Het leven is net een grote zee.
Vaak is hij heel mooi om naar te kijken,
maar je kan er ook in verdrinken.
Je moet uitkijken met waar je loopt,
anders kun je jezelf bezeren.
De zee is onvoorspelbaar.
Als je er naar kijkt komt er geen einde aan.
De zee zit vol tranen,
maar ook vol schittering.
In de zee zit veel stroming,
soms is de zee ook heel stil.
Als je dreigt te verdrinken,
heb je zo nu en dan een helpende hand nodig.
Je kunt er iets van verwachten ,
maar het niet krijgen.
Zout op een open wond doet pijn,
water kan helpen verzachten.
De harde wind bij zee kan helpen vergeten,
of juist een plekje geven.
De zee is om bij stil te staan,
door de wind ga je vanzelf de juiste weg in.
Je kunt niet altijd alleen tegen de harde stroming in,
een duwtje in de rug kan nooit kwaad.
Na een lange tijd kun je jezelf redden,
al is dat soms heel erg moeilijk.
Iedereen heeft er andere gedachtes over,
en je kunt het zelf zo fijn maken als je wilt
De zee is om nooit te vergeten,
het is eigenlijk net als een leven.
