Foto
Henk Gierveld
WIERDEN, 22 januari 2008 - Henk Gierveld (1931-1999). Henk is geboren in 1931 als zoon van bakker Gierveld aan de Rijssensestraat. Zijn vader was één van de medeoprichters van de huidige Gereformeerde kerk. De kanselbijbel was zelfs nog eigendom van de familie Gierveld. Als kind voelde Henk zich al aangetrokken tot muziek. Bij zijn gereformeerde buurman Timmerman was hij regelmatig te vinden achter het harmonium. Dit tot genoegen van de vader van Henk en het duurde dan ook niet lang of Henk kon thuis op zijn een eigen harmonium spelen.
De eerste muzieklessen kreeg Henk van de orgelleraren Jordans, Brilman, Boersma en Steen. Jordans werkte volgens de breinaaldmethode. Hij tikte de maten met een breinaald. Als Henk het niet goed deed, kreeg hij, pets, een tik over de vingers. Na de leerzame breinaaldperiode ging Henk in de leer bij de heer Brilman te Almelo. In de oorlogsjaren klonk regelmatig het luchtalarm op de heen- en terugweg naar Almelo. Later werd Gierveld nog onderwezen door Boersma uit Ferwerd, destijds organist van de Hervormde Dorpskerk. Die kwam op vrijdag naar Wierden, gaf er op zaterdag lessen, bespeelde op zondag het kerkorgel en ging op maandag weer weg. In een zaaltje van wat bakkerij Morsink was (nu Kamphuis) gaf de heer Steen als laatste orgelles.
Nadat hij zich had bekwaamd in het kerkelijk orgelspel speelde Henk op zondag 22 februari 1947 voor de eerste keer bij psalm 126 en werd binnen drie weken benoemd tot organist van de gereformeerde kerk. De organist had zich verslapen en het was 9:27 uur. Henk dacht: 'ik ga vast wat spelen, hij komt er zo aan'. Hij zag het lampje branden zodat hij niet mocht spelen. Het was doodstil en toen gaf dominee Stolte psalm 126 op. De ouderling vroeg aan mijn ouders of ik kon spelen. Mijn vader keek naar het orgelfront en zei: 'volgens miej is det den jong van oôns, ik zee nog net zien kuufke'. Na de dienst stonden predikant en kerkenraad me op te wachten. Hij mocht hulporganist worden, maar Henk zei: 'dan kom ik nooit aan de beurt, want er zijn drie organisten!'
In tien jaar tijd speelde hij bij meer dan 700 diensten. Hij probeerde door zijn orgelspel voor mensen een middel te zijn in vreugde en in droefenis. Henk las altijd de verzen en schriftgedeeltes door. Dan begreep hij beter wat overgebracht moest worden en probeerde zijn spel daarop af te stemmen. Hij had niet alleen belangstelling voor het kerkelijk orgelspel maar ook kennis van de orgelbouw en het orgelstemmen. Als er in de buurt eens een nieuw orgel gebouwd werd, dan was hij er altijd om te kijken hoe dat allemaal in zijn werk ging. Hij heeft vele malen mogen adviseren toen later ergens orgels werden gebouwd of gerestaureerd zoals bijvoorbeeld het orgel in de rooms-katholiek kerk in Wierden. Bij het oefenen op het orgel van de parochiekerk Sint Jan de Doper werd Gierveld opgesloten door pastoor Wagemans (1906-1987). Henk had de lichten in de kerk uitgedaan en slechts de lamp boven het klavier brandde. De huishoudster Annie Nales (1926-1994) had hem binnengelaten, maar Pastoor Wagemans deed de deur op slot. Bonzen op de deur hielp niet en toen Henk de lichten ontstak begon de hond te blaffen en volgde de bevrijding
Hoewel Henk thuis zowel een piano als een orgel heeft staan, speelde hij daarop weinig. Als hij op doordeweekse dagen wilde spelen ging hij naar de kerk. Thuis luisterde hij naar romantische muziek en stukken van J.S. Bach. Als de gemeente goed zong, genoot Henk achter het orgel. Op zijn trouwdag kwam een andere organist niet opdagen en het had weinig gescheeld of de bruidegom was zelf achter het instrument geklommen. De dienstdoende predikant Heyermans uit Nijverdal hield hem tegen, maar anders... .
Behalve organist behoorde Henk ook tot de vaste kern mensen om het kerkblad verzendklaar te maken. Woensdagmiddag om de veertien dagen vond dat plaats in de onderaardse gewelven van het Ontmoetingscentrum. Ook was hij coördinator busvervoer (1991-1996) van de stichting Stoelmobiel voor het vervoer van mindervaliden en ouden van dagen. In 1992 kreeg Henk de Gouden Tol, een hoge onderscheiding die een maal per jaar wordt uitgereikt door carnavalsvereniging de Tolmennekes aan iemand die zich verdienstelijk heeft gemaakt voor de gemeenschap in Wierden.
Op zondag 22 februari 1987 vond zijn 40-jarig organistenjubileum plaats. In een bijzondere avonddienst om 19:00 uur met voorganger Ds. L.J. Bouma van de gemeente werd dit gevierd. Psalm 150 'Alles wat adem heeft love den Heer', staat centraal. Henk had bij dit jubileum één wens: nog vele jaren het kerkorgel bespelen, al kreeg hij problemen met zijn vingers door reuma. En de hoop dat er bij de dienst veel vrienden en bekenden aanwezig zouden zijn.
Tweede Wereldoorlog
