Naar de inhoud

Herinneringen - gedichten en allerlei

Herinneringen - gedichten en allerlei
akke.beakke.be

Een roos

1tatbloem.gif
Ons leven gaat niet alleen maar over rozen.
Er zitten ook wel doornen aan
Ook al hebben we er zelf niet voor gekozen.
Maar heeft het lot het voor ons gedaan.
Want ieder mens krijgt in zijn leven,
zowel vreugde als verdriet.
Het word ons van bovenaf gegeven.
Zelf beslissen kunnen we het meestal niet.
Maar word er verdriet in je schoot geworpen.
En je ziet daarom het geluk niet meer.
Kijk je op tegen de dag van morgen?
En doet het denken daaraan je zeer?
Bedenk dan dat ook een roos met doornen,
heel mooi kan zijn.
Ook al zie je het niet meteen.
En dan doen die doornen je niet langer meer pijn.
En kijk je er gewoon overheen
Gr Monica .
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Elisabeth om 15:37 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Mijn gevoel

mijn gevoel

kijk me hier zitten dan
grote mond en stoer
een uitstraling hebben van
niemand draait mij een loer

gepokt en gemazeld.... midden in het leven gestaan
alles verwerkt met een lach.....en helaas te weinig met een traan
ik dacht dat niets mij nog kon verbazen
al laverend in het land der dwazen

maar net als ieder ander mens moest ik ook leren
om mooie momenten te koesteren en te waarderen
en te genieten van de kleine dingen in het leven
zodat ik weer met volle kracht mijn doelstelling na kan streven

door een naief verleden en impulsiviteit
maar vooral ook door een te goed vertrouwen
verloor ik een deel van mijn spontaniteit
zodat zelfs mooie vriendschappen mij ging benauwen

nu heb ik weer veel lieve mensen om me heen
en op mijn manier hou ik van ze. voor
zolang ze open en eerlijk tegen zichzelf blijven
ben ik de laatste die ze dan zou verdrijven

stap voor stap nader ik mijn doel
gelukkig heb ik weer gevoel
de moed heb ik nooit opgegeven
en ga nooit meer emotieloos door het leven
monica
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Elisabeth om 14:52 Reageer op dit bericht

Zorg voor een lach iedere dag

Een gevoel is iets wat jij alleen ervaart,
iets dat alleen in jou rondvaart.
Gevoelens komen uit het niets,
een gevoel dat zegt iets.

Er kunnen fijne gevoelens zijn,
maar ook gevoelens van pijn.
Gevoelens die je bang maken,
gevoelens waarvan je verdrietig kan raken.

De gevoelens die je niet blij maken,
zou je het liefst kwijtraken.
Dit is een onmogelijke wens,
Tenminste voor een mens.

Als jij weer rust wilt vinden in je hart,
moet je je zorgen leggen bij anders hart.
Leg alles bij hem neer,
en deel je zorgen met hem steeds meer.

Want niets is zo fijn,
als gevoelens delen met iemand die er altijd zal zijn.
Voor jou zal klaarstaan dag en nacht,
hij wil zien dat jij weer lacht.

Een lach zonder bangheid pijn of verdriet,
zodat iedereen het ziet.
Ga naar  een vriend  en leg je gevoelens bloot,
zodat hij kan helpen in jou nood
monica

Elisabeth
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Elisabeth om 14:51 Reageer op dit bericht

gekregen van een hele goede vriend

Goedemiddag,

 

Mindervalide of zieke, en ieder die lijdt  door  pijn,

ik wens dat je dag vandaag, draaglijk mag zijn.

Ben je verdrietig, dan geef ik je een  porretje in je zij,

laat je hoofd niet hangen, herleef, hoor er gewoon bij.

 

Jij die noodgedwongen in het ziekenhuis bent beland,

mijn hart is de plaats, waar ik een kaars voor je brand.

Mag je eindelijk vanda ag, het hospitaal toch verlaten,

verzorg je verder goed, meer wil ik je echt niet vragen.

 

Heeft een droevig en zwaar verlies je hart doorboord,

mijn christelijke deelneming, mijn troostend woord.

Boodschapper van goed nieuws, je  maakt me verheugd,

de dag met een goed gevoel beginnen, dat doet deugd.

 

Hoera voor de jarige, ik wens je kei veel plezier,

geniet van je dag en van wat hij je brengt aan vertier.

Stel niets uit tot morgen, beste vrienden op rust,

doe vandaag  onverwijld, alles wat  uw hartje lust.

 

Jij, die nog uit werken gaat voor het dagelijkse brood,

voorzichtig aan, stel u niet nodeloos aan gevaren bloot.

Wees welkom, jij die hier voor ´t eerst verpozing zoekt,

spelend met woorden, de wijze waarop ik je nu begroet.

 

´t Gewirwar van woorden, ´k vergeet iemand, weliswaar,

´k doe ´t niet met opzet, onrecht, aan hem of aan haar,

vergeef me mijn domheid, dat ik je aan de kant liet staan,

voor elk verkeerd woordje bied ik je een goedemiddag aan.

 

© Herman Coppens .

https://blog.seniorennet.be/uit_de_bundel

Dank je Herman dikke knuffelzoentjes voor Mieke en voor jou.
Je lieve vvriendin,
Elisabeth

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Elisabeth om 12:40 Reageer op dit bericht

mop

                                                      
De Janssens hadden geen kinderen en besloten   een donor                                                                            
te zoeken om hun gezin te starten. Op de dag dat de donor lang                                                                   
zou   komen, moest meneer                                                                     
Janssen op zijn werk zijn. Dus hij kuste zijn                       
vrouw en     zei: "Ik ga ervandoor, die meneer zal hier snel zijn."                                                                                                                     
Een half uur later kwam heel toevallig een  deur-tot-deur baby fotograaf   langs,  
en belde aan."Goedemorgen, mevrouw.  
U  kent me niet, maar ik ben  hier om...                                                              

"Oh, je hoeft niets uit te leggen hoor. Ik                          
verwachtte je  al, " onderbrak                                                                                                                  
mevrouw Janssen hem.                                                
"Werkelijk? " vroeg de fotograaf. "Nou, prima!                      
Mijn specialiteit zijn baby's. "                                                                                                                  
"Dat hoopte mijn man en ik al. Kom alsjeblieft                      
binnen en   ga zitten."uhum                                                                  
"waar gaan we precies beginnen? " vroeg mevrouw                     
Janssen  blozend                                                               
 "Laat alles maar aan mij over, mevrouw. Meestal                     
doe ik  er eerst twee in de                                                                                                                 
badkuip, één op de bank, en soms nog een paar                      
op het  bed. Vaak is de vloer                                                                                                                
in de huiskamer ook leuk. Dan heb je een groter                    
oppervlak. "                                                        
"Badkuip, huiskamervloer? Geen wonder dat het                       
niet  werkte voor mij en  Harry."                                                                                                                            

"Nou, mevrouw, niemand kan het in één keer goed                     
doen.   Maar als we                                                                                                                    
verschillende posities proberen, en ik schiet                      
van zes of  zeven  verschillende                                                      
hoeken, dan weet ik zeker dat U tevreden zal                        
zijn over de resultaten. "                                                                   
                                                                    
"Ik, hoop dat we dit snel achter de rug hebben,                    
piepte mevrouw Janssen                                                             
"Mevrouw, in mijn soort werk, moet een man zijn                    
tijd  nemen. Het kan                                                                                                                        
makkelijk binnen vijf minuten, maar dan weet ik                    
zeker  dat U daar niet                                                                
tevreden over zal zijn. "                                          
"Ik weet het wel zeker! ! " riep mevrouw                            
Janssen uit.                                                            
De fotograaf opende zijn koffer en pakte zijn                      
album met babyfoto's.                                                             
                                                        
"Deze is gemaakt op de bovenkant van een                            
dubbeldekkerbus  midden in  Antwerpen. "                                                                                                            

"Mijn God! ! ", riep mevrouw Janssen uit, aan                      
haar  zakdoek plukkend.                                                                  
                                                   
"En deze tweelingen zijn bijzonder goed gelukt,                    
er  rekening mee houdend dat    
de moeder nogal moeilijk deed. " De fotograaf                       
gaf haar de foto                                                             
"Moeilijk? " vroeg mevrouw Janssen.                                
"Ja, helaas wel. We moesten uiteindelijk naar                      
het stadspark om het voor                                                                                                                   
elkaar te krijgen. Overal om ons heen stonden                      
mensen te                                                              
dringen om het maar                                                  
goed te kunnen zien. "        
                                        
Te dringen? " vroeg mevrouw Janssen, haar ogen                     
open  van verbazing.                                                                
"Ja. . . " vertelde de fotograaf. ". . . en                        
voor langer  dan drie uur!Het                                                                                                               
mens bleef maar schreeuwen en commentaar geven.                    
Ik kon  me amper  concentreren                                                                                                                           
                                                         
Toen begon het donker te worden en moest ik het                    
snel  afwerken                                                                  
Toen er uiteindelijk eekhoorntjes aan mijn                          
gereedschap  gingen knabbelen                                                          
moest ik alles wel weer snel terugstoppen. "                        

Mevrouw Janssen leunde naar voren. "U bedoelt                      
dat ze  werkelijk aan uw uhum                                                                                                                
gereedschap knabbelden? "                                       

"Jazeker. Nou mevrouw, als U er klaar voor                          
bent, zal ik  de standaard                                                                                                                   
opzetten, zodat we aan de slag kunnen. "                            

"Standaard? ? " Mevrouw Janssen keek nu                            
ontzettend  bezorgd.   
                                                           
"Ja natuurlijk, ik heb de standaard nodig om                        
mijn Canon  op te laten rusten                                                            
Hij is veel te groot voor mij om vast te houden                    
wil ik  goed kunnen  schieten                                                                                                                         
                                                                    
"Mevrouw? Mevrouw? . . Goeie God, ze is                            
flauwgevallen!            
 Zou ik iets  verkeerds gezegd hebben?"

GROETJES ELISABETH 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Elisabeth om 17:06 Reageer op dit bericht

Hoe ben ik ontstaan???

"Papa? Zeg me eens, hoe ben ik ontstaan?"

"Wel goed mijn kind, het moest er eens van komen, en waarom niet vandaag? Luister goed!
Papa en mama zijn elkaar tegengekomen in een cybercafé. Papa heeft in de toiletten van dat cybercafé een verbinding gemaakt met mama. Op dat moment heeft mama een paar downloads gedaan van de memoriestick van papa. Toen papa klaar was met het uploaden, stelden we vast dat we geen firewall hadden gebruikt. Aangezien het te laat was om te cancelen of te deleten, zaten we na negen maanden met een virus!!"

 

  Hartelijke groetjes

    Elisabeth

 
 
œ
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Elisabeth om 16:56 Reageer op dit bericht

Een dag



Vandaag weer een mooie dag die ik niet vergeten mag, een dag zonder verdriet of pijn is een dag van
gelukkig zijn, een dag zonder harte pijn.
Een dag die bijzonder mag zijn
met heel veel zonneschijn.

Elisabeth D.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Elisabeth om 16:44 Reageer op dit bericht

Onze 24e huwelijks verjaardag

149-3668cb134d34dbd2e29ac88ecacb350b.jpg




2 september 2007

Hebben wij ons ja woord gegeven! Wel vandaag wens ik het opnieuw voor al onze vrienden t doen.
  Schat wij hebben door vele waters gevaren en hebben er vele
Doorstaan. Eveneens hebben wij vele donkere wolken zien overdrijven, ook die hebben wij doorstaan. Wij hebben ook nog veel water bij de wijn gedaan, maar die hebben wij laten staan.
Wij is trouwens lekkerder zonder water, hihhihi.
Velen hebben geprobeerd ons uit elkaar te drijven, zelfs dat is nooit gelukt.
Onze liefde was veel sterker dan dat ze ooit hadden gedacht.
Jou dekseltje paste dood eenvoudig op mijn potje, maar dat dekseltje krijgen ze nooit of te nimmer meer los.
Wij hebben bewezen dat onze liefde voor elkaar veel sterker was.
Mijn allerliefste schat, wij zijn nu 27j samen! Waarvan 24
Gehuwd.
Wel weet ja wat? Laat er ons nog eens zoveel bijdoen want ik, want geef je opnieuw mijn Ja woord en dat komt heel diep uit mijn hart.
Jou eeuwig lieven de vrouwtje.

fetch.dll?action=MyPhotos_GetPubPhoto&PhotoID=nGgAsHCwHD1FcVHu1nCAFhDBYQnaZetnmmvQm6rdvKIi0amtSgNuAP!ylMH1yayQV

Elisabeth


Liefde

Liefde en trouw,
Lachen en huilen,
Bij elkaar schuilen,
Praten en fluisteren,
Naar elkaar luisteren,
Elke keer weer
Een goede stap in m'n relatie met jou,
Elke keer weer gaat mijn hartje tekeer,
En wordt gevuld,
In jouw liefde gehuld,
Alles met jou is fijn,
Jij bent mijn liefde



Witte rozen, compact boeket




                                                                         Elisabeth
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Elisabeth om 10:22 Reageer op dit bericht

GEDICHT




Een nieuwe week een nieuwe dag,
van zon naar regen,
van zomer naar  herfst zo verdergaand naar winterse geuren.
Bloemen verdwijnen naar mooie  herfst kleuren overgaand naar winterse pracht.
 
Kan niet rijmen of dichten,
maar is mijn eertste gedichtje
 
Elisabeth D.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Elisabeth om 00:00 Reageer op dit bericht

Ademen

ademen is heel normaal
dat denken we allemaal
maar voor mij is het een strijd
en merk het altijd
zeker in de nacht
kost het me kracht
dan is ademen niet gewoon
vaak stopt het heel even
moet nu met een hulp middel leven
maar ik ben zeker niet alleen
luister maar om je heen
zo houd die gedachten mij op de been
en wil leven zo als iedereen
fetch.dll?action=MyPhotos_GetPubPhoto&PhotoID=nGQBsGTkHAkQz6z4DgpA*vFh6GFOMXxXRAL0xtA45EWDMErLsrAVw5SJJjgj3kJmi 
Betty
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Elisabeth om 00:00 Reageer op dit bericht

Het leven wordt duur.

Er zit een bedelaar langs de weg die elke dag 25 euro krijgt van een voorbijganger.
Dit gebeurt enkele jaren tot plots de bedelaar van dezelfde man slechts 18 euro krijgt.
De bedelaar denkt bij zichzelf dat 18 euro nog altijd niet slecht is, maar toch minder is dan 25 euro.
Een jaar later krijgt hij plots maar 15 euro meer en nu wil hij wel eens weten hoe dit komt.
Hij vraagt dus aan de man van wie hij jaren 25 euro, daarna 18 euro en nu nog 15 euro heeft gekregen waarom dit zo is.
De man antwoordt : ja, het leven wordt alsmaar duurder en vorig jaar is mijn oudste zoon naar de universiteit gegaan en dat kost veel geld. Vandaar dat ik je 18 euro gaf.
Nu is ook mijn oudste dochter naar de universiteit gegaan en dat kost dus weer wat meer
.
De bedelaar vraagt daarop : hoeveel kinderen heeft u zo eigenlijk ?
Waarop de man antwoordt : vier schatten van kinderen !

De bedelaar bezorgd : die gaat U toch niet allemaal op mijn kosten laten studeren

 

groetjes Elisabeth

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Elisabeth om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Herinneringen - gedichten en allerlei

↑ Terug naar de berichten