Op de voorkant van dit boekje staat de figuur die jarenlang onlosmakelijk met Sinterklaas verbonden was: de traditionele Zwarte Piet. In oude verhalen werd deze helper vaak omschreven als iemand die via de schoorsteen naar binnen kwam. Dat detail was belangrijk, want in de meeste huizen werd toen nog met kolen gestookt, waardoor schoorstenen dik onder het roet zaten. Zo snapten kinderen destijds waarom Pieten zo donker werden afgebeeld.
Illustraties van Leo Van Grisven
uitgave 1955
Oude boekenZwarte PietSinterklaasvintage boekretro illustratienostalgiekinderboekoude drukfeesttraditiesBelgische nostalgieverzamelobjectantiquariaatSinterklaas gefopt
Jacques introduceerde in de jaren vijftig een chocoladereep met de smaak van het klassieke Franse anijsdrankje Pernod. Het aperitief was toen al een vaste favoriet, en de bijzondere chocoladesoort bleef populair tot in de jaren zestig. Daarna nam de belangstelling geleidelijk af, waarna de reep uiteindelijk uit de handel verdween.
Mechanische muisjes op wieltjes zijn door hun eenvoud, een prachtig voorbeeld van nostalgisch blikken speelgoed dat in de helft van de 20e eeuw zijn hoogdagen kende. Ratelend en wiebelend schoten ze over de vloer, tot groot vermaak van de kinderen én van de kat, die er zelfs muizenissen van kreeg.
Vroeger stond in veel huizen een gietijzeren kolenkachel met mica raampjes als verwarmingsbron. Een goed onderhouden kachel was een teken van netheid en degelijkheid, en wekelijks werd ze opgepoetst tot ze weer glom. Dit flesje van het merk Samva is een mooi voorbeeld van een alledaags maar onmisbaar onderhoudsmiddel uit de eerste helft van de 20e eeuw, waarmee men de kachel glanzend en verzorgd hield.
Polijstmiddel voor kachels
1950s
Oude verpakkingenSamvaMarbremailvintage verpakkingretro huishoudproductnostalgieoude flesgrafisch erfgoedverzamelobjectantiek designfred schafraet.
Voor mij roept de puntenslijper herinneringen op aan de schoolbanken. Zo'n exemplaar stond achteraan in de klas vastgeschroefd op een kastje en elke leerling kende de weg ernaartoe. Er werd ook véél gebruik van gemaakt, soms zelfs als het potlood nog een prima punt had… want het draaien aan het hendeltje had iets magisch en die leuke afleiding, dat hoorde ook bij de schooldag.
Made in England
1950s
Oude voorwerpenvintage puntenslijperretro kantoorartikelmechanische slijpernostalgieoldschool bureauantiek designschoolspullenverzamelobjectfred schafraet.
Een uniek boekje met het relaas over het laatste oorlogsjaar toen Antwerpen onder vuur lag van de Duitse V-bommen. Het werd geschreven door de journalist Jan de Schuyter, aangevuld met knappe pentekeningen van Gaston Schuermans en werd eenmalig uitgegeven in 1945. De foto links is van een V1 bom die werd tentoongesteld op de Groenplaats in 1945, de andere foto is een neerstortende V1 in de haven op dok 170.
Sinjorenstad onder de V bommen
1945
Oude boekenGemarteld AntwerpenWOIIV‑bommenhistorische uitgaveretro boekAntwerpen geschiedenisoorlogserfgoedvintage fotografieverzamelobjectBelgische geschiedenisfred schafraet.
Aan het einde van de jaren ’90 begon digitale fotografie voorzichtig terrein te winnen. De nieuwe technologie was nog volop in ontwikkeling en ook Agfa stapte mee in dit nieuwe avontuur. Dit compacte en eenvoudige toestel beschikte over een resolutie van 0,35 megapixel, een piepklein lcd-schermpje en werkte op gewone batterijen. Voor hedendaagse begrippen was dat allemaal erg beperkt, maar toen was het al een spannend voorproefje op wat nog komen zou.
Met hun starende glazen ogen kijken de opgezette zebra’s statig naar de museumbezoekers. Vroeger werd op exotische dieren als deze gejaagd, enkel voor hun huid en om ze te bewaren voor de wetenschap en de bewondering van het publiek. Gelukkig gebeurt dat tegenwoordig niet meer, en komen de dieren die nu in musea staan meestal uit dierentuinen, waar ze een natuurlijke dood zijn gestorven.
Voor kinderen uit de jaren vijftig en zestig waren deze robots hét symbool van de toekomst. Ze kwamen tot leven met niet meer dan een veer, een paar tandwielen en een flinke dosis fantasie. De aantrekkingskracht ligt voor mij vandaag nog steeds in dat wonderlijke contrast van een blikken mechanische vorm met menselijke eigenschappen.
Ik heb iets met oude chocoladerepen, en hoewel bijna niemand ze nog zal herkennen, vind ik het boeiend om stukjes verpakkingsgeschiedenis even terug in beeld te brengen. Het ontwerp van deze chocoladewikkel toont een gespierde man als symbool voor vitaliteit en fysieke kracht, op de achterkant staat een boodschap: “het voedsel der sterken.” In een periode waarin voeding vaak sober was en luxeproducten schaars, werd chocolade niet alleen gezien als een traktatie maar ook als een versterkend middel.