
Bij toeval kreeg ik een gedichtenbundel in handen van Wislawa Szymborska.
Ik had nog nooit van haar gehoord, laat staan
iets van haar gelezen.
De gedichtenbundel met drieëntwintig gedichten heb ik ook
gekocht en ik zal zeker nog mee van haar lezen.
Wislawa Szymborska (Polen, 2juli 1923)
In 1996 kreeg Wislawa Szymborska de Nobelprijs literatuur
en mag de populairste Poolse dichter genoemd worden.
Een van de zeer vele
Ik ben wie ik ben.
Een toeval onbevattelijk
als elk toeval
Ik had toch andere voorouders
kunnen hebben,
en dan was ik van een heel ander nest
uitgevlogen,
of van onder een andere stam
in een schaal te voorschijn gekropen.
De kleedkamer van de natuur
herbergt heel wat kostuums.
Dat van de spin,de meeuw,de veldmuis.
Elk kostuum zit als gegoten
en wordt gehoorzaam gedragen
tot het is versleten.
Ik kon ook niet kiezen,
maar ik klaag niet.
Ik had iemand kunnen zijn
die lang niet zo afzonderlijk was.
Eentje van een school,mierenhoop of zoemende zwerm,
een door wind geteisterd landschapsfragment.
Een lang niet zo gelukkig iemand,
gefokt voor zijn bont,
voor een feestmaal,
iets dat onder een vergrootglas zwemt.
Een in de grond gevangen boom
waar het vuur steeds dichterbij komt.
Een grasspriet vertrapt
door de loop van onbevattelijke gebeurtenissen.
Iemand met een duister gesternte,
die voor anderen het licht is.
Of stel dat ik angst wekte bij mensen,
of alleen afkeer,
of medelijden?
Dat ik was geboren in de verkeerde stam en
dat alle wegen zich voor mij sloten?
Voor mij heeft het lot
zich tot dusver genadig betoond.
De herinnering aan goede ogenblikken
had me niet gegeven kunnen zijn.
Mijn neiging om te vergelijken
had me afgenomen kunnen worden.
Ik had mij kunnen zijn - maar zonder verbazing,
en dat had betekend
heel iemand anders.
Alles
Alles-
een schaamteloos woord, opgeblazen van hoogmoed.
Het moet tussen aanhalingstekens staan.
Het doet alsof het niets overslaat,
alsof het bijeenbrengt, omvat en inhoudt en heeft.
Maar intussen is het niet meer dan
een flard vol tumult.
Uit: HET MOMENT, gedichten.