Zeenimf


De wind blaast eindeloos
kringen over diep water
De zee ademt getijden
ruisend in oeroud licht
Een zeenimf
rijzend uit het golvenspel
tekent een cryptisch symbool
in de rimpels van het zand
Sneeuwvogels weven
betoverende patronen
op het ritme
van haar magisch lied
Wuivend lacht zij naar de einder
dromend van de vrede
van het kelpwoud
In de withete schittering
van de branding
verdwijnt zij weer
in de koele rust
van haar eeuwig heem























