Naar de inhoud

Liesbeth

seniorennet.beseniorennet.be

ik

Ik wil
 
Ik wil wel of ik wil niet
Er was een man die zei:
Ik wil niet!
Wat wil je niet?
Nog verder leven!
De man heeft nimmer plezier
gehad in het leven
Dat kan best wel eens kloppen
Er is meer moeite dan verdriet
Maar als je gevoel er niet meer is
Dan is er iets mis
Je wilt uit het leven stappen
Maar je wilt een ander er niet mee
confronteren
Dan heb je toch wel gevoel
Gevoel voor die ander
Die jouw resten eventueel op
moet ruimen
Of die man heeft weinig of geen liefde gekend
Of de depressiviteit is in zo’n ver gevorderd
stadium gekomen
Dat het leven uit de ziel is verdwenen
En dan kan een mens nergens henen
Dan is de man een dorre boom geworden
Maar dorre bomen kunnen ook levend worden gemaakt
Soms kan een mens zelf het eigen innerlijk niet begrijpen
Want hij zegt: dat hij een lafaard is
Zelfkennis is er dus nog genoeg aanwezig
Nee, die man die mist het ware geloof
Die man hoeft helemaal niets in te nemen
Ook voor zo’n man is er nog redding
Maar de vorst der duisternis geeft gehoor
aan veel mensen
Die eigenlijk het leven niet meer zien zitten
Ze worden ook niet geconfronteerd met betere zaken
Omdat die niet meer mogen getuigen
En zulke mensen zouden kunnen helpen
De Geest die levend maakt
Die is uit het midden verjaagd
De vorst der duisternis heeft de dood uitgedaagd
Die wil niet dat mensen een levende ziel ontvangen
We spreken wel over geloof door geven
Maar aan doorgeven hebben we niets
Als er geen waar leven is!
Dan wordt er enkel een leugen doorgegeven
Die zegt: voor jou kan het niet meer!
En zo gaat de kerk niet meer vrijuit
De kerk is een dooddoener!
Ik kan heel het instituut haten!
Want ik begrijp het leven volkomen
van een mens zonder uitzicht
Ik weet verder niets van de man
Maar dat hoeft ook niet
Het levende geloof is er ook voor hen
Zonder aanzien van het persoon
De kerk moet zich schamen
Maar dat zullen ze niet beamen
Ze denken alleen aan kerk spelen
Dat is geen mensen die aan de
afgrond leven, helen!
Nee, als God me niet had bewaard
Was ik misschien al niet meer op deze aard
Want mijn leven is ook niet
veel meer waard!
Altijd geldt overal het egoïsme of
anders gezegd eigen liefde
Maar heb je de ware liefde dan mag je ook niet leven
Want de vijanden zijn op alle leven van
God gegeven tegen
U zij de glorie
U zij de victorie
Van mensen die het leven hing aan
een zijden draad
Want de kerk is een koud instituut
Die vergaderd mensen die van geen liefde weten
Die gaan in het zwart
Maar ze hebben een verdorven hart!
 
 
 
Geschreven door Liesbeth om 10:09 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Handelen
 
Ja, het is weer handelen
De oogst is binnen
Dat betekent muntjes innen
Ik las, we zijn allemaal broeders
Overal is wat te handelen
Iedereen moet in levensbehoefte voorzien
Maar er is een maar
De mensen zijn toch allemaal op reis,
niet waar?
We hebben broeders ver weg en dichtbij
En toch maakt dit niet altijd blij
Wat zouden we blij zijn als iedereen in eigen land
Zich zou kunnen handhaven en niet met hand en tand
Maar op een juiste wijze van onderhandelen
Dan had ieder land eigen zorgen
En dan kijk je met meer plezier naar morgen!
Dus het is handelen en wandelen!
Met de juiste vormen
De vormen van eerlijkheid en waarheid
Dat geeft op aarde vrolijkheid!
Geschreven door Liesbeth om 10:36 Reageer op dit bericht

vandaag

Vandaag
 
Er komt veel nieuws vandaag
Zomaar hier en daar wat
losgelaten in Den Haag
Ik ben niets meer
Ik ben een nummer van de onderste plank
Onderste plank?
Wat is er dan aan de hand?
Ik heet geen mevrouw en geen meneer
Ben tot het niets verwezen
Hé jij daar!
Ach, als u mijn naam niet weet
Zegt u maar mevrouw!
Oh nee, dat gaat nu niet meer
Ik ben niets meer
Ook geen juffrouw zoals een
vrijgezel dat was
Het leven verkeert nu in een grote plas
Een plas van verderfelijk water
We zitten nu toch wel met een kater
Wat slaat zo’n man toch een flater
Die de minderheid z’n zin wil geven
En dan te weten dat er nog mensen
mee zijn gaan zweven
Zweven in de hellepijn
Want men ligt nog niet in het ravijn
Maar men leeft als een harlekijn
Je trekt aan een touwtje
En dan gaat het armpje met het mouwtje
Zomaar op en neer
Want deze is ook niet meer een heer
Maar een aapje met losse onderdelen
Die bij elkaar worden gehouden met
een touwtje
Dit schrijft nu dit vrouwtje
Die nog wel weet wie ze is
Maar buiten dit vrouwtje is iedereen ook niets
Ja, we zijn allen gedegradeerd tot niets
Ja, en zo zitten we op een verkeerde fiets
Niet voor dames en  voor heren
Want die mogen niet meer verkeren
Tussen al het normale publiek
Normaal is nu echt abnormaal
Zo gaan de bedervers aan de haal
Met onze bijgebrachte moraal
We hebben een kind
Wat is het geworden?
Het is een zoon
Bij ons een dochter!
Ziet u hoe achterlijk de overheid is
Die doet gewoon wat hier of daar
een mens mist
Mist in het gewone menselijke brein
En zo storten we dan met z’n allen in het ravijn
Wat een geschreeuw zal dat zijn!
 
 
 
 
Geschreven door Liesbeth om 19:58 Reageer op dit bericht

denkbeeldig

Denkbeeldig
 
Ze zijn niet te zien
Nu denkt u misschien
Wat bedoelt ze hiermee
Het is iets na een grote wee
Je zou willen zeggen weg er mee
Maar dat is onmogelijk
Het is aanwezig
Voor iemand die er uitziet als onooglijk
Niet gevierd zoals een belangrijk figuur
Je sterft aan alles elk uur
De mens die leeft voor het plezier
Vindt overal vertier
Ze verloochenen een ander
of soms ook wel zichzelf
Want wanneer men kleur bekend
Dan ben je aan het end
Het end van alles wat de mens
zichzelf nog voor ogen hield
En dat komt omdat men altijd
voor de boze knielt
De slang weet zijn werk te doen
Daar wringt nu al heel lang de schoen
Wat is er dan eigenlijk te zien
Dat zijn tralies die er altijd zijn!
Een gevangenis en dat is niet mis
Je kunt niet gaan of staan zoals je wilt
Innerlijk ben je in deze tijd iemand die
opnieuw gilt!
Tegenwoordig heb je te maken met
afgeschoten wild
Mensen gaan elkaar te lijf
Mensen steken je in het gezicht
Alle boosheid is op de ander gericht
Maar niemand kijkt in de spiegel
Je ziet dan een onooglijke giechel!
Geschreven door Liesbeth om 16:54 Reageer op dit bericht

formatie

Einde formatie?
  
Er is wat afgeformeerd
We zien hier en daar wat tekenen
Hoe we moeten gaan rekenen
Hier wat af en daar wat bij
We zijn toch niet als volk blij
Ze geven die partij wat
en bij die zit het dan glad
Zo vegen ze straks de voeten op
de nieuwe deurmat
De mat van een kabinet
Daarna worden de laatjes open
getrokken
Dan kijkt men hier of daar geschrokken
We zouden er toch op vooruit gaan?
Al dat gereken heeft weinig zin
Hier is een eind en daar een waardeloos begin
Heb het nooit anders meegemaakt
Je kunt de euro maar één keer uitgeven
Dus al dat gerommel met die munten
Dat is gewoon even stunten
Kijk eens we hebben het voor elkaar
We hebben iets op stapel gezet
Het is draaien en keren
Ze moeten het steeds weer
opnieuw leren!
Hoe men op een ware manier
moet gaan regeren!
 
Geschreven door Liesbeth om 21:54 Reageer op dit bericht

hij kwam

Hij kwam
 
Hij kwam weer voorbij
De dag van de dood
Die weer een mens kwam ophalen
Soms heel gewoon
Dan ineens heel ongewoon
Een publiekelijk bekend mens
Hij ging niet zomaar weg
Hij nam afscheid van een stad
Dan ineens heb je alles gehad
De herfst is alweer in dit leven voorbij
De mensen hebben misschien tranen
Maar hoe fijn of goed een mens is geweest
Niemand is eigenlijk onmisbaar
Je komt en je gaat
De één met veel daad
De ander als een soldaat
En weer een ander als een misbaksel
of als een ernstige crimineel
Daarover komt geen loftrompet
Het heeft misschien wel een mens
Hier of daar aan het denken gezet
Of men denkt we gaan weer verder met de pret
Het leven is maar even
De één gaat vroeg de ander laat
En toch blijft overal het kwaad
Hoe mooi het leven ook mag zijn
Voor ieder van ons komt de pijn
Dat het leven zomaar voorbij kan zijn!
 
 
Geschreven door Liesbeth om 21:59 Reageer op dit bericht

oordeel

Het oordeel
 
 
Het oordeel is gevallen
Het zijn wel harde knallen
Minister op minister verdwijnt
De laatste zei bij het afleggen van de eed
Dat beloof ik en dat verklaar ik
of andersom
Geen eed van zo waarlijk helpe mij God almachtig
Dat is een eed diep en krachtig
De ongelovige spreekt dan eigenlijk niets uit
En nu aan het einde van de carrière
Zegt ze, dat ze met hart en ziel en
zaligheid haar werk heeft gedaan
Welke zaligheid ze bedoelde
Is zeker de zaligheid van lekker eten en drinken
en leuke tochtjes maken
Maar niet de ware zaligheid
Die komt vanuit de eeuwigheid!
Met die God kom je niet om
Alles buiten God gedraagt zich krom
of stom
Men verwacht het van zichzelf
Of van de mensen om zich heen
En zo schaarde men zich wel om haar heen
Om haar niet te beledigen
Zulke mensen zou men ook niet
moeten beëdigen
God staat boven alles
Maar de moderne mens heeft daar lak aan
Modern zeg ik!
Het is zo dom als het maar kan
Want als je valt is er niemand die je uit de kuil trekt
Daarom heb ik ondanks veel menselijk beledigingen
Een heerlijk bestaan met de God van hemel en aarde
Dat is een grote meerwaarde
Maar een liberaal blijft dor en kaal
Die gebruikt uitspraken die nergens op slaan
Een koninklijk afscheid noemt men het
Ik denk er anders over
Het is een afgaan waar je u tegen zegt!
Het lot is nu ook beslecht!
Heb ook nog een paar Bijbel gedeelten
Psalm 5
Mattheüs 25 vanaf vers 31
 
 
 
Geschreven door Liesbeth om 17:02 1 reactie Reageer op dit bericht

verwoestingen

Verwoestingen
 
Ik heb een streep eronder gezet
Maar dat betekent niet dat ik niet meer schrijf
Ik vind schrijven naar aanleiding van gedane zaken
soms een prachtige uitlaatklep
Gisteren eens even Rotterdam bezocht
Dat was om even iets af te handelen
En toen maar even een stukje wandelen
Want de auto moet je soms mijlen ver weg zetten
Dan kom je tevens op een plek die je niet meer herkent
Ik raak er nimmer aan gewend
Dat de moderne architectuur zoveel heeft verwoest
Men spreekt tegenwoordig nog steeds over
de wederopbouw
Ik begrijp die domme uitspraken niet
De weder opbouw was allang geschied
Maar omdat men graag doet aan werkvoorziening
Ging de architectuur aan het werk
Soms zeg je, nu dat is nog wel wat verbetert
Maar over het algemeen vind ik Rotterdam een stad
Waar je het eigenlijk erg benauwd van krijgt!
Overal is er bijgebouwd en straten werden nauw
En dan één richtingverkeer
Je hebt mensen die spreken zich uit over de
diversiteit aan mensen
Die zo geweldig kan zijn
Nou, van mij had het allemaal niet gehoeven
We hebben in dit geval ook steeds meer boeven!
Sommigen wandelen ook in mooie kostuums
De dorre geesten hebben meer lust in feesten
Dan dat ze verantwoordelijkheid droegen
Hier zie je eigenlijk de opkomst van de
moderne slavernij
We werken maar moeten ook ontspannen
En dan ga je gewoon overal op los rammen
Hoe bedoel ik dat, in het lege vertier
De mens is wat dat betreft net een mier
Hij werkt zich kapot om op zijn tijd los te gaan
Nog een plaats verder bracht ik ook een bezoek
Daar kreeg ik het nog benauwder
Oud met nieuw vermengd
Maar zo verschrikkelijk opgezet
Dat gelijk je pret
Totaal was verdwenen
Waar dan henen
Naar je eigen stek
Waar je je aan de rust kon laven
Om zo verder te gaan in de verdere dagen
Hoeveel tijd een mens krijgt
Dat is een persoonlijk geval
Maar wat ik wel weet dat mensen die
de verwoestingen hebben geschapen
In wat voor geval dat ook is
Niet zo lang hebben te gaan
Want al die verwoestingen hebben
zij gedaan!
Want als er één verwoester is begonnen
Dan is er nog meer gewonnen
Want men heeft er plezier in
Men heeft in alles veel zin
Daar ligt het negatieve gewin!
De bestuurlijke verantwoordelijken
Die maken ook fout op fout
Zo ontstaat er nu een woud waar
je door de bomen het bos niet meer ziet!
 
 
 
 
 
 
 
Geschreven door Liesbeth om 21:34 Reageer op dit bericht

roos

Roos
 
De laatste roos
Kwam uit de tuin
en ook uit mijn digitale doos
Ook rozen zijn vergankelijk
Ze worden door het weer
diep geschonden
En de regen laat het zien
de nu dichte wonden
De regen komt op het tere blad
En als het opdroogt is het
blad niet meer glad
Maar met een camera
Kun je het allemaal weergeven
Hoe het was en is in het leven
Van een tere roos
Een roos die de pijn moest
onder gaan
Van wat het mensdom
heeft gedaan!
De herfst is nu zeker ingetreden
De herfst voert ieder mens
naar het verleden
Niet alleen van een jaar
Soms is het ook van
een heel leven
Daarom het nog maar eens
beschreven
De mens is in feite een stuk ongeluk
Want het egoïsme maakt alles stuk
Ook het leven van een tere roos
De mensheid is boos
Maar nimmer op zichzelf
De mens wil graag vrijuit gaan
Maar dat verwekt juist het smerige bestaan
En zo laat een mens van goede wil
telkens een traan
Ook al zijn ze opgedroogd
Innerlijk zijn ze er steeds weer
Men geeft in het doen laten
steeds opnieuw een steek
Gelukkig is het als je in een week
Weinig of niemand ziet
Dan heb je ook niet altijd verdriet
Verdriet hoeft men ook niet altijd te zien
Want de kille mens weet er niet van
En kan het ook niet begrijpen
Hoe het leven in ups en downs
moet rijpen!
 
 

 

Geschreven door Liesbeth om 13:46 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Liesbeth

↑ Terug naar de berichten