Categorie: gebouwen

Door toedoen van een aantal kunstenaars gered van verkrotting. Net voor het
dorp word ik verplicht afgeleid naar de parking. De man die het parkinggeld in
ontvangst neemt legt uit dat naar het dorp een eind lopen is via een prachtig
aangelegde terrastuin. Na drie kwartier kom ik wat puffend boven,eindelijk is er
iets te zien van het dorp. De tuin is trouwens wel de moeite met de typische
bloemen en planten van de Provence...in een paar beelden niet te vatten trouwens..

Vakantie is veel zien,veel ontdekken. Zo kom je ook op plaatsjes die
nauwelijks op de kaart staan of in toeristisch opzicht niet veel te bieden
hebben. In CUCERON zag ik deze aangelegde waterbak.. een foto waard dacht ik... Enkele km verder een piepklein dorpje VAUGINES met een kerkje in Romaanse stijl. Kanjers van platanen wel twee meter doormeter geven schaduw aan de jeu de boule banen...Vooral het OPENLUCHTKLASJE is mooi om zien....is dit geen zaligheid voor de kindjes en de juf ? 
                                                                           

Kijk toch eens wat ANTOINE aan mooie tegeltjes gebakken heeft om het leven in
Pertuis voor te stellen. Al even mooi is het geveltje van de librerie mot à
mot....de ontwerper van dit huis zal zich ergeren,de eigenaars en het stadsbestuur
moeten zich schamen.....
Het is barbaars zoveel rommel van doosjes en kabels rond deze prachtige tegels
boven de inkom, die het geheel
degraderen.....

Stijl oplopend met een mooie rotspartij aan de ene en een uitzicht op het
Luberon gebergte aan de andere kant,kom ik op een pleintje met de dienst voor
toerisme,altijd meegenomen....een tentoonstelling van schilderijen,verkoop van
streekproducten.....het is net als bij ons in Belgie,het stramien bedoel ik. De
tuin achter is in verhouding tot het gebouw, groot,luchtig netjes
onderhouden.....in tegenstelling met de gewone huizen die ik eerder
zag.....in het dorp.

De kerk in een niet zo gangbare stijl gebouwd, is het einde van het dorp, ik heb
misschien vijfhonderd meter gewandeld nogal stijl omhoog en omlaag. Aan de
noordkant slenter ik terug genietend van het verre uitzicht over de vallei. Het
is zeer warm Gelukkig beschermd de schaduw van de hoge huizen tegen de
zon...

Op een hoge bergkam ligt dit kleine dorpje. Er zijn twee straatjes over de
lengte van de"kam". De huizen zijn oud ,niet onderhouden. Het heeft echter zijn
charme vooral met de heerlijke zonneschijn, die aan de oude gevels wat meer
geeft.....

Het zijn niet allemaal dorpjes zoals Lourmarin,Roussillon en andere. Op mijn
doortocht in st Saturnin-les-Apt ,een klein dorpje aan de voet van de Valensole
hoogvlakte ,zag ik de resten van het kasteel met eigenaardige steenstapeling en
ook een pizzeria. De vraag waarom deze gesloten is hoeft niet
gesteld.....

Naast de gewone winkeltjes met snuisterijen staan er op de rand van een
straat grappige watergieters,tuingarnituren . Toch even wat meer
aandacht,mooi ....wat fantasie...

Het kleine plaatsje wordt beheerst door de klokkentoren ,deze beklimmen is
een hachelijke onderneming. Aan de rand van het smalle en fel stijgende straatje
vertrekt de trap via enkele wentelingen meters hoog op de rand van de muur.Nog verder voorbij de kerk
op het hoogste punt van het dorp staat een orientatietafel en is er een prachtig
uitzicht op de verre omgeving. Beneden in het dorpje is het windstil boven is de reling nodig
om mij overeind te houden.

De muren,daken,vloeren in duizend tinten okerkleur,er wordt veel aandacht aan
gegeven. Alles in harmonie,de sfeer in het dorpje is rustig en sereen....
Toeristen,vooral Japanners fotograferen in de gekende houding van
tegenwoordig ,zij blijven staan en wachten geduldig tot je foto gemaakt is of
vragen je een foto te maken met hun toestel ,waar zij in het door hun gekozen
decor staan.... Hier ook niets luidruchtig ,geen muziek, de mensen zijn vriendelijk
voor mekaar,ze spreken bijna op een gedempte toon,waar vind je het nog ?