Beste AFI Azzurri leden,

 

We zijn nu halfweg 2011 en wat de deelname aan de ritten betreft, kunnen we niet anders dan tevreden zijn.  Daarom hebben we gedacht dat het nu een geschikt moment zou zijn om nog eens gezellig samen te zitten en te genieten van een heerlijke barbecue. (klik)

 

Op  ZONDAG 3 juli  vertrekken we om 8 uur stipt voor onze fietsuitstap  “DE RONDE VAN NEDERLANDS LIMBURG” OM 17 uur is iedereen, samen met partner en kinderen welkom op de BBQ in Eetcafé Afi.  We hopen dat jullie talrijk aanwezig zullen zijn.

Voor de goede gang van zaken is het noodzakelijk dat jullie inschrijven VÓÓR 17 JUNI.  Nadien worden geen inschrijvingen meer aanvaard!

Klik beneden op de bijlage voor meer info!

Ook op 3 juli tijdens onze rit in de voormiddag worden we gefilmd door een cameraploeg van TV LIMBURG.  Deze ploeg zal ook tijdens de BBQ aanwezig zijn.  Dus we hopen dat jullie zeker allemaal van de partij zullen zijn.

Deze reportage zal nadien gedurende 1 week uitgezonden worden.

Be There !!!

Hallo  fietsmakkers,

Magere opkomst voor de 15^de clubrit, 16 man schreven in. Het zaterdagwerk zal wel hier de reden voor zijn. Jammer, want de place to be was vandaag De Kimpel in Bilzen.

Traditie getrouw een drukte van jewelste aan het vertrek. Vorig jaar met meer dan 5000 vertrekkers dit jaar met “iets minder” nl. 4446 ingeschrevenen.

De meesten onder de aanwezige Azzurri met duidelijk nog de “Nove Colli” in de benen,beuken we tegen de wind in richting Bilzen. De volgwagen hebben we vandaag een verlofdag gegeven.

Franco nam resoluut het commando over en liet zich bijstaan door nog een 6-tal gastbaancaps. die spontaan een beurtrol inlasten, ja niet iedereen kan de wind trotseren.

Nog maar net vertrokken aan de Kimpel, krijgen we al dadelijk de eerste hellingske, De Brugstraat. Niet zo beestig steil of lang,maar het vernieuwde parcours lag er bezaaid van en die naar het einde toe toch pijn deden.

Het tempo zat er goed in,we vertrokken met 16 man maar al snel was onze groep uitgegroeid tot een peloton van zo een 100 man. Iedereen kroop in het wiel van de witte Dogma lekker knus uit de wind, nu ja knus ,het was toch nog harken en stoempen om netjes uit de wind te zitten.

Na de zoveelste dikke knobbel komen we aan Les Cahottes. Ik vind nog steeds dat de bevoorrading  net aan de voet toch een slecht gekozen plaats is, maar de burgemeester heeft daar blijkbaar anders over beslist.

De felle wind begint toch in ons voordeel te draaien en de terugweg naar Winterslag moet nu toch gemakkelijker gaan. Er werd afgesproken om een koffiepauze in te lassen aan de eerste de beste cafeetje, we zijn er velen gepasseerd maar dit cafeetje in Sluizen trok de aandacht en zo ging iedereen in de remmen.

Na de koffie trekken we ons terug op gang om de laatste km’s af te haspelen. Onderweg hebben we nog gezelschap gekregen van Cyriel en Maria.

We duikelen Haspengouw binnen, hier is het parcours drastisch gewijzigd in de positieve zin dan.

Na enkele veldwegen door Piringen en Hoeselt komen we terug in Bilzen waar de Azzurri koers zetten richting Winterslag en ik op Beverst.

De toertocht was naar gewoonte zeer mooi, goed en op tijd aangegeven en de info aan de voet van de hellingen maakte deze editie van de  Bilzen Classic compleet af!

Franco en de rest van de baancaps bedankt om ons uit de wind te houden, en die mensen in de buik van de groep met een fluitje om de pols(?) ook bedankt.

Ritgegevens

16 leden

Ik had 149 km.

 

http://www.saliceocchiali.it/eng/caschi_bike.php (klik)

Let vooral op hoe de tricolore vlag via de helm subtiel doorloopt in de bril en zo mooi één geheel vormt. De helm is ook in het wit verkrijgbaar.

Misschien krijgen de sponsors bij deze foto een  idee?

tot...en de groeten 

(klik)

Hallo  fietsmakkers,

De Azzurri Nove Colli gladiatoren zijn gezond en wel terug in Belgenland.

In afwachting van de verhalen en ervaringen en niet te vergeten de mooie foto’s, lees hier nog een kort verslag van onze verslaggever ter plaatse Marc(o)

 

San Marino                                                                21 mei  2011

 

Zoals beslist werd als laatste training San Marino gekozen .

Met een 20-koppige bemanning  startte de rit aan het hotel en werd richting Santarcangelo

aangepeild onder leiding van ons aller maestro Franco .

Aan een tempo van 32 km/u  zag ik , reeds aan de staart bengelend , mijn einde nader en nader komen en aan de voet van Torriana hield ik het voor bekeken : tekort aan herstelperioden en spieren  ; nog een fotootje van de dapperen die hun weg vervolgden rng Verucchio en San Marino . en ik rustig op de terugweg .

Vanaf hier kan ik alleen  de bijgevoegde foto’s laten spreken en wat commentaren achteraf , gaande van miljard , ongelooflijk , kon dat niet andersom ?

Toch bravo voor 71 km in 3u 3 m en een 1000 hm met bult van 16,1 % . en nu maar hopen dat het verteerd is voor de echte waardemeter , de Nove  Colli .

 

Marc(o)

Hallo  fietsmakkers,

Gisteren zaterdag stond de Frans Schoubben memorial op onze agenda. Omdat we met de fiets opreden naar het vertrek in Tongeren kozen we voor de 100 km parcours, gespekt met 7 hellingen, zeker geen onbekende hellingen voor ons.

Om alles vlugger en om chaotische toestanden zeker te vermijden kon men ook dit jaar “voorinschrijven” garandeerde de 4 organiserende clubs. Enzo had al een week op voorhand dan toch maar ingeschreven (5 € +W-cup pakket) en ikzelf zou dan ter plaatse intekenen.

Aangekomen in Tongeren was het charmant druk aan de Sibbo. Na het veilig achterlaten van onze Italiaanse raspaardjes aan de fietsenstalling die een kaartje met volgnummer kregen, begaven we ons naar boven om in te schrijven en om zo ook van de 3 bevoorradingen te kunnen genieten. Ook aan het vertrek Paul van de 3x20 boys, lang uit roulatie geweest met knieproblemen.

Het was aanschuiven geblazen aan de tafel(s) van de voorinschrijvingen. Een file tot bijna aan de uitgang ! Hier hadden we zeker geen zin in om nog een uur staan wachten. Enzo maakte terecht zijn beklag aan de familietocht inschrijvingstafel en kreeg ook groot gelijk van de 2 organiserende leden die op dat moment hun
verveling wegspoelden door aan de koffie te slurpen! Rechts aan de ingang stond de tafel van de “155 km” bemand door een voetbaltrainer (J. Daerden),  gefocust op een speculoos koekje die met zorg gesopt werd in de koffie! Omdat er niemand staat aan te schuiven bij hem,vraag ik of hij mij op de 100 km wilt inschrijven om zo de drukte aan de tafels te verdelen. “neen dat gaat niet”kreeg ik als antwoord “ge moet daar inschrijven,
hier is de 155 km”  ja… dat had ik ook al door Joskeuh, maar het werk moet toch een beetje eerlijk verdeeld zijn of niet! Misschien een tip naar de organisatie toe voor volgend jaar als ze aan de 14^de editie toe zijn!

We dropen af  richting fietsenstalling om de fietsen terug in ontvangst te nemen. De fietsen werden door “de bewakers” aan de eigenaars terugbezorgd. Opeens werd er geroepen “van wie is deze fiets?” niemand die de Ridley moest hebben! Toen kreeg de “bewaker”zijn blunder van formaat in de gaten ! de Ridley eigenaar had zich nog niet gemeld voor terugname!

Dit alles aan de start van de toertocht.

We verzeilen in een groepje Hollanders die aan een mooi tempo richting Richelle hobbelen over de vol met putten bezaaide wegen. Na de afdaling naar Dalhem , kwamen we horden sakkerende en vloekende fietsers tegen die net zoals wij het spoor bijster waren. Iedereen was het eens, zeer slecht uitgepijld! “Franske”Schoubben zou zeker niet trots geweest zijn op de 4 organiserende clubs! Wat een boel jongens!!! Gelukkig kennen wij onze weg rond Aubel en met een ommetje van een 25 km komen we aan de eerste bevoorrading waar een nietsvermoedende clublid aan de bevoorradingstafel,de volle laag krijgt van de misnoegde Hollanders en Belgen!

Enzo en ik hebben dan de pijlen gevold tot voorbij de Lanaye, waar we eerst nog bij de bakker aldaar een lekker rijstaartje met cola hebben verorberd.

In Bitsingen nemen we afscheid van de Schoubben en vervolgen onze weg huiswaarts.

Met al de ongemakken was het toch nog een mooie zomerse fietsdag die we met een Grimbergen hebben afgesloten!

 

Ik had 149 km op de teller

7 hellingen goed voor samen 1330 Hms.

Frans Schoubben

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Frans Schoubben (Tongeren, 11 november 1933 - 31 juli 1997) was een Belgisch wielrenner. Hij was beroepsrenner van 1955 tot 1963. Schoubben kon goed bergop rijden en won in 1957 Luik-Bastenaken-Luik, het hoogtepunt uit zijn carrière. Hij won ook tweemaal het Ardens weekend (1957 en 1960), tweemaal de Tour de Wallonie (1957-1958) en Parijs-Brussel 1959. In totaal behaalde Schoubben 39 overwinningen als prof.

 Oefenritje – Nove Colli                                                                             19 mei 2011

zoals jullie weten zijn er een 20- tal Azzurri leden op fietsvakantie in Rimini, zondag volgt de apotheose"de 9 colli"
lees hier een kort verslag geschreven door onze Marc(o)

Gisteravond werd na rijp beraad beslist niet meer in dezelfde val te trappen van vorig  jaar , namelijk te stevige training met de naweeën op zondag en ons daarom te beperken tot het medium parcours van de laatste Mareterra of 84 km met 684 HM ;

met copie van route en profiel ons bezorgd door Graziano stonden we dus deze morgen klaar om dat varkentje te wassen .

we dat waren : Franco , Antonio , Johny , Scott en uw dienaar Marc(o) .

vrij vlot maalden we  de vlakke kms tot Gateo er door  waar we , vooral ik , routeverantwoordelijke , even het westen kwijt waren ; navraag bij een local leverde soelaas in de vorm van een rits namen , die niet onbekend  in de oren klonken : Longiano , Roconfreddo en Sogliano , deze laatste ook op oorspronkelijk plan . Op naar Longiano dan , en dat was letterlijk te nemen met een stevige kuitenbijter , wat al reeds tot wat venijnige opmerkingen voerde aan adres van ondergetekende . voor laatste bleef het daar niet bij en Roconfreddo werde een herhaling alvorens de klim van 2,4 km naar Sogliano aan te vatten , waar we met aan saldo van 40 km op de teller aankwamen .

we zouden dan naar Ponte  Uso rijden , Verucchio , Santarcangelo  en terug . een linkse

inval ipv een rechtse bracht ons uit spoor en stormden recht op Santarcangelo af , wat de rit te kort zou gemaakt hebben en plots zie , daar duikt een wegwijzer Verucchio op naar rechts ; remmen dicht , een beetje terug en hop rng Verucchio . bij die éne hop is het voor mij gebleven want we zaten op de weg naar Torriana  waar we met het hoogste percentage van de rit kennismaakten : 14,4 % . alleen de daadwerkelijke ruggesteun van Franco heeft mij boven gebracht . Vanaf dan kregen we vleugels en vlogen hiermee via Santarcangelo   en Bordonchio naar ons hotel . 72 km en +800 HM .

de verwijten die ik dan moest slikken hou ik voor mezelf : er werd dadelijk beslist morgen toch maar naar San Marino te fietsen , want dat was veel makkelijker .

 

marc(o)  

Hallo  fietsmakkers,

De 13^de clubrit uit ons boekje ging vandaag naar Banneux. Ideaal voor de “Nove Colli” deelnemers die as zondag in Rimini zullen deelnemen. Ik werd bijgestaan door Franco om de 30 bedevaarders veilig door de Waalse wegen te gidsen. Het was met een bang hartje,daar de weermannen regen voorspeld hadden. Maar gelukkig zaten ze er flagrant naast met de voorspelling, geen drup is er gevallen.

Door het bestuur werd een Walkie Talkie aangeschaft om zo met de volgwagen in contact te blijven in geval van. Franco kreeg dat hebbeding rond de arm vastgemaakt.

De trip begon aan een niet te snel tempo richting Zutendaal en om de aanvangsfase wat gemakkelijk te houden blijven we op het jaagpad tot Visé.

Als iedereen denkt dat het weeral Richelle wordt, slaan we echter naar rechts af om aan de côte de Sarolay (Argenteau) te beginnen. Achteraan horen we iemand “smeerlappen” roepen.

De Sarolay heeft een afstand van een 0,8 km en met een gemid van 9,7 % stijgingpercentage.

Iedereen komt op eigen tempo boven,de één al wat sneller dan de andere. Ik had al enkele keren laten horen dat de rit nog lang was en niet te onderschatten. Om de gemoedstoestand te testen riep ik geregeld “ …Waar is dat feestje ?” “HIER IS DAT FEESTJE !” alles kids dus. Het loopt gestaag omhoog tot in Queque du Bois. Net boven werd er voor de éérste keer plat geroepen. De lange afdaling was koud maar deed toch deugd. Beneden gekomen moeten we even wachten op de rest van de achterblijvers. Als verrassing heb ik de côte de la Fôret in petto. Heeft een afstand van ong.3,1 km met een gemid van 5,5 %

Deze côte begint verdekt in een steegje, Je fietst er voorbij zonder er erg in te hebben, waar het niet dat de bewegwijzering ons deze onvolprezen côte aanreikt. Het zijn niet de percentages, maar het is de lengte die het beste van

de renner vraagt. Ruim drie kilometer voordat het gehucht Forêt in zicht komt.

De top in Forêt geeft een uitzicht prijs om van te watertanden. De rust in schril contrast met de bedrijvigheid in het dal maken het de moeite waard om zich de moeite te troosten de helling aan het palmares toe te voegen. Op de top brengt een afdaling ons in Nessonvaux.

De afdaling geeft ons net de tijd om te drinken en snel wat suikers te verorberen.

We beginnen aan de côte de Trassenster, afstand 6 km met 4 % gemid. de laatste klim voor we in Banneux wat kunnen pauzeren. We besluiten om iets te eten en te drinken in een self- bedieningszaak. Trouwens, ik denk dat de plaatselijke bakker aan het rondpunt niet zoveel stoelen heeft om rustig een Tagaubére te eten met 30 man.

De terugweg is andere koek! De wind is zeker geen bondgenoot en maakt het ons (Franco en vooral mij) behoorlijk lastig. De lange hellingen zijn achter de rug maar nu moeten we over een 5 tal kuitenbijters in Olne…Soiron…Xhendelesse… Bruyeres…José. De machtsexplosies bergop zijn aanzienlijk afgezwakt, de vermoeidheid begint bij de meesten parten te spelen. “…Waar is dat feestje?” “…hier is dat feestje! “

Iemand komt met de opmerking dat er niet zoveel zitplaatsen zijn in de volgwagen!het zal rustiger aan moeten. Ik moet zeggen dat er veel nieuwsgierigen zijn onder de leden. Ik heb dikwijls de vraag gekregen “…hoeveel bergen nog? Wat krijgen we nog?”

De lange afdaling richting Visé is niet te versmaden, maar eerst nog die knobbel in Dalhem die we over moeten. We houden een korte drink stop. Er was voldoende drinkwater aanwezig in de volgwagen om de bidons te vullen.

Normaal stond nog de Lanaye in het parcours,maar na een korte rondvraag werd er voor het jaagpad gekozen tot in Eigenbilzen waar ik naar Beverst afdraai met 173 km op mijn tellerke.

De rest stevent af op Winterslag waar hen nog heerlijke stokbroodjes liggen te wachten aangeboden door de Afi! Waarvoor onze smakelijke dank!

Onze “Abraham”Di Salvo Francesco vandaag net 50 geworden wensen we een dikke auguri!!!

Ook de mannen met de nieuwe bike , Bruno met een mooie FP 7 Pina en Fulvio met een blitse Eddy Merckx!

Het was weeral een mooie prachtige rit, al zeg ik het zelf! En de Nove Colli mannen zijn er duidelijk klaar voor. Veel geluk iedereen!!!!

Ritgegevens

30 leden

165 km – 24,8 km/uur – 1527 Hms

5 x plat !!!

tot...en de groeten

Hallo  fietsmakkers,

Verslag geschreven door Emidio

Niet veel inspiratie vandaag, maar toch een kort verslagje van onze rit van 8 mei.

 

Onze baankapiteins voor vandaag waren Giorgios en Nino en ze hebben een mooie rit uitgestippeld langs Genk, As, Maasmechelen, Lanaken, Zutendaal en zo terug naar Genk.

23 leden, waaronder ook Bruno die gisteren ten val kwam, waren van de partij en ondanks de warme temperaturen hadden we een gemiddelde van 28,8/uur.

Hierdoor waren we tijdig terug in ons clublokaal. Nog snel genieten van een frisse pint en dan huiswaarts om moederdag te vieren.

 

Met dank van Giorgios en Nino

 

Ritgegevens

23 leden

65 km – 28,8 km/uur

Nino & Pino M.

 

Hallo  fietsmakkers,

Is het toevallige pure pech, of is de toch zo mooie semi-klassieker”Rekem-ValDieu-Rekem” een ritje die ons niet ligt?wie zal het zeggen. Feit is dat we deze toertocht voor de 3^de maal rijden en evenveel keren pech hebben gekend. Het begon al in het lokaal net voor het vertrek.

Het verliep niet vlotjes bij het ronselen van de VWB lidkaarten niet iedereen had de kaart bij.

Met wat vertraging vertrokken we allen achter Franco en Antonio, richting Rekem.

In Sledderlo werd er al voor de éérste keer “plat”geroepen. Als we net de afdaling willen nemen aan de Fabiola home in Rekem werd er weer plat geroepen. Ondertussen was de meerderheid al aan het dalen en werd er beneden netjes gewacht op de pechhebbers. Ik besloot om verder te rijden tot aan de start om zo iedereen in te schrijven voor de 95 km afstand. Na de inschrijvingen hebben we nog bijna eindeloos moeten wachten tot dat de groep weer voltallig was. Wat er gaande was dat het zolang duurde?  Geen bandjes en geen pomp bij! Enfin, om 10 uur konden we dan toch vertrekken richting Voerstreek.Het tempo ging ietsjes de hoogte in om de verloren tijd wat goed te proberen te maken. Nog steeds op Lanakens grondgebied werd er voor de zoveelste keer plat geroepen! Een gesakker en gejammer tot en met. Vooral van leden die vrouwlief beloofd hadden om tenlaatste 14 uur terug thuis te zijn. Een onhaalbare zaak! Dus werd er temidden van het jaagpad een crisis spoedvergadering gehouden. Iets meer dan de helft besloot om de 65 km parcours te volgen kwestie van op tijd terug aan de Afi te staan. De rest van de groep (14 man) hielden het been stijf en vertrokken voor de 95 km parcours. Zeker nu dat Pino geroepen had”ik doe de 65 km maar ik rijd niet onder de 35 km/uur…”

We fietsen (alweer !) de Hallembaye …de Richelle op,voor de derde week op rij!

De hellingen van de bond zonder naam stapelen zich kort elkaar op. Het is warm en iedereen snakt naar de verfrissende bevoorrading. We waren nog maar 1 afdaling verwijdert van de verfrissende beloning toen het stuur van Bruno het begaf. Het alluminiumstuur brak in 2 stukken, Bruno verloor het evenwicht en kwam ten val. Gelukkig viel de lichamelijke schade mee, enkele schaafwonden op de benen en elleboog. Donato en ikzelf zijn toen verder gereden om hulp te vragen aan de bevoorrading. Dadelijk sprong iemand van de organisatie in de wagen om Bruno op te halen. Hier hebben we jammer genoeg Bruno moeten achterlaten,maar hij was in goede handen van de mensen van de organisatie.

De rest van de sterk uitgedunde groep fietst verder richting (alweer!!!)Lanaye,(ijskoude Aquarius)…Muizenberg. Tussen Kanne en Genk werd het gashendel geregeld ver opengedraaid en was het kretsen om in het wiel te blijven. In Eigenbilzen heb ik de groep verlaten richting Beverst.

Jammer van de pech die we hebben gekend en vooral jammer voor Bruno,maar gelukkig is het alleen maar bij schaafwonden gebleven.

 

Ritgegevens

30 vertrekkers + 2 gastrijders

Ik had 137 km – 25,6 km/gemid – bijna 1000 Hms

Lek gereden : 5 keer

Stuurbreuk Bruno met valpartij!

Het stuur werd met een stok opgelapt om ev toch verder te kunnen fietsen !

Gelukkig bleef het maar bij “beton exceem”

Hallo  fietsmakkers,

Vandaag op deze 1 Mei feestdag stond de 10^de clubrit op het menu. Een pittig ritje gekruid met de nodige hellingen in de Voerstreek en in Kanne. Emidio bijgestaan door Antonio hadden de opdracht om 34 gemotiveerde fietsfanaten probleemloos en veilig de 100 km af te haspelen. Onze begeleider van dienst Tonino, was weer paraat om ons ev te depanneren indien nodig. Waarvoor  GRAZIE!!! (=bedankt, voor de anderstaligen)

Het was druk deze morgen aan ons lokaal, de meesten kwamen wat verkild het lokaal binnen en zochten warmte bij een tas koffie. Ook konden we een 5 tal gastrijders verwelkomen. Eén van de gasten Gerard (Ford Genk) had ik al geruime tijd niet gezien,volgens mij is hij lang op vakantie geweest ergens in Ethiopië, liefst 20 kg lichaamsgewicht lichter! Proficiat Gerard!

Na een aarzelende start mocht Franco de groep mennen tot aan de voet van de Hallembaye en van dan af nam Emidio het over. Franco en Antonio die gisteren nog de rit naar Heinsberg in de benen hadden,hadden er blijkbaar zin in en werden we genoodzaakt om de ketting strak gespannen te houden. Nog niet aan de éérste helling Hallembaye en al 2 stops,Gianni een beetje ziekjes en ging wijselijk Tonino gezelschap houden in de volgwagen, en bij een gastrijder een spaakbreuk en gelukkig is er dan de volgwagen met reservewielen.

Vanaf de eerste meters van de Hallembaye werden er cartouches afgeschoten, wegens mijn beperkte klimmerscapaciteiten heb ik het niet kunnen meemaken van op de eerste rij, maar ik heb zo een vermoeden dat er “leskes”geleerd werden! Na de steile afdaling werd er gewacht om te groeperen en konden de plassers ondertussen zich een struik of boom eigenen.

De Richelle mag niet ontbreken wil je de Voer in fietsen. Op deze mooie helling, idem dito, de groep volledig uit elkaar geranseld. Na Dalhem wacht ons nog de helling naar Bombaye. Vanaf nu is er tijd om te eten vooraleer we de Lanaye en de Muizenberg nog moeten overwinnen. De energie gels komen nu tevoorschijn uit de achterzak.

Waar het juist gebeurd is weet ik nog steeds niet, maar feit is dat we Antonio en Franco T. ergens tussen Vlijtingen en Rosmeer zijn kwijtgeraakt! Blijkbaar hebben die een plasstop ingelast en moet er iets verkeerd gegaan zijn met de communicatie.

Mag zeker in de toekomst niet meer voorvallen!

In Eik neem ik afscheid van de groep die nog een 15 km moeten peddelen naar de feeststad Genk!

Volgende zaterdag fietsen we richting Aubel voor onze 2^de grote rit. Om 8 uur stipt!!! Franco en Antonio zullen ons de weg wijzen!!! Neem maar boterhammekes mee met spek en eieren ipv Nutella!

 

Ritgegevens

34 vertrekkers

103 km - 25,4 km/uur – 830 Hms (gps GiorgioK. )

Gianni ziek,

1 spaakbreuk

Anciens,Franco & Gino

Emidio onze secretaris

Bertje, onze huisfotograaf

 
tot...en de groeten

Hallo  fietsmakkers,

 

We hebben vandaag weeral mooi kunnen genieten van een mooie zonnige lentedag.

Ik heb toch maar mijn mouwstukken aangetrokken deze morgen bij het vertrek,’t was een frisse start.

Met Enzo had ik afgesproken om een ritje te maken richting Hollander.

Aan de kanaalbrug van Zutendaal werd er vertrokken, om via Moelingen de grens over te steken. In Mesch wacht ons de éérste helling. Vanaf dan hoe dieper we het landschap intrekken hoe mooier het wordt. Voor de zoveelste  keer zijn we hier gepasseerd en toch ziet het er telkens ,voor mij,steeds weer anders uit.

Een bij momenten stevige noordoostenwind was de enige spelbreker. Via enkele smalle binnenwegen komen we verrassend (voor mij) op de top van de Planck.En na een mooie afdaling op een veldweg staan  we aan de voet van de Loorberg.

We passeren Slenaken …Eperheide en dalen de Schweiberg af.

Beneden besluiten we om een cola te drinken. Na de verfrissing vervolgen we onze weg richting Mechelen…Wahlwiller…Wittem…Eys. Hier in dit dorpje ligt de Eyserbos helling. Een stevige kuitenbijter van net geen km lengte en een piek van 21,8 % ! zou onze Phil Gilbert dat gewaar geworden zijn ?

Halverwege de klim worden we door een jong wielrenster soepel en losjes voorbij gereden.

We rijden door Valkenburg en de wind begint nu stilaan onze bondgenoot te worden.

Net op de autosnelwegbrug in Stein rijdt Enzo lek en moeten we een nieuw bandje steken met op enkele meters van ons de razende auto’s en vrachtwagens.

Er wacht ons nu nog de Salamanderhelling,maar met een stuwwind in de rug gaat het eens zo makkelijk.

In Zutendaalcentrum doen we nog een « Grimbergenstop » om een alweer mooie fietstocht met een vochtige keel af  te ronden.

 

Ritgegevens

Enzo & Gino

Ik had 130 km(mede door de omleiding in Zutendaalcentrum richting Munsterbilzen)

24,3 km /gemid – 907 Hms

net op de grens...

 

Als het gras elders groener is...

Soms reik je te ver!

Als je je overschat en vastzit in een situatie waar je niet

uit geraakt dan is er 1 ding dat je altijd moet weten.......
Niet iedereen die opdaagt......
Is er om je te helpen!!!!
klik op de foto

tot...en de groeten

Hallo  fietsmakkers,

Verslag geschreven door Nootje

Pike en Bruno kwamen vorige zondag op het idee om donderdag 21/04/2011  de finale Luik-Bastenake- Luik te rijden. Negen man waren present.
afspraak 9 uur bij Nootje, vertrokken wij voor een ontspannen ritje richting Wallonie, dit met Bruno als baankapitein.
Niets was minder waar want blijkbaar wist hij alle hellingen van buiten.De rit ging via Banneux waar wij onze bidons vulden om zo de afdaling te nemen richting La Ledoute.
op een km of 2 voor de klim ervan planden wij ons neer om een lekker broodje te nuttigen. Nadien kon de klim  beginnen en maar goed dat ik bij de madonna gebeden had want ik verschrok mij wel even. Nadat wij deze in de benen hadden loodste Bruno ons van de ene naar de andere berg waarvan ik de namen niet  eens meer weet (te moe om te kijken ) ergens in Sprimont kwam er weer een verschrikkelijke aan en op het einde  stond de st Nicolas ons vrolijk op te wachten om zo dan naar Gellik en Genk te rijden. Het was een heerlijke en zeer plezierige rit .

Gegevens :
aantal  : 9 man....Bruno-Pike-Andrea,Pozatto-Giuliano-Donato-Tony-Stefano-Fulvio-Andrino, Nootje.
km :  137.4
gemiddelde  : 21.3 

Voor de foto’s  klik hier

rondje Rurhsee




Hallo Bloggers en fietsmakkers

 

Verslag geschreven door Enzo

 

Vorige week kwam Franco met het idee om met een groepje eens te gaan fietsen aan de Roerzee,het was meteen raak en met 10 man stonden we dan gisteren aan het club lokaal Afi in winterslag gereed om te vertrekken richting Eupen.

Eenmaal ter plekke werd er nog even overlegd en zeker het tempo onder kontrole houden want het beloofde een zware rit te worden.

Goed, we verokken richting  stuwmeer om van daaruit via een rustige weg die paralel loopt met de de betonbaan  richting Monchau te fietsen.

Het was echt genieten van de stilte rondom ons en er werd nog hardop gelachen ,ja we zaten nog fris en het zonnetje was van de partij  kortom het was een perfecte dag.

Boven aan de grens op een hoogte van ongeveer 630m en 13 km klimmen was het nu dalen richting Monchau om dan richting Schleiden te fietsen . Een klim van 3 km brengt ons op een hoogplatau hier laten wij ons even gaan en er wordt tempo gemaakt ,dat mag ook want het loopt lekker en de wegen zijn fantastisch goed. Ongeveer 40 km verder aan de sliptsing nemen we richting Gemund en rijden we door het militair Nato domein Vogelsanck.

Na een afdaling van 3 km komen we aan in Gemund, in het centrum en ongeveer 150 m na de rode lichten is het nu links  richting Rurzee .Alweer klimmen , 2,5 km we fietsen verder naar Mariawald een klooster gekend om zijn specialiteit 'suppe met worst' , een lange afdaling brengt ons naar Heimbach, hier beslissen wij om even op adem te komen en besluiten  om in een restaurantje wat te gaan eten . Het wordt een reuze schitzel met frieten ,niet goed voor de omstandigheden maar zeer lekker.Wat tegviel was dat na al dat lekkers  het meteen omhoog ging het was klimmen aan 8 procent maar goed eenmaal in Smidt via Strauch en Kesternich beginnen we aan een lange afdaling naar Rurberg . Prachtig hier langs het meer te fietsen maar het duurt niet lang of daar komt de volgende klim die ons eenmaal boven via Simmerath en Imbrioch terug richting Monchau loodst . Hier beginnen wij aan de laatste klim ,het werd tijd, terug aan de grens was het nu genieten dalen naar Eupen via een binnenweg vlak na de grens . Het was een prachtige en moet wel zeggen zware rit maar voor herhaling vatbaar .In ons groepje was de sfeer fantastisch, stuk voor stuk toffe jongens  er werd veel gelachen en dat maakt toch veel goed.Moe en met zware benen keren we tevreden naar huis.

voor de mooie foto's klik  hier

Enzo bedankt voor het verslag!

Hallo  fietsmakkers,

 

De 8^ste clubrit van de Azzurri met als menner Franco en bijgestaan door Emidio trok op deze Palmzondag richting Aubel of meer bepaald Dalhem.

Bertje heeft nog enkele foto's gemaakt tijdens de rit, klik op de link
https://cid-daf62224a23a05ff.photos.live.com/browse.aspx/fietsrit%2017-04-2011?view=thumbs



Gelukkig vandaag geen toertocht hier in de omgeving, zo konden we niet weer door een ezel op een koersfiets

 uitgemaakt worden voor “zwartrijders”, maarja wat ga je er aan doen …sommige mensen leren het nooit.

Het was zéér fris deze morgen bij het vertrek,iedereen kloeg over koude handen en voeten.

Deze opmerkingen waren Franco niet ontgaan en legde er dadelijk de pees erop. Er werd door het centrum van Genk duchtig op los gekacheld en nog voor we in Vlijtingen waren werd de rits van de trui wat open getrokken.

Eenmaal voorbij Bitsingen beginnen we aan de éérste helling, de H(p)outain St Simeon.

Eerst een geratel van kettingen om dan alle duivels te ontbinden. Een spervuur aan demarrages tot gevolg. Niet zo gruwelijk steil deze helling,maar toch lang genoeg om de benen te kwellen.

Boven werd er netjes gewacht voor hergroepering en de afdaling naar Oupeye deed deugd .

Na enkele dikke hobbels staan we aan de voet van de Richelle. Hier idem dito verhaal. Sommigen verkiezen om te wachten tot dat de vogels zijn gaan vliegen om dan uit de groep der verslagenen er een lel op te geven. Op de top worden de troepen herschikt, iedereen erbij?

De terugweg wordt hervat richting Blegny …centrum Visé…naar het jaagpad.

Voor wie nog jus in de benen of nog enkele pijlen of cartouches op overschot heeft kan nu alles kwijt op de Lanaye. Maar één pijl wordt nog netjes bewaard “voor straks thuis…” roept er iemand!

Voor enkelen onder de Azzurri is de nieuwe Hallembaye echt “nieuw”en laat zich ook gevoelen.

In een versneld tempo en nu geen koude vingers of voeten, stomen we allemaal netjes in het wiel van de baancaps zoals remorkskes richting Eik…en dan naar de Fordfabrieken waar Giorgio en Nino de boel moesten rechthouden vandaag.

Moe maar voldaan komen we terug in de Vennestraat of voor enkelen “de stikkapotstraat”.

Bedankt Franco en Emidio voor de mooi rit! En Antonio die ziek forfait moest geven, beterschap toegewenst.

Onze 9^de rit gaat paaszaterdag 23 april naar Scherpenheuvel! Allen op post 8 uur!

Ritgegevens:
met  28 leden

105 km – 25,1 km/gemid. – 993 Hms

2 x lek gereden

Hallo  fietsmakkers,

klik op Larissa voor de mooie foto's
Ja mannen vandaag heb ik forfait gegeven om  met mijn vrouwke een mooi fietsritje te maken, lekker rustig genieten langs het kanaal en jullie maar kachelen achter een op hol geslagen Franco.

Nootje alweer bedankt voor het verslag! En wat te zeggen van de prachtige foto’s die Larissa(8jaar en kleindochter van Pino Marinozzi) vanuit de volgauto gemaakt heeft? Proficiat meisje en bedankt.

---

Hier het verslag
Na de zware rit van zaterdag , was het vandaag de bedoeling om er een lekker rustige rit van te maken.Ze waren in grote aantal aanwezig. Alle ingrediënten waren aanwezig, met de stralende zon op kop.
Maar dit was dan buiten Franco Marinozzi gerekend.
Vanaf het begin legde hij er de pees op en met  sommigen hun tong konden ze hun eigen banden aflikken...
Van Genk via Zonhoven -Zolder -Genk met tussendoor een hellingske of twee. In de plaats van een uitrijrit werd het een afrijrit.
Larissa in actie (klik)

Verwonderlijk bleven wij goed bijeen mijzelf inbegrepen want het tempo bleef maar de hoogte ingaan, ik weet niet als iemand zaterdag Franco lastig gemaakt heeft want hij had geen medelijden met ons, ha ha. Gino die de baankapiteins nog enigzins kon intomen was belet ( ging met het vrouwke fietsen, ik hoop dat hij haar uit de wind gezet heeft.De goden waren ons goed gezind want er werd niet lek gereden.
Eens aan de helling van Zolder ging nootje zijn nieuwe fiets eens testen en ja hoor hij vloog als een pijl omhoog, lag dit nu aan de fiets om had hij goede benen( als dat maar goed blijf gaan ) al bij al was het een mooie rit en toen we aankwamen waren de reactie's alleen maar positief.

Ritgegevens:
aantal    27 man
km         63
gemiddelde snelheid   29, 5 km/uur

enkele mopkes

een koppel is de liefde aan het bedrijven...

vraagt opeens de man, sjat hoe komt het dat je nooit klaarkomt....

antwoord zij,..... als ik klaar komt ben je er niet......

Een oud vrouwtje vraagt aan haar kleinzoon :

Hoe noemt die nu weer, die knappe jonge Duitser die me volledig zot maakt ??

Alzheimer, bomma, Alzheimer....

tot...en de groeten