Is liefde iets

Jij bent de regen van mijn woestijn,
De zon van mijn donkere nachten.
De wind die waait tussen de stille bomen,
En de werkelijkheid van mijn dromen.
Jij bent de traan van mijn ogen,
De lach van mijn mond.
Het kloppen van mijn hart,
Dat jij beheerst sinds de dag dat ik je zag.
Hoe kan ik het zeggen:
Dat ik zielsveel van jou hou

Beschermende duisterheid.

Verhult elke onvolkomenheid.

Verwelkom iedere nacht met

Al mijn toverkracht,en heb

Alles,iedereen in mijn macht.

Dan na talloze mooie dromen.

Laat ik de zon weer op komen.

Als er geen liefde is.

Is er geen huwelijk,geen gezin en geen familie.

Als er geen liefde is,

Is er geen vriendschap,geen levens vreugde.

Als er geen is,

Is er geen gemeenschap,alleen maar woestijn.

Zonder liefde is uiteindelijk alles waardeloos.

Mensen worden niet zomaar blindelings

Op een koude planeet gesmeten

Mensen worden aan mensen toevertrouwd.

Mensen zijn voor mensen verantwoordelijk.

Het meest elementaire,het meest fundamentele recht.

Is recht op liefde,recht op iemand,die van je houdt.

Ieder mens,die ter wereld komt.

Heeft een onvervreemdbaar recht op

Een vader en moeder,

Op een thuis op aarde,op menselijke warmte.
Dank je dat jij er bent

Een straaltje liefde
op mensen gericht
verandert de ogen
verwarmt het gezicht

De weg naar het geluk
is niet om de problemen heen
maar......
er dwars doorheen

Heelal,staat dat voor Helemaal Alles?

Ik ben zo nietig tussen dat Alles

Zit hier op planeet Aarde

In ’t heelal heeft dat nauwelijks waarde

Kijk naar boven in de avond

Je kijkt dan drie-dimensionaal

Naar de sterren en planeten

Hoe kan dit allemaal

Het heelal… voor mij oneindig

Is toch niet per toeval ontstaan?

Er is een schepper, ik weet zeker

Niets is Hem aan zijn schepping ontgaan

Wat een Genie die dit gemaakt heeft

Niks Bigg Bang, dat kan gewoon niet

En wat dacht je van Al het leven

Is dat ook toeval als je al die varianten ziet?

Iedereen mag het zijne denken, of geloven

Wat je wilt, maar ontkent niet dat hier boven

Geen goddelijke macht bestaat

Het heelal?Voor mij gemaakt door
Goddelijke Coördinaat.

De dauw parelt

Op verdorde bladeren

De bleke ochtendzon

Wil je sterken

De wortels zijn verdroogd,

Je takken hebben

Hun kracht verloren

De imposante fierheid,

Is verdwenen

Je hebt de nacht

Niet overleefd.

Keer terug naar de aarde

Voedt de bodem

Leef voort

In een nieuwe
Generatie…

Het water weerspiegelt

Een beeldend gezicht

Waarlangs water

Blijft stromen

En stralen glanzen

Van het morgenlicht

Wanneer handen

Fluweelzacht strijken

Over het wateroppervlak

Gaan er cirkels draaien

Kijken ogen strak

Naar een verdwenen spiegelbeeld

Fluiten vogels zuiver

Verschuilt de wind

Zich tussen bomen

Zal het water als weleer

Reeds in beweging komen

Vormt zich opnieuw

Wanneer bloemblaadjes vallen
In het zwanenmeer

Eeuwenoude boom

Boom van verdriet

Wat heb jij doorgemaakt

Wat is jou aangedaan

Noodweer brak los

Donder en bliksem vulde de hemel

Genadeloos

Met heel veel kracht

“t Heeft jou getroffen

verweren kon jij je niet

vast met je wortels in de grond.
Geen kant kan je op.

Ik wensje het geluk,
maar niet het geluk dat te vinden is in
het buitensluiten van de wereld
of door het opgeven van een droom.
Ik wensje het geluk dat je vindt
door te doen waar je goed in bent.
Door risico te nemen van proberen,
het risico van geven,
het risico van liefhebben.

Er zal een nieuw begin zijn voor wie
het oude, platgetreden pad verlaat.
Er zullen onverwachte moeilijkheden zijn,
twijfels, angsten, maar ook momenten
van verrassing.
Een bocht in het pad en de wereld ligt
aan je voeten, een andere bocht en je zult
door een diep dal gaan.
Maar onderweg zijn overal
nieuwe dingen te zien, te proeven,
te ruiken, aan te raken.
Dit is de weg die je kiest.
Dit is je geluk, je leven.
Mijn gedachten zijn bij je.

Je vrienden zijn niet altijd bij je, maar zelfs
als je alleen bent met je kameel, middenin
de Sahara, of in je eentje op zee tijdens
eens trom, zijn ze in gedachten bij je
en wensen je de prachtigste dingen toe.
Denk aan je vrienden terwijl
je op je kompas kijkt of zeil mindert.
Ze hopen dat je het geluk vindt dat je zoekt.

Als ik een wens voor je kon laten
uitkomen, zou ik het heel moeilijk vinden
iets te kiezen,dat ene geschenk dat
je geluk zou brengen.
Schoonheid is gevaarlijk, wijsheid moet
vergaard worden,
liefde kies je zelf.
Ik denk dat ik uiteindelijk het beste
geschenk van alle zou kiezen
en dat is moed.

Geven maakt gelukkig, maar
steeds maar blijven geven kan
de geest en hart uitputten.
Leer ook iets te nemen,
al is het maar een moment in
de tuin, in een galerie,in een cafe.
Waardeer dit.Herwin je kracht
door vogels, kikkers,
schilderijen, muziek,boeken en
niet veeleisende vrienden.
Mensen hebben voeding nodig.

Moeder Aarde geuren
Uw geuren laten mijn leven kleuren
Ze brengen me in andere sferen
Dimensies waar ik zoveel van kan leren.

Deze geuren maken mijn ziel blij
Energieën komen vrij
Een brandende kaars wat schijnt als een parel van het Licht
Beetje bij beetje krijg ik meer inzicht.

Moeder Aarde, dank U voor wat U geeft
Voor alles wat vanuit Uw schoot leeft
Tot in de kleinste details kan ik ervan genieten
Als U met Uw liefde mij doet begieten

Ik dans in het ochtendgloren
tussen zilverdauw
bewegen we met vleugels
vlieg ik samen weg met jou

klinken druppels als triangels
als een parelmelodie
nestel ik me in jouw armen
tijdens de ochtendsymfonie

Breng je mij tot de hemel
zet me zachtjes op de grond
met jou wil ik blijven dansen
tot aan de morgenstond

De wereld van de duivel
Vol vuur en met veel haat
De duivel met zijn krachten
Die alleen voor slechtheid staat

De wereld van de hel
Vol slechtheid en verdriet
De donkere wereld onder de aarde
Daar kom ik liever niet

kan alleen maar glunderen
wanneer ik naar je kijk
staar dromend naar de belichte hemel
omdat die op je lijkt

mijn hart klopt uitbundig
wanneer ik jou aanschouw
staar ik naar de zon
kijk, ik kijk naar jou

wees de wind onder mijn vleugels
dans de liefde in mij
wees mijn gids naar jouw hart
waar wij dansen zij aan zij

wat de hemel deed beloven
was op aarde niet gegroeid
was alleen maar te geloven
waar mijn hart eens had gebloeid

wat de hemel deed beloven
was zo vaak kapot gegaan
waar het vuur zich toen liet doven
in de stilte van mijn waan

en toen kwam jij

zachtjes gleed je door mijn oog naar binnen
vond mijn ziel
mijn hart
mijn geest
begon vertrouwen terug te winnen
vond waar alles was geweest

de hemel deed haar poorten open
gaf een pad voor jou en mij
liet ons samen
onze liefde lopen

alleen maar wij

Dromen over het  leven

zonder eigenlijk te weten

wat ik het kan geven.

leven om te dromen

zonder te moeten weten

hoe dit kan komen.