HET VINNE

Onderweg geeft mijn GPS aan dat er een mooi
landschap in zicht is aan de rechterkant. Dat is ook zo maar op de autostrade
mag je niet zomaar stoppen om effen een fototje te maken.Als het gaat om dit
vast te leggen ben ik fanatiek,neem dus de eerstvolgende afrit en kom in de
buurt van ANDENNE.Twee uur later na "geploeter" door de modder en drassige
velden is bijgaande foto geboren.Het is niet helemaal mijn zin,het licht zit
niet goed....niet getreurd dat ding gaat hier niet
lopen...

De armen gespreid alsof hij de beschermeling is
van de aarde,zo staat hij daar, deze mammoetboom.Gebouwd om zware lasten te
tornen....de stevige onderstam,de vertakkingen die ver en horizontaal
groeien....de wortels die zich net als de takken breed uitsprijden om een stevig
fundament te vormen....alles is aanwezig,helaas is dit niet zijn "habitat" en
zal altijd het kleine broertje blijven van soortgenoten in hun
groeigebied.

Natuurlijk is er een verschil tussen de
jaargetijden...maar dit kleine ding staat bijna het jaar rond en overal te
pronken. Hoe zou het toch komen dat het zo veel minder belangstelling krijgt dan
bv sneeuwklokjes of narcissen....het is toch ook
mooi....niet??

Alle vroege bloemetjes schikken zich naar het
winterweer. De landbouwer echter stuurt de natuur,hij is de winter voorgeweest
met het zaaien van de tarwe. De eerste tekenen van zijn arbeid worden
zichtbaar,binnen enkele maanden wordt hij beloond....

Een laagstaande zon...een laag opname standpunt
en een telelens....
Alden Biezen te
RIJKHOVEN

 

Het heeft iets....in deze tijd van
efficientie,strakke lijnen, des te meer opvallend.Dit ding staat te pronken in
NEREM een deelgemeente van Tongeren. Stel je voor een fabriek in bakstenen
gebouwd,in een soort "JUGENDSTIL", als koekjesfabriek begonnen lang
geleden, nu dienstdoend als
tingieterij,vertelde een buurman mij.
Bewonder de monumentale inkom.De poes op de
trappen onderstreept de "retrotijd"van het geheel in dit rustige
dorpje.
 

Om het vee van vers drinkwater te voorzien en
soms ook om het achterliggende land te bereiken moet de landbouwer met zwaar
materieel door de weiden. Hij volgt de grillige vorm van de afrastering of
natuurlijke golving in het landschap daarbij diepe voren achterlatend,wat voor
de fotograaf een meerwaarde is.

SCHUCHTERE
lentepogingen....

Een taai duo,de wind en het
zand.

SEARCHING FOR UTOPIA  het gekende beeld van
JAN FABRE aan de rand van de zee,is op deze plaats geen lang leven beschoren. De
wind en het zand zorgen voor een constante "zandstraling" en op termijn is het
op van de erosie.Er zijn plannen om het verder weg van de zee een nieuwe plaats
te geven,men leert en ondervindt elke dag.

"kleine" garnaalvissers aan de waterlijn te
Nieuwpoort bad

 

Het kielzogschuim veranderd geleidelijk in een
licht deinend wateroppervlak wanneer de boot voorbij gevaren is.Met de zon in vol tegenlicht ontstaat er op het watervlak een prachtig teken-en
kleurenpalet,voortdurend veranderend op het tempo van de deining. Hierbij sta ik
stil en geniet....ik las ergens op seniorennet"het zijn de kleine dingen die het
doen"...wel dan.

Mijn blog is nu 1 week bestaande. Ik sta een
beetje in het krijt bij jullie door de summiere voorstelling van mezelf. Een
tijdje geleden was ik andermaal in Marche-en-Famenne,ik was er ook op 14 januari
2008 en schreef toen in mijn dagboek:
RETRO DUS
14 januari 2008
Het is nauwelijks 14 dagen geleden dat ik een
"revisie" had aan mijn hart,de nodige aders opengemaakt,een paar stents
geplaatst. Er is een geleerde term voor maar dat heeft minder belang. Na zo een
ingreep heb je nogal wat voornemens om gezonder te gaan leven.
Vandaag is mijn verjaardag en naar gewoonte gaan
we ergens naartoe waar we graag vertoeven,om een koffie,een pannenkoekje of
taart. Dit jaar is het niet anders,alhoewel....
LEEN zo noem ik haar,is meer dan dertig jaar mijn
levensgezellin,zij wil naar Marche-en-Famenne het rustige stadje in de
ardennen,of is het de Condroz? In het nogal sjieke Quartier-Latin gaan we voor
koffie.
Ik verdenk Leen er van EVA te worden...Eva heeft
Adam verleidt met een appel,schijnt het. EVA besteld crèpe a la Normande ( zie
foto) intussen maak ik een foto van de muurlamp recht voor mij,er is een barst
in het pleisterwerk zie ik en IN MIJN GOEDE VOORNEMENS OOK,zo blijkt bij het
opdienen van de lekkere crèpes.
Van die goede voornemens,dat is maar tijdelijk,er
is niets wat eeuwig duurt.
 

Een wilde kerselaar heeft een storm niet
overleefd,warmte voor een van de volgende winters dan
maar....

Door het bos wandelend merk ik minder mezen die
bedelen om eten. Ze kunnen zich beter beredderen dan eerder in de sneeuw.
Spijtig het was net zo fijn hen als vriend te hebben. Het eten,wat kruimels
brood,nootjes, in mijn hand durfden ze al naderen tot op een halve meter
afstand. Bij de boomklevers en andere vinken had je het niet voor,zij zijn veel
te schichtig.

Deze gevelde boom trok mijn aandacht,twee
kernen....hoe zou het nu zijn met de jaartelling??

Tientallen constructies staan er. Emmertjes die
water scheppen en overgieten in een andere emmer,wielen die rondraaien en weer
andere doen balanceren.....je kan het niet zo gek bedenken of het is er. Het
staat er allemaal te kijk en te koop naast de vele gekke
figuren,eekhoorns,apen....Met dezelfde aandacht als een aquarium vol vissen,kom
je hier tot rust...gek toch....de reuzespinnen tegen de zonnige gevel krijgen
een dimensie bij door de schaduwen,ze hebben wel "iets"....ze hangen hoog en ver
weg.