www.evawaseerst.be
rubriek: wat gebeurt er als we sterven?
Bijna dood ervaringen zijn fenomenen die velen in de loop van de geschiedenis hebben beschreven. Ontelbare mensen hebben ze meegemaakt. En telkens komen dezelfde elementen terug. 'Het leek alsof ik uit mijn lichaam trad.''Ik werd via een tunnel opgenomen in een wit licht dat één en al bewustzijn was.'
Bepaalde chemische reacties in de hersenen zouden volgens wetenschappers de bewuste evaringen teweeg brengen. Al bij al is het echter verre van zeker dat die verklaringen (veronderstellingen) kloppen. Zeker is wel dat bijna dood ervaringen sterk overeen komen met datgene wat sommige astronauten hebben meegemaakt. In de buurt van de maan bevinden zich mysterieuze witte lichten, dat staat vast. En op de maan voelden sommige astronauten hun bewustzijn zodanig sterk toenemen dat dit niet alleen het gevolg kan zijn geweest van het 'aanschouwen van onze blauwe planeet'. Ook dat staat vast.
En wat te denken van de honderdduizenden UFO waarnemingen overal ter wereld? Telkens weer gaat het om een lichtgevende vorm, als het ware een soort lichtschip.
Zijn we niet te snel met ons oordeel als we die UFO's telkens weer als fantasie bestempelen?
Religies en oeroude mythen geven ook een aanwijzing.
De ziel zou na de dood een wit licht tegemoet gaan. Ze zou een lange en moeilijke reis moeten maken naar dat licht. En enkel de rechtschapen ziel zou kans maken om de reis tot een goed einde te brengen. Vandaar dat het niet voor iedereen mogelijk is om zelfs in ideale omstandigheden - hoe onbedoeld cynisch dat ook klinkt - het licht tijdens een bijna dood ervaring waar te nemen.
In navolging van de rubriek over de maan: een aantal netelige vragen ...
De oude religies, UFO's, waarnemingen van astronauten, bijna dood ervaringen ... ze hebben het allemaal over een helder licht. Kan dat nog toeval zijn?
Bevindt dat licht zich misschien in de omgeving van de maan, vanwaar het af en toe de aarde bezoekt?
Wordt ons bewustzijn (onze ziel) gevoed van op de maan?
Met andere woorden: staat er op de maan een soort zender van bewustzijn? En staat er ook een soort ontvanger?
Hebben onze buitenaardse voorouders in onze hersenen een 'besturingssysteem' ingebouwd waardoor ons DNA in staat is om 'bewustzijn' op te vangen?
Niet alleen vragen, maar ook geloven staat vrij:
Ons bewustzijn komt inderdaad van onze buitenaardse voorouders.
Het is de enige logische verklaring waarom het bij de mens zo sterk is ontwikkeld dat elke vergelijking met dat van een andere aardse levensvorm absurd overkomt.
En het wordt 'gevoed' want het lijkt te groeien met de jaren (tenminste, bij diegenen die er voor openstaan).
Alleen spijtig dat ons bewustzijn pas naar buiten lijkt te komen als we sterven. Anders zouden we (net zoals de leden van het godenras dat ooit waren) nog in staat zijn om 'uit ons lichaam te treden' en het collectieve bewustzijn te vervoegen.
Het ontvangen en zenden van bewustzijn door middel van een buitenaardse technologie is overigens niet zó ver gezocht. Misschien is het zelfs - net zoals het internet nu - binnen pakweg honderd jaar volledig ingeburgerd. Er zijn tenslotte al zoveel technologieën waar de gewone burger vandaag kop noch staart aan krijgt.
Daarbij waren onze buitenaardse bezoekers tot dingen in staat waar onze genieën vandaag enkel kunnen van dromen (hoewel die dromen dankzij de maanlandingen en de superieure technologie die men op de maan heeft ontdekt misschien spoedig werkelijkheid worden).
Waarom zouden we zomaar aannemen dat experimenten op de maan, die tot doel hadden het bewustzijn van bepaalde mensen op aarde te beïnvloeden, zich hebben beperkt tot de zogenaamd persoonlijke intitiatieven van Edgar Mitchell?
Terzijde: Mitchell lijkt nooit anderen te willen compromitteren. Toch wordt het meer en meer duidelijk dat ook hij niet alles zegt wat hij weet.
Het staat trouwens vast dat mensen zoals een Wernher Von Braun, misschien wel één van de grootste raketgeleerden ooit en werkzaam bij NASA, een sterk voorstander was van de experimenten. Von Braun was ooit lid van Nazi Duitsland maar werd door de Amerikanen na de oorlog met open armen ontvangen. Hij was één van de bevoorrechte getuigen van het Rosswell incident.
Zo verklaarde Clark C. McClelland, voormalig testpiloot bij NASA (en u raadt het: één van de mensen die als ongeloofwaardig worden afgeschilderd), dat Von Braun hem in vertrouwen heeft gezegd dat hij het neergestorte tuig met eigen ogen had gezien. Hij was er van overtuigd dat het niet van deze planeet afkomstig was. McClelland moest hem beloven dat hij er nooit met iemand zou over praten. Iets wat hij dus toch heeft gedaan maar dan wel jaren nadat Von Braun was gestorven.
menselijke evolutie