Philip Corso

http://www.evawaseerst.be/planeten.htm

Voor foto's, klik op de link hierboven

Tot op een afstand van 100 lichtjaren van onze zon bevinden zich een paar honderd andere zonnen. En rond een aantal ervan draaien er zeker planeten, exoplaneten genaamd omdat ze zich buiten ons zonnestelsel bevinden. De meeste zijn echter te klein om te kunnen waarnemen, iets waar weldra verandering in zal komen, want de technische middelen worden alsmaar beter.

Nu moet een planeet wel voldoen aan een aantal criteria opdat er leven zou kunnen voorkomen. Ze moet een geschikt klimaat hebben, vloeibaar water, een atmosfeer met de juiste samenstelling, enzovoort. Althans: dat zijn de voorwaarden die wij als mensen zouden stellen. Vraag is of een buitenaardse levensvorm eenzelfde eisenbundel heeft.

Toch zouden er zich al geschikte planeten kunnen ophouden in de buurt van het Alpha Centauri-stelsel, onze naaste buren op 4,3 lichtjaar hiervandaan. Ook bij onze volgende buren, Gliese 581, op 20,5 lichtjaar, doen er zich mogelijkheden voor. Het stelsel is namelijk extreem stabiel. Het is voorlopig echter nog wachten op zekerheid, maar met de nieuwe technologieën zou dat niet zo lang meer mogen duren.

(lees verder via de link hierboven)   

 http://www.evawaseerst.be/medeleven.htm

Een schilderij van Chifflart dat het geweten tracht weer te geven (Bron: Wikipedia). (Klik op bovenstaande link voor het schilderij)

De vorige tekst werd enigszins aangepast. Vandaar de nieuwe versie

Rechtvaardigheid, medeleven en schuldgevoel

Waarom het geweten met haar rechtvaardigheid, medeleven en schuldgevoel niet van deze planeet afkomstig kan zijn.

De natuur is onvoorstelbaar wreed. Dieren verscheuren andere onschuldige dieren op de meest gruwelijke wijze. Toch treft hen daarbij geen schuld. Omdat ze geen moreel besef hebben. Wat niet wegneemt dat we al te vaak de neiging hebben om in hun instincten menselijke eigenschappen te willen zien.

De mens heeft echter een bewustzijn, de basis van al zijn gaven die niet van deze planeet afkomstig lijken. Dankzij dat bewustzijn kan hij op een onvergelijkbare manier problemen oplossen en bouwen aan de kennis van zijn voorgangers. Maar het doet hem ook in geweten nadenken over zijn daden. Iets wat geen enkel ander levend wezen op deze planeet ooit doet.

Hoe komt het dat sommige mensen zoveel medeleven in zich hebben dat ze hun leven zouden geven voor een ander? Hoe komt het dat sommige mensen bijna letterlijk doodgaan aan schuldgevoel na het stellen van een verwerpelijke daad? Hoe komt het dat zich bij sommige mensen een soort ingebouwd rechtvaardigheidsgevoel manifesteert dat hen - willen of niet - om rekenschap vraagt? Waarom is er bij dieren van rechtvaardigheid, medeleven en schuldgevoel geen sprake? Misschien dat de kiemen ervan bij hen wel te bespeuren zijn, maar daarvoor moet men dan toch veel goede wil aan de dag leggen.

Op planeet Aarde draait letterlijk ALLES rond de strijd om te overleven en de macht van de sterkste. Op die regel is er maar één uitzondering: de mens.

Nu moet gezegd dat alle mensen in mindere of meerdere mate uit zijn op macht, iets waaraan - zoals later zal blijken - niet te ontsnappen valt. Sommigen gaan daarbij vernuftig tewerk en camoufleren hun machtswellust onder het mom van altruïsme. Anderen doen geen moeite, volgen open en bloot de wetten van het leven op aarde en zijn daarbij tot ongekende wreedheden in staat.

Een bepaald percentage van mensen lijkt echter zoveel 'geweten' in zich te dragen dat men ze onmiskenbaar als 'goed' moet bestempelen. En het is dat 'goede' dat ons zou moeten doen nadenken, omdat het niet van deze wereld kan zijn.

Er zijn onderzoekers die menen dat bijvoorbeeld medeleven meehelpt aan het beschermen van het individu en dus eigenlijk aan het overleven van de soort. Het zou volgens hen ook in de dierenwereld als instinct voorkomen. Doch dat dieren zich niet bewust zijn van hun gevoelens, daarover is vrijwel iedereen het eens. De meeste wetenschappers geven dan ook toe dat achter het inzicht in gevoelens van rechtvaardigheid, medeleven en schuld iets raadselachtigs schuil moet gaan. Dat inzicht zou zelfs ooit veel sterker zijn geweest. Zo zouden in prehistorische tijden 'goddelijke' mensen hebben vertoefd in een gemeenschappelijk bewustzijn, waardoor ze elkaar aanvoelden alsof ze één en dezelfde persoon waren.

Als dat vermoeden zou kloppen, dan is het huidige geweten van de mens eerder te omschrijven als een gedegenereerd gevoel. Gedegenereerd, omdat egocentrisme het onder druk heeft gezet. Egocentrisme blijkt immers een noodzakelijk kwaad voor het leven op deze planeet. Het zet aan tot het streven naar macht, seks, meer nakomelingen en dus meer differentiatie, wat het enige middel zou zijn om planeet Aarde te overleven. Zeker voor dieren, maar normaal gezien ook voor de mens. En als men de natuur haar gang laat gaan dan ziet de toekomst er voor waarden als rechtvaardigheid, medeleven en schuldgevoel niet rooskleurig uit. Gelukkig is de kans reëel dat mensen met het meeste geweten ook het meeste weten. Ze zouden, met andere woorden, wel eens de slimste kunnen zijn. Misschien vindt de mens dus ooit wel een middel om de nood aan differentiatie te omzeilen, waardoor het geweten en het in stand houden van de zwakkere - ondanks de aardse wet van de sterkste - toch kunnen blijven voortbestaan.

***

Een onmogelijk superbewustzijn - naar aardse normen - maakt de mens zonder meer uniek.

Een superbewustzijn dat nog niet zo lang geleden als van de ene dag op de andere, op het toneel verscheen.

http://www.evawaseerst.be/medeleven.htm 


Medeleven en schuldgevoel

Waarom medeleven en schuldgevoel niet van deze planeet afkomstig kunnen zijn.

De natuur is onvoorstelbaar wreed. Dieren verscheuren andere onschuldige dieren op de meest gruwelijke wijze. Toch treft hen daarbij geen schuld. Omdat ze geen moreel besef hebben. Wat niet wegneemt dat we al te vaak de neiging hebben om in hun instincten menselijke eigenschappen te willen zien.

De mens heeft echter een bewustzijn, de basis van al zijn gaven die niet van deze planeet afkomstig lijken. Dankzij dat bewustzijn kan hij op een onvergelijkbare manier problemen oplossen en bouwen aan de kennis van zijn voorgangers. Maar het doet hem ook in geweten nadenken over zijn daden. Iets wat geen enkel ander levend wezen op deze planeet ooit doet.

Hoe komt het dat sommige mensen bijna letterlijk doodgaan aan schuldgevoel na het stellen van een verwerpelijke daad? Hoe komt het dat sommige mensen een soort ingebouwd rechtvaardigheidsgevoel lijken te hebben waaraan ze - willen of niet - rekenschap moeten afleggen? Waarom is er bij dieren van medeleven en schuldgevoel geen sprake? Misschien dat sommigen de kiemen ervan bij dieren willen zien maar daarvoor moeten ze dan toch veel goede wil aan de dag leggen. Kortom: Hoe komt het dat de mens eigenschappen heeft die in strijd zijn met de wetten die het leven op aarde altijd heeft moeten volgen?

Op planeet Aarde draait letterlijk ALLES rond de strijd om te overleven, waarbij de zwakkere meedogenloos wordt uitgeschakeld. Op die regel is er maar één uitzondering: de mens. Of beter gezegd: een bepaald percentage van mensen lijkt zoveel medeleven in zich te dragen dat men zich wel moet afvragen waar het vandaan zou kunnen komen.

Mensen die het recht van de sterkste opeisen - zij die het meeste streven naar macht - worden hier even buiten beschouwing gelaten. De ergste onder hen lijken overigens echt wel de wetten van het leven op aarde te volgen en zijn daarbij zelfs tot ongekende wreedheden in staat.

Er zijn onderzoekers die menen dat medeleven meehelpt aan het beschermen van het individu en dus aan het overleven van de groep. Doch de meeste wetenschappers geven toe dat er iets raadselachtigs achter schuil moet gaan. Gevoelens van medeleven (en het daaruit voortvloeiende gevoel van schuld) lijken immers niet gericht op natuurlijke selectie. Ze zouden die selectie zelfs tegenwerken doordat ze de zwakkere in stand houden.

Het is echter duidelijk dat niet elke mens evenveel medeleven en schuldgevoel in zich draagt. Alsof in elke mens een unieke mix van twee verschillende werelden aanwezig is. De eerste komt overeen met deze die in elk dier is terug te vinden en heeft als enig motto: overleven. Rechtvaardigheid is in de dierenwereld dan ook een onbekend begrip.

De tweede wereld leunt aan bij een gemeenschappelijk bewustzijn, een spirituele toestand waarin mensen elkaar aanvoelen. Die wereld kan alleen maar afkomstig zijn van een onaardse levensvorm.

Spijtig genoeg is egocentrisme een noodzakelijk kwaad voor het leven op deze planeet. Het zet immers aan tot het streven naar macht, seks, meer nakomelingen en dus meer differentiatie. Zeker bij de dieren, maar wellicht ook bij de mens. Als men de natuur haar gang laat gaan, ziet de toekomst er voor waarden als medeleven en schuldgevoel niet rooskleurig uit. Gelukkig is de kans reëel dat mensen met het meeste geweten ook het meeste weten. Ze zouden, met andere woorden, wel eens de slimste kunnen zijn. Misschien vindt de mens dus ooit wel een middel om de nood aan differentiatie te omzeilen, waardoor medeleven en het in stand houden van de zwakkere - ondanks de aardse wet van de sterkste - toch kan blijven voortbestaan.

***

Een onmogelijk superbewustzijn - naar aardse normen - maakt de mens zonder meer uniek.

Een superbewustzijn dat nog niet zo lang geleden als van de ene dag op de andere, op het toneel verscheen.

http://www.evawaseerst.be/mmitchell.htm


Mitchell: De zesde man

  
(voor een foto van Mitchell: klik op de link hierboven) 

Edgar Mitchell, de zesde man op de maan, heeft de zwijgplicht enigszins doorbroken. Enigszins, want hij houdt ongetwijfeld nog wat achter de hand. Ook hij heeft nu eenmaal dierbaren die hij niet in gevaar wil brengen.

Dat UFO's werkelijk bestaan, dat de aarde werd bezocht door een buitenaardse beschaving, maar dat de waarheid wordt achtergehouden, dat moet toch een slag in het gezicht zijn geweest van uiterst machtige mensen die Mitchell decennialang als een ultieme vertrouwenspersoon hebben aanzien? Men zou denken dat er al voor minder in ongenade zijn gevallen, met alle gevolgen van dien. Het kaliber van de klokkenluider is echter zeer groot. Vandaar dat het er alle schijn van heeft dat men voor een andere vorm van liquidatie heeft gekozen dan de fysieke.

Hoewel Mitchell's getuigenis maandenlang wereldnieuws had moeten zijn, blijkt dat de man in de straat niet eens weet wie Mitchell is. En als hij al eens in de media komt, volgt steevast een minzaam lachje van de reporter in kwestie. Zijn geloofwaardigheid is dus ondertussen zo sterk ondermijnd dat er nog weinig gevaar van hem uitgaat. Dat is trouwens ook datgene wat Mitchell zelf al meermaals heeft laten verstaan.

Mitchell steekt niet onder stoelen of banken dat de maan een enorme kracht uitoefent op het bewustzijn. En het valt daarbij op dat zijn acht nog levende collega's die de maan aan den lijve hebben ondervonden, hem eigenlijk niet tegenspreken. Hij voerde paranormale experimenten uit, die moesten aantonen dat men van op de maan het DNA van mensen op aarde kon sturen. NASA's naam is haas, zij weten van niets. Maar het staat wel vast dat Wernher von Braun - begin de jaren 70 één van hun absolute topfunctionarissen - op de hoogte van was van de experimenten.

Waarom zou echter enkel von Braun hiervan geweten hebben? Men mag er toch wel van uitgaan dat NASA, als leidende autoriteit letterlijk van alle initiatieven op de hoogte moet zijn geweest? Het Apollo project was tot in de puntjes geregeld. Elke seconde werd met belastingsgeld betaald. Waarom zou NASA geldverspillende tijd en middelen hebben toegestaan aan onverantwoorde experimenten? Waarom wordt de uitleg 'persoonlijk initiatief van de astronaut in kwestie' zo kritiekloos geslikt? Wat wisten de - toenmalige - NASA toplui werkelijk over de bewustzijnskrachten van de maan?

Mitchell is er zich van bewust dat hij met vuur heeft gespeeld door in het openbaar te getuigen. Hij lijkt op zijn woorden te letten als hij het over NASA heeft. Maar dat hij ons niet alles zegt wat hij weet, daarover zijn velen het eens.

http://www.evawaseerst.be/mlichten.htm

Mysterieuze lichten

In de atmosfeer doen zich vaak elektromagnetische ontladingen voor. De lichtverschijnselen die ze met zich meebrengen - andere dan de gewone bliksem - hebben nog weinig geheimen. Toch zijn er ook lichtfenomenen waar men maar geen verklaring voor vindt. Zo hebben astronauten sinds de jaren 50 talloze 'lichtgevende bollen' waargenomen in het luchtruim (en daarboven). Daarnaast blijkt uit getuigenissen van Apollo astronauten dat diezelfde bollen zich ook in de buurt van de maan bevinden. Zowel in de aardse atmosfeer als in de omgeving van de maan, blijken dus gelijkaardige lichtbollen voor te komen. Op de maan rekent men die verschijnselen bij de meer algemene LTP of Lunar Transient Phenomena - voorbijgaande maanfenomenen - die astronomen al eeuwenlang intrigeren en die misschien wel te maken hebben met gezichtsbedrog. Vooral omdat ze blijkbaar nooit gelijktijdig van op verschillende plaatsen werden waargenomen.

Uiteraard zocht men met het oog op de maanlandingen een verklaring voor die lichtbollen. Speculaties kwamen van overal, maar geen enkele hield stand. Blijkbaar vonden de beste onderzoekers, die beschikten over de meest gesofisticeerde middelen, dus geen uitleg voor het fenomeen. Hoewel het natuurlijk ook zou kunnen dat ze ons liever in het ongewisse lieten. Men was het er wel over eens - iets waar men eigenlijk geen onderzoeker moet voor zijn - dat de mysterieuze lichtbollen te maken hadden met elektromagnetisme. Alleen bleek (en blijkt) men ook hier enkel te kunnen speculeren waar dat elektromagnetisme op de maan vandaan zou kunnen komen. Zonnewinden en vulkanische gassen passeerden de revue, maar ze bleken niet opgewassen tegen de kritiek. Een verklaring blijft ook nu nog uit.

Evenmin kan men doorgronden waarom sommige astronauten bij hoog en bij laag bleven volhouden dat de lichtbollen een eigen leven leken te leiden. Dat ze de meest onmogelijke bochten namen en soms verdwenen om ergens anders opnieuw op te duiken. Het staat trouwens vast dat - of all people - Neil Armstrong er ondersteboven van was. Figuurlijk gesproken uiteraard.

Waarom kan men met de huidige technische middelen maar niet uitvissen waar die lichten vandaan komen? Of heeft men lang geleden al besloten om hierover niet al te veel onrust te stoken?

Voor een foto van de lichten: klik op de link bovenaan. 

http://www.evawaseerst.be/overeenkomsten.htm


Je hebt geen ziel. Je bént een ziel. Je hebt een lichaam ... (Charles Staples Lewis, Iers schrijver)

Eva was eerst

De Bijbel gaat terug tot tijden die niemand kan achterhalen. Veel verhalen werden ongetwijfeld aangedikt of zelfs volledig gefantaseerd, maar toch verwijst hij naar datgene waar heel wat oeroude verhalen van doordrongen zijn: ooit leefden er, verspreid op aarde, superieure mensen. Van de Anunnaki bij de Soemeriërs, de Engelen bij de Joden tot de Viracocha bij de Inca's, de vanzelfsprekendheid waarmee in wereldwijde, oeroude verhalen over 'godenmensen' wordt gesproken, doet vermoeden dat van pure fantasie geen sprake kan zijn.

De leden van het zogenaamde godenras waren rechtschapen. Ze waren 'goed' doordat een hogere geest bezit van hen had genomen. Opmerkelijk is wel dat de Heilige Geest in de Bijbel nooit in plaatsen, dieren of dingen aanwezig is, enkel in mensen.

Daarbij leken de supermensen stuk voor stuk een onvoorstelbaar hoge leeftijd te bereiken. Alsof ze het niet nodig vonden om hun DNA snel door te geven. Iets wat aardse wezens normaal gezien moeten doen om - hoe kan het ook anders - genetisch flexibel te blijven om de wispelturige planeet het hoofd te kunnen bieden.

Al bij al blijken de oudste teksten dus verrassend nauw aan te sluiten bij de stelling dat een buitenaardse beschaving de aarde heeft bezocht.  

*** 

De Bijbel staat vol met verwijzingen naar 'Elohim' en 'Engelen' (beide namen zijn vaak door elkaar gebruikt). En ondanks de meningsverschillen hierover mag men aannemen dat ze als superwezens werden beschouwd. Ze leken op mensen maar ze werden door de gewone mens als afgezanten van God beschouwd, die iets te vaak 'uit de hemel neerdaalden' opdat men telkens weer van beeldspraak zou kunnen spreken. Dat ze dus op één of andere manier konden vliegen, ligt voor de hand. Vaak verschenen ze ook in visioenen. Alsof ze geen stem hadden maar rechtstreeks konden doordringen in het bewustzijn. Toevallig weer een kenmerk dat men met groot gemak aan een buitenaardse levensvorm zou kunnen toeschrijven. 

*** 

Eva wordt in de Bijbel als dé moederfiguur aanzien. Ze kwam in de eerste geschriften vóór Adam. Met andere woorden: Eva was eerst.

Volgens de oudste Joodse verhalen (lees verder via de link hierboven) …

http://www.evawaseerst.be/mongeloof.htm

Een schokkende waarheid?

Als de aarde in het verleden bezoek heeft gekregen van een buitenaardse beschaving dan zijn daarvan bewijzen terug te vinden op de maan.

Het lijkt alsof geleerden er een heilige schrik voor hebben om die stelling - waar nochtans geen speld is tussen te krijgen - hardop uit te spreken. Enkelingen waaronder Ian Crawford van het Birkbeck College (Universiteit van Londen) hebben weliswaar een paar schuchtere pogingen in die richting ondernomen, maar de repliek van hun collega's bestond uit een oorverdovend stilzwijgen.

Wie echter een open geest heeft, kan moeilijk anders dan de mogelijkheid erkennen dat de aarde ooit vreemd bezoek heeft ontvangen. Het is toch kortzichtig om vandaag te beweren dat de mens binnen pakweg 5000 jaar buitenaards intelligent leven zal ontdekken en tegelijk koppig de mogelijkheid te verwerpen dat de aarde in het verleden door datzelfde leven werd bezocht? Het zou trouwens de normaalste zaak van de wereld zijn als die bezoekers eerst op de steriele en veilige maan zouden landen. Dichtbij de moederplaneet en ver weg van virussen, bacteriën en alle andere obstakels die hen zouden kunnen bedreigen.

De maan heeft echter geen atmosfeer waardoor alle sporen, ook deze van miljoenen jaren oud, er onaangeroerd bewaard blijven.

Overigens kunnen lavagrotten ook voor buitenaardse wezens ideale basissen zijn geweest. Waarom heeft men niet meer moeite gedaan om die grotten te lokaliseren en te doorzoeken? De gedachte alleen al moet voor NASA toch onweerstaanbaar zijn geweest?

Lees verder via de link hierboven. Waar u tevens een paar foto’s kan zien.

http://www.evawaseerst.be/opwarming.htm

De opwarming van de aarde

Als we Sitchin mogen geloven, zou Niburu de aanstoker kunnen zijn van de opwarming van de aarde. En het begint er inderdaad stilaan op te lijken dat er een externe factor in het spel moet zijn. Is het de zon die plots zoveel meer warmte geeft? Of kan de naderende 'planeet' dan toch een rol spelen? Deze laatste zou het hele zonnestelsel enigszins in beroering kunnen brengen en zo enige opwarming veroorzaken. Dat beetje extra zou echter meer verdamping en meer bosbranden teweegbrengen, dus meer koolstofdioxide die zorgt voor nóg meer opwarming, verdamping, bosbranden, enzovoort. De catastrofale kettingreactie zou voortduren tot Niburu zich weer ver genoeg van ons zou hebben verwijderd.

Eén van de belangrijkste broeikasgassen is waterdamp. En de aarde is bijna volledig met water bedekt. Elke temperatuurstijging stelt dus automatisch de hefboom in werking.

Om de controverse compleet te maken, valt er zelfs iets voor te zeggen dat de moderne mens de stijging van de broeikasgassen eerder afremt dan doet toenemen. Ironisch genoeg heeft hij er door ontbossing immers voor gezorgd dat bosbranden minder om zich heen kunnen grijpen. Verder zorgt hij toch ook voor de bluswerken. Overigens is het een kwakkel dat aanstekers de voornaamste oorzaak zouden zijn van de branden. De natuur zorgt immers voor genoeg brandhaarden. Nu zijn er steeds meer studies die aantonen dat als de mens de bosbranden geen halt zou toeroepen, de broeikasgassen simpelweg de pan zouden uitswingen. De door mensen veroorzaakte uitstoot, zou immers in het niets verzinken in vergelijking met deze veroorzaakt door ongecontroleerde bosbranden.

Wat de externe factor zonder meer geloofwaardig maakt is het feit dat naast de aarde ook Mars, Jupiter en andere hemellichamen in ons zonnestelsel aan het opwarmen zijn. Iets waar de media doorgaans weinig aandacht aan besteden. Nog minder aandacht schenken ze aan de opwarming van de maan. Hoewel zich daar hetzelfde verschijnsel voordoet. Dat blijkt uit de resultaten van de meetapparatuur die Apollo 15 er heeft achtergelaten. (voor de bron: zie via de link hierboven)
Ten slotte nog een klein detail: om de isolatie van de aarde te verbeteren, koestert men vandaag plannen om in de atmosfeer chemische stoffen te pompen. Hoe komt men er bij? Zullen velen zich afvragen. Het valt echter op dat Sitchin al in de jaren 70 wist te melden dat de Anunnaki eigenlijk precies hetzelfde hadden gedaan.

Het minste wat men over Sitchin kan zeggen is dat hij wereldwijd toch hier en daar wat twijfel heeft gezaaid. En wie hem het voordeel van de twijfel gunt, kan misschien beter een schuilkelder bouwen. Overigens voorspelt de Maya kalender ook niet veel goeds. Hoewel voor Sitchin 21 december 2012 toch wat te vroeg valt.

Nawoord: 'Eva Was Eerst' was voltooid nog vooraleer ik als 'auteur' over Sitchin en Niburu had gelezen. De stellingen van Sitchin bleken echter niet haaks te staan op wat in deze site werd beweerd. Integendeel, ze losten een aantal vragen op. Vandaar dat ik achteraf hier en daar wat aanpassingen heb doorgevoerd. [Sic]

 http://www.evawaseerst.be/anunnaki.htm

Voor een foto van het symbool voor de zwarte zon (en andere): klik op de link hierboven. 

Niburu als de tweede zon, de Anunnaki als de goden die uit de hemel neerdaalden, de creatie van de mens uit een vrouwelijke aap ... het past allemaal precies in het plaatje dat de oude volken ons hebben nagelaten. Toch zal Sitchin's verhaal niet volledig kloppen. Het is nu eenmaal gebaseerd op teksten van een volk dat leefde na de megacatastrofen. De machthebbers waren hoe dan ook mannen. En hun verhalen zullen doordrongen zijn geweest van het streven naar macht. Iets wat de Anunnaki wellicht niet op het oog hadden. Dat ze oorlogen zouden hebben gevoerd, is dan ook twijfelachtig, hoewel Sitchin zegt van wel.

Overigens geeft hij geen verklaring voor het plotse verschijnen van de grotschilders. En voor het feit dat die zich vanuit het zuiden van het huidige Frankrijk klaarblijkelijk hebben verspreid over de wereld. Verder lijkt het logischer om aan te nemen dat de Anunnaki niet de bewoners van Niburu waren, maar wel het godenras dat leefde vóór de megacatastrofen. Het godenras dat door de bewoners van Niburu was geschapen.

De vorige doortochten van de planeet zouden 1515 en 5115 vóór Christus zijn geweest. Het schrift bestond toen al. Maar verwijzingen naar Niburu en haar bewoners zijn dubbelzinnig. Vooral omdat beeldspraak blijkbaar in die tijd de regel was, maar ook omdat onze vertalingen zichzelf vaak tegenspreken.

Wie echter alles op een rijtje zet, zou wel eens tot de conclusie kunnen komen dat men de tweede zon in de oude tijden wel degelijk heeft gezien, dat daar af en toe een doomscenario aan verbonden was, maar dat er geen vreemde bezoekers zijn geland. En de reden daarvoor zou niet alleen voor Niburu gelden, maar voor elke andere moederplaneet van het menselijke bewustzijn: Op Niburu is er van leven geen sprake meer.

http://www.evawaseerst.be/niburu.htm

Voor een foto van Sitchin: klik op  bovenstaande link

Uit de  rubriek over Niburu

Ook nu beginnen we volgens Sitchin stilaan in de buurt van een doortocht te komen. Toevallig of niet begint ook nu de natuur links en rechts hevig te branden. 'Aangestoken door grondspeculanten!' zeggen de media. En dat kan best zo zijn. Maar een bos dat niet droog genoeg is, zal niet branden. Overigens zorgt de natuur zelf wel voor massa's brandhaarden, daar is geen mens voor nodig. Met andere woorden: als het klimaat er zich toe verleent, zijn immense bosbranden simpelweg niet te voorkomen. Zeker niet in pakweg 12.300 vóór Christus, toen de brandweer nog niet zo alomtegenwoordig was.

Uit de rubriek over Tibet:

Dat de nazi’s in de jaren 30 en 40 zeer goed bevriend waren met de Boeddhistische monniken, is algemeen geweten. Net zoals het feit dat ze een hele reeks expedities hebben ondernomen in Tibet, waarbij ze gangenstelsels onder de Himalaya hebben doorzocht. Niemand die nog verwacht dat men met een officiële verklaring over de reden van die zoektocht naar buiten zal komen. Maar het is een publiek geheim dat de nazi’s buitenaardse technologie op het oog hadden.

Ze zouden ook op zoek zijn geweest naar de 'Vril', een mysterieuze magnetische kracht waarover een godenras dat de zondvloed had overleefd en dat zich had opgehouden in de gangenstelsels, kon beschikken. De kracht zou afkomstig zijn geweest van een 'zwarte zon' die zich binnenin de aarde bevond. Dat laatste is dan weer volgens velen een misverstand. Omdat men met 'de zwarte zon' al millennia lang zou alluderen op de duistere tweelingzus van de zon. Overigens zouden vooral de vrouwen met de Vrilenergie begiftigd zijn geweest. Vrouwen die, terloops gezegd, geen taal spraken maar telepathische krachten zouden hebben gehad.

De hele geschiedenis is echter al even duister als de bewuste zon zelf maar dat geheime genootschappen ermee dwepen, staat vast. De verhalen over de Vril zijn trouwens - net zoals deze over de zwarte zon - oeroud. Ze komen dus niet van de auteur Edward Bulwer Lytton, die er in 1871 een boek over schreef.

http://www.evawaseerst.be/niburu.htm


In de tekst van bovenstaande link vindt u tevens de link die verwijst naar de studie waarop NASA zich heeft gebaseerd voor het bestaan van planeet X. 
                                                                  
                                                                         ***

Hieronder werd een belangrijke toevoeging opgenomen met betrekking tot mijn vorig bericht over dit onderwerp. 


Er zijn nog enkele eigenaardigheden die Sitchin's theorie steunen. Aangezien het eerstvolgende bezoek is voorzien voor 2085, wil dat zeggen dat de vorige ontmoeting in 1515 vóór Christus was. Merkwaardig genoeg zou dat best wel eens het jaar kunnen zijn geweest waarin volgens het Oude Testament een reusachtige komeet rakelings langs de aarde schoot. Tevens zouden rond die tijd enorme vloedgolven en vulkaanuitbarstingen - waaronder die van de Thera vulkaan - de aarde hebben geteisterd.

Andere data waarop de ster zou zijn langsgekomen:

5115 v.Chr.: volgens de Soemerische teksten zou toen een ster met grote snelheid het firmament hebben doorkruist.

8715 v.Chr.

12315 v.Chr.

Enzovoort.

Wellicht wordt de aarde tussendoor nog wel door allerhande rampen getroffen maar het pleit voor Sitchin dat er aanwijzingen zijn om aan te nemen dat er zich rond die bewuste data wereldwijde catastrofen hebben voorgedaan. Zo blijkt uit houtskoolmetingen die in 'Science' werden gepubliceerd - zie ook in de rubriek: 'De verklaring' - dat 12.300 v.Chr. en 8.700 v.Chr. te boek staan als de begindata van perioden met gigantische bosbranden. De data liggen griezelig dicht in de buurt van een 'Niburu passage'. En niemand die het verband lijkt te leggen. De (un)happy few misschien uitgezonderd.

Opmerkelijk is verder dat de 3600 jarige cyclus zou terug te vinden zijn in de keren dat de ijskappen in het verleden serieus te lijden hebben gehad.

http://www.evawaseerst.be/sitchin.htm

Voor een vergelijking van de tekeningen van Morbidelli en Sitchin: klik op bovenstaande link.  

Een teken aan de wand?

Omdat uitzonderingen de regel bevestigen, is er ook een echte wetenschapper geweest die met Sitchin van gedachten heeft gewisseld over planeet X (Niburu). Robert S. Harrington, de vermaarde Amerikaanse astronoom beweerde dat er wellicht meerdere nog onbekende dwergachtige planeten een ellipsvormige baan volgen rond de zon. Maar hij ontkende niet dat er één grotere - drie tot vijf keer zo groot als de aarde - kon tussenzitten die een zeer uitgerekte baan volgt. Meer nog, hij leek geneigd om Sitchin te volgen. Of dat vandaag echter nog het geval zou zijn, zullen we nooit weten want Harrington overleed in 1993, korte tijd na zijn gesprek met Sitchin.

Harrington wist dus wel af van Sitchin's theorie. En de wereld is klein. Zeker die van topgeleerden uit dezelfde branche. 'Science et Vie', een gerenommeerd Frans wetenschappelijk magazine, publiceerde in februari 2003 het volgende: 'Er is mogelijk een onbekende planeet in ons zonnestelsel waarvan de baan te langgerekt is om door astrologen te worden gezien.' Alessandro Morbidelli, een beroemd astroloog voegde er zelfs een schets aan toe, met de plaats waar de planeet zich nu zou bevinden.

Sitchin was in zijn wiek geschoten. Want die tekening kwam uit zijn boek 'Genesis Revisited' uit 1990. Zelfs de positie van de planeet was dezelfde. Althans, dat meende hij.

Aan de lezer om uit te maken of dat zou kunnen kloppen.

Volgens Sitchin komen de bevindingen van Morbidelli overigens precies overeen met deze die hij - om te beginnen in 1976 - in zijn boeken had geëtaleerd. Wat, bij nader toezien, niet uit de lucht is gegrepen. Want wat zegden die boeken lang voor Morbidelli?

- ooit was er een planeet daar waar de asteroïdengordel zich nu bevindt;

- die gordel ontstond als gevolg van een botsing tussen planeten (3,9 miljard jaar geleden);

- de botsing herschikte het zonnestelsel;

- er werd een planeet uit het stelsel gekieperd;

- die planeet volgt een langgerekte baan ... (Zo gaat het nog even door.)

Met andere woorden: wat ze eens in koor als pure fantasie afwezen, vinden wetenschappers plots geloofwaardig. Niet dat ze nu ook de geschiedenis van de Anunnaki - vooropgesteld dat ze zou kloppen - zullen bevestigen. Daar zouden de echte machthebbers trouwens toch nooit toelating voor geven. Niet vooraleer ze de tijd rijp genoeg achten.

Op zijn verzoek om uitleg liet 'Science et Vie' hem na veel aandringen en via een tussenpersoon weten dat het twijfelachtig was dat de betrokken astronoom zijn boeken zou hebben gelezen.

Sitchin vraagt zich nu op zijn website af of hij blij moet zijn omdat één van de meest leidinggevende astronomen ter wereld hem bijtreedt, of verbitterd omdat die met zijn levenswerk gaat lopen.

http://www.evawaseerst.be/niburu.htm

Zeharia Sitchin werd geboren in 1920 in Azerbeidzjan en is nu Amerikaans staatsburger. Hij studeerde aan de universiteit van Londen waar hij een diploma economische geschiedenis behaalde. Hij is onderzoeker en auteur van controversiële boeken over het ontstaan van de mens. Zijn levenslange passie bestond uit het vertalen van oude teksten. Zijn vertalingen werden echter de grond ingeboord door echte wetenschappers zoals Michaël S. Heiser en Peter James. Wat niet wegneemt dat oude teksten en zeker de Soemerische kleitabletten ook voor echte wetenschappers ongetwijfeld heel wat raadsels moeten inhouden.


Volgende tekst is eigenlijke een aanvulling van de tekst op mijn site.Vandaar dat hij wat verwarrend kan overkomen.

Het wordt stilaan duidelijk dat de opwarming vooral te maken heeft met een externe factor. Is het de zon die plots zoveel meer warmte geeft? Of is de naderende 'planeet' de oorzaak? Deze laatste zou het hele zonnestelsel enigszins in beroering kunnen brengen en zo enige opwarming kunnen veroorzaken. Dat beetje extra zou echter meer verdamping en meer bosbranden veroorzaken, dus meer koolstofdioxide, met nog meer opwarming en dus nog meer verdamping enzovoort. De catastrofale kettingreactie zou voortduren tot Niburu ons zonnestelsel opnieuw zou hebben verlaten.

Ten slotte nog een klein detail: om de isolatie van de aarde te verbeteren, koestert men vandaag plannen om in de atmosfeer chemische stoffen te pompen. Hoe komt men er bij? Zullen velen zich afvragen. Het valt echter op dat Sitchin al in de jaren 70 wist te melden dat de Anunnaki eigenlijk precies hetzelfde hadden gedaan.

Als Sitchin het bij het rechte eind heeft dan zouden de Anunnaki het goudstof niet alleen nodig hebben gehad om afkoeling van hun planeet te voorkomen maar ook om licht en andere straling van de zon buiten te houden. Logisch gezien zouden ze zich dus op aarde het best ondergronds in leven kunnen hebben gehouden. En niet dat Sitchin's verhaal nu per se moet kloppen maar het heeft er minstens de schijn van dat de allereerste 'goden' zich het liefst verstopten voor de zon. Dat lijkt zo te zijn geweest in Egypte, Tibet en zelfs in Zuid-Frankrijk. Hoewel we in dat laatste geval eerder van een speciaal geval - zoals later zal blijken - zouden kunnen spreken.

Sommigen beweren dat de Anunnaki goudstof letterlijk innamen om hun DNA te beschermen. En hoe gek het ook moge klinken, er zijn aanwijzingen dat er in het oude Egypte daadwerkelijk goudstof werd gegeten. Overigens zijn vandaag wetenschappers naarstig op zoek naar een 'levensverlenger' waarin goudstof een belangrijke rol zou spelen. Daarbij komt dat NASA gebruik maakt van goud om haar astronauten tegen straling te beschermen.

Niburu zou zelfs 'en passant' de oplossing bieden voor datgene wat de mens - volgens sommigen - nooit zou kunnen verwezenlijken: het bereiken van een andere levensvatbare planeet dan de aarde. Soms heeft Mozes echter geluk. Want waarom zou hij naar de berg reizen als de berg naar hem toekomt ...

Nawoord: Al bij al past het verhaal over Niburu voor een groot deel toevallig in het kader van deze site. Toevallig, want 'Eva Was Eerst' was voltooid nog vooraleer ik als 'auteur' over Sitchin en Niburu had gelezen [Sic].

http://www.evawaseerst.be/niburu.htm

Voor een beeld van de baan van Niburu: volg bovenstaande link

Niburu

Zecharia Sitchin, Amerikaans auteur en onderzoeker, beweert sinds de jaren 70 dat een nog onontdekte planeet een langgerekte baan om de zon volgt. Die planeet zou om de 3600 jaar de asteroïdengordels van ons zonnestelsel door elkaar schudden. Met de ene keer al wat meer catastrofale gevolgen dan de andere voor het leven op aarde. Sitchin werd om zijn 'pseudowetenschappelijke uitlatingen' verguisd en belachelijk gemaakt. Het was simpelweg ridicuul om ook maar enige aandacht te besteden aan dergelijke nonsens.

Doch langzaam lijkt het tij te keren. Want wat zegden de wetenschappers al in 1992?

'Onverklaarbare afwijkingen in de banen van Uranus en Neptunus wijzen op een groot hemellichaam dat zich buiten ons zonnestelsel bevindt en dat wellicht een ellipsvormige baan volgt.' Vandaag sluiten diezelfde wetenschappers niet meer uit dat onze zon een tweelingzus heeft. Het zou volgens hen een bruine dwerg kunnen zijn. Een hemellichaam dat het midden houdt tussen een ster en een planeet en zeer moeilijk te ontdekken is.

Overigens zegt Sitchin echt wel merkwaardige dingen. Niburu - want zou heet het mysterieuze hemellichaam - zou immers opnieuw langskomen in 2085. De bewoners ervan, de Annunaki, zouden 450.000 jaar geleden de mens hebben gecreëerd uit vrouwelijke apen en hem als slaaf hebben gebruikt. De mens moest goud ontginnen dat moest dienen voor het afschermen van Niburu. Niet tegen opwarming zoals op aarde het geval is, maar tegen afkoeling. Niburu zou immers zelf warmte uitstralen. Langzaam maar zeker zou de planeet echter haar warmte kwijtraken. En goudstof in haar atmosfeer zou het warmteverlies tegengaan.

Voor zijn theorie baseerde Sitchin zich op oude Soemerische teksten ... die hij volgens critici verkeerd vertaalde.

Sitchin heeft het dus niet over een bruine dwerg maar over een planeet die warmte uitstraalt. Ondertussen zijn er echter onderzoekers die menen dat een bruine dwerg met één of meerdere manen beter in het plaatje zou passen.

Niemand zal ontkennen dat Sitchin tegen de stroom in roeit. Net zoals niemand kan ontkennen dat wel meer 'dwaze theorieën' later zijn uitgegroeid tot waarheden. Of dat ook hier het geval zal zijn, moet nog blijken. In ieder geval heeft men de tweelingzus van de zon volgens de officiële versie nog niet ontdekt. Dat zou hoe dan ook binnenkort moeten gebeuren - vooropgesteld dat ze bestaat - want NASA is van plan met nog gevoeliger apparatuur dan nu al het geval is, de ruimte af te speuren. Of ze ons de eventuele ontdekking van de duistere ster zouden verklappen, is echter een andere zaak.

Toch zijn er enkele eigenaardigheden die Sitchin's theorie steunen. Aangezien het eerstvolgende bezoek is voorzien voor 2085, wil dat zeggen dat de vorige ontmoeting in 1515 vóór Christus was. En merkwaardig genoeg zou dat best wel eens het jaar kunnen zijn geweest waarin volgens het Oude Testament een reusachtige komeet rakelings langs de aarde schoot. Tevens zouden rond die tijd enorme vloedgolven en vulkaanuitbarstingen - waaronder die van de Thera vulkaan - de aarde hebben geteisterd.

Andere data waarop de ster zou zijn langsgekomen:

5115 v.Chr.: volgens de Soemerische teksten zou toen een ster met grote snelheid het firmament hebben doorkruist.

8715 v.Chr.

12315 v.Chr.

Enzovoort.

Wellicht wordt de aarde tussendoor nog wel door allerhande rampen getroffen maar het pleit voor Sitchin dat er voldoende aanwijzingen zijn om aan te nemen er zich rond die bewuste data wereldwijde catastrofen hebben voorgedaan. Merkwaardig is dat er zich ook daarvóór om de 3600 jaar plotse veranderingen in de ijskap zouden hebben voorgedaan. De ene keer alweer wat drastischer dan de andere.

Tussen haakjes: Als we Sitchin mogen geloven, zou de opwarming van de aarde niet te wijten zijn aan de toename van het CO2 gehalte in de atmosfeer. En het is verrassend dat wetenschappelijke studies die controversiële stelling lijken te bevestigen. CO2 zou immers eerder het gevolg zijn van een temperatuurstijging op aarde dan dat het er de oorzaak zou van zijn. Daarbij is het een feit dat naast de aarde ook Mars, Jupiter en andere hemellichamen in ons zonnestelsel aan het opwarmen zijn. Maar daar besteden de media doorgaans weinig aandacht aan. Nog minder aandacht schenken ze aan de opwarming van de maan. Hoewel zich daar hetzelfde fenomeen voordoet. Dat blijkt uit de resultaten van de meetapparatuur die Apollo 15 er heeft achtergelaten.
Voor velen is het dan ook duidelijk dat de opwarming vooral te maken heeft met een externe factor. Is het de zon die plots zoveel meer warmte geeft? Of komt de extra warmte van de naderende 'planeet', zoals Sitchin beweert?

Ten slotte: om de isolatie van de aarde te verbeteren, koestert men vandaag plannen om in de atmosfeer chemische stoffen te pompen. Het valt daarbij echter op dat Sitchin al in de jaren 70 wist te melden dat de Annunaki eigenlijk precies hetzelfde hadden gedaan.

Al bij al lijkt zijn gedachtegoed toch enige twijfel te zaaien. En wie hem het voordeel van de twijfel geeft, kan binnenkort misschien beter een schuilkelder bouwen. Overigens voorspelt de Maya kalender ook niet veel goeds. Hoewel voor Sitchin 21 december 2012 toch wat te vroeg valt.

Over UFO's en Niburu

http://www.evawaseerst.be/bizar.htm

UFO

Voor al wie meent dat UFO's niet bestaan : klik op bovenstaande link. U kan daar een videofragment bekijken dat u misschien zal overtuigen.  Het gaat dan vooral over de uitspraken van één van de grootste genieën van vorige eeuw.

http://www.evawaseerst.be/mtover.htm

Toverwoorden

'Complottheorie'. Het is een woord dat al snel wordt gekleefd op een zienswijze die afwijkt van datgene wat algemeen wordt aanvaard en die ingaat tegen wat de machthebbers (en dus ook de media) ons laten geloven.

Nadat de stempel met het 'magic word' uit de hemel is neergedaald, kijken alle twijfelaars meestal resoluut en met enige schaamte de andere kant op.

'Pseudowetenschap' is nog zo'n toverwoord.

Bevindingen van onderzoekers die niet het platgetreden pad volgen, krijgen al gauw het predikaat 'pseudowetenschap' opgekleefd. En dat terwijl de zogenaamde echte wetenschappers de bal zo vaak mis slaan. (Het klinkt dan wel cynisch, maar zo is het niet bedoeld.)

Auteurs als Erich von Däniken, Alan Alford, Richard C. Hoagland en Graham Hancock ... verdienen respect. Ook van de echte wetenschappers. Hoewel ze soms heel ver gaan in hun beweringen, hebben ze ons met de neus op torenhoge mysteries gedrukt.

Eén voorbeeld om aan te tonen dat echte wetenschappers af en toe wat nederiger mogen zijn:

Zecharia Sitchin, jarenlang verguisd en belachelijk gemaakt tot en met door de echte wetenschappers om zijn fantasierijke verhalen, heeft altijd beweerd dat onze zon een tweelingzus heeft. Hij is er al jarenlang van overtuigd dat die zus een elliptische baan volgt en om de 3600 jaar de asteroïdengordel van ons zonnestelsel door elkaar schudt. Met alle gevolgen van dien voor het leven op aarde.

Wat zeggen wetenschappers nu?

'Het zou wel eens kunnen dat onze zon een tweelingzus heeft. Het zou heel wat verklaren met betrekking tot de mysterieuze krachten waaraan ons zonnestelsel onderhevig is.'

Tussen haakjes: Sitchin zegt echt wel merkwaardige dingen. En hopelijk komen die niet allemaal uit. Hoewel diegenen die geloven dat 21 december 2012 onze laatste dag op aarde wordt, toch nog wat uitstel krijgen. De mysterieuze ster zou volgens Sitchin immers pas opnieuw langskomen in 2085. En ze zou haar eeuwige gezel meebrengen: de planeet Niburu (volgens sommigen planeet X). De bewoners van die planeet - de Annunaki - zouden 450.000 jaar geleden de mens hebben gecreëerd uit vrouwelijke apen en hem als slaaf hebben gebruikt. De mens moest goud ontginnen dat moest dienen voor het afschermen van Niburu. Niet tegen opwarming maar tegen afkoeling. Niburu zou immers zelf warmte uitstralen.

Voor zijn theorie baseerde Sitchin zich op oude Soemerische teksten ... die hij volgens critici verkeerd vertaalde.

http://www.evawaseerst.be/ervaring.htm


Via de link hierboven kan u rechtstreeks twee korte video's bekijken over bijna dood ervaringen.

Een persoonlijke religie

Astronauten, genieën en zelfs wereldleiders getuigen los van elkaar en zonder schroom dat een buitenaardse beschaving de aarde heeft bezocht. Waarom zouden wij ons dan moeten schamen om hen te geloven?

Uiteraard geloof ik hen. En ik twijfel er ook niet aan dat de mens al jaren bezig is buitenaardse kennis te ontrafelen. Een kennis die zal duidelijk maken dat het bewustzijn van de mens het resultaat is van een buitenaardse tussenkomst. Uiteindelijk zal zelfs blijken dat het hiernamaals wel degelijk bestaat. Dat het niets anders is dan het universele bewustzijn.

Getuigenissen over Roswell, de maan, het ontbreken van enig teken in de echte piramiden, bijna dood ervaringen, de oudste teksten ... ze wijzen allemaal in één richting. Die van het universele bewustzijn. Ooit moet er op aarde sprake zijn geweest van een dergelijk bewustzijn.

Mijn persoonlijke religie vindt ook zijn oorsprong in logisch denken. Want hoe is het bewustzijn van de mens anders te verklaren dan door een buitenaardse ingreep? En waar anders dan op de maan zouden buitenaardse bezoekers hun tenten hebben opgeslagen ... en hun verzekering op een toekomst hebben afgesloten?

Hoe ongelooflijk het ook klinkt, de echte machthebbers moeten daarvan op de hoogte zijn. Het is de enige logische verklaring waarom men uitspraken uit het verleden van absoluut betrouwbare, geniale mensen, naast zich neer blijft leggen. Ze weten dat de UFO's waarvoor die genieën waarschuwden, in feite ongevaarlijk zijn. Meer nog: men moet ze vooral met rust laten, want ze zijn onze toekomst.

Wat niet belet dat u nu wellicht de schouders ophaalt.

Amen.

http://www.evawaseerst.be/mlichten.htm


Lichten op de maan

Voor het bekijken van foto en video's: klik op de link hierboven


In de atmosfeer doen zich vaak elektromagnetische ontladingen voor. De lichtverschijnselen die ze met zich meebrengen - andere dan de gewone bliksem - hebben nog weinig geheimen.

Toch zijn er ook lichtfenomenen waar men maar geen verklaring voor vindt. Zo hebben astronauten sinds de jaren 50 talloze 'lichtgevende bollen' waargenomen in het luchtruim (en daarboven). Daarnaast blijkt uit getuigenissen van Apollo astronauten dat diezelfde lichtgevende bollen zich ook in de buurt van de maan bevinden.

Zowel in de aardse atmosfeer als in de omgeving van de maan, blijken dus lichten voor te komen met dezelfde merkwaardige karakteristieken. Lichten die bijvoorbeeld de meest onmogelijke bochten nemen en vaak plots verdwijnen om ergens anders opnieuw op te duiken. Op de maan rekent men die verschijnselen bij de LTP of Lunar Transient Phenomena - voorbijgaande maanfenomenen - die astronomen al eeuwenlang intrigeren. (Hoewel LTP toch wel tot een andere categorie lijken te behoren.)

Uiteraard heeft men zich met het oog op de maanlandingen suf gezocht naar de oorsprong van de LTP. Men veronderstelde dat ze werden veroorzaakt door zonnewinden of door statische elektriciteit. Doch die uitleg zou zijn achterhaald.

In 2007 (!) kwam men plots met een nieuwe theorie aandraven: 'De LTP worden veroorzaakt door vulkanische gassen die uit de maanbodem ontsnappen'. Ondertussen blijkt ook die hypothese niet te kloppen.

Stilaan groeit weliswaar de overtuiging dat elektromagnetisme hoe dan ook een grote rol moet spelen. Men weet alleen niet waar het op de maan vandaan zou kunnen komen. Evenmin weet men waarom sommige mysterieuze lichten (door astronauten als bolvormig omschreven) een eigenzinnige weg lijken te volgen. Er werd zelfs beweerd dat ze de indruk gaven, te leven.

Zowel de LTP als de bolvormige lichten zullen toch wel met absolute prioriteit zijn onderzocht? Ze zijn al zoveel eeuwen een raadsel en daarenboven werden ze als 'angstaanjagend' omschreven.

Is het niet logisch dat velen het verdacht vinden dat men al te lang blijft gissen naar hun oorsprong, zeker gezien de technische middelen waarover de wetenschappers nu kunnen beschikken? En waarom schenkt men er vandaag zo weinig aandacht aan? Het staat trouwens als een paal boven water dat - of all people - Neil Armstrong mysterieuze lichten heeft gezien op de maan. Sommige zouden Apollo 11 zelfs hebben vergezeld (zie video).

Of heeft men 40 jaar geleden iets ontdekt waardoor men die lichten liever links laat liggen?

http://www.evawaseerst.be/mmars.htm


Van maanbasis naar marsbasis, a giant leap

Voor een foto van Griffin: zie de link 

Waarom blijven voorstanders van een maanbasis beweren dat die er al moest geweest zijn?

Terwijl ze volgens hun tegenstanders niet eens de technische mogelijkheden kennen en in de verste verte niet weten of het sop van een maanbasis de kool wel waard is. Ze zouden ook geen benul hebben van de problemen die een lavagrot of -koepel met zich meebrengen.

Dat kan best in veel gevallen zo zijn. Hoewel er ook heel wat wetenschappers tot de groep voorstanders behoren.

Toch heeft doordeweeks gezond verstand ook zo zijn voordelen.

Als een maanbasis verspild geld zou zijn of technisch niet te verwezenlijken, waarom blijft NASA dan vasthouden aan plannen die overigens tot in het kleinste detail zijn uitgewerkt en die al tientallen jaren oud zijn? Waarom heeft men het luchtkasteel veertig jaar geleden dan niet definitief opgedoekt?

Zou het kunnen dat zichzelf respecterende wetenschappers die naam waardig, weten dat er iets grondig fout moet zijn als men die plannen nu definitief zou schrappen? Waarom blijven ze anders onverstoord verklaren dat de maanbasis een noodzakelijke stap is?

NASA kán dan ook niet anders dan vasthouden aan een maanbasis. Enkel door de plannen systematisch uit te stellen, kunnen ze iedereen aan het lijntje houden ... tot er nieuwe perspectieven opduiken.

Uit het wetenschappelijke magazine 'The New Scientist' van 29 april 2009: 'Uit meerdere hoeken wordt de druk groter om de plannen voor een maanbasis te schrappen en te focussen op Mars'.

Het lijkt er dus op dat men in de toekomst de maan wil overslaan.

Mars is, afhankelijk van de plaats waar de planeet zich bevindt op zijn baan om de zon, circa 58 tot 400 miljoen kilometer van de aarde verwijderd (zoals hoger vermeld, bedraagt de afstand tot de maan 384.000 km).

By the way: Heeft men daar dan wel het geld voor?

Met kostelijke studies zal men diegenen die ermee begaan zijn er wel van overtuigen dat een marsbasis een maanbasis overbodig maakt. Wie echter alles op een rijtje zal zetten, zal merken dat hun argumenten kant noch wal zullen raken. Too little, much too late ...

De Russen hebben ondertussen ook al concrete plannen - geen dromen! - voor een basis met kerncentrale op Mars!

Een bescheiden voorspelling? Die basis op Mars zal niet lang meer op zich laten wachten (of ze Russisch zal zijn, is een andere zaak).

En de maanbasis dan?

Waarom klagen over het uitblijven van een maanbasis als we per direct een marsbasis kunnen bouwen? Goed gezien van NASA. De media zal binnenkort misschien het heuglijke nieuws brengen dat we in 2020 op Mars zullen staan in plaats van op de maan. Volgens plannen die dateren uit 1969 zouden we dan wel in 1984 op Mars hebben gestaan maar er waren nu eenmaal verwikkelingen opgetreden.

'Gelukkig' lijkt het er ondertussen meer en meer op dat er zich op Mars niet dezelfde problemen zullen voordoen als op de maan. Het screenen van het marsoppervlak gaat voorlopig nog wel even door maar het lijkt er goed uit te zien want de signalen van de media worden alsmaar positiever.

Blijkbaar zit er dan toch een konijn in de hoed.

En misschien verlost dat konijn NASA wel van de nachtmerrie die de droom over een maanbasis ondertussen is geworden. Eindelijk verlost ook van die telkens weerkerende belofte om er binnen de tien jaar aan te beginnen. Een belofte die NASA al veertig jaar lang als een wesp blijft achtervolgen.

Toch nog een kleine opmerking: Mogelijk moet men het woord 'NASA' hier en daar vervangen door 'de echte machthebbers'. Want het zijn deze laatste die de touwtjes in handen houden. Wie als (top)functionaris bij NASA niet voldoet of de verkeerde dingen zegt, kan dan ook zijn biezen pakken. Iets wat Michael Douglas Griffin is overkomen in 2009. Wellicht had hij iets te vaak laten uitschijnen dat de tweede grootste blunder uit de geschiedenis het stopzetten van het Apolloproject is geweest. De grootste was dat men nadien het project niet had heropgestart. Volgens hem moest er al minstens twintig jaar geleden een maanbasis zijn geweest. Straffe uitspraken die er op wijzen dat zelfs de (ex) NASA baas niet op de hoogte is van de grote geheimen van de echte machthebbers. Dat is tenminste datgene wat wat Edgar Mitchell jaren geleden liet optekenen in een interview. En de gebeurtenissen lijken hem gelijk te geven.

http://www.evawaseerst.be/goud.htm


De tekst over goud werd aangvuld.
Voor de uiteenzetting van Gardner: ga via de link hierboven  



Goud, nanotechnologie en de goden van het oude Egypte

Al in de eerste geschreven teksten uit het oude Egypte komt goud ter sprake. Voor zilver daarentegen leek er oorspronkelijk niet eens een woord voorzien.

Waarom zouden de oude Egyptenaren echter goud nodig hebben gehad? Ze konden het nu eenmaal nergens voor gebruiken.

Volgens hen was het afkomstig van de goden. Zij noemden het 'het vlees van de goden'. En ondertussen blijkt dat die omschrijving zou kunnen kloppen in de letterlijke zin van het woord. Zo zou goud door de goden zijn omgevormd tot een 'monatomic poeder' - goud op nanoschaal - dat ze het tot zich namen.

Schilderingen uit het oude Egypte tonen een farao die een soort vloeibaar voedsel te eten krijgt dat zou hebben bestaan uit dat monatomic goud. Piramideteksten (Oenas) zeggen ons dan weer dat goud de kracht bezat om met de goden te communiceren.

Terzijde: er zijn aanwijzingen dat er circa 200.000 jaar geleden op aarde goud werd ontgonnen. En wie een open geest heeft, moet toegeven dat die aanwijzingen geloofwaardig zijn. Het zou ons echter te ver afleiden om hierover uit te wijden.

Goud heeft unieke elektromagnetische eigenschappen. Daarbij is het - in tegenstelling tot andere metalen - niet onderhevig aan corrosie. Onder meer daardoor zou het als geleider van elektrische signalen voor sommige toepassingen onontbeerlijk zijn. In de nanotechnologie spelen nano goudpartikels dan ook een cruciale rol. Er is bijgevolg een verband tussen nanotechnologie en goud. En er is een verband tussen nanotechnologie en buitenaardse kennis (iets wat is gebleken uit voorgaande rubrieken).

De toepasbaarheid van goud reikt echter verder dan de nanotechnologie. Het element is zowat het meest waardevolle op aarde. Bij uitbreiding zelfs het meest waardevolle van het universum. Waarbij men de prijs uiteraard buiten beschouwing mag laten.

Men mag dan ook gerust aannemen dat een buitenaardse beschaving er alles zou aan doen om het op aarde te vinden en te gebruiken. Wat impliceert dat de oude Egyptenaren wisten waarover ze het hadden als ze beweerden dat goud een product van de goden was.

Dat ze in latere tijden goud, god, zon en farao met elkaar vermengden, zou wel eens te wijten kunnen zijn geweest aan de hoogmoed van de farao. Maar dat sluit niet uit dat er tijdens de eerste Egyptische dynastieën nog kennis kan hebben bestaan die weinig of niets met verbeelding te maken had. Velen zijn er daarom van overtuigd dat de allereerste verwijzingen naar de goden op realiteit berustten.

De oudste Egyptenaren concludeerden dus dat goud afkomstig was van de goden.  Pas in recente tijden ontdekte men de unieke eigenschappen van goud. En nog recenter heeft men vastgesteld dat het absoluut noodzakelijk is voor een technologie die door onkreukbare getuigen van vandaag - raar maar waar - wordt toegeschreven aan buitenaardse bezoekers (of zo men verkiest: aan de goden). De oudste Egyptenaren en de moderne mens komen dus elk langs een andere weg tot dezelfde conclusie.

Kan dit toeval zijn?

Sommigen beginnen zich toch wat in de haren te krabben.

***

Voor de duidelijkheid: 'Eva was eerst' is niet gebaseerd op wat Laurence Gardner - echte wetenschappers noemen hem een pseudowetenschapper - in de video hieronder te vertellen heeft. Dat goud door de goden als 'wit poeder' werd gegeten, komt echter wel uit zijn uiteenzetting, net als de verwijzing naar goud in de piramide van Oenas. De video duurt 80 minuten en is in het Engels. Wat Gardner naar voor brengt, wordt met de dag meer en meer door wetenschappers ondersteund. Zij het niet altijd even openlijk.