Categorie: natuur

Dat POIRE WILLIAM een dranksoort is wist ik. Een bezoek aan een
grootwarenhuis in het zuiden deed me even opkijken toen ik daar deze mooie peren
met dezelfde naam zag en kocht. Helaas echter de drank vind ik beter, misschien
ook wel omdat de peren er verser uitzagen dan ze waren. Met deze meloen was geen
twijfel mogelijk, stilletjes ontvreemd op een reusachtig kweekveld en vers
verorberd met wat droge ham, wat voor heerlijke momenten heeft het leven
toch.....

Het licht golvende landschap van Haspengouw bruist van de bedrijvigheid, de
fruitsector draait in deze tijd van het jaar op volle toeren. Het verschil in
aanpak en middelen tussen vroeger en nu is groot, eerder schreef ik daar al over in mijn
blogje. De kleine boompjes van de "plantage" zoals dat hier een naam heeft zijn
zeer vruchtbaar en makkelijk te oogsten. De hoogstam boomgaarden staan er nu bij
als in een museum, de vruchten worden niet eens meer geoogst. Zij staan er
alleen nog mooi te zijn, zij hebben tenminste nog ruimte, zelfs voor hun schaduw
zoals je kan zien....

Onder een reusachtige vlierboom stond een reusachtige bank waar in de
zomeravonden de verhalen elkaar opvolgden .De herinnering aan de siroop van de
bessen is nog levend aanwezig,wij, de kinderen kregen het regelmatig toegediend
door moeder.
Jaren later in de tijd van PC,Wikipedia en andere bronnen, gaan over alles en
nog wat lichtjes branden. De vlier,zo lees ik is een middel tegen zowat alle
kwalen,het zou me te ver brengen je hiermee te belasten... ze op te sommen. De
siroop kende ik al,dat de paarden een krans van de vlierboombladeren rond hun
nek kregen om moeilijke vliegen en muggen op afstond te houden wist ik niet. Nu
ik het lees, herinner ik mij,op de bank onder de vlierboom waren ook geen
vliegenmeppers....

Bij blogmaatje Marylou van natuurfreek,zag ik een mooie opname van de toch al
moeilijk te fotograferen vlinders.
Eind juli laatstleden spotte ik wat vlinders te HEKS een deelgemeente van
HEERS, een landbouwgebied . Tussen de tientallen klaverblauwtjes en koolwitjes
zag ik plots een zeldzame en beschermde KONINGINNEPAGE binnen het bereik van
mijn lens het was even goed uitkijken.
In mijn natuurboek,altijd bij de hand, steekt in de achterflap een foto van
de rupsen van deze vlindersoort die ik opnam met mijn analoog toestel begin oktober
2003,nauwelijks 300 meter van de plaats waar ik nu foto's maakte...nee, ik hoor je
al denken en dat beweer ik niet.... In deze buurt wandel ik tot drie maal per week.
Het is de eerste keer in de laatste zeven jaar dat ik dit soort vlinder zie op
deze plaats
Dit is een waar gebeurd verhaal,dat we te danken hebben aan natuurpunt... de
boer heeft een stukje restland afgestaan dat door natuurpunt milieuvriendelijk
is ingericht en met resultaat zo te zien....
Kijk uit als je een vlinder ziet die niet fladdert maar vliegt als een vogel
de kans is dan groot dat het.....jawel.

Na een val van enkele meter rolt dit stekelige bolletje van de tamme KASTAGNE
op de puntjes van de stekels tot voor mijn voeten...dit is het moment van reflex
en mij ....puur,onaangeroerd,ter plaatse....zoals het
is...

De volwassen platanen beschaduwen een paar honderd auto's tegen de al te
felle zonneschijn. Het kleine dorpje heeft meer bezoekers dan inwoners. De
wijnboeren rijden in snelle vaart met tractoren af en aan al dan niet
geladen met honderden kilo's druiven....zomaar in de laadbak zonder bescherming.De
oogst is een gevecht tegen de tijd naar het schijnt.... een zaak van suikergehalte
laat ik mij vertellen...de gretigheid van de boeren en het daarbij gaande
rusteloze gedoe laat de toeristen aan de rand van de weg met opengesperde mond
toekijken.Het vredige dorpje is van vandaag op morgen herschapen in een
lawaaierige bedoening.
Gelukkig heb ik enkele dagen eerder in alle rust sappige trossen druiven
kunnen fotograferen in de opmerkelijke LICHTVAL van de Provence,met zowaar de
eerste tekenen van herfst....

Het frele gras buigt nederig, voor de geweldige MISTRAL....

Minuten lang rij ik over een kaarsrechte weg door velden met rijen LAVENDEL
zo ver het oog reikt. Het is einde van de maand mei,de lavendel moet nog echt
gaan bloeien. De hoogvlakte van Valensole is een van de streken in Frankrijk
daarvoor gekend. Zo groot en netjes onderhouden als de velden,zo groot en netjes
onderhouden is ook de prachtige villa van de eigenaar,zonder buren in het midden
van zijn velden, een schril kontrast met de oude dorpjes. De herenboer "boert"
goed zo te zien.....

Regen spoelt de zachtste delen van de rotsen langzaam weg....sommige bomen
staan slechts met enkele wortels vast.Op een dag storten ze neer,allicht zonder
verwittigen. Op eigen risico betreden staat aangegeven ergens bij het begin van
het bezoek....ik mag er niet aan denken daar in de buurt te zijn....

De grillige vormen van rotsen in een aantal warme tinten trekken de aandacht
, om van deze pracht te genieten is er heel wat klimwerk nodig ,niet zonder
gevaar echter De oude okermijn is in onbruik, nu mag je ,mits betaling een kijkje
nemen op eigen risico.Ondanks het plannetje dat je meekrijgt is het een
hachelijke onderneming door de gebrekkige aanduiding van het te volgen pad. Meer
dan een halve dag heb ik rondgelopen en waren mijn kleding en ikzelf
omgetoverd in meerdere tinten oker....