Toeval?
Toeval?
Eergisteren zat ik in mijn zetel en een duif komt aan de buitenkant van de venster waaraan ik zit aangevlogen, ze zet zich tenslotte op het boordje bovenaan het venster. Hé, denk ik, wat toevallig… het gaf me een blij gevoel dat ik het had opgemerkt…
Gisteren zit ik aan mijn pc te werken als ik even naar buiten kijk en wat zie ik:
eenzelfde duif heeft plaatsgenomen op het muurtje heel dicht bij het raam waar ik zit. Niet op de buitenste rand maar heel dicht bij het raam. Ik kijk verwonderd en met een blij gevoel naar de duif terwijl zij ook haar kop naar mij draait en het lijkt of ook de duif mij aankijkt… toeval?
Of het een bedoeling heeft of niet, het voorval bracht me rust en vreugde…
Voor mij zijn dit kleine signaaltjes waarin we bewogen worden door iets waar we de Liefde van God in kunnen ontdekken als we dat willen en we kunnen daar dankbaar om zijn.
Geraakt worden of beroerd worden door iets is voor mij telkens een klein wonder dat mijn hart verwarmt en mijn dag verblijdt.
Je laten raken daarvoor moet je stil en rustig kunnen zijn. Geraakt worden kan heel moeilijk wanneer we van het ene naar het andere rennen.
Geraakt worden is een teken van God die jou zegt dat hij je liefheeft!
Nemen we genoeg tijd om ons te laten raken? Om te luisteren?
