet missen
En zeker niet meer uit het geheugen wissen

Mijn hondje wat moet ik zonder ze
Ze is ontzettend belangrijk voor me
Ze hoort er echt bij
Ze is een deel van mij.