Nu begin ik het stilletjes aan beu te worden, al die mannelijke aandacht. Vooral van Vinnie. Die wordt zo opdringerig. En zagen dat die kan, onvoorstelbaar. Het vrouwtje en ons baasje worden er ook horendol van. "Nog een weekje" heeft mijn vrouwtje beloofd "en dan is alles terug normaal." Ze gaat me laten helpen, heb ik al opgevangen, zodat ik er nooit nog last zal hebben, van die vervelende hormoontjes in mijn buik.
Van dat helpen ben ik wel een beetje bang. Lotje vertelde me dat je dan bij de dierendokter wordt achtergelaten. Die steekt dan een naald in je voorpoot waarna je in slaap valt. Je droomt de vreselijkste nachtmerries en als je wakker wordt lig je in een kooi, met die naald nog steeds in je poot. Je voelt je ziek en misselijk. Als je recht wil staan wordt je duizelig en je buikje doet pijn. Brrrr ...
Sinsdien wil Lotje niet meer naar de dierenarts. Ze is woedend als ze nog maar zo'n naald ziet en ieder jaar krijgen we er eentje. Lotje heeft het die dokter nooit vergeven.
Vinnie zal zijn zaad niet meer verspreiden. Hij wil wel en hij doet zo zijn best, maar die achterpoten willen niet meer mee. Door zijn hernia heeft hij de kracht in die poten voor een groot deel verloren. We houden het voor bekeken, voor zijn eigen bestwil. Binnen enkele weken maak ik een afspraak bij de dierenarts om Phoebe te laten sterriliseren. Wij zijn blijkbaar niet op deze wereld gezet om nieuw leven te verwekken. Menselijk noch dierlijk. Wij zijn een adoptiegezin. Degene die een ander niet meer wil, komt hier terecht. We zullen ons maar bij dat, toch wel heel mooie lot, neerleggen.
Ik herriner me Faith, zij was de laatste van het nest. Besteld maar terug afgezegd. Koosje, was de laatste van het nest. Vinnie was ook al op redelijke leeftijd toen hij hiernaartoe kwam, één van de laatsten van zijn nest. Teuntje, niet. Maar zij bleek uit een inteelt gezin te komen en je ziet wat ervan komt. Zware gezondheidsproblemen met een vroege dood als gevolg. Phoebe, bijna laatst, al meer dan drie maanden oud en stond op het punt om naar een opkoper gebracht te worden. Net gered. Lotje, zij werd verstoten door haar moeder. Een beetje zoals ikzelf. Onze verjaardag valt dan ook op dezelfde dag. Liesl is een weeskind en Enrique ... Hij komt uit, laten we maar zeggen, herplaatsing om vernietiging te vermijden. Lucky bastard
Als je het zo bekijkt zijn wij één groot opvanggezin. Pleegouders, adoptieouders! We stellen ons huis open voor de kansarmen uit de dierenwereld... Mooi toch?
Vandaag vrijdag 23 maart 2007 zou Spike geeuthanaseerd worden. En in de loop van de ochtend zou hij naar het crematorium gebracht worden, waar de eigenaren van Spike afscheid konden nemen van Spike. Er werd gevreesd met grote vrees dat Spike, zoals vele honden die in een laserasiel verbleven, er niet zonder wonden vandaan zou komen, omdat er een bewerkte foto van Spike was meegestuurd met het schouwingsrapport. Waarom zouden ze een foto bewerken als ze niets te verbergen hebben? En helaas voor Spike werd ook deze nachtmerrie vandaag wederom werkelijkheid. Spike zou vandaag geeuthanaseerd worden, maar Spike heeft de dodelijke injectie gisteren al gehad. Hij is hedenochtend om 07:00 al bij het crematorium bezorgd, in bevroren toestand.
Wendy en Ronald zijn naar het crematorium gegaan, zij hebben aldaar besloten Spike niet te laten cremeren omdat Spike diverse wonden heeft en de dienstregeling een aantal grove fouten heeft gemaakt. E.e.a. wordt nader onderzocht door verschillende instanties.
Hierbij de foto´s van Spike, duidelijk is weer dat het betreffende ´´laserasiel´´ waar Spike verbleef het niet zo nauw neemt met de dierenwelzijnswet. Spike heeft volgens de dierenarts gelegen op een betonnen ondergrond, en zijn tanden zijn voor de zekerheid een stukje korter gemaakt, Spike had een puntgaaf gebit op het moment dat hij slechts enkele weken geleden in beslag werd genomen. Wat doen ze toch met de honden die in beslag zijn genomen vanwege een verkeerd uiterlijk? Oordeelt u zelf maar!
Hopelijk komt er snel een einde aan deze discriminerende regeling, vandaag heb ik wederom uitvoerig gesproken met Dhr. Graus. Hij gaat aankomende week kamervragen stellen over de R.A.D.. Laten we hopen dat er iets gaat veranderen zodat vele hondenlevens gespaard kunnen worden in de nabije toekomst!Diverse open en bloedende wonden -----------------------------------------------------------
Baasjes van Spike
zoals jullie al begrepen hebben heb ik het lichaam van spike mee genomen hij is niet gecremeerd.ik heb spike overgebracht naar de dierenarts waar hij altijd onder behandeling heeft gestaan, spike wordt nu volledig onderzocht en er wordt een dierenraport gemaakt al zijn verwondingen komen daar in te staan.spike blijft zo wie zo tot dinsdag boven de grond. hij had te veel verwondingen het ergste vondt ik zijn tanden mensen niet schrikken maar zijn hoektanden zijn zeker 1 1/2 a 2 cm weg geslepen.van zijn kiezen was ook weinig meer van over.spike zijn ballen zijn helemaal kapot, en dat is gek want spike ligt/zit nooit op zijn ballen dus kan niet door schuren komen.over heel zijn lichaam heeft hij onverklaarbare kleine wondjes.zijn staart is kapot, zijn benen zijn tot bloedens toe kapot zelfs zijn nagels zijn zover beschadigd dat ze gebloed hebben.boven op zijn neus is kapot en deze verwonding is vers.ook heeft hij een verwonding bij zijn oog. het is in en in triest, ik ben blij dat we de beslissing hebben genomen dat we niet verder zijn gegaan spike is vermagerd en verhaart extreem erg vermoedelijk stress.nu kunnen ze hem niks meer aan doen nu heeft hij rust.De onderkant van de kaak van Spike.
Er was een tijd, lang ... heel lang geleden dat Vinnie nog jong en viriel was. Geen enkel loops teefje, jong of oud, groot of klein, mooi of lelijk ontsnapte aan zijn aandacht. Voorspel kende hij niet. Onmiddelijk het grote werk!!! Zonder aarzelen, zonder enige twijfel, zonder blabla. Tien seconden, meer tijd had hij niet nodig. Een echte Don Juan.
Nu is hij oud en een beetje trager. Het duurt wat langer eer hij door heeft dat er wat staat te gebeuren. Hij ruikt iets, maar wat? En van waar komt het? Hij gaat op onderzoek uit. Het hele huis snuffelt hij rond. Uiteindelijk vind hij een spoor wat hem leidt tot hij met zijn neus letterlijk op de feiten wordt gedrukt. Hier brandt de lamp!! Daar is hij van overtuigd. Maar zus is niet echt blij met zijn aandacht.
Enkele dagen later begint ze hem te plagen en uit te dagen. Hij doet een poging, maar grommend springt ze weg. Hij gaat dan maar een dutje doen. Hij moet zijn krachten sparen! Ze paradeert voor zijn neus, steekt haar achterste uitdagend onder zijn neus. Kwispelt hevig met haar staart zodat haar verleidelijke geur zich door het hele huis verspreidt. Het is zover. Hij doet een poging ... Nog één ... Die verdomde rug!! Het jonge wicht heeft geen geduld en springt grommend weg.
Ze is te ontstuimig, te speels, te jong ... Morgen is er nog een dag. Zijn werkdag zit er al lang op. Morgenvroeg doen we nog eens een poging. Nu wil hij alleen maar slapen en dromen ...
Hormoontjes ... Ik weet nog altijd niet wat voor beestjes het zijn of hoe ik eraan gekomen ben, maar nu en dan heb ik er serieus last van. Volgens Lotje bevinden ze zich in de buik en daar kan ze wel eens gelijk in hebben. Want telken als ik last heb van die hormoontjes, kriebelt het in mijn buik. Zoals nu. Gek wordt ik ervan en Vinnie ook. Die heeft het nog erger zitten dan ik, ook al is hij oud.
Maar ik heb meer interesse in Max, mijn buurjongen. Hij is een grote, sterke boerenzoon. Een blonde god. Echt mijn type. Helaas ... zoals in elk groot liefdesverhaal, is hij verboden terrein. Angstvallig worden wij uit elkaar gehouden. Meerdere keren per dag leg ik een geurvlag voor mijn deur, zodat hij me zeker zal kunnen vinden en ik weet dat hij op me staat te wachten aan de omheining tussen onze tuinen. Maar ik ontsnap niet aan de constante waaksheid van mijn baasjes.
Ik ben beloofd aan de oude Vinnie. Uitgehuwelijkt als het ware. Begrijp me niet verkeerd, ik vind hem wel leuk! Maar zeg nu zelf. Als je kon kiezen tussen een oude knar of een jonge knappe kerel dan is de keuze toch snel gemaakt! Helaas, die keuze is niet aan mij ...