Op een duinheuvel zijn sporen van
voetstappen in het mulle zand.De lichte zeebries is steeds doende om elke meter zand voortdurend een ander patroon te geven,dag of nacht het maakt niet uit.
Zeewaarts over de heuvel liggen enkele mensen warm aangekleed,zonkant
gericht,armen en benen gespeidt,heel de wereld behoort hen.Zonnebaders zijn het
zeker niet....zouden ze hun roes uitslapen van een nachtje stappen?? Dit zijn
toch prachtige tafereeltjes....het hoe en waarom is bijzaak. Mijn slentering is
meer dan geslaagd,hier geniet ik nog jaren van....

