Het leven

Mijn vermoeid hart
legt zich neer
in een bedding van
witte rozenwolken.
Het rust uit in de geuren
van een verderlichte wind.

Verfrist door het wiegen
in handenvol dons,
brengt een luchtstroom
mijn bezwaard hart
tot ongekende hoogtes,
waar het zwelt door
een hemels gegons.

Verrezen wordt mijn hart
in de geboorte van
de zacht waaiende zon.
Verdreit verbleekt
door door de kleur van een roos,
witgeschilderd door de horizon.

Hoe belangrijk is het kind zijn,
wat als je het overslaat.
Wie wil er nu volwassen zijn,
niemand is er mee gebaat.

Volwassen zijn dat moet je leren,
niemand die je verteld hoe het moet,
zelf zul je het moeten proberen
wanneer doe je het goed?

Wat is volwassen, en hoe moet je leven?
Wat moet je doen om goed te zijn?
Nergens staat er iets geschreven,
om een goed volwassene te zijn.

Als je dit leest zul je denken,
het leven van volwassenen si zwaar
dat het geen vreugde zal schenken,
niks is minder waar.

Het is maar wat je er van verlangt
breng je zelf dan vreugde en een lach
zorg dat er geen steen om je nek hangt
want leven mag.....

Ik dans in het maanlicht
in miljoenen sterren.
pluk ze van het firmament
en leg ze aan je voeten.

Ik dans de zon
in schitterende stralen
bundel ze in een lach
om je liefdevol te groeten.

Ik dans de oceaan
in parelend ochtenddauw
kus het van de bloemen
en geef het dan aan jou.

IK dans de regenboog
uit de hemel naar omlaag
begin dan weer van voor af aan
want ik dans zo graag.

eens op mijn allerschoonste dag
zal ik ten hemel varen
en in de armen van mijn Heer
de gouden stad ontwaren
Hij is mij reeds vooruitgegaan
een woning te bereiden
waar niets mij van de liefde Gods
in eeuwigheid zal scheiden

ik mag door Christus' Hemelvaart
een lied van vreugde zingen
en met mijn hoofd hoog opgericht
mijn levensberg bedwingen
de wereld wordt ineens zo klein
als ik zijn top zie lichten
ik ga ten hemel met mijn Heer
en alle nevelen zwichten

God leidt mij heerlijk naar omhoog
ik voel mij nu reeds stijgen
en elke nieuwe dag iets meer
daarnaar een heimwee krijgen
mij is een woning toebedeeld
een rustplaats hoogverheven
en na mijn grootse Hemelvaart

Voordat Hij opsteeg
naar omhoog,
voor het oog
van zijn geliefden,
toen
de wolken kliefden,
en hem droegen
naar Gods troon,
heeft Hij,
Gods Zoon,
hen gezegend
en belooft,
Ik zend jullie,
hoofd voor hoofd,
mijn Geest,
Hij zal je leiden,
in zijn kracht,
zul je
mijn schapen weiden,
tot het eind
der aard

aan het einde van de tunnel
kijk, daar wordt het langzaam licht
houd nu maar je moede ogen
elke dag daarop gericht
't lijkt misschien wel of de hemel
en de zon niet meer bestaan
maar wanneer de uitgang opdoemt
werelden weer opengaan

aan het einde van de tunnel
die je levensstrijd verbeeldt
zul je zien dat God de zorgen
altijd met jou heeft gedeeld
nu nog in jezelf gevangen
en door bange smart ontwricht
kom je dan weer als herboren
in de schoonheid van het licht

tunnels kunnen nog zo smal zijn
vol gevaar en eindeloos lang
er komt altijd weer een einde
aan zo'n troosteloze gang
kind, houd dit altijd voor ogen
ook al ga je heel alleen:
Vader leidt je door het duister
van de diepste tunnel heen!

Niets is voor altijd,
alles is tijdelijk,
bij alles wat je doet.

Je wordt geboren,
doorloopt je jeugd.
gaat naat school,
zoals het moet.

Je krijgt verkering,
verloofd en gaat trouwen.
krijgt kinderen,
maar ook die kunnen de tijd
niet tegenhouden.

Je nadert de middelbare leeftijd,
ouder worden gaat snel.
't gaat met gebreken,
dat zeker wel.

De moraal van dit verhaal.
't helpt geen barst,
ouder worden we allemaal.

Niemand weet waar het leven mee
begint
Alle leven komt uit de bron van het
wonder.
Niet het leven maar de ziel wordt
bemindt.
Het is niet met of zonder.

De ziel is de koestering van binnen,
het licht dat men in zich draagt,
die probeert de liefde te winnen.
voor degene die er naar vraagt.
Het is iets niet van deze aarde.
wat de vergankelijkheid van het
lichaam toont.
Het heeft zo ontzettend veel waarde.
om te weten dat de ziel nooit ergens
anders woont.

Op zoek naar romantiek,
ontmoet je soms heel mooie muziek.
Muziek geeft veel aan iedereen,
ook al zit je er helemaal doorheen.

Soms zit alles tegen,
waardoor je alles niet meer zo helder ziet.
Je zou je hoofd  wel willen legen,
maar helaas, dat gaat niet.

Muziek geeft kracht,
ook als je het niet verwacht,
de kracht om door te gaan,
alsje er alleen voor komt te staan.

Muziek kan troost en rust geven,
in dit hectische leven.
Tot aan de dood,
is muziek een lotgenoot.

Ik geef je Mijn vrede.
Ik reik jou de hand.
Ik geef je mijn sterkte.
Door mij houdt je stand.
Ik geef je genade,
een teken van trouw.
Ik ben als een vrouw.
Ik ben er voor jou.

Ik geef je mijn blijdschap.
Ik geef je mijn kracht.
Ik geef je mijn uitzicht,
het licht in de nacht.
Ik geef je mijn warmte,
een vuur in de kou.
Ik geef je mijn liefde,
ik ben er voor jou.

Ik geef je mijn toekomst,
ik geef je mijn troost.
En ik zal beschermen
wat zwak is en broos.
Ik geef je mijn stilte die
nimmer benauwt.
in mij mag je rusten.
ik ben er voor jou.

Ik geef je mijn vriendschap
een arm om je heen.
Ik geef je mijn woord,
je bent nooit meer alleen.
Ik geef je mijn leven,
omdat ik van je hou.
Ik geef je mijn hart,
want ik ben er voor jou.

Al je vragen en zorgen
vinden rust in mij.
Dus wees maar geborgen.
Ik sta aan je zij
want jij bent mijn man.

De dauw parelt
op verdorde bladeren
De bleke ochtendzon,
wil je sterken.
De wortels zijn verdroogd,
je takken hebben,
hun kracht verloren.
De imposante fierheid,
is verdwenen.
Je hebt de nacht
niet overleefd.
Keer terug naar de aarde,
voedt de bodem.
Leeft voort,
in een nieuwe
generatie...

Een dichtersdroom.
Een verbeelding van de mooiste woorden.
Om zo over iemand te mogen spreken.
Alleen maar, omdat er liefde is.

Een poetische vlucht.
Door dagen en nachten heen.
Door landen en werelddelen.
Alles zal ik bewandelen.
omdat ik van je hou.

Een schrijversweg.
Woorden vanuit het hart geschreven.
Bewezen door daden.
Betoond door alles wie je bent.
Ze zeggen alleen maar.
Hoeveel ik van je hou.

Vergeet de kwade krachten in je leven
En zie jezelf als ridder beëdigd
Verdedig waar jij werkelijk voor staat
Zoals je nog nooit hebt verdedigd

Bevecht je eigen onzekerheden
Graag leen ik je mijn zwaard
Je zal snel je eigen zwaard smeden
Met de kracht die huist in je ware aard

Als een nobele krijger zul je strijden
En groeien in je krachten
Je zult versterken door je lijden
En het succes zal de pijn verzachten

Het slagveld kent geen genade noch spijt
En vele krijgers zullen je bevechten
Maar de uitkomst van elke strijd
Zal in jouw voordeel komen te beslechten

Want waar zij falen zul jij slagen
Waar zij vechten uit arrogantie en verwaandheid
Strijdt jij met eer en bescheidenheid
Daarmee zal jij al hun aanvallen verdragen

Geloof in de kracht die in je leeft
Ook jij verdient de eer van het bestaan
Met geheven hoofd en respect voor al dat leeft
Zal elke kwade kracht jou uit de weg gaan

Waar hoge bomen waaien
hun krachten van de wind
dans ik vele cirkels
voel vrijheid als een kind.

betoverd door het leven
ademt het zwarte woud
daar waar de zielen zweven
de nacht gehuld in goud.

draai ik vele malen
mijn lichaam in het rond
laat mijn ziel inslapen
op een met blad bedekte grond.

Jij met je mooie ogen en lach
Jij bent degene die ik tegenkwam
op en dag.
Jij bent degene die mij liefde geeft.
Jij bent het die zoveel voor mij over heeft.
Jij bent degene die van mij houd.
Jij bent degene die mij zo vertrouwd.
Dat alles geeft mij zo,n fijn gevoel.
Ik kan niet omschrijven wat ik bedoel.

In alle mooie en minder tijden.
Zal ik voor altijd bij je blijven.
Jij bent degene om wie ik zoveel geef.
Jij bent degene voor wie ik leef.
Mocht ik ooit eerder naar de hemel gaan.
Toch zal onze liefde altijd blijven bestaan.
Als ik je dan ooit boven weer tegenkom.
Weet dan dat het onze liefde is die alles overwon.

Als ik jou dan ooit weer in me armen sluit.
Gaat voor mij pas het laatste kaarsje uit.
We zijn dan weer voor altijd samen.
Met alleen maar onze liefde en nooit meer tranen.
Tranen...
Tranen van geluk.
Want onze liefde die kreeg niks of niemand stuk.

De zon daalt
bijzonder zacht
ziet zij toe op de zee
die zweeft
zomaar wat golven mee
zonder zeker te zijn
waar ze verzandt.

De kalnede toerist
laat zijn krant kabbelen
het is de wind die beslist
wat hij leest

Een vies ventje vrees het water
aan zijn tenen
hij kent de wetten van de zee
vijf minuten later is zijn zandpaleis
weer lang en breed verdwenen
en rest alleen nog het idee.

Terwijl sterren fonkelen
en jouw hel begint
terwijl jouw gedachten in pijn kronkelen
en je je verstopt als een kind
achter een masker zonder tranen.

Als beelden je achtervolgen
van een tijd uit het verleden
en je volledig wordt verzwolgen
uit jouw tijd in het heden.

In jouw wereld zonder pijn
waar je rusitg kan leven en kan doen
onbezorgd kan zijn
de hel kan laten verdwijnen met een zoen.

Het leven kan je verachten
de wereld kan je niet zien
maar bij mij zullen die kwade machten
verdwijnen misschien
zeker weten.

Sluit je ogen en vlieg mee
naar dewereld ver van morgen
door gedachten en over zee
sluit je tussen mijn vleugels en vlieg mee
naar die dag zonder zorgen.

Ik zie het in je ogen
een traan die is gekomen
ik zie het aan je gezicht
dat die traan jou pijn verlicht.

Hij komt vanuit een klein hoekje
maar laat een groot deel zien.
een traan vol emoties
emoties die je liever wilt ontzien.

Even voel je alle pijn
je kan er niet meer tegen
en een traan hoort er dan te zijn
zodat je je verdriet weer weg kunt vegen.

In het leven volgen gebeurtenissen
elkaar op als golven,
in een stroomversenlling wordt je er
bijna onder bedolven.
Dan weer de serene rust, een
rimpelloos meer,
tijdelijk, je weet de:de stroming keert
weer.
Tijd als water? Van eb wordt het weer vloed,
minuten druppelen voorbij, het
leven kent voor en tegenspoed.
Geniet van iedere golfslag, al valt
het soms niet mee,
het is gegeven op je levenszee.