Categorie: gebouwen

 

Beschilderde muren zijn een eeuwenoud gebruik dat mee evolueert met de tijd,
net als het gebruikte materieel en materiaal. De ene techniek wil een beeld
geven van iets wat er niet is maar toch mooi oogt en zo, bijvoorbeeld een vuile
gevel, aantrekkelijk voorstelt, het perspectief en het lijnenspel, het schept
ruimte. De andere techniek stelt een tafereel voor, een echt schilderij als het
ware, mooi om te genieten. Het maakt steden en pleintjes aangenamer en zou een
verplichting moeten zijn. Besmeuring is heel wat anders natuurlijk......

Mijn vriendje "reflex" en ik slenteren door een van de vele dorpjes in de
Provence. De muren van de overjaarse huizen, wat scheefgezakt maar in frisse
,zonnige kleuren geschilderd maken indruk. Hier en daar sieren
druivelaars de gevels. Wij wachten tot het licht van de zon
rakelings de muren scheert . De kleuren van de zonneluiken,de muren en de
druivelaars zijn in perfecte harmonie....De golvingen en schaduwen komen hier nu
mooi tot hun recht. Wat verder staan enkele mensen stil te luisteren naar pianomuziek die weerklinkt uit een openstaand
raam...heerlijk toch.....

Rond een oude watermolen is een vakantie domein gebouwd met werkelijk alle
comfort,prachtig verspreidt gelegen tussen volwassen cipressen. Het molengebouw zelf
is omgevormd tot hotel restaurant. Het rood van de klaprozen in de geintegreerde
bloemenbakken naast trapjes en muren op het licht golvend terrein is verblindend
mooi... zeker in het licht van de Provence....Le Moulin Blanc heb ik gekozen voor mijn vakantie en is een UITVALBASIS om de streek te verkennen de volgende weken...

Voor alle duidelijkheid: De getoonde foto's zijn van het jaar 2009 en werden nu voor het eerst gepubliceerd.

Een onooglijk dorpje op de N100.Nooit eerder van gehoord. Hier ergens
verblijf ik een tijdje. Het is niet in een rotswoning ,waarvoor ze het dorpje
aanprijzen. Neen hier zijn geen holbewoners ,het zijn gewoon een paar huizen
onder een rotspunt gebouwd, het is origineel en
waarschijnlijk met alle hedendaags komfort......

Het lijkt alsof het POORTHUIS de toegang is, naar de kerk en de burcht veel
hoger gelegen. De zon tegemoet is de richting...vriendje "reflex"doet zijn ding.
De huizen zijn stevig met de gekende natuursteen gebouwd. De smalle straatjes
zijn stijl en moeilijk beloopbaar,het is een lust voor de ogen....mijn ogen dan
toch. Plaatselijke soorten bloemen groeien zo maar in de voegen.Zij geven kleur
aan de grauwe stenen ,het is een gewilde wanorde passend in het geheel.
Meer dan een uur ben ik hier aan het klimmen en vrees rechtsomkeer te moeten
maken zonder kasteel of kerk te zien van nabij,dit gaat boven mijn petje,ik
besef dat de jaren wegen. Op het plein was een terrasje. Een "noisette" zal
smaken....is minder vermoeiend.

Door een smal straatje daal ik naar het dorp. Onderweg staat het huis van DE
ZUSSEN te zien aan het originele naamplaatje,grappig toch. De gebouwen van
het dorp doen me denken aan Lacoste dat ik eerder bezocht. Hier zijn
bloemen,struiken, planten die het geheel opfleuren,toch een verschil...je zou
denken dat de stenen gekleurd zijn,wat een beetje groen vermag.... Voor de burcht
en de kerk moet ik hoog klimmen,zag ik op het panorama aan het eind van mijn wandeling door de 
tuin....