Nieuw logo voor Museum Hof van Busleyden

Op 23 maart werd het nieuwe logo voor het Museum Hof van Busleyden onthuld tijdens de kunst- en antiekbeurs Eurantica in de Nekkerhal in Mechelen. Samuel Mareel vertelde die dag ook wat meer over de inhoud van het nieuwe museum en de openingsexpo Roep om Rechtvaardigheid.

Erfgoedcel Mechelen en Stedelijke musea Mechelen gaan als één gloednieuwe dienst, Musea & Erfgoed Mechelen, door het leven gaan.

Musea & Erfgoed Mechelen combineert een museumwerking (onderzoek, verzamelen, beheren, ontsluiten) met een erfgoedwerking (erfgoedbeleid, netwerking, ondersteuning, kennis- en expertise opbouw en –deling, vrijwilligerswerking). Een eerste grote uitdaging voor de dienst is de uitbouw van het Hof van Busleyden als Bourgondisch stadspaleis en participatief hedendaags stadsmuseum. Het museum moet een ontmoetingsplek voor Mechelaars en toeristen, erfgoed- en andere culturele spelers, onderzoekers, kunstenaars en verenigingen worden.

Stand van het Museum Hof van Busleyden: foto's H. Vermeir

Schilderij van Willem Geets (1838-1919) Poppenspel aan het hof van Margaretha van Oostenrijk

GELUKKIG NIEUWJAAR  2017

Ik wens je geen overmaat aan dingen,

ik wens je alleen wat de meeste mensen niet hebben.

Ik wens je tijd …

Tijd om te genieten en te lachen, tijd om na te denken,

tijd, niet alleen voor jezelf, maar ook voor de anderen.

Ik wens je tijd …niet om te haasten en te rennen,

maar tijd om tevreden te kunnen zijn en om je te verbazen.          

Ik wens je tijd …

om naar de sterren te grijpen, om te groeien en te rijpen,

te hopen en lief te hebben.

Ik wens je tijd voor jezelf,

tijd om elke dag, elk uur als geluk te ervaren.

Ik wens je ook tijd ..

om te vergeven.

Ik wens je tijd om te leven.

Uit/ De Druivelaar, editie 2008.

Zalig Kerstfeest!

'Nog steeds brengt het Kind zijn boodschap van vree,

voor all goedwilligen onder ons mee,

een boodschap van vrede, van heldere kracht

een boodschap van licht in de donkere nacht...'

Het Hof van Busleyden

Het Hof van Busleyden is één van de prachtige gebouwen in Mechelen daterend uit het begin van de zestiende eeuw. Hiëronymus van Busleyden, lid van de Grote Raad, een humanist en goede vriend van Erasmus, laat dit renaissance paleis voor hem ontwerpen door de bekende architect Keldermans. Van 1619 tot de Eerste Wereldoorlog doet het gebouw dienst als Berg van Barmhartigheid: armen kunnen er geld lenen zonder rente. Tijdens de Eerste Wereldoorlog wordt het gebouw volledig vernield, alleen de muren staan nog recht. Tijdens de jaren dertig van de vorige eeuw wordt het gerestaureerd en krijgt het de functie van stadsmuseum. Momenteel wordt het Hof van Busleyden verbouwd tot een eigentijds museum voor stad Mechelen dat in 2018 zal opengaan. Ondertussen is het wel periodiek open voor tijdelijke tentoonstellingen; de tuin is wel steeds vrij te bezoeken.

“De oneindige mogelijkheden van kant”

Nog tot 31 oktober kan je in het Timmermans-Opsomer-Huis te Lier deze kanttentoonstelling gaan bekijken. Leden en studenten van de Stedelijke Academie voor Schone Kunsten uit Turnhout, de Stedelijke Academie voor Schone Kunsten uit Lier en de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten uit Antwerpen, stellen er hun werk tentoon.

Wie denkt aan traditionele werken, zal misschien teleurgesteld zijn, maar wie gaat voor moderniteit en originaliteit zal er zeker zijn gading vinden.

Naast de tijdelijke tentoonstelling PI-KANT, is het museum zelf ook de moeite waard. Het is een waar eerbetoon aan Lierse schrijvers, beeldhouwers en andere kunstenaars.

Inventarisatie van theaterpoppen.

In het najaar van 2014 startten de vrijwilligers van de Musea & Erfgoed Mechelen  met het registreren van meer dan 3.000 poppen die door de jaren heen te zien waren in figurentheater De Maan. Dit project kadert binnen de samenwerking tussen Musea & Erfgoed Mechelen en Het Firmament om Mechelse gezelschappen te ondersteunen in de zorg voor archieven en collecties.

De Mechelse Brusselpoort (huidige kantoorruimte van Het Firmament).  fungeert als depotruimte voor de poppencollectie van het Mechelse figurentheater DE MAAN en de collectie uit de vroegere figurentheaterwerking van Het Firmament, met deelcollecties Jef Contryn, Theater Taptoe, voorlopers DE MAAN en Het Firmament.

Nu, 14 september 2016, zijn Mechelse vrijwilligsters, al bijna twee jaar bezig met het inventariseren. Vandaag hebben ze de 2222ste pop gefotografeerd en beschreven voor het nageslacht. Maker van de poppen en scénograaf Paul Contryn is blij dat zijn werk goed bewaard blijft.

6e Mechels Gildejuweel en klokkenwerpen.

Op zondag 11 september trokken 22 Schuttersgilden uit Vlaanderen, Duitsland en Nederland, prachtig uitgedost, door Mechelen. Na de optocht werden op het podium op de Grote Markt gedanst en vendelzwaaien en trommelen gedemonstreerd.

In de voorhal van het stadhuis werden gildebreuken en documenten van de Kolveniersgilde tentoongesteld. En wij, van de kantclub Etterjefke, mochten weer eens demonstreren hoe de Mechelse ijsgrond en het "Etterjefke" gemaakt worden.

Na het klokkenwerpen werden door de schepen van cultuur, de bronzen klokjes aan de winnaars uitgedeeld.

Schatten op de rommelmarkt.

Een van mijn favoriete bezigheden is rondneuzen op rommelmarkten. Dikwijls heb ik er schatten ontdekt: waardeloos voor wie ze wegdoet, fantastisch voor wie ze vindt….

Zo kon ik onlangs weer mijn reeks boeken over Mechelen aanvullen. Dat boeiend fotoboek: ”Mechelen, over mensen en dingen, van Marcel Kocken (J.Stevens – Mechelen 1983), deed mij mijn jeugdjaren weer herbeleven. Al die oude foto’s over personen, feesten, oorlogen en rampen, handel en nijverheid, gebouwen en pleinen van ongeveer 1900 tot 1958 zijn uit de verzameling van Marcel Kocken en fotograaf Louis Van Zeil.

Tussen de vele foto’s ontdekte ik twee Mechelse kantwerksters.

De eerste foto situeert M. Kocken ergens in het Mechelse Begijnhof. Er staat geen datum bij, maar het was toen zeker in moeilijke omstandigheden hard werken om het dagelijks brood…

De tweede foto is een prentkaart uitgegeven in de reeks “Villes en pleurs” – Paris. De tekening is van R. Lesieur, mij onbekend. Waarschijnlijk is het een fransman. De tekst is duidelijk en wie goed kijkt ziet aan de rand rechts in het midden van de foto, de kantwerkster over haar kussen gebogen.

De wereld van Jef Rottiers, rondom de tuin der lusten.

Jef Rottiers werd in Mechelen geboren op 27 augustus 1904  en overleed in Mechelen op 22 april 1985

Bij het uitbreken van W.O. I vluchtten zijn ouders met hem naar Noord-Ierland. Na de oorlog keerden ze terug en volgde Jef de opleiding tot onderwijzer aan de Normaalschool in Mechelen. Hij werd onderwijzer in O.L.V. Waver en volgde in de Beiaardschool de opleiding tot beiaardier.

In 1938 won hij een tweede prijs met zijn beiaardcompositie “Preludium in F”, hij schreef hoorspelen voor de Belgische radio-omroep, werd schatbewaarder van de Beiaardschool, gaf pianolessen, publiceerde het standaardwerk “ Beiaarden in België” (1952), was een tiental jaren beiaardier van Meise, won verscheidene prijzen voor zijn composities, was mede-stichter van de Oudleerlingenbond van de Beiaardschool en jarenlang docent in de Beiaardschool.

Hij was ook een begenadigd tekenaar en schilder. De tentoonstelling “De wereld van Jef Rottiers, rondom de tuin der lusten” getuigt hiervan.

Tekeningen en schilderijen van hem zijn nog t/m 18 december 2016 te bewonderen in het “Museum Klok & Peel te Asten in Nederland.

links: Scenes uit opera's van Wagner

rechts: Spreekwoorden (versie 1), periode 1960 - 1980

De tuin der lusten, naar Jeroen Bosch, periode 1960 - 1980

uit het standaardwerk: Beiaarden in Belgiê, 1952

ontwerp van Martine Bruggeman, naar de tekening van beiaardier Jef Rottiers

Jacqueline Van Craenenbroeck uit Mechelen: een grote dame in de kantwereld!

Geboren te Zaventem op 25 februari 1935, overleden te Aarschot op 13 april 2016.

Zij leerde kantklossen in de S.T.I.M. te Mechelen bij Mieke Dupont en Nieke Vermant, en in ’t Spinneke te Boortmeerbeek bij Sonja Van Oosterwijck. Nadat ze de techniek onder de knie had begon ze zelf te ontwerpen. Ze nam deel aan de kantwedstrijd van het Folklorefestival in 1985 en won de tweede prijs met het werk “Zonder grenzen”. Daarna tekende ze cartons van enkele historische gebouwen van Mechelen en werkte in 1988 er vier uit in kloskant: het Hof van Busleyden, de Refugie van Sint-Truiden, de Sint-Romboutstoren en Margaretha van Oostenrijk. Het vijfde carton haar eigen “Zicht op Mechelen” werkte ze uit in naaldkant. Deze techniek leerde ze bij Irma Boone in Zele en Rosa De Wachter in Mechelen. Het Unicef-embleem werd door haar uitgewerkt in 1989. In mei 2000 kreeg ze t.g.v. 1200 jaar Zele de 1^ste prijs bij de Internationale Wedstrijd voor Kunstnaaldkant van de gemeente. Ze ontving nog een eerste prijs in maart 2003 van “Jeu de dames” in de categorie kant, te Wavre. Ze blonk uit zowel in naaldkant als in kloskant. Na lange tijd in Mechelen gewoond te hebben, verhuisde ze naar Muizen. Haar laatste jaren bracht zij door in het WZC Oase te Arschot.

   Mechelen in naaldkant

   St. Romboutstoren en Margaretha van  Oostenrijk, toen nog op de Grote Markt.