reactie

De dag!

De dag van Christus!

Dan is het niet mistig

Helder schijnt de zon

Want Hij is zelf de eeuwige bron

Hij heet ook wel Immanuël

En als Hij voor eeuwig in je leeft

Dan gaat het je wel

Ook al heeft men veel kommer en kwel

Want wie zijn wil niet doet is een hel

Wie voor Hem diep heeft gebukt

Die heeft alle vruchten geplukt

Je bent Zijn verwant

En je bent nimmer tegen Hem gekant

En zo kun je Zijn moeder zijn

Al wie de wil Gods doet is mijn moeder, broeder en zuster

Het is allemaal te lezen in Zijn Woord

En had iedereen zich wijs gedragen

Dan hadden we nu geen bange dagen

Maar was het al lang een paradijs op aarde

Maar de mens ziet vaak zijn meerwaarde

In het ongehoorzaam zijn

En dan lig je voor eeuwig in het ravijn!

Mattheüs 1:23

Marcus 3:31-35

Stilte

In stilte herdacht

En er werd heel wat gedacht

Er was een lange nacht

Een levensnacht

Maar deze eindigde in een ochtendwaken

De tijd was gaan naken

Tot het einde van een leven

En wel een moederleven

Die aan mij het leven mocht geven

Er is een komen en gaan

Drie jaar geleden mocht ik “gelukkig” aan haar graf staan

Zij was door de dood heen gegaan

Naar het eeuwige leven

Niemand kent dit mooie leven

Waarop je bij de dood gelukkig kan zijn

Zij was niet gestort in het ravijn

Zij mocht voor eeuwig bij Hem zijn

Verlost van alle zorgen en pijn

En nog doen mensen of het niet waar kan zijn!

Ze gaan koud en kil aan dit alles voorbij

Ze denken…ach jij!

Ja, wie gaat er nog voorbij?

Die enige warmte in zich draagt

Het is alles alleen maar wat de buitenkant van het leven behaagt!

Dan zijn de mensen geslaagd!

Maar een ieder wordt op een dag voor de grote Rechter gedaagd!

En dan zegt Hij, heeft u wel naar mij gevraagd

Of hebt u uw leven al gewaagd

Om achter mij aan te komen

Om voor eeuwig thuis te komen

Nee, de mens gaat door…koud en kil

De mens leeft naar eigen wil

En dan wordt het vreselijk stil!

Psalm 134

Gebukt

Is het gelukt?

Om niet gebukt

Door het leven te gaan

Hoe kan een mens nu vrolijk

door het leven wandelen?

Als heel zijn of haar handelen

Niet tot het vormen is van misverstanden

Want zo ontstaan wantoestanden

Maar men blijft allen doorwandelen

Met eigen denken en doen

Men neemt het leven niet zwaar

Vindt u dat niet raar?

Men zoekt geneugten en vertier

Men leeft als een dier

Een dier dat alleen maar aan overleven denkt

Dat is niet iets wat nog meer in het leven schenkt

Men blijft wie hij of zij is

Men leeft in duisternis!

Niemand voelt de rugzak van het verleden

En als je die niet voelt dan is er geen heden

Gisteren en vandaag

Ze pakken je dan beiden in de kraag!

Paard

Ben je te voet

En ben je moe

Dan neem je het paard

Het paard dat gaat

Waar jij hem heen gaat sturen

Het rijden in de wind

Dat mag heel lang voort duren

Vrijheid geeft blijheid

Misschien was het ook wel eens

Gejaagd door de wind

Maar met een paard weet je

Dat je de weg wel vindt

Dit is zomaar een hint!

Mattheüs 19:27-30

Voorbij

Voorbij gaat de tijd

Heb je in de tijd

De tijd uitgekocht?

Dan sta je straks niet op de tocht

Want als de herfststorm gaat waaien

Dan gaat hij alles ommaaien

Dat zijn de mensen die maar hebben lopen graaien

Nu is alles naar de haaien

Men probeert het wel weer te herstellen

Maar zo kunnen de bomen gaan hellen

Hellen naar de verkeerde kant

En dan is men beland

In het land zonder dromen

De hebzuchtige dromen zijn niet uitgekomen

Hebzucht ontvangt een bodemloze put

En er werd geen fundament gestut

Geef, geef was het geroep!

Nu zit men kaal en nakend op een stoep

Misschien is er dan niet meer dat geroep

Ja, er blijft alleen maar over

Die vreselijk hete oven

Waar het vuur niet te doven is

Met het vertrouwen op geld stellen

Dan heeft de mens wat gemist

Je hebt zomaar het eeuwige leven uitgewist

De geldgod heeft geen reserve

Dan valt er niets te erven

Maar wie op de God van de hemel en de aarde heeft vertrouwd

Die heeft zijn huis op een rots gebouwd!
Die heeft zichzelf geheel aan Hem toevertrouwd!
Ook wanneer het vreselijk kan stormen
Je bent in leven en sterven Zijn eigendom
Wie het verzaakt heeft is of was erg dom!


Johannes 7:14-36

Waarom

Waarom een mooie dag wensen?

Voor veel mensen zijn de dagen niet mooi

Veel mensen hebben verdriet

Het is wel dat niemand dit ziet

Maar al dat mooie daar is niets van waar

Het zijn zomaar woorden…nietwaar?

Je moet toch iets zeggen

Als je iedereen goedendag wil zeggen

Goedendag, zeggen betekent alleen een groet

Niemand weet nog wat die dag met je doet

Het klinkt allemaal nogal oppervlakkig

Ik heb er wel eens problemen mee

Ik weet alleen de dag of dagen waarop het echt mooi was

En dat was niet de dag van mensen

Mensen leven met verkeerde bronnen

En dan wordt er maar wat verzonnen

Om iets te zeggen!

Meestal zijn het woorden die niets zeggen

En toch zijn mensen daarop gefixeerd

Ze strelen waarschijnlijk het ego van de mens

De mens heeft in feite maar een vreemde wens!

Om welbehaaglijk te zijn voor mensen

En dan zeggen of schrijven we maar wat wensen!

Mattheüs 13:44-52

Klein

Een stofje

Een druppel

Beiden zijn ze klein

Hoewel de druppel groter kan zijn

Dan het kleine stofje

Een stofje is net een potloodstip

Maar een stofje is wel een begrip

Het moet weg worden gestoft

Het staat niet zo schoon

Een druppel is te vergelijken met een traan

Die mag je rustig over de wang laten gaan

Maar een stofje maak je niet het hof

Stof is een beetje vuil

Het kan ook wel in het oog terecht komen

Dan kunnen er zomaar tranen tevoorschijn komen

En als men figuurlijk spreekt over het stofje

Dan hebben we het over een restje vuil

Soms val je daardoor in een kuil

En heeft men een buil

Eigen schuld dikke bult

Ja, niemand kan zonder stofje en traan

Door het leven gaan

We kleven het allemaal aan

Het stofje en de traan

Want we hebben het allemaal wel eens verkeerd gedaan

Iets wat klein is, is vaak niet merkbaar

Maar wordt men het zelf gewaar

Als het goed is dan is men dankbaar

Dankbaar om het ontdekken van de oneffenheid

En in het heden raakt men misschien dit vuiltje nog kwijt

Dan leeft men voort zonder spijt!

Want het vuiltje was men net op tijd kwijt!

Het is slecht weer vandaag
Je hoort of ziet geen vogel
Dan maar een tjiftjaf op de plaat

Het is een sombere dag
dan plaats ik maar een zonnehoed met volle zonnegloed

Teleurgesteld

Soms is een mens teleurgesteld

Deze heeft zich enige tijd gekweld

Met de vraag?

Waarom wordt er zo weinig aan mij gedacht?

Ik heb me zo voor die mensen ingezet

Ze hadden toch zeker ook pret

Er is niets teleurstellender in het leven

Als men denkt dat mensen erg om je geven

De mens is “ik” gericht

Dat belemmerd nu juist het uitzicht

Het uitzicht naar die ander

Maar het is geen verloren ervaring

Je krijgt wel even met jezelf een aanvaring

Waarvoor heb ik het nu eigenlijk allemaal gedaan?

En moet ik ook nog verder gaan?

Doe waar je plezier aan beleefd

Ook al is het dat niemand om je geeft

Want het leven is een kwelling

Soms staan dingen op de helling

Maar verlies nimmer jezelf

Want dat scheelt al de helft

Een mens moet leren zijn teleurstelling te verwerken

En men zal bemerken

Dat het, het innerlijke leven zal gaan sterken

Daarom altijd maar goed opmerken

Opmerken is het vette der rammen!

Kleurenpallet

De kleurenpallet is nu voor altijd weggezet

Een schilder met een levensdoel

Hij had een heleboel

Schilderijen gemaakt

Maar zijn leven is nu gestaakt

Hij had altijd een wens

Een hemel op de aarde

Hoewel hij tevoren zei

Dat hij niet geloofde

Toen ging zijn kleurenpallet onder

Net zoals deze ballon

Weg is dan voor eeuwig de bron in de zon

Men daalt voor eeuwig de duisternis in

Het leven gaat ook niet verder als een spin

De schilderkunst is alleen het doel geweest

Nu is het voorbij het aardse feest

Het leven op zich is dan tevergeefs geweest

Alleen de nabestaande in het leven

Vieren nog wat verder feest

Met wat hij op het doek heeft vastgelegd

Daarmee wordt dan de kunstenaar in zijn graf gelegd

Niet ver van een andere beroemde kunstenaar

De kunst op zich was een gave van God

Maar toch was deze man niet bestemd tot

Tot een schaap van Zijner handen

En zo gaat een mens ondanks al het mooie in het leven stranden

Maar vindt niet de rust aan de eeuwige stranden

Zijn leven was niet in de Pottenbakker zijn handen

Johannes 10

Nazomer

De nazomer is gekomen

Alles gaat wat bruine plekken vertonen

De blaadjes vallen al van sommige bomen

Zo gaat dat in de nazomer

Een kunstenaar is ook overleden

Zijn cobrakunst is nu verleden

Elke dag sterven er mensen

Ze hadden prachtige levenswensen

Maar voor ieder mens komt er een tijd

Dan neemt hij of zij voor altijd

Van alles afscheid!

Gedaan…

Gedaan is gedaan

Ben je ontdaan over wat je hebt gedaan

Dan kan men rustig verder gaan

Heb je het verstopt

En flink naar binnen gepropt

Dan is er altijd een geweten wat schopt

Mits het geweten niets hiervan meer wil weten

Dan is het mogelijk verhard

Dan bekijk je het leven wat verstard

En heeft men een stenen hart!

Nog erger kan het zijn

Dan is het hart gevallen in het ravijn

En dan kunnen de gevolgen heel ernstig zijn

Het hart is door de hitte van de pijn

Totaal dichtgeschroeid

Dan is alleen het kwaad wat er nog broeit

Dan zie je dat het kwaad veelvuldig loeit

Als je niet oppast dan wordt al het goede uitgeroeid!

Lucas 13:6-9

Wolken in de avond met de zonnestralen

Zonneschijn

Wat fijn!

We hebben vandaag

Veel zonneschijn

Is dit een dag om blij te zijn?

Met allerlei mislukte pogingen!

Eigenlijk niet!

Maar hierover heb ik geen verdriet

Want wat ik nu allemaal zie

Dat de samenwerking nergens meer lukt

Om het ongedwongen met elkaar eens te zijn

Hier zit de menselijke pijn!

Men wil zichzelf niet verloochenen

Op de strepen blijft men staan

Men vergeet dan, dat je zelf hiermee zal vergaan

Ook al denk je het goed te hebben gedaan

Het kan dan voor een tijdje goed gaan

Maar eens komt de dag er aan

Dat men denkt…dat heb ik stom gedaan!

Hier ligt het bewijs

Dat het allemaal draait om grijs

Niet om zwart of wit

Want dan open je wel je ware gezicht

Hoewel je dan de zwartepiet krijgt toegeworpen

Maar je weet, bij mij in het innerlijk is alles rein of wit

En al gaat men door met al het gefit

Er is er Eén die geeft Licht

Zodat je in de duisternis

Niet wandelt in een donkere mist

Licht is uit Licht

En ook al ziet men dat Licht

Dan doen ze net of je niet bestaat

Maar dan heb je altijd een vergezicht

Je wordt geen hoogmoedig wicht

Je blijft die je bent

Want een mens is nog minder dan een krent

Ook een grote vent

Al staan die vaak op hun strepen

Ze hebben ze niet geleerd de ware knepen!

De knepen van gewichtige zaken

Het gewichtige ligt in het Ware beleid

Want alle beleid komt vanuit de eeuwigheid

Ook al denkt men op z’n tijd

Ik ben heus mijn eigen weg niet kwijt

Maar heb je van Hem de wegen geleerd te betreden

Dan ben je misschien wel omstreden

Maar je weet waar aan je werkt

Hoewel bijna niemand dat opmerkt

Je gaat alle dagen voort

En je draagt het altijd bij je dat Gouden koord

En daarin zie je altijd de actualiteit

Daarom raak je ook niet de weg kwijt

En heb je totaal geen spijt

Dat je wordt aangezien als een mens met een psychische tik

Ook al heb je soms even de hik

Meestal ben je wel in je schik

Omdat je het gadeslaat

Waar de mens de plank steeds misslaat!

Jesaja 45

Formatie

In de formatie is geen spatie

Het is nu gestopt

Het is allemaal geflopt

Niet gefopt hoor!

Want er stond volgens zeggen

Veel goeds op papier

Maar er is nu geen plezier

Het was min of meer te voorzien

Nu is het ook niet meer misschien

Men moet naar een ander soort formatie gaan zien

Links staat al weer te lachen

Misschien mogen ze weer zaken doen

Maar nu is toch wel de vraag?

Wie past nu deze lastige klompschoen

Want het is een invalide formatie

Of het heeft een mankepoot

Ja, nu komt het ook weer aan op dat rood

Je kunt wel zeggen...al worden we door de hond of de kat gebeten

Uiteindelijk is het allemaal al gespleten

Men moet niet vergeten

Dat men geheel op eigen krachten draait
Dan wordt het gras steeds voor je voeten weggemaaid

En dan wordt er weer met een andere hand gezwaaid

Nee, alles is tot nu erg bekaaid

Maar op hoop van zegen

Kunnen we misschien nog wat andere kleuren gaan wegen

Maar paars hoeft het ook niet te halen

En groen kan het ook niet goed doen

Nee, wat men nodig heeft is een heel grote zoen

Een zoen van de Schepper

Die leert een mens juist te handelen

Zodat men verlicht of met licht door de gangen kan wandelen

De gangen van het regeringsfront

Anders wordt het toch allemaal...een vies woord

Ik wil het wel uitspreken

Het is of wordt dan gewoon stront!

Een beeld van een havenarbeider aan de
kade in Rotterdam

Lijnen

De brug met de lijnen

Er voor of er achter nog meer lijnen

Zo heet het nu de skyline van Rotterdam

Het is of zit natuurlijk overal die lijnen

We hebben slankelijnen

We hebben richtlijnen

En ga zo maar door

Het gaat overal tussen het leven door

Er zijn ook scheidslijnen

Die kunnen soms zomaar verdwijnen

Omdat mensen alles ondermijnen

Ze stellen zich met iedereen op één lijn

Ja, er moet wel eenheid zijn

Maar niet op de rand van het ravijn

Dan is er die diepe lijn

De lijn voor de val in het ravijn

Nee, goede lijnen zoeken niets te ondermijnen

Die hebben alles wat verkeerd was in het leven willen lijmen

Maar men laat zich soms helemaal niet lijmen

Dan komen er vele deadlines

En dat geeft dan weer hevige pijnen

Omdat er zomaar bijna iets is aan het breken

Maar als je niet van de eenheid af bent geweken

Dan valt er misschien nog iets wezenlijks voort te brengen

Men moet mijlen lopen

Om op een goede uitslag te hopen

Je moet alleen geen leugens verkopen

Want dat is vals en dan valt er weinig op het goede te hopen

Dat is jezelf aan een linke broeder verkopen

Dat is de vorst der duisternis

En die heeft het altijd helemaal mis

Die heeft maar één lijn

Dat is de deadline!

Deze bloem is naar de andere zijde gericht
Zo is het ook met de mens
Hiermee bepaald de mens zelf zijn lot
Als je met de rug blijft staan naar God


Maand

Vandaag weer een nieuwe maand

En wel de maand september

And I remember

Ik praat zomaar wat Engels

Om het te laten rijmen

Dat in deze maand altijd de ellende begon

Er is alleen nog maar een herfst zon

En bij het ondergaan van de zon

Is er geen heil meer vanuit de Bron

De ellende is er vaak door oorlogen, ziekte of dood

Mensen gaan lichamelijk of geestelijk sterven

Een mens moet altijd aan zichzelf sterven

Wil hij eventueel het eeuwige leven beërven

Ik zie nu een veel grotere ellende

Ieder leeft bij zijn eigen gedachte

Daardoor ontstaan de nachten

De duisternis gaat over de aarde

In die duisternis kwam er ooit een Kind naar de aarde

Maar omdat men hier aan geen waarde geeft

Dat er ooit een Kind op de aarde heeft geleefd

Om mensen te redden van al die eigen gedachten

Zo kan de mens ook niet vernachten

Mensen zijn alleen maar elkaar aan het verkrachten

Het gaat allemaal om zichzelf

De mens gaat voort in het gekrakeel

En zo wordt dit ons aller deel

De mens is letterlijk en figuurlijk aan het slapen

Want deze heeft niet willen waken

En zo staat de nacht weer voor de deur

En men gaat geheel verder in z’n eigen gezeur

De dood heeft z’n intrede gedaan

En zo zal menig mens in z’n eigen gedachte vergaan

De mens staat met de rug naar God

Zo bepaalde men zijn eeuwig lot

En dat leidt iedere keer weer tot

Tot vuur en verdeeldheid

En dat gaat zo voort tot in alle eeuwigheid

Als de mens zich niet van die vreselijke weg tot God bekeerd

De mens heeft zich ernstig bezeerd

Hij heeft alle ellende op de aarde vermeerderd

Een aarde die woest is en leeg

Zo ontvangt een ieder een koekje van eigen deeg!