Archief

Heel goed nieuws


GEEN NABEHANDELING

Maandag, 25 maart. Kijk nog steeds uit op onze tuin onder een sneeuwlaag, met een wolkendek waar de zon soms eens komt doorpiepen. Het is echter nog altijd ijskoud.

We zitten al terug in een uiterst belangrijke week. Woensdagnamiddag om 15h00 afspraak in Leuven met de professor Oncologie. Dan weten we meer, nabehandeling (Chemo) of niet. In Vilvoorde stond de nabehandeling voor bijna 100% vast, nu durven we hopen dat het zonder Chemokuur ook kan.

Hoe voel ik mij? Met de gezondheid gaat het beter; op het morele vlak heb ik soms een dipje. Ga vanaf deze week proberen om terug wat boodschappen te doen zodat ik wat meer uit mijn zetel kom. Een zon die terug een beetje warmte kan geven zou wellicht ook wel helpen.

De hespenrolletjes roken niet alleen lekker, ze waren ook lekker. Ga mij toch een beetje meer vertrouwd maken met de keuken. Francine is tamelijk laat thuisgekomen van Poperinge. Met vader was alles ok; erg tevreden met het boek “De laatste getuigen van…”

Vrijdag is Joris op bezoek geweest. Voor het eerst terug enkele frietjes gegeten, een lekkere steakje, tomaten en een beetje bearnaisesaus. WAT WAS DAT LEKKER.

Zaterdag zijn Mia en Jo op bezoek geweest.  Tussendoor moest ik toch wel wat rusten en had ik het moeilijk. Finaal zijn we overal doorgesparteld.

Gisteren zijn we bij Lien en Dieter gaan eten. Normaal gezien zal binnen 4 weken hun gezinnetje uitgebreid zijn met Ukje. Lien en Dieter zien er gelukkig uit. (in bijlage enkele fotootjes). Dieter had de koksmuts op en het was lekker. Rond 4 uur was mijn pijp uit en zijn we maar naar huis gegaan.

Woensdagavond zal ik proberen om een kort bericht te sturen met de uitslag van de professor Oncologie.

Groetjes, tot woensdag.

Donderdag. De dag dat ik voor het eerst de oven gebruik, als dit maar goed afloopt. Indien wel, dan ga ik straks, lekkere hespenrolletjes verorberen (recept Francine).

Raoul en Christiane moesten vandaag naar een begrafenis, niet ver van Poperinge en Francine is meegereden zodat ze vandaag bij haar pa kon zijn. Vader is terug thuis na een kortverblijf van enkele weken in het rusthuis.

Deze week is tot nu rustig maar saai verlopen. Gezien het schitterende weer, zit ik de volledige dag binnen en dit begint stilletjes aan op mijn systeem te werken.

Met de gezondheid gaat het beter en beter. Heb echter één erg ambetant nevenverschijnsel. Doordat we ons voedsel een beetje aan het aanpassen zijn, heb ik regelmatig veel wind in de buik. In de buik ok, maar het moet er ook uit. Dit geeft dan een vervelend en asociaal effect. Hopelijk is dit een tijdelijk en vlug opgelost probleem.

Heb het werk van de verpleegster voor een stukje overgenomen en geef nu zelf mijn dagelijks spuitje.

Heb vandaag niet al te veel inspiratie en ga dus maar afsluiten.  Het ruikt al lekker in de keuken en ik krijg het water in de mond.

Tot binnenkort

Goede zondagmorgen aan allen. Wat gaat het allemaal snel vooruit. Het is al 3 weken geleden dat we met veel spanning en stress de uren zaten af te tellen om naar Leuven te vertrekken. En deze namiddag is het al 14 dagen dat ik terug thuis ben.

Sinds mijn laatste bericht ben ik gestopt met de pijnstillers. De eerste dagen had ik nog wel wat last maar dit is nu al veel beter. Echt pijn heb ik niet meer, wel nog zo’n raar gevoel in de buik. Op gebied van eten passen we beetje bij beetje het menu aan. Tot nu was alles vezelvrij en restarm, de soep werd gemixt en nog eens gezeefd. In de plaats van alleen op water te leven, drink ik ’s middags nu al een cola en spoel ik de mond al eens met een slokje wijn, om het niet af te leren. Dus eten binnennemen, weinig of geen probleem. Het terug naar buiten krijgen, daar is mijn lichaam nog op zoek naar een goede regelmaat. Volgens de dokters kan dit echter wel enkele maanden duren, dus Vidtske, geduld.

Hoe is de week verder verlopen?

Woensdagnamiddag is Francine naar ma geweest. Ma moet terug meer hoesten en ze sluit zich meer en meer op in haar kamer. Een controlebezoek aan de specialist dient gepland te worden.

Donderdagnamiddag kwamen Rita en Roland eens dag zeggen.

Vrijdag heeft de verpleegster alle wonden verzorgd.  Alles is zeer goed aan het genezen en ze heeft alleen nog een laatste pleister aangebracht, die moeten er nog een vijftal dagen opblijven en daarna ben ik pleistervrij.

Gisteren is Dries van de buren mij komen helpen met enkele computerproblemen.  Daarna was ik nog een beetje blijven prutsen en na het eten was ik toch wel moe. Toch mijn stoute schoenen aangetrokken en samen met Raoul zijn we naar Zottegem getrokken. Moeder was toch zo blij om mij te zien. Na een uurtje zijn we terug naar huis vertrokken. Heb zelf gereden, de reis is goed verlopen maar was toch wel content om terug in mijn relax te zitten.

Om af te sluiten, enkele statistieken over de blog. Vandaag zal de blog meer dan 5000 keer gelezen zijn. Liefst 2757 individuele lezers hebben al ingelogd. Beste vrienden, ik denk dat dit een record is. Nogmaals dank aan allen voor jullie steun.

Tot binnenkort.

Woensdag voormiddag. Sorry, voor al diegenen die gisteren en vandaag de baan op moesten, maar wat een leuk opstaan vandaag. De zon die schijnt op een prachtig sneeuwtapijt. Maandag en gisteren is er een serieus pak sneeuw gevallen. De wind heeft ervoor gezorgd dat onze oprit onder een zodanig dik pak sneeuw lag dat we met de auto niet buiten konden. Francine is in de namiddag dan maar aan het sneeuwruimen gegaan; de opzichter controleerde regelmatig via een raam.

Met mij gaat het langzaam maar zeker beter. Heb nog wel een beetje pijn, maar het is te dragen. Heb mij gisteren kunnen beperken tot 1 pijnstiller, juist voor het slapen gaan. Van slapen gesproken, beetje bij beetje slaag ik erin om op mijn beide zijden te slapen, niet tegelijk natuurlijk.

Zaterdag zijn Dieter, Lien en Ukje langs geweest. Ukje begint al serieuze proporties aan te nemen. Denk dat het voor Lien lastig is, maar ze ziet er wel gelukkig uit. Nog een zestal weken geduld!!!!

Zondag zijn Myriam en Jan koffie komen drinken. De rest van de dag geluierd.

Maandag was het de verjaardag van ons toekomstig moedertje; ze is ongeveer half zo jong als ik.

Gisteren zou Robert en Marie France op bezoek komen, maar door het slechte weer hebben ze moeten afzeggen. Maar uitstel is geen afstel hé!

Voilà, we zijn weer aan het einde van ons verhaal. Laat ons hopen dat het herstel verder vlot verloopt zodat we iets meer kunnen dan een volledige dag in de zetel te zitten – ‘t begint wel te vervelen.

Toi, toi, toi, tot binnenkort.

Zaterdagmorgen, het is nog maar 8h45 en al klaar voor de strijd. Strijd is een groot woord want het is eerder luieren , niets doen, TV kijken,  boek lezen, telefoontje plegen en eten.

Mijn laatste bericht dateert van dinsdag. In de namiddag ben ik te voet  tot bij Raoul gesukkeld om te kunnen genieten van het zonnetje in hun veranda. De terugtocht kon er nog bij maar toen was wel de kous af.

Woensdag zijn mijn broer André en Liliane op bezoek geweest en ze konden vaststellen dat het, naar verhouding,  goed gaat.

Geduld is een schone deugd. Ik had gedacht dat, na de zeer positieve start, mijn toestand zeer vlug zou evolueren naar de toestand zoals voor de ingreep. Dit valt echter wel tegen. Ik heb nog altijd pijn, ik denk op de plaats waar de darm aaneengezet is. Heb weinig last wanneer ik zit of lig maar wel wanneer ik rechtsta op stap. Hierdoor ben ik dus minder mobiel dan dat ik gewenst had.

Donderdag een beetje de administratie op punt gezet en daarna aan mijn taken begonnen zoals beschreven in de inleiding.

Gisteren in de namiddag is Francine dan naar mijn ma geweest. Moeder had me al graag gezien, maar daar is het nog wel een beetje vroeg voor, hopelijk eind volgende week. We zien wel.

Raoul en Jan dank voor de bezoekjes, hopelijk kan ik binnen enkele dagen op tegenbezoek gaan.

Francine is nu al vertrokken naar Oostende voor de begrafenis van haar ex-schoonvader. Langs deze weg ook mijn oprechte innige deelneming voor de volledige familie.

Ga nu afsluiten, tot weldra.

 

Dinsdagmorgen, een prachtige zonnige hemel en al de tweede nacht in eigen bed geslapen (gelegen). Tot nu loopt alles meer dan naar wens. Om te zeggen geen pijn, zodat ik vandaag ga proberen door te komen op 1 pijnstiller. Eten gaat goed naar binnen (gister een stukje vis met puree), en niet te moe ondanks weinig slaap. Normaal slaap ik altijd op mijn zij en dit veroorzaakt momenteel nog pijn, zodus.

Zondag zijn we later dan voorzien vertrokken uit Leuven.  De dokter die alle documenten moest ondertekenen was aan het opereren. De terugreis in de auto, met Raoul als chauffeur, verliep goed (had vooraf een beetje schrik voor pijn) en we waren iets na 16h00 thuis. In mijne relax werden de emoties me even te sterk, en er vloeiden enkele traantjes . Daarna nog wat TV gekeken tot 22h00 en dan in bed.

Gisteren, dankzij het mooie zonnetje al vroeg op, mij gewassen, krantje uit de bus gehaald, samen gegeten en voor de eerste keer terug helpen afdrogen met de afwas (de nieuwe man) . Een paar keer mijn neus buiten gestoken, maar er was nog een tamelijke frisse wind. De rest van de dag luieren, Tv kijken, telefoneren…….

Deze morgen is de verpleegster al langs geweest.  Een picuurtje geplaatst en mijn wonden verzorgd.  ’t Ziet er allemaal goed uit, ’t geneest goed.

Voilà, op naar de volgende stap 27/03.  Met de oncologe te Leuven wordt alles besproken en bepaald of er al dan niet nog verdere behandelingen nodig zijn.

Tot binnenkort,

Het is nog vroeg, amper 9 uur maar ik ben al gewassen en gestreken. De dokter van de afdeling is ook al langs geweest voor een laatste controle. Alles is ok en ze gaan de nodige documenten klaarmaken voor 14h00. Francine en Raoul komen me ophalen, ben er klaar voor.
Doordat alle bedrading weg is mocht ik deze morgen zelf gaan douchen, is toch leuker dan je wat behelpen aan de lavabo. In de tussentijd begint het zonnetje hier al te schijnen. Gisteren is ook de professor die de ingreep heeft uitgevoerd langs geweest. Ze hebben alles goed kunnen wegsnijden, ook een groot gedeelte van de endeldarm, in de plaats hebben ze via een stuk dikke darm een "poche?" gemaakt die het werk van de endeldarm moet overnemen. Dit zal wellicht gedurende de eerste weken enkele bijwerkingen geven. Op gebied van eten zullen we vrij vlug naar normale voeding mogen overschakelen. Daarna zal het een zoeken zijn op welk voedsel ik goed en minder goed reageer.
Heb al meerdere keren de goede verzorging tijdens mijn behandeling mogen benadrukken. Ook deze keer kan ik dit alleen maar bevestigen.Tot binnenkort van thuis.

Hallo blogvrienden hier nieuws vanuit Leuven. Het is opnieuw de redacteur chef die aan het roer zit.
alles gaat goed, dokter is zojuist langs geweest en vandaag worden zowel de sonde met wondvocht als de vochttoediening afgesloten. Mocht ook vandaag naar huis maar heb voor morgen gekozen. Dit is ongelooflijk, nog geen week na de ingreep, terug naar huis. Ik was wel een voorbeeldig patiënt, al zeg ik het zelf.
sorry voor diegenen, die eraan gedacht hadden om mij morgen in het ziekenhuis te,komen bezoeken maar dit zal niet meer lukken.
ook mijn oprechte deelneming aandiegene die vandaag 40 werd.
tot binnenkort 

Gisterennamiddag was marc heel moe, hij had dan ook al 2 nachten niet geslapen. Tegen de avond kreeg hij ook wat koorts 38.2, maar na een 12tal uren aan een stuk geslapen te hebben was de koorts helemaal verdwenen. Nog goed nieuws: ook de maagsonde mocht verwijderd worden en deze middag heeft hij 3 kleine beschuitjes en een yougourtje mogen eten. Hij heeft het goed verdragen. Ook deze voormiddag mocht hij een kwartierde opzitten, maar dat lukte niet zo. Na 5 min was hij content om weer in zijn bed te liggen. Voor de rest verloopt alles zoals het moet.  Hij wordt hier heel goed verzorgd; chapeau voor de mensen van de verpleging. Terwijl ik zit te schrijven dommelt marc terug in; snaveltje dicht, oogjes toe en hop naar het dromenland. Tot morgen. Fran