Zon

Het blijft een wonder
hoe mijn hart wordt geraakt
door jouw zinnen
onuitgesproken oplichtend in jouw ogen
als ik je aan kijk
in stilte hoor ik
wat je zegt
al spreek je geen woord

een stralende glimlach roept
ik kan niet meer zonder jou
jou oogopslag sprekend:
ik laat je nooit meer los
twee handen strelen:
ik ben er als je me nodig hebt
je zegt me zoveel, al spreek je geen woord

het is vroeg in de ochtend
-staat de tijd stil?-
ik loop blootsvoets
over het gras en ik ril.

het is koud
maar van binnen
voel ik me warm; een beetje stout
vrolijk bij zinnen.

de dauwdruppels verdwijnen'
in een prachtige weerkaatsing van de zon
ik houd van dit moment
draai me niet om.

nee, ik loop door
over bergen en door dalen
om al het mooie van deze wereld
glimlachend binnen te halen.

de rivier die me toelacht
de berg die me roept
ik geniet van alle pracht;
van de Natuur en haar Kracht.

Water dat stroomt,
Vuil opneemt en wegvoert,
Dat schoonmaakt,
Dat reinigt,
Tot diep in spelonken,
In gaten en holen,
Wat fris maakt en nieuw,
Het voelt als herboren,
Als bloemen die bloeien,
Als gras in de nevel,
Als vliegende wolken,
Als vleugels gekregen,
Water dat stroomt,
tot ver in de nacht,
De ochtend verdreven,
Als balsem voor ziel,
Voor zaligheid gegeven,
Als water dat stroomt,
In het diepst van je wezen

een hartje schenken groot of klein........
laat het met liefde gegeven zijn.

en elkaar de innerlijke warmte laten voelen,
zodat iedereen weet dat we het goed bedoelen.

als we allemaal zo ons best blijven doen,
krijg je uit hechte vriendschap spontaan 'n zoen.

dan kan en mag je voelen,
hoe ik echte vriendschap zal bedoelen

het geven van je hart gaat dan spontaan,
en ook ik laat dan wel eens een traan.

want de hechte liefde die je dan mag delen,
dat heet.... en is...... ja...... je liefde geven.

als we allemaal eens in ons eigen hartje zouden kijken,

en proberen die ander eens te verblijden.
dan zouden we allemaal toch moeten zien,
dat 'n hartje geven zo mooi is ... ook nadien.

zo wil ik iedereen ook een knuffeltje geven,
zomaar vanuit mijn hartje gegeven.

want vrienden ik probeer enkel iets met jullie te delen,
iets moois...... voor ieder die 't wil in zijn of haar leven.

Liefde is warmte en geborgenheid.
Liefde is geven en delen.
Liefde is een blik of een gebaar,
En je begrijpt elkaar.
Liefde is het hebben van mooie dromen,
Of ze nu wel of niet uit komen.
Liefde is genegenheid en tederheid.
Liefde is vuur en vredigheid.
Liefde kan je kwetsen,
Maar geneest ook je wonden.
Liefde overwint altijd,
Nu en tot in de eeuwigheid

In de verte
zag ik een ster
turend en glurend in de veronderstelling
dat er iemand vanuit die andere kant
ook naar jou kijkt

Ondersteboven
valt ze achterover
als maanmannetje
haar een lieflijke blik toewierp

Zichtbaar anders
dan je gewend bent
iemand die je als enige
kan zien

Onzichtbaar blijft
voor een ander

Misschien

Als een ster in de nacht,een lichtpuntje in mij leven.
Zo teder en zacht,een vallende ster is voor heel even maar jij voor heel mijn leven.
Houden van lijkt net een sprookje maar voor mij is het echt.
Liefde is fijn ook al doet het soms pijn.
Jouw liefde voelt goed en veilig,voor mij is jouw liefde heilig.
Als ik je aankijk schieten de woorden mij te kort.
Mijn gevoelens voor jou voelt van binnen warm en fijn,ook al doet het me soms wel pijn.
Elke dag zie ik je in mijn dromen,je lieve lach.
Ik hoop dat ik dat nooit vergeten mag.
Je moet echt weten dat ik heel veel van je hou vandaar deze woorden speciaal voor jou

Jij bent m'n zon
Jij bent m'n regen
Jij bent als een hemelse zegen

Jij bent mijn vuur
Jij bent mijn ijs
Jij bent het aartsparadijs

Jij bent mijn rijkdom
Jij bent mijn armoede
Jij bent mijn niets
Jij, Jij bent mijn alles

De spanningboog hing er de hele avond
Ik hem hem de hele avond gevoeld

Steeds strakker
Steeds sterkker.

De spanningboog knapte
toen ik naar binnen ging.

Maar je hebt me met
het uiteinde naar buiten getrokken.

Zachtjes tegen je aangetrokken
En me teder gezoend.

Wij hebben altijd
onze dromen nog.
Om het onbereikbare
aan te raken

Kaarsen staan te branden,
voel de energie in mijn handen.
Gedachten die blijvend stromen,
muziek op de achtergrond om bij weg te dromen.
HIJ die op me neerkijkt,
alles dat weer even normaal lijkt.
Denkend aan zij die in mijn hart leven,
het doet me weer even zweven...

Wie weet waarheen
de zielen zijn gevlucht?
Wie kent de route
naar die plek?

Wijs me de weg
en laat me even
een bezoek brengen
Ik zal niet storen

Ik zal alleen maar stil
luisteren naar het
fluisteren van je geest
die ik daar zocht

Dan ga ik terug en
zal niets verder vragen
Maar wijs me de plek
waar ik even luisteren kan

Geluk is het licht,

Waar ieder naar smacht,

Hoe rijk je ook bent,

Geluk geef je kracht.

Hoe lang ik ook zocht,

En waar ik ook keek,

Ik kon niets vinden,

Wat op mijn lichtje leek.

Nu kan ik weer lachen,

En voel ik me vrij,

Want ik heb het gevonden,
Dat licht, dat ben mij

Er woont een engeltje in mijn hart
zeer klein en heel apart
het kan dansen , zingen
lachen en springen
heb je verdriet of moet je wenen
mag je hem altijd even lenen!

zweef met me mee
naar werelden
waar je mag dromen
vlieg met me mee
naar dingen
die nog komen
drijf met me mee
naar de natuur
naar de bomen
ga met me mee
naar de toekomst

In de stilte van de nacht
wandel ik in dromen verzonken
onder het zilveren maanlicht
mijn hart is bij jou.

Mijn lichaam eenzaam verloren
hunkerend voor jouw warme aanraking
die me doet branden en
verlangen naar meer.

Meer van jouw vurige liefde
Ik kijk naar de
satijnfluwelen hemel
vol schitterende diamanten
te ver om te plukken

Maar dicht genoeg om om te bewonderen.

Kon ik jou nu maar bewonderen
je in mijn armen nemen en koesteren
was jij maar het maanlicht dan zou ik
slapen,zo vredig, onder de sterrenhemel.

Alleen maar om bij jou te zijn.

Reis met me mee.
Door donker van de nacht.
Langs stiltes in je leven.
Naar waar de vreugde wacht.

Reis met me mee.
Over hobbelige wegen.
Door het diepste van je ziel.
Naar de plekken ver gelegen.

Reis met me mee
In het ontwaken van de dag
Onder de blauwe hemel,
Zeg me, dat ik nooit meer vluchten mag.

Reis met me mee.
Voor altijd, hand in hand.
Met een en dezelfde gedachte.
Doot het voor ons, nog onbekende land.

Sneller dan licht,
sneller dan mijn hand schrijven kan
vliegen duizenden gedachten door mijn hoofd

Haat, liefde,
waarom zit de wereld in hemelsnaam zó in elkaar,
Onze absoluut belachelijke maatschappij,
vrienden en omgeving

Al deze gedachten moeten er uit
en hoe ik ook probeer ze te onderdrukken
weten ze altijd wel een weg naar buiten te vinden

Verdriet, woede, blijdschap of machteloosheid
Verliefdheid, extreme irritatie, verward
of soms zelfs onbekende gevoelens

Met de mensen om je heen kan je  gedachten delen
Je kan ze opschrijven of verwerken in muziek,
maar heel soms, als je er echt niet uit komt,
is er een hand nodig van buitenaf,
iemand die er meer van weet

Een vlinder vliegt van bloem naar bloem
Een leuke vlinder aantrekkelijk en spontaan
Maar wanneer weet diezelfde vlinder
Dat het om echte liefde zal gaan ?

Eerst is het een rups om het te leren
Dan ontpopt het zich al gauw tot vlinder
De mooiste bloem wordt uitgezocht
Daar raakt zij pas echt aan verknocht.

Is het nog niet helemaal wat zij bedoelt ?
Wordt er toch geen echte liefde bij gevoeld ?
Dan fladdert zij maar weer eens rond
Tot ze plotsklaps wel de ware vond !

Na al het zoeken en het kijken
Zal dat pas écht haar leven verrijken .......