Muurschilderijen

Het eiland    
Is nogal bergachtig, Punta la Marmora is 1834 m hoog. De kust vertoont grote inhammen. De belangrijkste van de veelal waterarme rivieren zijn de Tirso, Flumendosa, Mannu en Coghinas. De grootste meren zijn de strandmeren van Cagliari en Cabras en in het binnenland het stuwmeer Omodeo in de Tirso. De zomers zijn heet en droog. Gem. jaarlijkse temp. in Cagliari is 18,1 °C. De winters zijn zacht en regenrijk met een gem. jaarlijkse neerslag in Cagliari van 362 mm. Het binnenland is begroeid met macchia. Moeflons, wilde zwijnen en herten komen in de berggebieden voor.
De Sarden, It.: Sard, vormen een vermenging van Italianen met verschillende volken en spreken een eigen taal, de Sardische taal. Er zijn twee universiteiten, in Cagliari en in Sassari. De voornaamste economische activiteiten zijn akkerbouw, katoen, olijfolie, amandelen, zuidvruchten, wijn, tabak, granen, peulvruchten en vlas. In de hogere delen is veehouderij vooral schapen. Langs de kust is visserij, tonijn, sardines en kreeft.
Langs de kust is het toerisme van belang. Er zijn bootverbindingen met het vasteland en Sicilië; luchthavens te Cagliari en Alghero-Sassari.
De vroegste sporen van menselijke aanwezigheid op het eiland stammen uit het Neolithicum. De herkomst van de eerste bewoners staat niet vast, mogelijk kwamen ze uit Frankrijk. Gedurende het laat-Neolithicum werden ingewikkelde grafkamers uitgehouwen in vulkanische gesteenten langs de noordoostkust van Sardinië, Ponte Secco, S. Andrea Priu. Tijdens de klokbekerperiode, ca. 2000 v.C., verschenen de eerste dolmen, Perda Lunga, Mesu Enas en menhirs, Cagliari.
Omstreeks het midden van het 2de millennium v.C. ontstond de typische nuraghe-cultuur op het eiland. Nuraghi zijn verdedigbare stenen torens, variërend in grootte van een tot drie verdiepingen, omgeven door een dikke ringmuur. Ze dienden waarschijnlijk als toevluchtsoord in tijden van gevaar. Vaak ligt een nederzetting, in enkele gevallen bestaande uit meer dan zestig hutten, tegen de ringmuur aan: Su Nuraxi, Barumini, Sant'Antine, Torralba. Er zijn ca. 6500 nuraghi op het eiland bewaard gebleven. De latere nuraghe-periode wordt gekenmerkt door de vervaardiging van opmerkelijke bronzen beeldjes, die een gedetailleerd beeld geven van uitrusting en kledij in de eerste helft van het 1ste millennium v.C.