Berichten van 20 oktober 2008 tot 26 oktober 2008

Na de vorige stappen, bewust worden van het probleem en de beslissing er iets aan te doen, moeten we nu gaan uitzoeken WAT we er aan gaan doen.

We hebben onze lijst gemaakt van hetgeen we in het verleden reeds hebben geprobeerd, wat er goed aan was en wat niet, puur uit onze eigen bevindingen, want geef toe, we zouden er nu geen werk van moeten maken als het in het verleden gelukt was om blijvend gewicht te verliezen. Ergens is iets misgelopen, en die fout willen we niet terug maken.

Ik deel mijn dieet-verleden in drie hoofdgroepen :

-          De korte interventies

-          Hulp van buitenaf

-          De grote middelen

Onder de korte interventies catalogeer ik alles wat te maken heeft met de korte dieetjes die je in de ‘boekjes’ vind, onder de veelbelovende slogan : verlies vlug die enkele kilo’s om in de zomer terug in de bikini te kunnen zonder schaamte. Het zijn meestal stuk voor stuk kleine crashdieetjes, ze zetten je gedurende 14 dagen op een menu van toastjes en slaatjes met een gegrilde kippenpoot tussendoor, alles samen nog geen 1000 Kcal. Het lijkt gemakkelijk omdat je voor ogen hebt dat je binnen 14 dagen terug alles kan eten wat je wil, doch wat ze er niet bij zeggen is dat je enkel veel water en spieren verliest en dat je de poort openzet voor het welbekende jojo-effect.

Waarom?

Gedurende 14 dagen –sommigen denken er goed aan te doen dit langer vol te houden want er zijn slechts …kilo’s af en ze zouden graag meer hebben- houdt je je lichaam voor dat het recessie is in je bord, dat het geen eten meer krijgt, dus gaat het trager verbranden (in tijden van onzekerheid begint toch ook iedereen spaarzamer te leven!), en als het dan na die 14 dagen terug gewoon eten krijgt, denkt uw lichaam,:” ik zal hier even wat reserve opbouwen, want zie dat die crisis herbegint” en zo begint het opstapelen van reserve onder de vorm van vetten (en komen er meer kilo’s bij dan er ooit af geweest zijn).

Bij het steeds weer herhalen van die crashdieetjes (op 25 jaar –of meer- kunnen dat er al heel wat geweest zijn voor sommigen), zetten we dus steeds weer de deur open voor het aanleggen van een vetreserve. Ik weet dat ik er een paar gevolgd heb, als je jong bent sta je er niet bij stil, doch ik ben daar nooit fanatiek in geweest.

Positief : je leert dat er 1001 variaties zijn om (de overigens lekkere) slaatjes te maken die uit meer bestaan dan gewoon een  paar blaadjes sla en tomaatjes.

Negatief : je kan dit niet lang volhouden, het is bijna uithongeren en de kilo’s komen er zo weer bij.

In een volgend berichtje bespreek ik het tweede punt - "Hulp van buitenaf"

Dina

We hebben allen al van alles geprobeerd en toch vallen we steeds terug naar AF (of erger - er komen meer kilo's bij dan er ooit afgingen).

Laat ons eens een lijstje maken van alle methodes die we ooit gebruikten, met daarnaast 2 kolommen; wat was er positief en wat was er negatief...

Bewustwording is een grote stap in de goede richting - zelfs een heel belangrijke stap.

Als we niet weten waar we naartoe willen en hoe we dat gaan doen, geraken we nergens en als we weer de verkeerde weg nemen komen we ook elders uit dan bedoeld.... Dan kunnen we beter thuisblijven!

Mijn persoonlijke bevindingen kan je binnenkort in een volgend berichtje lezen.

Dina

Vooraleer je start met een vermageringsprogramma is het voor jezelf belangrijk dat je weet waarom je het doet.

Het gaat over een programma, dat wil zeggen dat je er niet morgen mee begint en overmorgen mee stopt.  Het best is jezelf bevragen, en misschien eens op papier zetten,  waarom je zou overwegen aan een fitheidsprogramma te beginnen.

• Wil je terug in de kleren kunnen van vorig jaar?
• Voel je je niet meer goed in je vel?
• Voel je beperkingen door je overgewicht?
• Gezondheidsproblemen?
• Begin je de spiegel te vermijden?
• ....?

Ga steeds uit van hetgeen je zelf voelt en wil, niet van hetgeen de buitenwereld je wil doen geloven. Als je 10 kilo teveel weegt, doch je daar goed bij voelt, waarom zou je dan zo’n programma volgen (tenzij het voor jou een middel is om maximum op dat gewicht te blijven!)

Stel jezelf een realistisch doel voor ogen. 10 kilo op één maand is quasi onmogelijk (niettegenstaande bepaalde pillenfabrikanten je dat willen doen geloven) en dan nog, het zou alleen water en spieren zijn die je kwijt speelt en geen lichaamsvet, en die komen er toch onmiddellijk terug aan. Op 6 maanden één à twee kledingmaten verminderen is al wat realistischer, en dat voel je ook direct. Wees ook geduldig,  je lichaamsmassa is er niet in één nacht bijgekomen, het zal ook niet in één nacht verdwijnen.

Dit laatste punt was in het verleden mijn zwakste punt, als ik al besloot iets aan mijn lijn te doen, moest het vlug gaan, de grove middelen, als ik het nu bekijk soms echt uithongeren, en dat lukt wel even, doch dat hou je niet vol en als je dan weer gewoon begint te eten, dan vliegen de kilo’s er weer aan!

Ik hoop dat ik nu tot de jaren van verstand gekomen ben, en dat mijn huidige aanpak een lang leven beschoren is.

Mijn motivatie? Er zijn verschillende redenen!

Ik voelde mij de zus van het Michelin mannetje, alles opgezwollen, mijn buik, mijn benen, mijn lijf zat overal in de weg. Ik voelde mij beperkt in mijn bewegingen en was zeer kort van adem, hoegenaamd geen conditie meer. Mij bukken, rechtstaan uit een lage zetel, trappen oplopen, schoenen vastmaken, het werd allemaal lastig, ik voelde mij 30 jaar ouder. De spiegel was mijn grootste vijand. Ik zat geprangd in mijn kleren maatje 48 en vertikte het voor deze winter een nieuwe garderobe te kopen met een maatje meer.

En toch heb ik eerst deze situatie laten uitdijen tot er nog eens 10 kilo bijkwam op nog geen zes maanden vooraleer een beslissing te nemen.

Versta me niet verkeerd, ik wil je geen schrik aanpraten, moest ik toen geweten hebben wat ik nu weet (dat ik kon 12 kilo afvallen in 15 weken op een gezonde manier),  ik had het nooit zover laten komen. Maar het blijft een beslissing en één die jezelf moet maken, je moet ervoor willen gaan en weten dat het misschien niet altijd vanzelf gaat, en dan is een goede motivatie wel nodig.

Dina