Archief

SCHRIEKS                                                                                                                33.

                                                           TEIGEKOUME

ge go de remte binne

en maane(n) oeëgenblik

ge kêikt ni oep

en let niks zien

ge droogt aave wereld mêij

in schooëmspour, slojer, sleîjp en

reîjk-wolk.

we koume teïjge en mooke los

alles mag na, alles versmilt.

ge vertrekt, let bellekes

achter, ze glinstere

tot ze oupebeîste,

d’iejn no d’ander

klets en leeggewooëd

ma strand.

Gedicht van Herman Rohaert omgezet in het Schrieks door

Frans van Rompaey.

GRUITRODENS                                                                                                    34.

TIEGEKOMME

De kims het geleeg

en mie moment binne

kieks niet op,

dijs alsof dien naas blooit.

De piks diene wèreld met

in turbulensie, vwal, slijp en

in al des te rieken kens.

Ve komme os tiegen en

Alles maag nu, alles smelt biejijn.

De vertreks, leets bellen

achter, ze glensteren,

den eine nao den andere,

kaal en leegewejd

mie strànd.

HERMAN ROHAERT

Omgezet in het Gruitrodens door JO KLAPS

35.

Noors

Et møte

Du kommer inn i rommet

og inn i mitt øyeblikk

du bare later som, uten en mine

du har med deg verden

i ditt kjølvann, ditt seil, ditt slep

og din virvelvind av lukt.

Vi møtes, vi oppløses

alt er mulig nå, alt smelter

du drar, du etterlater deg

bobler, de skinner

åpner seg, en etter en

helt bar og uten et åndedrag

min egen strand.

dikt av den flamske poeten Herman Rohaert, oversatt av Ingeborg Mork-Knutsen, februar 2009.

    BEDIEËN KOUME

Dzje komt men spoase bénne

en èffekes onder men oeëge,

ziet nè no bouve loot oech niks oangón.

Dzje droagt oere weerelt mie in

‘t voarwóter ,vòòl ,sleip en guire carrousel.

Ve koume bedieën en gón wir vannieën,

alles moug naa, alles versmult.

Dzjze zèèt ewèg , lòòt bleuskes achter

se foenkele tot se oupe speddere,

ien noo ien, koal en leiggewèèt

mèèn plààch.

Gedicht van Herman ROHAERT omgezet in het

Sint-Truidens door Dr.Jacques Sneyers.

TIENS                                                                                                       37.

TAIGEKOUME

Ge komt de plèk

en mènne moment binne,

lèt ni oep, lot niks zien.

Ge slèpt ere wélet mai

achter oech; vwal, slèèp

en reujke.

We koume taige en valle atijen

alles mougt, alles kom bèdiejen

ge goddan, lot belle

achter, ze blinke

tot zoupen bèste,

déjen achter dander,

koaal en laiggewojd

mè strand.

Gedicht van Herman Rohaert omgezet in het Tiens

door Luc Vandeborght.

Limburgs dialect omgeving Reuver-Tegelen.                                                                   38.

OONTMOETING


Doe staps de ruumte

en mien augenblik binne

kieks neet op, luuts nieks merke.

Doe dreugs diene wearelt mei in

kielzog, sjluier, sjleip en

geurekolk.

Wee oontmoete en oontbinje,
alles moog noe, alles versjmilt.

Doe vertreks, luuts belle

achter, ze glinstere

toet ze ohpe-sjpatte, ein veur

ein, kaal en leaggeweid

mien sjtrand.

Gedicht van Herman Rohaert omgezet in Reuvers-Tegelens

door Willeke Lempens.

Curaçao- In ’t M’Y e ( in het Mijn Eigen )                                               39.

ONTMOETINGE

Jy tree die ruime

en mye oogblik in

kyk nie op, laat nie merke

jy draag jou werelt mee inne

kielsog, sluijer, sleep en

geurekolke.

Wy ontmoete en ontbinde

alles mag nou, alles versmel.

Jy vertrek, laat belle

agter, se glinstere

totse openspatte, ene na

ene, kaal en legewaai

mye strant.

Gedicht van Herman Rohaert omgezet

door Femia Cools ( in ’t M’Ye ) – Curaçao.

Nederlands - Limburgs - Kirchröadsj.                                                           

                                                                                                                     40.

BEJIEËNOENG

Doe kuns de ruumde

en miene momang eri

kieks nit óp, lieëts nuus merke

doe dreëts dieng welt in

diene sjtroom, sjlaier en sjleef en

jeróchswusj.

V’r bejieëne en verjunt
alles darf noe, alles versjmilst.

Doe vertruks, lieëts blöas-jer

hinger, ze jlienstere

bis ze oeseree platse, ee vuur

ee, naks en leeg

mie sjtrand.

Herman Rohaert.

Uvverzetsoeng: Paul Weële, Limburgs (Kirchröadsj).

Algemeen West-Vlaams .                                                                            42.

ONTMOETINGE

Ge stapt in de rumte

en in mien moment

sloat joen oogn nie up, geboard von niet.

Ge droagt joene weireld mee in

spoar, voile, sleepe en

nun boekee von reuken.

We zien makoar en goan uteen,

olles kan nu, olles komt thoope.

Ge trekt er ut, lat zeepebellen

achter, ze blinken

totdat ze ut makoar spatn, d’ien achter

d’ander, koal en leeggewoid

mien strand.

Gedicht van Herman Rohaert omgezet in het algemeen West-Vlaams

door Herwig Verleyen.