FRUIT

Op een van mijn korte wandelroutes dicht bij huis is altijd een koffiestop
voorzien, waarom niet, het terras van Chateau de la Motte is zo eentje,mooi
gelegen in een groot park met altijd een aanbod van beelden. Het is Middelheim
niet maar sinds begin deze zomer staat er tussen meer en andere beelden van een
Russisch beeldhouwer ,eentje dat me doet denken aan "het zotte geweld" van Rik
Wouters. Het maakt indruk.....

Onder een reusachtige vlierboom stond een reusachtige bank waar in de
zomeravonden de verhalen elkaar opvolgden .De herinnering aan de siroop van de
bessen is nog levend aanwezig,wij, de kinderen kregen het regelmatig toegediend
door moeder.
Jaren later in de tijd van PC,Wikipedia en andere bronnen, gaan over alles en
nog wat lichtjes branden. De vlier,zo lees ik is een middel tegen zowat alle
kwalen,het zou me te ver brengen je hiermee te belasten... ze op te sommen. De
siroop kende ik al,dat de paarden een krans van de vlierboombladeren rond hun
nek kregen om moeilijke vliegen en muggen op afstond te houden wist ik niet. Nu
ik het lees, herinner ik mij,op de bank onder de vlierboom waren ook geen
vliegenmeppers....

Aanlokkelijk en fotogeniek ziet het er uit. De artisanale markten zijn een 
kolfje naar onze hand. Kazen in alle vormen,salami's in alle
vormen maar ook vooral fruit en vruchten in alle vormen en kleuren zijn een lust
voor het oog ,vooral bij zonnig weer. Soms zit er ook een mooi ogend
plaatselijke en welbespraakt persoon tussen,die de mensen begeesterd en zowaar
een mengeling van ik weet niet wat aansmeert als het medicijn voor een vitaal
leven....niet letterlijk gezegd maar daar kwam het op neer en de mensen kochten het
goedje verpakt ....in een onbedrukt ecologisch BAKJE GEZOND...

De bijna altijd aanwezige zonneschijn brengt mensen samen,de bewoners slaan
een babbeltje als ze elkaar tegenkomen. Aan de mimiek te zien hebben deze dames
echter wel belangrijk nieuws en zitten dan even neer bij een drankje. Het
uithangbord PLATS du JOUR zou een aanwijzing kunnen zijn over het onderwerp,het
is echter puur toeval in deze....

Bij blogmaatje Marylou van natuurfreek,zag ik een mooie opname van de toch al
moeilijk te fotograferen vlinders.
Eind juli laatstleden spotte ik wat vlinders te HEKS een deelgemeente van
HEERS, een landbouwgebied . Tussen de tientallen klaverblauwtjes en koolwitjes
zag ik plots een zeldzame en beschermde KONINGINNEPAGE binnen het bereik van
mijn lens het was even goed uitkijken.
In mijn natuurboek,altijd bij de hand, steekt in de achterflap een foto van
de rupsen van deze vlindersoort die ik opnam met mijn analoog toestel begin oktober
2003,nauwelijks 300 meter van de plaats waar ik nu foto's maakte...nee, ik hoor je
al denken en dat beweer ik niet.... In deze buurt wandel ik tot drie maal per week.
Het is de eerste keer in de laatste zeven jaar dat ik dit soort vlinder zie op
deze plaats
Dit is een waar gebeurd verhaal,dat we te danken hebben aan natuurpunt... de
boer heeft een stukje restland afgestaan dat door natuurpunt milieuvriendelijk
is ingericht en met resultaat zo te zien....
Kijk uit als je een vlinder ziet die niet fladdert maar vliegt als een vogel
de kans is dan groot dat het.....jawel.

Mijn vriendje "reflex" en ik slenteren door een van de vele dorpjes in de
Provence. De muren van de overjaarse huizen, wat scheefgezakt maar in frisse
,zonnige kleuren geschilderd maken indruk. Hier en daar sieren
druivelaars de gevels. Wij wachten tot het licht van de zon
rakelings de muren scheert . De kleuren van de zonneluiken,de muren en de
druivelaars zijn in perfecte harmonie....De golvingen en schaduwen komen hier nu
mooi tot hun recht. Wat verder staan enkele mensen stil te luisteren naar pianomuziek die weerklinkt uit een openstaand
raam...heerlijk toch.....

Na een val van enkele meter rolt dit stekelige bolletje van de tamme KASTAGNE
op de puntjes van de stekels tot voor mijn voeten...dit is het moment van reflex
en mij ....puur,onaangeroerd,ter plaatse....zoals het
is...

De volwassen platanen beschaduwen een paar honderd auto's tegen de al te
felle zonneschijn. Het kleine dorpje heeft meer bezoekers dan inwoners. De
wijnboeren rijden in snelle vaart met tractoren af en aan al dan niet
geladen met honderden kilo's druiven....zomaar in de laadbak zonder bescherming.De
oogst is een gevecht tegen de tijd naar het schijnt.... een zaak van suikergehalte
laat ik mij vertellen...de gretigheid van de boeren en het daarbij gaande
rusteloze gedoe laat de toeristen aan de rand van de weg met opengesperde mond
toekijken.Het vredige dorpje is van vandaag op morgen herschapen in een
lawaaierige bedoening.
Gelukkig heb ik enkele dagen eerder in alle rust sappige trossen druiven
kunnen fotograferen in de opmerkelijke LICHTVAL van de Provence,met zowaar de
eerste tekenen van herfst....

Beste vrienden bloggers ,stilaan krijg ik goesting om mijn blogje weer te openen en jullie mee te nemen in mijn ervaringen van elke dag. Eerst wil ik jullie bedanken voor het bezoek,ook tijdens mijn afwezigheid. Heel veel lieve en warme groetjes van ENER

Zoek de ZONNEKLOPPER tussen de
zonnewijzers....

Sommige ROTONDES in Frankrijk zou je meerdere
malen rondrijden,omwille van de kunstwerken. Deze bijvoorbeeld in de buurt van
GIGONDAS. Sterke en mooi gevormde handen nodig voor de rijke
druivenoogst,vereeuwigd en gestyleerd in beton..... Hier blijft ik minuten lang in
de buurt en geniet van de zon,het licht en de kunst..... Waar stond het weer "LA VIE
EST BELLE" ja, ja....

Het frele gras buigt nederig, voor de geweldige MISTRAL....

Aan alle bloggers,
 
Groetjes uit Salins les Bains,het casino op de
voorgrond is op zijn minst origineel te noemen,op de achtergrond de gebouwen van
de zoutmijnen,werelderfgoed geworden.

Tot binnenkort weer
ENER

Beste blogvrienden
Toen in februari van dit jaar mijn blogje van start ging had ik geen flauw
vermoeden van de werkintensiteit . Elke dag een of meer behoorlijke foto's aan
jullie tonen vergt alertheid. Gelukkig beperkt mijn fotografie zich tot de
ouderwetse stijl. Een foto is zoals je hem vastlegd ,de momentopname.
Op dit blogje staan circa vierhonderd foto's te kijk die ik met zorg heb
gekozen, nu blijft het voor een tijdje onbeheerd achter met de deuren wagenwijd
open,misschien een gelegenheid om wat te grasduinen door het aanbod. Kom maar
binnen,dag of nacht wanneer je wil,geef je mening het is de brandstof om beter
te doen.
Naar jaarlijkse gewoonte verdwijn ik een tijdje in het niets....Met veel dank
voor jullie trouw bezoek,schenk ik jullie dit DUIMVINGERVELDBLOEMENBOEKETJE.
Foto waar jullie massaal op reageerden.
Tot binnenkort weer,warme groetjes van
ENER.

Rond een oude watermolen is een vakantie domein gebouwd met werkelijk alle
comfort,prachtig verspreidt gelegen tussen volwassen cipressen. Het molengebouw zelf
is omgevormd tot hotel restaurant. Het rood van de klaprozen in de geintegreerde
bloemenbakken naast trapjes en muren op het licht golvend terrein is verblindend
mooi... zeker in het licht van de Provence....Le Moulin Blanc heb ik gekozen voor mijn vakantie en is een UITVALBASIS om de streek te verkennen de volgende weken...

Voor alle duidelijkheid: De getoonde foto's zijn van het jaar 2009 en werden nu voor het eerst gepubliceerd.

Een onooglijk dorpje op de N100.Nooit eerder van gehoord. Hier ergens
verblijf ik een tijdje. Het is niet in een rotswoning ,waarvoor ze het dorpje
aanprijzen. Neen hier zijn geen holbewoners ,het zijn gewoon een paar huizen
onder een rotspunt gebouwd, het is origineel en
waarschijnlijk met alle hedendaags komfort......

Het lijkt alsof het POORTHUIS de toegang is, naar de kerk en de burcht veel
hoger gelegen. De zon tegemoet is de richting...vriendje "reflex"doet zijn ding.
De huizen zijn stevig met de gekende natuursteen gebouwd. De smalle straatjes
zijn stijl en moeilijk beloopbaar,het is een lust voor de ogen....mijn ogen dan
toch. Plaatselijke soorten bloemen groeien zo maar in de voegen.Zij geven kleur
aan de grauwe stenen ,het is een gewilde wanorde passend in het geheel.
Meer dan een uur ben ik hier aan het klimmen en vrees rechtsomkeer te moeten
maken zonder kasteel of kerk te zien van nabij,dit gaat boven mijn petje,ik
besef dat de jaren wegen. Op het plein was een terrasje. Een "noisette" zal
smaken....is minder vermoeiend.

Door een smal straatje daal ik naar het dorp. Onderweg staat het huis van DE
ZUSSEN te zien aan het originele naamplaatje,grappig toch. De gebouwen van
het dorp doen me denken aan Lacoste dat ik eerder bezocht. Hier zijn
bloemen,struiken, planten die het geheel opfleuren,toch een verschil...je zou
denken dat de stenen gekleurd zijn,wat een beetje groen vermag.... Voor de burcht
en de kerk moet ik hoog klimmen,zag ik op het panorama aan het eind van mijn wandeling door de 
tuin....

Door toedoen van een aantal kunstenaars gered van verkrotting. Net voor het
dorp word ik verplicht afgeleid naar de parking. De man die het parkinggeld in
ontvangst neemt legt uit dat naar het dorp een eind lopen is via een prachtig
aangelegde terrastuin. Na drie kwartier kom ik wat puffend boven,eindelijk is er
iets te zien van het dorp. De tuin is trouwens wel de moeite met de typische
bloemen en planten van de Provence...in een paar beelden niet te vatten trouwens..