Voor alle verdrietige mensen


Alles lijkt zo nutteloos, zo heel alleen, niet meer samen,
iedereen die iemand mist, zal dat kunnen beamen.
Iedere gegeven raad, vast goedbedoeld,
kan niet weerleggen wat je dan voelt.
Je ziet en voelt alleen het gemis,
van die ene persoon, die er niet meer is.
Voor de buitenwereld leek je sterk,
huilen deed je bij de begrafenis, of in de kerk.
Nu moet je weer gewoon verder met je leven,
terwijl je liever nog even verdrietig was gebleven.
Waarom zou je nu plots sterk moeten zijn?
je mag best wel huilen, want jij voelt toch pijn.
Tranen om iemand die jouw verliet,
tranen die zijn toch bestemd voor verdriet.
Dus huil nu je tranen, hou je niet in,
want sterk zijn bij gemis, heeft geen enkele zin.
Want vroeg of laat, kom je jezelf weer tegen,
dan hebben die tranen toch hun zin gekregen
























1 reactie op dit bericht
Goede morgen,lieve Elliane.
Je blogvriendin,Rebecca.Maak er een fijne dag van,ondanks het slechte weer,is blogweerke nu,hé.Wat een prachtig mooi gedicht !!!! Had het eerst nog niet gelezen,zat op je andere blogje.