Naar de inhoud

gedichten

akke.beakke.be
Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us

Archief

Climb ev'ry mountain(uit de sound of music)

Climb ev'ry mountain
Search high and low
Follow ev'ry by-way
Every path you know

Climb ev'ry mountain
Ford ev'ry stream
Follow ev'ry rainbow
'Till you find your dream

A dream that will need
All the love you can give
Everyday of your life
For as long as you live

Climb ev'ry mountain
Ford ev'ry stream
Follow ev'ry rainbow
'Till you find your dream

A dream that will need
All the love you can give
Everyday of your life
For as long as you live

Climb ev'ry mountain
Ford ev'ry stream
Follow ev'ry rainbow
'Till you find your dream



Geschreven door ellianne om 18:51 Reageer op dit bericht Stuur door

Berkenbomen

Het smalle pad tussen de berkenbomen
Kronkelend door witte basten verlicht
Heeft ook hier zijn eigen weg genomen

Schaduwen vangen het laatste zonlicht
Gefilterde stralen verwarmen het zand
Resten van de herfst een kleurig gezicht

Jonge aanplant eerste jaar hand in hand
Door hun kwetsbare naaktheid gebogen
Elementen boetseerden reeds een band

Levend hout gekapt zonder mededogen
Vormen een muur van geringde jaren
Verkregen schoonheid snel vervlogen

Wellicht voor niemand te verklaren
Maar dit prachtig stukje “ Berkenbos “
Zal ik voor altijd in mijn hart bewaren

Geschreven door ellianne om 13:37 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Verdwalen

Ik wil verdwalen in het jaar
Voorbij de kou van januari
Voorbij de bloesempracht van mei
Tot in het warmste jaargetij
Verzeilen tussen noord en zuid
Het zonlicht voelen op mijn huid
en haar
Ik wil verdwalen in het jaar

Ik wil verdwalen in het jaar
Als met een gloednieuwe geliefde
Beginnen aan een avontuur
Door water lopen en door vuur
Gelukkig zijn op mijn manier
En banjeren van daar naar hier
naar daar
Ik wil verdwalen in het jaar

Laat me verdwalen in het jaar
En in een onbeschreven wereld
Om zonder zorg en zonder plicht
Te zwalken tussen nacht en licht
Kom leg je hand in die van mij
Ik weet de weg niet,net als jij
Maar in de doolhof zijn we bij
Elkaar
Dus kom nou maar
We gaan verdwalen in het jaar


 

 

Geschreven door ellianne om 16:14 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

De wereld

over de hele wereld,
zijn zoveel verschillende talen.
talen die elkaar niet verstaan.
mensen spreken tegen elkaar,
naar verstaan elkaar niet.
hoe moet je dan iets duidelijk maken?
gebaren taal blijft over.
maar ondanks deze taal,
blijft het allemaal onduidelijk.
was er maar een taal die,
iedereen kon verstaan.
dan kon men elkaar begrijpen.
misschien waren er dan wel,
geen oorlogen meer,
en had iedereen te eten.
veel ziekten verdwenen misschien wel.
kon de wereld maar zo zijn.

Geschreven door ellianne om 09:39 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Pijn

Als je pijn hebt
wil je wel in een
hoekje kruipen.
Niemand die je ziet,
alleen met je verdriet!

Er is toch niemand
die het snapt,
wat jij daar dagelijks voelt,
je wilt alleen maar huilen,
en in dat hoekje schuilen!

Je kunt er ook niet tegen vechten,
want pijn, verslaat jou toch!
Sla je arm maar om degene heen,
dan voel die persoon  niet zo alleen!

Geschreven door ellianne om 12:04 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Voor alle verdrietige mensen


Alles lijkt zo nutteloos, zo heel alleen, niet meer samen,
iedereen die iemand mist, zal dat kunnen beamen.
Iedere gegeven raad, vast goedbedoeld,
kan niet weerleggen wat je dan voelt.
Je ziet en voelt alleen het gemis,
van die ene persoon, die er niet meer is.
Voor de buitenwereld leek je sterk,
huilen deed je bij de begrafenis, of in de kerk.
Nu moet je weer gewoon verder met je leven,
terwijl je liever nog even verdrietig was gebleven.
Waarom zou je nu plots sterk moeten zijn?
je mag best wel huilen, want jij voelt toch pijn.
Tranen om iemand die jouw verliet,
tranen die zijn toch bestemd voor verdriet.
Dus huil nu je tranen, hou je niet in,
want sterk zijn bij gemis, heeft geen enkele zin.
Want vroeg of laat, kom je jezelf weer tegen,
dan hebben die tranen toch hun zin gekregen


Geschreven door ellianne om 14:22 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zomer nacht

jij wacht met wakker worden
en laat de dromen duren
in mijn slaap,
zacht met waterspiegels
schijnen dubbel sterren
en lacht de maan
in de nacht zonder rimpels.
Hoelang
duurt deze vrede
en wie van ons
wil nog ontwaken?

Geschreven door ellianne om 14:09 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van gedichten

↑ Terug naar de berichten