Naar de inhoud

Mijn eigen stekje

akke.beakke.be
Image Hosted by ImageShack.us

Archief

De Jas van Monte Carlo

Charles Webb kraakte de bank van Monte Carlo, het beroemde casino in Monaco…niet een keer, maar wel vijf maal. Als hij langsliep wilden men z'n jas aanraken omdat men dacht dat men zo iets van het geluk van Webb zou kunnen laten 'overspringen'. In 1891 liet Webb de bank met het Roulette 3x springen. De derde keer zette Webb alles in op nummer 5 en op rood. Toen het spel gespeeld was, de bank leeg, dekte de croupiers de tafel af met een zwart laken.

Het liedje "The man who broke the bank at Monte Carlo" was eigenlijk een ode aan deze man. Terug in Londen genoot Webb van een fantastisch diner in het Savoy Hotel. De kamer was rood geschilderd en de obers waren allemaal in het rood gekleed. Alleen rood voedsel kwam op tafel. Krab, kreeft en aardbeien. Later dat jaar reisde Webb nogmaals naar Monte Carlo. Weer zette hij alles op nummer '5' en weer slaagde hij er in om de bank te laten ploffen.

Image Hosted by ImageShack.us

Geschreven door Fernanda om 18:15 Reageer op dit bericht

Vlinder

Verdronken vlinder

Image Hosted by ImageShack.us

Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
 Zomaar drijven na 't vliegen in de wolken drijf je hier
Met je kleuren die vervagen zonder zoeken zonder vragen
Eindelijk voor altijd rusten en de bloemen die je kuste
Geuren die je hebt geweten
Alles kan je nu vergeten
Op het water wieg je heen en weer
Zo te sterven op het water met je vleugels van papier

Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht
Als een vlinder altijd vrij en voor het leven op de vlucht
Wil ik sterven op het water maar dat is een zorg van later
Ik wil nu als vlinder vliegen op de bloemenblaadren wiegen
Maar zo hoog kan ik niet komen
Dus ik vlieg maar in mijn dromen
Altijd ben ik voor het leven op de vlucht
Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht

Om te leven dacht ik je zou een vlinder moeten zijn
Om te vliegen heel ver weg van alle leven alle pijn
Maar ik heb niet langer hinder van jaloersheid op een vlinder
Want zelfs vlinders moeten sterven laat
ik niet mijn vreugd bederven
Ik kan zonder vliegen leven
Wat zal ik nog langer geven
Om een vlinder die verdronken is in mij
Om te leven hoef ik echt geen vlinder meer te zijn

Tekst: L. Nijgh, muziek: Boudewijn de Groot


Geschreven door Fernanda om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Mijn eigen stekje

↑ Terug naar de berichten