Donderdag 16 november 2017
scheuring
Scheuring
Een scheuring is geen klein ding
Een scheuring is niet iets waar je van zingt
Nee, veel erger je ziet alles uit elkaar spatten
Een lichaam werd verscheurd
En nu komt het volgende aan de beurt
Nu is het geen lichaam meer
Maar mensen die radeloos zijn
Die niet meer weten waar ze aan toe zijn
Maar wordt Zijn lichaam in je verscheurd
Dan weet je als geen ander dat men
de gunst van God heeft verbeurd
En dat zijn kwalijke zaken
Velen gaan dan afhaken
En zoeken een ander gebouw
Maar daar is er dan ook gemiauw
Men wil dan heel gauw
Een fijn kerkelijke leven
Maar dat wordt door God niet meer gegeven
Want Hij hangt wederom aan het kruis
En dan komt er geen mens meer thuis
Want Hij is geweldig in Zijn toorn
Hij voelde als geen andere die scherpe doornen
Die in Zijn hoofd boorden
Het was niet de kou uit het noorden
Het was een totaal vergaan
Niemand vind in of op de weg nog een schoon gaan!
Alles is tot in de diepste diepte gesmeten
Dat hebben nu kerkmensen op hun geweten
En wat doe je dan als je dit hebt gezien
Dan ben je niet radeloos
Maar je zoekt raad!
Hij geeft raad want Hij is wonderlijk van daad!
Hij schenkt je alles wat je nodig hebt
Je wordt door Zijn zegen in je, opgepept!
Waar je met geen woord over rept
Je voert uit de juiste stappen
Dit zijn geen warme grappen
Maar het zijn gevoelens van staal
Die je tegenkomt in dit Ware verhaal
Geen mens wil met je strijden
Oh…wat een vreselijk lijden
Je bent zelf ook aan het vergaan
Want wat hebben ze later met je gedaan
Je in een kuil geworpen
Waar je de dood in de ogen kijkt
Maar Hij haalt je weer uit dat slijk
Maar je gaat weer verder
En geen mens is een redder
Ze kijken naar je of je de grootste viezerik bent!
En zo moet je nog een heel end
Tot op de dag van vandaag!
Het begon allemaal acht en twintig jaar geleden
En het duurde ruim vier jaar
Toen was het strijden in dat moeras bijna klaar!
Gaan als een banaan
Maar het wordt steeds erger
En dan na heel veel strijd
Wordt je door God van dat kerkleven bevrijdt
Je hoeft nergens meer heen
Want alles wat je zegt is tegen het zere been
Niemand ziet hoe zwart hij is
Men heeft van zichzelf goede gedachten
Daarom gingen ze een gezin totaal verkrachten
Maar ook in je naaste omgeving doen ze mee
Als je ze waarschuwt voor de eeuwige wee!
Want die zit er dan aan te komen
Je kunt zonder een waar kruis niet
van een eeuwig heil dromen
In God welzalig en in de heerlijkheid zijn
Dat doet elke dag pijn!
Hoewel je ermee om leert gaan
Komt er toch nog regelmatig een traan
Niet altijd om jezelf
Maar om wat je van en in de mens tegenkomt
Zelfs al staan ze voor de poorten
van de eeuwigheid
Dan nog willen ze niet bekennen
Dat ze verkeerd zijn geweest!
Dat wilde nu dat Beest!
En dat Beest vierde feest met iedereen!
En zo ziet u vandaag nog een intens geween
Een geween omdat die Zoon van God tekort is gedaan
En zij Hem hebben gekruisigd
Nog steeds elke dag opnieuw!
Nee, ze gaan netjes naar de kerk
Met een boek vol zilverwerk!
Maar men weet niet wat buigen is
Dat is nu het eeuwige gemis
Van de kerk in Nederland en in de gehele wereld
Men leeft maar raak
En men roept overal geld, geld…
Maar het brengt in het klein en
in het groot overal geweld!
Nimmer vrede op aarde!
Want dat is van generlei waarde
Maar met macht en geld
Daarin vindt men zichzelf een held!
Maar die echte Held is van andere komaf
Hij ging voor deze wereld in het graf
Maar Hij is weer in een klein mens opgestaan
Om met dit mens verder te gaan
En de mensen te laten zien wie hij of zij is
Zoals een verrader en een loochenaar!
Door hen is het gekomen
Van de slechte werken waar je niet van wilde dromen
Omdat men aan deze wereld zat vastgekleefd
En ze niet eens voor eigen daden hebben gebeefd
Men ging weer naar een volgend project
En men weet wat daarvan is uitgelekt
Dood in misdaden en zonden
En ver weg gezonden
Om niet meer zulke daden te begaan
Vanwege een scheuring waarin ze een
hoofdrol hebben begaan
Hun volgelingen waren huichelaars en leugenaars
Want de Christus aan het kruis
Daarvoor waren ze niet thuis
Hij werd geestelijk in mij gemarteld
Weet u hoe dat voelt?
Daar heb je lange tijden voor nodig om overheen te komen
Maar gelukkig ontving ik van Hem
gezichten en dromen!
En ziet u nu al die dorre bomen!
Behalve de bomen die door Hem
weer groen werden gemaakt
Hij heeft omwille van Zichzelf dit werk niet gestaakt
Want dan zou God de leugenaar zijn!
Maar de leugenaar vind wel tot heden nog veel terrein!
Ja, zoveel zelfs, dat we staan aan het ravijn!
En in de gehele weg voldeed ik niet aan het beeld
Dat de keurige nette kerkmens van een gezondene
had gedacht!
Gelukkig dat je het nimmer zelf hebt gedacht
Anders had ik nimmer ontvangen
die Goddelijke kracht!
Hoe men Jezus ziet!
Dat is nu dat grote verdriet
Jezus was een doodgewoon Mens
Met maar één wens!
Zijn liefde kwijt te raken
Zodat een zwart mens tot Hem
kon genaken!
Rebellen dat zijn we
allemaal!
Behalve als je in Hem bent gekomen!
Maar daar willen zwarte pieten niet van dromen!
Ook al zijn ze zwart
Ze hebben een verschrikkelijk koud hart!
Daarom was er Eén grote Zwarte Piet
Met een verschrikkelijk groot en
intens verdriet!
Geschreven door Liesbeth om 21:47
Reageer op dit bericht
