Berichten van 2 april 2012 tot 8 april 2012

Hallo fietsmakkers

Met “zachtjes tikt de regen tegen mijn vensterraam…” scoorde Rob de Nijs ooit een hit.

Dat heb ik deze morgen ook gehoord bij het opstaan, maar dat was zeker geen hit voor mij!

Daar gaat onze rit naar Scherpenheuvel dacht ik…’t zal niet voor vandaag zijn.

Net voor ik klaar stond om richting ACLI te vertrekken, ondertussen was het droog in Beverst city, belde Pino mij om te informeren of ik alsnog afzakte naar Winterslag, want in Genk was het nog steeds aan het druppelen.

Het was iets voor 8 uur en slechts 3 man op de afspraak, Pino,Benny en ikzelf.

Stipt 8 uur vertrokken we richting Scherpenheuvel met 13 Flandriens! Nog maar net op Bokrijks grondgebied en het begon zowaar lichtjes op te klaren. Nogmaals, de afwezigen hadden dan weer ongelijk !

De heenrit verliep nagenoeg zonder enige problemen, enkel 2 lekke banden, maarja…nat wegdek =synoniem voor lek rijden.

De tweede lekke band was voor Bertje en het moest lukken, net aan een huis van plezier.

Aangekomen in Scherpenheuvel zijn we eerst een kaarsje gaan aansteken en konden anderen noveenkaarsen kopen voor het thuisfront.

Toen was er koffie in Het Molenhuis. De tafels waren al gedekt voor ons en konden we dadelijk aan ons lunchpakket beginnen, want tegen de kopwind te moeten opboksen, daar krijgt een mens alleen maar honger van.

Bij het terug buiten komen stond de Wilier van Robby met een lekke band.

Na dit kleine oponthoud konden we terug vertrekken. Een zwarte kat steekt nog snel de baan over. Ik geloof daar nu eenmaal niet in, maar als een zwarte kat je pad doorkruist…

Aan een lekker tempo daveren we richting Winterslag via het jaagpad in Lummen.

Het kan toeval zijn, we waren met 13… een zwarte kat! Plots gaat Sandro even het nieuwe asfalt van naderbij bekijken. Met een rugzak gevuld met noveenkaarsen(?) maakt hij kennis met de aantrekkingskracht van moeder aarde. Egoïst kan je Sandro niet noemen, want bij zijn val trok hij nog een man of 4 mee de grond op. Het was stapelen geblazen. De anderen hebben als bij mirakel de carbonnen ros in bedwang kunnen houden. Ikzelf ben over iemand zijn helm met mijn voorwiel gereden, maar ik weet niet wie, waarschijnlijk staat nu de afdruk”Michelin Pro 3 Race”op zijn helm gedrukt! Ja, het was een ware veldslag. In de zomer rijd ik nog al eens langs het kanaal,dan liggen er ook mensen in het gras, maar die zijn dan wel aan het zonnebaden.

Al kreunend staan ze een voor een terug recht. Na een check up te hebben gedaan,bleek de schade dan toch nog mee te vallen. Wat hier en daar asfalt eczeem, een pijnlijke schouder kapotte knie, een krom wiel!

Het tempo lag er nu volledig terug uit. De rit hebben we dan toch maar wat ingekort, en via Termien terug naar de ACLI. Bij een frisse pint en lekkere paaseieren, hebben we de valpartij nog eens geanalyseerd. Een ding is zeker, dat niet enkel de eieren een kleurtje zullen hebben tijdens deze Paasdagen. Het was een beestige rit, zei Benny.

De ongelovigen = “zie je wel dat de kaarsen niet helpen !”

De gelovigen = “zonder de kaarsen had het misschien veel erger kunnen zijn !”

Paasmaandag mogen Nino en Giorgio ons richting Maaseik loodsen, 9 uur -75 km

Franco bedankt om mij te assisteren tijdens de rit!

meer foto’s op facebook

Ritgegevens

13 leden – 110 km(133 km voor mij) – 25,4 km/u – 416 Hms

3 x lek

valpartij

De 13 Flandriens

Pijnlijke knie, asfalt eczeem!

Hallo fietsmakkers

Geen al te mooie weersvoorspellingen tijdens de Goede Week en dat tot Pasen. Hopelijk krijgen we een droge zaterdag tijdens de rit naar Scherpenheuvel.

Omdat we dit jaar een ander parcours zullen volgen, zijn Enzo en ik, dinsdag(mooi weer trouwens) nog even gaan verkennen. We fietsen richting Alken en rijden door Haspengouw naar het Hageland. We passeren Vlaams Brabantse dorpjes via autoluwe wegen naar Scherpenheuvel.

Zoals jullie al ondertussen weten, houden we een pauze in taverne Het Molenhuis, aankomst rond 11u15.

Voor wie dat wenst is er ook een lunchpakket voorzien, het aantal zal ik net voor het vertrek moeten doorbellen. Ter info : 2 broodjes(kaas/hesp) + 1 stuk rijsttaart + 1 koffie of frisdrank

aan 6 €.

De terugweg houden we rustig via de Jeugdherbergroute en kanaal recht naar Winterslag.

In samenspraak, afhankelijk van het weer en als de benen nog goed aanvoelen, rijden we met een kleine lus over “de muur van Diest” naar Schaffen. Maar dat zien we dan wel…

De rit: +- 127 km(75+52) – 513 Hms.

Het vertrek is 8 uur ACLI, zie dat je erbij bent !

Hallo fietsmakkers

Koning winter is op zijn stappen teruggekomen, amper 1°C bij het vertrek deze morgen naar Winterslag. Mijn winterhandschoenen heb ik vanmorgen terug uit de kast moeten halen en die waren nodig!

Regen is er niet gevallen, Cancellara jammer genoeg wel!

Met 22 man(+ enkele gasten) aan de start voor de 5^de clubrit op conto van Franco en co piloot Antonio. De naam “Cauberg” is begin dit seizoen dikwijls gevallen, zou Franco dit monument oprijden of afrijden(1 april?) Lang niet de steilste maar wel als scherprechter in de Amstel Goldrace. We vertrokken allen mooi in het wiel richting Zutendaal…Lanaken…Maastricht.

Wegens werkzaamheden heeft onze baancap het parcours wat moeten aanpassen en moesten we noodgedwongen door het centrum van Maastricht, met alles d’rop en d’eraan, fietspaden en een resem aan verkeerslichten die natuurlijk altijd op rood sprongen als de Azzurri eraan kwamen.

Op naar de Bemelerberg. Een nieuw laagje asfalt maakt deze klim iets comfortabeler.

Met de Cauberg in het achterhoofd die nog moest komen, werden hier de pijlen en cartouches nog even  achtergehouden. Over een golvend Geulhemmerweg bereikten we het centrum en dan met een haakse bocht konden we eindelijk eraan beginnen, de Cauberg. Hier werden dadelijk de mannen van de jongens gescheiden. De adrenaline was niet meer te houden.

Een van onze gastrijders een renner van de Bollini cycling uit Diepenbeek lanceerde een raket af. Maar het was geen lange afstandsraket. Anderen hielden het bij “poffertjes”.

Boven werd er uit volle borst uitgehijgd. Nog gretig gebruik maken van het wachten op de achterblijvers,werden er snel suikers en koeken opgepeuzeld. Voor wie door zijn voorraad koeken heen was, kon nog terecht bij zijn “schoonvader”.

Eenmaal de troepen herschikt, wachtte ons nog een klein kuitenbijtertje. Nog niet helemaal bekomen van de vorige helling, sloegen we een klein smal straatje in. De Shimano en Campa kettingen lieten van zich horen.

De laatste loodjes wegen altijd het zwaarst en dan kwam nog de Salamander knobbel. Zeker geen helling of berg te noemen, maar die kan pijn doen na zo een ritje op den Hollander!

Zoals in een wedstrijd werden de laatste pijlen verschoten. Een nerveuze bedoening om toch geen gat te laten en mee met de “goei” te zijn. Ik werd de struiken in gejaagd en heb dan maar wat gras gemaaid met mijn pedalen.

Met nog een lus rond As, werd het hoogtijd om iets te drinken in de ACLI.

Franco en Antonio bedankt voor deze mooie rit.

Volgende zaterdag 7 april, 6^de clubrit Scherpenheuvel 8 uur vertrek aan de ACLI !

Ritgegevens

22 leden – 83,4 km – 25,2 km/uur – 564 Hms
bekijk de foto's hier op facebook

De Cauberg