Pijn

Geef me je hand, en laat ons samen dansen.
Als kinderen, zonder zorgen
lachen we en dansen
en lachen opnieuw.
Het is de dans van het leven, dat feest wil vieren.

Alles lijkt zo nutteloos, zo heel alleen, niet meer samen,
iedereen die iemand mist, zal dat kunnen beamen.
Iedere gegeven raad, vast goedbedoeld,
kan niet weerleggen wat je dan voelt.
Je ziet en voelt alleen het gemis,
van die ene persoon, die er niet meer is.
Voor de buitenwereld leek je sterk,
huilen deed je bij de begrafenis, of in de kerk.
Nu moet je weer gewoon verder met je leven,
terwijl je liever nog even verdrietig was gebleven.
Waarom zou je nu plots sterk moeten zijn?
je mag best wel huilen, want jij voelt toch pijn.
Tranen om iemand die jouw verliet,
tranen die zijn toch bestemd voor verdriet.
Dus huil nu je tranen, hou je niet in,
want sterk zijn bij gemis, heeft geen enkele zin.
Want vroeg of laat, kom je jezelf weer tegen,
dan hebben die tranen toch hun zin gekregen

Samen staan we sterk
hand in hand
Wij zijn elkaars levenswerk
tegen alles bestand
Mijn liefde voor jouw
wil ik nooit meer kwijt.
Jij bent wie ik altijd al wou
en veel van je hou.
en dat is de waarheid.
 

jij wacht met wakker worden
en laat de dromen duren
in mijn slaap,
zacht met waterspiegels
schijnen dubbel sterren
en lacht de maan
in de nacht zonder rimpels.
Hoelang
duurt deze vrede
en wie van ons
wil nog ontwaken?

Een clown kan liegen
mensen prettig bedriegen.
Het is de buiten kant die men ziet.
Maar zijn tranen zie je niet.

Op een zwoele dag in mei
Stond een schaapje in de wei.
Het mekkerde heel zacht en zei:
“Oh…wat ben ik blij.”

Een koe die daar te grazen stond
Had witte klaver in haar mond.
Ze was gelukkig en gezond
En keek wat in het rond.

Een zwaluw ging angstwekkend hoog ,
‘k verloor hem bijna uit het oog.
Het was of hij steeds verder vloog
Tot aan de regenboog.

Daar in het frisse ,groene gras
En in de grote waterplas
Daar zag je dat het lente was
En het begon nog pas.

Ik lag daar op die dag in mei
Tussen de bloemen in de wei
En elk wezen sprak tot mij
Want ik hoorde erbij.

Durven, is een heerlijk woord.
als je durft,zoals het hoort.
Weetje wat je durven moet.
Al wat flink is,waar en goed.
Maar als iemand je iets vraagt?
Dat de naam van laagheid draagt.
Zegt dan,wat'er ook geschied.
Flink en vrij,Dat durf ik niet!

Als alle kinderen op aarde.
Hand in hand samen gaan.
Krijgt het leven meer waarde.
Breekt er eindelijk vrede aan.

Soms zie ik mensen verdrietig zijn
dat doet me soms pijn.

ik help ze graag
maar of ze het begrijpen is de vraag.

Je hebt maar 1 leven en dat moet je accepteren
daarom is het soms beter andere te negeren.

Je moet er wat van maken, wat je bereiken kunt
ook als een ander het jou niet gunt.

Trek jou niets aan van die anderen
hun doel is jou te veranderen.

Wees jezelf, en doe wat je zelf het beste vindt
zodat die andere het niet regelen, en het jezelf is die wint.

ieder verliefd stel wil het.
ieder huwelijk hoopt er op.
de grootste wens is,
een baby te krijgen.
laat iedere baby,
een baby zijn.
die gewenst is,
en uit de liefde voorkomt

ieder individu weet het,
of hij/zij gewenst was.
de ervaring heeft hen,
die kennis gegeven.
laat iedere baby,
een baby zijn.
die gewenst is,
en uit de liefde voorkomt

wees voor de baby,
een moeder.
dat kleine mensje,
heeft haar zo hard nodig.
laat iedere baby,
een baby zijn.
die gewenst is,
en uit de liefde voorkomt

wees voor de baby,
een vader.
dat kleine mensje,
heeft hem zo hard nodig.
laat iedere baby,
een baby zijn.
die gewenst is,
en uit de liefde voorkomt

is er voor,
de kinderen van morgen,
nog wel leven op aarde,
nu de bossen worden gekapt.
en de zuurstof van deze bossen,
gemist moeten worden.

is er voor,
de kinderen van morgen,
nog wel leven op aarde,
nu de ozonlaag wordt aangetast,
en de beschermende filter,
wordt op gelost.

is er voor,
de kinderen van morgen,
nog wel leven op aarde,
nu de oorlogen nog steeds door gaan,
en er de gevechten zijn,
op leven en dood.

Laat de dingen tot je komen
Aanvaardt ze zoals ze zijn
Stop nooit met dromen
Ook al is je geluk soms klein.
Gaat het eens wat minder goed,
Denk dan aan de fijne dingen
En haal daaruit al je moed
Om je verder door het leven te wringen.

Vurig verwelkom je deze morgen,
laat de zwarte nacht verdwijnen.
Hopend op een dag zonder zorgen,
voor hem en de zijnen.

De duisternis wacht geduldig af,
totdat de tijd is gekomen.
Zon, ik weet wat je vandaag gaf,
Nu, ga ik heerlijk van je dromen...

mijn handen leg ik op je hart
doorgloei je met mijn vuur.
gelouterd als het fijnste goud.
verwijs je nieuw en puur.

neem jij nu mijn hand.
dan volg ik je vlug.
mijn liefste ben jij en mijn hartelust.
bij jou wil ik toeven in je trotst paleis.
want jij bent mijn wijn en mijn kostelijkste spijs.
en hoor ik je stem ik stem er mee in.
mijn hart verheugt zich in dit nieuwe begin.

O, hoe kan ik je nu troosten
bij je oneindige verdriet?
Stil stromen droeve tranen
om wie jou hier achterliet.

Toekomst lijkt zo grauw en donker,
de zon is weg, het gras verdort.
Doch na weken, maanden, jaren
staat vast dat het weer lichter wordt.

Want de tijd heelt alle wonden,
alleen littekens blijven bestaan.
Die zullen pas geheel verdwijnen
als we zelf zijn heengegaan.