Jongeren
Ik loop daar als een jongere
Ik heb geen thuis
Wel een huis
Maar geen thuis
Er is niemand die op me wacht
Vader heeft het druk
Moeder raakt snel van haar stuk
Nee, er is in mijn huis geen geluk
Zo zwalk ik nu door de straten
De meeste mensen gaan zo'n nietsnut haten
En zo loopt het niet in de gaten
Dat ik tegen mezelf ga praten
En dat ik nog wat vulling zoek in allerlei gaten
De ouders droegen geen juiste verantwoordelijkheid
En zo raakt een jongere de weg kwijt
En dan is het dat zo’n jongere overal tegenaan schopt
Dan zie je wat zich ontpopt
Een gewoon mensenkind dat werd geboren
Is alles in het leven verloren
En leeft aan de zelfkant van het leven
Dat wordt een kind zomaar gegeven
En dat kind vroeg niet om het leven
De ouders die moesten zorg dragen voor dit nieuwe
leven
Maar ze waren het vergeten
Dat er normen en waarden waren of zijn
En als je die niet hanteert
Dan stort je kind zomaar in een diep ravijn
Een ravijn van drank en smerigheid
Het worden straathangers
Een onderkomen moeten ze ergens onder
of bij een muur zoeken
Zo draait een jongere door in een dodelijk spiraal
Totdat de dood hem echt weghaalt
Het leven was nutteloos om te leven
Er werd zo mens niets of nauwelijks wat meegegeven
Ja, heeft het dan zin om te leven?
Zo komt deze jongere zichzelf tegen
Geld is er niet meer
Men gaat er op uit om te stelen
De alcohol stijgt naar je hoofd
En de prijs die je wordt uitgeloofd
Is, dat alles is gedoofd
Het einde is het graf
Is dat een straf?
Nee, het is geen straf
Dit mensenkind vroeg niet om het leven
Maar het is wel een gegeven
Dat de ouders verkeerd stonden in het leven
Hadden geen Bron om naar terug te keren
Die Bron had het leven ten goede kunnen keren
Maar als de moordenaar werd vrijgesproken
Dan gaat het in en om de jongeren zwaar spoken
Je kunt van alles bedenken
Maar de juiste richting vind je niet meer
Dit is dus het eeuwige zeer
Omdat bij Adam en Eva alles ten val is gekomen
En zo vergaat er een wereld met en zonder dromen
Maar voor die nog zijn ontkomen
Die mogen nog op deze aarde verder wonen
En dan met een nieuwe toekomst verder dromen
Hoewel alles onverdiend is
Alles is uiteindelijk de grote genade
Waar een ontkomen mens zich mag in baden
Niemand is beter dan de ander
Het zit alleen in een bepaalde levenswandel
Waarin je nog werd bewaard
Zodat je niet in dat dodelijk spiraal raakt!
Want dan is alles afgesneden
Er is nimmermeer nog een heden!
Alleen een diep droevig verleden!
einde
