Lieve Heer

Moeder worden, moeder zijn,
Een leven, vol liefde
en vol pijn.
Een leventje ter
wereld gebracht,
puur en onschuldig,
in al haar pracht.

Moeder zijn,
dan begint het leven,
Vol met zorgen, van vandaag
maar ook morgen.
Dit onschuldige kindje
dat op jou vertrouwd
en tijdens haar jonge leventje, totaal op jou bouwt.

Je wil het alles geven,
Als het moet, zelfs je eigen leven,
Behoedend voor angst en pijn,
Ook als dit kindje groot zal zijn,
Tegen ziekte en verdriet,
Maar zelfs als moeder zijnde,
lukt je dit niet.

Alle verdriet en pijn van dit kindje,
Beleef jij ook en dat verbind je,
Maar ook alle liefde en genegenheid,
Die het jou geven zal,
die voel je het meest boven al.

Gekoesterd en bewonderd,
leven gegeven,
Geeft elkaar kracht,
die zelfs aanwezig is,
Tijdens jouw momenten van onmacht.

Voor al deze moeders...
fijne moederdag

Ik zie haar zitten s,avonds laat

Met nog wat wasgoed in haar handen

Ze heeft niet door

Dat ik haar al een tijdje observeer

Al die zorgen al heel mijn leven

Al die liefde mij gegeven

Ik denk aan al de jaren van mijn jeugd..

De zelfde lach

Deze zelfde ups en downs

En altijd even netjes.

O,ja ik zie steeds meer

Dat ik veel op je lijk

Ik heb allang genoeg gezwegen

En wat houdt me nu nog tegen

Om te zeggen

Dat ik heel veel van je hou.

Lieve mama

Dank je wel voor al die zorg al heel m,n leven

In al die jaren hebt je ons verwend

En een thuis gegeven

Als water in mijn handen

Verdwijnt de tijd in het niets

Maar elke dag van dit korte leven

Heb je meer dan het beste gegeven

Aan die paar mensen

Om je heen.

Je was er altijd

Al die dagen

Liefdevol en trouw

Ik wil je zeggen:

“mam ik hou van jou!

Ik wens jullie toe dat er altijd

iemand is om de dingen mee te delen.

Ik wens jullie toe dat jullie af en toe

datgene kunt veroorloven wat je

echt graag wilt,

in plaats van iets dat er mee door kan.

Ik wens jullie volop goede herinneringen

om slechte tijden door te komen.

Ik wens jullie een van de kleine vreugden

van het leven het openen van een geliefd boek,

het gladstrijken van de bladzijden,

de eerste bekende woorden.

Ik wens jullie het plezier toe van het vinden

van het volmaakte cadeau voor iemand

van wie jullie houden.

Ik wens jullie lente de verrassing die

altijd groter is dan je durfde hopen.

Ik wens jullie het geschenk van een kind,

een bosje verwelkte paardebloemen.

Een zacht geworden toffee
Een kikker en een kus.

Ik ben de grote Moeder, aanbeden door alle schepselen
en zij die het werden bij haren gewaar wording
ik ben de vrouwelijke oerkrachten en eeuwig
Ik ben de Grote Godin van de maan, de vrouw van alle magie.
De wind en de ruisende bladeren zingen mijn naam
Op mijn voorhoofd draag ik de rimpel de wijsheid.
en mijn voetenrusten in ster bezaaide hemels
Ik ben het brein van alle Mysteries.
Deze weg teder en zacht te betreden
Schep vreugde in mij en ken de rijkdom van de
jongheid en mijn jeugd
Ik ben de gezegende Moeder, de sierlijke vrouwe van rispinge
ik ben gekleed in het koele wonder van de aarde en het gouden kleed van wuivende goud op het veld.
Ik ben de oorsprong en de hoedster van het tij op aarde.
Al wat groeit komt tot mij in bloei in mijn jaargetijde.
Ik ben de bescherming en de beterschap
Ik ben diegene die het leven geeft onmetelijke sterkend vruchtbaar
Aanbid mij als een oude wijze vrouw weefster van de cyclus van dood en wedergeboorte.
Ik ben het wiel, schaduw van de maan
Ik ben de oorsprong en de hoedster van het levenstij van man en vrouw.
Ik geef verkwikking en bevrijding aan rusteloze zielen.
Weet dat de duisternis van de dood mijn gebied is, maar ook de blijdschap van de geboorte
Ik ben de Godin van de maan, de aarde en de zeeën
Mijn namen en krachten zijn groot in aantal.
Ik ben een bron van kracht en magie, vrede en wijsheid.
Ik ben de aarde, de eeuwige jonge vrouw
De moeder van het alles omvattende
En de oude wijze vrouw van de duisternis.
Ik schenk jullie Mijn zegeningen
van mijn oneindige liefde

Diep....Heel diep in de zee
Is het waterpaleis
Van de Zeekoningin Walja
De zeevrouwen komen en zingen
elke reis
Voor het land van liefde en werk
Ze zingen van de Zon die
wegduikt in de wolkendek
Van de Maan en de Sterren
het liefelijke lied
Ze zingen van een zeeman
die rond dwaalt op zee
Met de sterren als kompas
In stormen en slagregens.
Op de woeste baren
In die golven
hoort hij de vrouwe zingen
Haar zang geleidt hem naar huis

Wat blijft
komt nooit meer terug,
is vervlogen in de tijd.


Wat blijft
komt nooit meer terug,
maar het zal er altijd zijn.


Wat blijft
komt nooit meer terug,
en gaat nooit meer weg.
Wat blijf,

zijn de herinneringen aan toen

Geluk is een moment
Een gevoel van binnen
Een tinteling zo zacht
Een gevoel van winnen

Geluk geeft je vleugels
Waait soms even voorbij
Een geur die blijft hangen
zo intens mooi en vlakbij

Geluk zomaar op je pad
Zorg dat je het herkent
Soms is het maar even
Geniet van dat moment!

De allermooiste uren

Zijn de uren dicht bij jouw

Jouw blik alleen bestemd voor mij

Maakt me gelukkig en blij.

En zachtjes op de achtergrond

Klinkt onze melodie

En bij het zachte kaars licht

Streel je teder mijn gezicht

Woorden zijn niet nodig

Want ik hou van jou

Want de allermooiste uren.

zijn uren dicht bij jou

Ik hou je vast
en druk je tegen me aan
iets zegt mij
laat hem nooit meer gaan.

Die openheid van geest
jouw interesse zo oprecht
luister ik naar jouw woorden
die nog nooit iemand heeft
gezegd.

Zo dansen we dan samen
al innig door de nacht
voelen wij ons veilig
daar het geluk ons toelacht.

Een vriend is iemand

Die je verleden begrijpt

In je toekomst gelooft

En je vandaag

Aanvaardt gewoon
zoals je bent.

Geef mij vandaag en iedere dag
een dag om voor te leven
geef dat ik dan vinden mag
een doel om na te streven

Geef mij vandaag en iedere dag
een dag om niet te huilen
geef dat ik dan hopen mag
nooit ergens te hoeven schuilen

Geef mij vandaag en iedere dag
een dag om stil te zijn
geef dan dat ik denken mag
aan alle verdriet en pijn

Geef mij vandaag en iedere dag
een dag vol zonnigheid
geef dat ik dan zingen mag
een levenslied van dankbaarheid

De vriendschap van een hond
is vriendschap voor het leven.
Voor een ander niet te zien
hoeveel een hond kan geven
want ben je eens verdrietig
dan kijkt hij je aan
alsof hij zeggen wil
Ik zal altijd naast je staan
en al je dan weer vrolijk bent
dan slaat hij met zijn staart
en blaft alsof hij zeggen wil
dat hebben we weer geklaard
zo'n vriendschap is een wonder
een wonder om te beleven
zo'n vriendschap kan geen mens
geen mens kan zoiets geven......

Het leve vraagt geen grote daden
Met veel bravoure en fors geweld.
Het leven voert langs stille paden.
En is op het kleine gesteld.
Leer dus je leven heen te leiden.
Langs kleine plichten met geduld.
Dan heb je al lijkt het maar bescheiden.
Op grootste wijs je taak vervuld.

Mijn vermoeid hart
legt zich neer
in een bedding van
witte rozenwolken.
Het rust uit in de geuren
van een verderlichte wind.

Verfrist door het wiegen
in handenvol dons,
brengt een luchtstroom
mijn bezwaard hart
tot ongekende hoogtes,
waar het zwelt door
een hemels gegons.

Verrezen wordt mijn hart
in de geboorte van
de zacht waaiende zon.
Verdreit verbleekt
door door de kleur van een roos,
witgeschilderd door de horizon.

Hoe belangrijk is het kind zijn,
wat als je het overslaat.
Wie wil er nu volwassen zijn,
niemand is er mee gebaat.

Volwassen zijn dat moet je leren,
niemand die je verteld hoe het moet,
zelf zul je het moeten proberen
wanneer doe je het goed?

Wat is volwassen, en hoe moet je leven?
Wat moet je doen om goed te zijn?
Nergens staat er iets geschreven,
om een goed volwassene te zijn.

Als je dit leest zul je denken,
het leven van volwassenen si zwaar
dat het geen vreugde zal schenken,
niks is minder waar.

Het is maar wat je er van verlangt
breng je zelf dan vreugde en een lach
zorg dat er geen steen om je nek hangt
want leven mag.....

Ik dans in het maanlicht
in miljoenen sterren.
pluk ze van het firmament
en leg ze aan je voeten.

Ik dans de zon
in schitterende stralen
bundel ze in een lach
om je liefdevol te groeten.

Ik dans de oceaan
in parelend ochtenddauw
kus het van de bloemen
en geef het dan aan jou.

IK dans de regenboog
uit de hemel naar omlaag
begin dan weer van voor af aan
want ik dans zo graag.

eens op mijn allerschoonste dag
zal ik ten hemel varen
en in de armen van mijn Heer
de gouden stad ontwaren
Hij is mij reeds vooruitgegaan
een woning te bereiden
waar niets mij van de liefde Gods
in eeuwigheid zal scheiden

ik mag door Christus' Hemelvaart
een lied van vreugde zingen
en met mijn hoofd hoog opgericht
mijn levensberg bedwingen
de wereld wordt ineens zo klein
als ik zijn top zie lichten
ik ga ten hemel met mijn Heer
en alle nevelen zwichten

God leidt mij heerlijk naar omhoog
ik voel mij nu reeds stijgen
en elke nieuwe dag iets meer
daarnaar een heimwee krijgen
mij is een woning toebedeeld
een rustplaats hoogverheven
en na mijn grootse Hemelvaart

Voordat Hij opsteeg
naar omhoog,
voor het oog
van zijn geliefden,
toen
de wolken kliefden,
en hem droegen
naar Gods troon,
heeft Hij,
Gods Zoon,
hen gezegend
en belooft,
Ik zend jullie,
hoofd voor hoofd,
mijn Geest,
Hij zal je leiden,
in zijn kracht,
zul je
mijn schapen weiden,
tot het eind
der aard

aan het einde van de tunnel
kijk, daar wordt het langzaam licht
houd nu maar je moede ogen
elke dag daarop gericht
't lijkt misschien wel of de hemel
en de zon niet meer bestaan
maar wanneer de uitgang opdoemt
werelden weer opengaan

aan het einde van de tunnel
die je levensstrijd verbeeldt
zul je zien dat God de zorgen
altijd met jou heeft gedeeld
nu nog in jezelf gevangen
en door bange smart ontwricht
kom je dan weer als herboren
in de schoonheid van het licht

tunnels kunnen nog zo smal zijn
vol gevaar en eindeloos lang
er komt altijd weer een einde
aan zo'n troosteloze gang
kind, houd dit altijd voor ogen
ook al ga je heel alleen:
Vader leidt je door het duister
van de diepste tunnel heen!