My my, hé hé.

Gehurkt verschuilt in het fronttumult
na hardend wordende fluiten
knallen die uit de hemel vallen
rook gasmaskers gehoor weigeren, ricochettes
de loop pronkt stoer blinkend een maagdelijk bajonet


gegil geschreeuw silhouetten duiken op en vallen neer
van nationaliteit uniform is geen sprake meer
salpeteren bloedspetters bijten in mijn ogen
maakt de werkelijkheid nog erger bedrogen
rookbommen stukken steen ketsen mijn helm


baadt zweet in schurend zand
mijn M-Zestien stevig in mijn hand
mijn legerkistjes lopen vol urine
anders als de mess of kantine
schiet ik op alles wat beweegt


raak in paniek spieren controleloos
briefje "eigen vuur" een zesplanken doos
werd mijn beste vriend thuis gebracht
door vrouw en kinderen word ik veracht
Tot ziens vriend 

Nederlands' Leeuw beet in mijn reet en kop
en steekt mijn nek nu in een strop

peyote kauwende droge tong bitterslikkend
slaat hij zwetend achterover in een eeuwige drum
geverfde vederdans een knetterend vuurwerk
hij slaat zijn vleugels uit en stijgt op

laat zich meevoeren op warmdragende luchtlagen
genietend zoekt hij naar een prooi
dan landt hij op een nest en rust
de volgende morgen wordt hij wakker

klautert met handen en voeten naar beneden
en loopt acht kilometer terug naar zijn leraar

Gezeten op een gouden troon met een diamanten ring
ben ik een Sultan en jij mijn Koningin
omgeven door een duizendbloemenboog
de bruidstaart vijf verdiepingen een meter hoog

op hun knietjes gezeten schuifelend naar voor, geheel traditïoneel
voeden twee bruidsmeisjes ons om beurten, voor het geheel
onder mijn troon staan heimelijk twee flessen koud bier
anders ga ik dood, opgemeten binnenshuis, was het zeventig graden hier

zwetend en worstelend in het verre oosten
voor jou dee ik alles, kwam door die trouwerij
eenmaal thuis bekeek de foto's en D.V.D.
op geen één moment lachtte jij naar mij
 
Een klap van de deur van de buren
laat mij verschrikt in het donker turen
leg op jouw welgevormde heup mijn hand
misschien ben jij bang, zo ver van jouw land

al wat ik voel zijn wat dikke kreukels in mijn dekbed
in mijn dromen zeker even niet goed op gelet
zelfmiskennend boos één traan rollend uit mijn linkeroog
één veels te veel, omdat jij mij voor een visa bedroog

Al weer een tijd lang een nieuw begrip
kinderen schommelen of op de wip
sommige kunnen echter niet kiezen
zij zullen dankzij dokterdealers verliezen

concentratiegebrek en ietwat druk
Relatine op recept uit handen gerukt
ADHD rennend naar de apotheek
eindelijk rust, zonder geschreeuw of preek

Kinderen behoren te zingen schreeuwen, gek doen of spelen
in ieder geval de drukte met zijn ouders te delen
de cijfers liegen er niet om
in Engeland liggen tien van de dertig kinderen krom

met Relatine graag gegeven door paps of mam
twee maal daags één pil, geen gegil of schram
nu heel relexed naar het plafond te staren
door hun billen te branden zonder blaren

Neen, de dokters konden het niet meer houden
schuldgevoel ging hen toch iets benouden
proefschriften vol getuigenissen over Relatine
vergelijkbaar met Extacy hoofdbestand Cocaïne

Ouders op rozen, die voor dit middel kozen
vergeet echter niet, het inhalend verdriet
over een aantal jaar zit u of het gekkenhuis, opgescheept
met uw kinderen in een Cokepsychose

Als leider opererend in een motorbende
zweef ik langzaam door de bergen
schoonheid op schoot langs vulkanen glijdend
de nacht te gemoet
een kampong vol ellende

Geschreeuw  angstkreten en gillen
doen ons motoren heimelijk stillen
twee politieauto's zien wij staan
het is weer zo ver
om toe te slaan

Onder schot door een medeagent
verkrachten zij kinderen en meisjes
moeders bang voor hun leven weggerend
The Black Harleys achttien man sterk
tot de tanden gewapend staken hun werk

Nu zes agenten in tightrips en eigen boeien
auto's branden rook aan de horizon sirenes loeien
een opklaptafel vergaderd bij kippesoep
verkrachters misbruikend macht gekneveld wachtend
diep in de sawa's op een onbestaand beroep

Unaniem slurpen wij de doodstraf geen weg terug
soep genietend klinken lepels op porcelein
knallen kogels in zes nekken stortend van een brug
Azïe kent geen mededogen in de morgenstond
langs mijn kommetje vliegen rode tanden en ogen in het rond

dolfijnen flippen eigenwijs voor een boot
walvissen verbazingwekkend een flat zo groot
een zwarte panter met felblauwe ogen
zijn kleur de natuur en prooi bedrogen

tijger pakt een gemaskerde Hindhustaanse visser
bij zijn kop
leftover een vinger met gouden ring
en safier erop

zeekrokodil stroomopwaarts kantelt een bootje
éénhapcrackers draait hij in zijn dodenrol
stuk voor stuk de vissers murw
langs de bodem gesleten
geen beet gehad vandaag
toch lekker gevreten

olifanten in Sumatra lopen in een minuut
een dorp plat
verbaast versuft verarmt en berooid
roken zij kretek in hurkzit
op hun lendedoeken gat

witte of pittbullhaaien die in Afrikaanse baaien kaaien
een romp op wieltjes in Kaapstad vloekt
Godverdomme vierhonderdvijfentachtig stitches
om mij dicht te naaien

een trap op een steenvis of een kwal
één kubeke centimeter klein
zijn tentakeltjes een enkele prik
binnen tien minuten geen hulp
bent u dodelijk gestikt

wij nietigen willen toch zo graag op hun lijken
Deserteagles, Leopardtanks, Magnum Cobra's
maar één keer op het verkeerde moment
en de verkeerde plaats
zullen wij in een fractie van een seconde
onder hun bezwijken

golven vocht
druipen langs ons gezicht
geuren vermengend
als beesten bijtend kwijlend
in liefde verzengend

elkander berijdend
stotende gelijk
in rithmisch harmonie
Soenda muziek kling klong
op de achtergrond

zo heerlijk
doch zo prikkelbaar
als de durian
gekliefd en verslonden
penetrant en bitterzoet

in het midden van
bedwelmende schillen
met puntige naalden
onder het bed
bier met ijsklontjes

Jouw liefde voor mij
verdween
bij het gevoel
van eenmaal vrij

slipt als zand weg
tussen mijn vingers
om neer te komen
in een poel van tranen

die van mijn kokend hart
een blubberzooitje maakt
mij langzaam weg doet zinken
in jouw moordende drijfzand

Te veel roomsoezen doen kotsend
de rand van de wc pot grijpen
junkies breken witte rotsen
voor in hun freebasepijpen

Het zal de lachende bankieren niet deren
hoe het domme gepeupel
zich in hun schaakspel bezeren

De geldketting geschakeld
van arm naar rijk
liggen beiden onbewust
dicht verbonden in het slijk

Als volgens mij het schrift
nooit uitgevonden was
was er geen religie geld of oorlog
maar ruilhandel
en hingen wij
nu niet aan het gas

In mijn kelder tussen spinneraggen
onder op in een van de stapels boeken
vond eindelijk ik de hulp
om mij op te beroepen

Voodoo en andere Rituelen op de cover
om mij heen kijkend of niemand iets gezien
het boek vastklemmend tegen mijn hart
misschien mijn reddende lover

onderweg naar boven bladerend zoekend lezend
God en de Duivel niet vrezend
vier etages naar boven gesneld
eenmaal boven de aardselementen in een vijfpuntige ster
met circel compleet met kaarsjes opgesteld

er zouden drie goede medicinale geesten zijn
de sterkste van Afrika en Haïti zonder gein
één dame en twee heren
hun namen getekend gekruisigd
die mijn lichaam en ziel reinigend zoubezweren

in het middelpunt van kaarsjes overhaast en een beetje benauwd
maakte ik bij de symbolen een grove fout
tekende electriciteit in plaats van ether
en de goedaards knepen nu in mijn billen
of mijn heupen elke afgelegde foute meter

als het ijs knetterend kraakte
in mijn pijp
werdt ik zo nu en dan
een beetje lijp

bij iedere haal voelde ik hen al komen 
verstoorden Papa Legba, Nana Bouclou,
en el Loco Attisso
al mijn natte dromen

u wilt niet weten hoe wreed
prikkend porrend in rug en billen
een schop onder de bank stoel
onder mijn reet
of de tafel op deed tillen

mijn haren statisch omhoog
metalen voorwerpen die naar mij sluipen
ziet de visite echt dan niet
die slangen in mijn broekspijpen
naar boven kruipen

van paniek een stijve bek
zwartwit gestreepte tarantula's
op schouders en in mijn nek
vastgeplakt aan de grond
mijn armen spastisch bewegend

als een soort van imbeciele
moonwalking Michael
keek de visite met grote ogen
opengesperd liever vertrekkend
van wat is dat een eikel

drie negrolilliputters met flinke
Ronaldhino grijnzende rotte tanden
dunne armen en grote handen
gekleed in gescheurde bruine vodden
wat een lol zij hadden een sterfelijke te dollen

hoe het ook zij de eindstand naderbij
Haïti vijfhonderd-Nederland nul
hield ik de uitdaging nog twee jaar vol
toen hadden zij mij eindelijk toch bij mijn lul

het was hun gelukt mij zo ver te krijgen
bijna sprong ik door die ruit
maar gaf mijzelf een mooi verjaarscadeau
een nieuwe vriendin sloot het raam
en drukte mijn pijpje uit

The night I was born: The moon turned on fire red
I said: The night I was born the moon turned on fire red
I'm a voodoo chile, voodoo chile
Oh yes lord
I'm a voodoo chile

(J.Hendrix)

ergens in een toendra van Alaska
zit hij half bevroren te mompelen
in de top
van een besneeuwde denneboom

zijn gezicht en snor ijzig bezet
de oogleden bevroren
het hart slaat één op tien
in een spiritueel gevecht

zijn geest reist mee in de wind
richting een iglo kilometers verder
waar zijn broer bloedig gewond
door de beet van een ijsbeer ligt te sterven

van kleins af aan was hij anders dan de rest
werd opgeleid als heelmeester
maakt nu zieken genezend
hun pijnen steeds weer opnemend

kruipend in hun ziel bevechtend hun koorts
ontneemt hij hun gloed hij brandt als een toorts
geleerd te incasseren
kan en mag de pijn hem niet deren

een ellendig wreed bestaan
al wat hem toekomt is respect geschoten wild en wat faam
welke hem niet doen bekoren
want hij is Shamaan

al beslist voor zijn geboorte
geven de goden aan hem gehoorte
het is slechts zijn ellendig lot
want zonder hem gaat zijn bevolking aan ziekte kapot

jij verhuist
van pels naar pels
huis naar huis
je bent niet meer
als een zuigende luis

eenmaal bloedverzadigd
spring jij over ongenadigd
besmettend mensen
met Hepatitis-C
lazerus en stoned 
doet veilig vrijen bij jou niet mee

hopen dat je snel sterft
verrot en bederft
ellendeling
want je bent rot van binnen
en van buiten
lelijk ding

dan zal ik als jij in de aarde verzinkt
een stuk vel overblijvend
met mijn naam geínkt

op jouw graf pissen 
hier ligt te rusten een luis
want grafstenen horen
in jouw familie
niet thuis
Rest In Piss.
 

door Francis

Toen ik zo n twintig a een en twintig jaar was, en verlaten door mijn vriendin Claudia, zat ik verslaafd met de handen in het haar. Nee voor een junkie werdt en wordt het steeds moeilijker, om aan geld te kopen in verband met de electronische opkomst van camera's alarms noem maar op.
Mits je je kontje wil verkopen, en ik en mijn maat Stephan deden daar niet aan mee. In ieder geval, zaten wij in de Sporthal Asterlo, onze buit eenmaal verkocht, twee straten verder (twee trainingspakken uit de kleedkamers van deze sporthal) te verdrinken nadat wij ons portie vergif op de wc opgerookt hadden, en niet meer ziek waren . Juist ja wij waren Heroineverslaafd. En baalden als een stekker, het was maart en het goot en vroor zelfs lichtjes. Hangend tegen de openbare telefoon in de benedenaula, borrelede er zachtjes een plan op.
Waarom gaan wij ook niet naar Israël? Net als die Ger? Die ging er ook heen als Catweazle en kwam terug als Tarzan! Geld, Frans, geld dat is het probleem. Ach man zei ik wat maken wij nou wel niet elke dag....? Snel omgerekend wisten we dat we binnen een week konden vertrekken, als we echt wilden. Minder gebruiken en al het geld voor de tickets bewaren, na enige informatie wisten we dat het via België "Nieuw Havelte "het goedkoopst was al stond de vertrektijd dan niet vast....

Een week later, allebei zeshondered gulden plus vijftig voor de airtax, gaven onze lieve moeders ons ook nog een zakcentje mee. Ik vijfhonderd, Stef tweehonderd.
Broodmager gekleed in een leger jacket van de dump, Rayban op neus al goot het als de pest, waren wij in no time in Antwerpen. Nou was het van ons een traditie van ons vijftiende af: Waar je ook komt : Eerst de hoeren buurt verkennen...
Twaalf uur 'snachts: Stef hield het niet meer , ik voel de bui al letterlijk hangen, maar wist het niet zekerwat het was. Hier hou jij mijn rugzak bij je laat ik mij even blazen, is goed zei ik, maar er kloptte iets niet, ik wist niet wat maar....
Ik zie Stefs silhouet zijn Levi 501 laten zakken, ik zie een, naar mijn zin een te groot hoofd richting Stefs snikkel gaan , hoor een harde schrikbrul van walging, en het silhouet van Stef geeft eerst een knietje en daarna een kopstoot op het vreemde vrouwtjes hoofd. In zijn blote kont naar buiten rennend schreeuwde hij:"Het is een vent!", " Het is een vent!", Ik zei: trek je broek aan en doe je rugzak om. Leeft het nog vroeg ik? Het antwoord was duidelijk, een geflikker van messen, dolken, en ander wapen tuig werdt zichtbaar door de stralen regen en straat lantaarns compleet met het geklak van de naaldhakken. Zaten er ineens zo n dertig veertig zwaarbewapende omgebouwden achter ons aan. Welcome to Antwerp schoot mij te binnen, rennend voor mijn leven, een rugzak van dertig kilo meesjouwend. Stef zijn laatste knopen sluitend. Na vier lange straten puften we uit op een hoe , de stilletto's niet meer horend.
Zijn we safe? We dachten van wel. Laten we maar het vliegveld gaan zoeken. Lijkt me een beter plan.Stef tegensputterend er moet hier toch wat te neuken zijn? Vergeet jij dat nou maar met je plus vier ogen dadelijk sta je in de Dierentuin een Baviaan te kezen.

Taxi genomen naar Nieuw Havelte. De hele nacht vanaf één uur tot 'smorgens alles dicht zelfs de trekautomaten waren buiten dienst, en een honger een honger dat we hadden en koud daar binnen, en onze vlucht zou om elf uur gaan als er plaats voor ons was dan tenminste.
Wij maar rondjes lopen tegen de kou, de afkick was inmiddels al begonnen, uren lang elke seconde wegtikkende een hel, we waren bevroren. Gelukkig kwamen wij er om zes uur 'smorgens achter dat er op de wc's van die warne handdrogers(blowers) waren voor na het wassen. Allebei de droger met wat kracht naar ons zelf gericht, met de afspraak ieder omste beurt op te staan om ze beiden aan te zetten begonnen wij te ontdooien, heerlijk was dat die warme lucht. Wij werden gewekt door een allochtone schoonmaker met een grote bek: "Wat doen jullie hier!". Doe je een beetje rustig aan mafkaan ! zei ik vertieft van de slechte nacht, wij moeten zo vliegen, hoe laat is het? Het was pas acht uur. Kunnen wij ergens koffie krijgen? Krijgen dat weet ik niet, maar kopen vast wel, zei de Marrokkaaanse Belg. Ik en Stef kijken elkaar verwonderd aan. Hij zei het echt serieus. Om negen uur gaat alles open. Wat is dit voor vliegveld. Het leek wel een graftombe, vooral 'snachts op de enkele winkels na, licht betralied met Gucci's, Rolexen daar achter gelaten helder verlicht. Tuurlijk hebben wij staan afwegen en frutselen, het bloed kruipt waar het niet gaan nietwaar? Maar we hadden al eerder zo n akkefietje gedaan en toen bleek alles nep in de etalage (verplicht v d verzekering) dus we namen het voor lief en Israël was ons doel en niet Indacel...Negen uur eindelijk een bak koffie die van ons bevroren bloed gesmolten lood maakte zo warm, een smerig broodje gevuld met gele snot gooiden wij halfbrakend terug naar de verkoper ervan Lands wijs. Lands eer. Maar dat goldt ook voor ons.
Eindelijk even afwachten nog zouden wij horen of we mee mochten vandaag of weer een dag en nacht op "Nieuw Helvelte" Ja hoor we konden mee om één uur vijftien Gate vier, het was wel een ouwetje vertelde de lieve Stewardess ons, maar we hoefden niets te vrezen, het was zijn vijfhonderste vlucht en er was nog nooit iets gebeurt. Mooie dames met fouilleerapparaten langs mijn kruis deed mijn gevoelige lichaam wegdromen. Bent u al klaar? U mag nog wel een keer...In hun mantelblauwe pakjes.

De vogel stond klaar. Belga Air op de zijkant, was dat geen kauwgommerk, vroegen wij ons af allebei te gelijk. Ja toch die van Kuifje of TinTin noemen ze hem hier geloof ik, die grijze waren het lekkerst daar waren we het over eens, lekker belangrijk. Als dat krakkemikkige ding het nou maar haalt. En dat was in de periode vierentachtig, vijfentachtig en toen werdt er nog wel eens een vliegtuig de lucht uit geschoten door de P.L.O. en nu zitten wij in een vliegtuig vol met Rabbi's richting Israël. Half hallucinerend van het afkicken zagen wij de Scud raketten al ons plane doorboren net boven de Middelandse zee tussen Kreta en Libanon in. Dat ga je allemaal in je hoofd halen. Zover waren we nog niet.De vogel steeg op en bleek een kreupele albatros te zijn, hij kraakfte, lektte, siste zodat alle Rabbi,s begonnen te mompelen bidden en met hun hoofd te slaan tegen de leuning voor hun. Er waren er bij dij schopten zelfs de stoel voor hun . Vreemd ritueel...Wij wisten één ding zeker: Wij zijn er geweest en vlogen net pas twee minuten. Ik zei als hij dadelijk op hoogte zit, schei die herrie er wel mee uit , dat komt door het klimmen van hoogte , even kreeg Stef een beetje kleur terug, totdat ik zei: "elfduizend voet hoger gaan ze niet", en het kolereding kraakte, siste en maakte nog steeds scheuerende geluiden. Nu zagen we beiden wit en groen van angst en we moesten nog zes uur vliegen. Zouden we het halen? En dan nog voorbij voorbij Kreta...Libanon. Oh My God! En die Rabbies wistten het ook, waren bang en bleven nonstop zes uur doorbidden en wij midden in een hallucinerende afkicktrip. Wat gebeurt er allemaal? Is dit het einde? Sterven in een Belga vliegtuig?Hadden we ons heel anders voorgesteld...

Op hoge poten en een kwaad gezicht
laat zij mij achter voelend een nicht
Ik had haar uitgenodigd das waar
fles erbij en veel oude koeien

Maar eenmaal vergelijkend
had ik geen zin meer om te stoeien
diep beledigd roepend echoënd trappenhuis
Jij liet het afweten toch

Na een dutje van 2 uur
zou ik wel staande bij zijn geweest
maar nu door al dat gekwebbel
ben ik nu gebroken van geest

Na even een tukkie
hormonen weer gerezen
blij dat er niets gebeurt is
gelukig gaf zij mij die tijd niet
want dat moest zo wezen

weken zonder warmte
een vamp
eindelijk is zij daar
en ik verstik
in armte

Mijn noten doen zeer
misselijk
willen zij kotsen
maar hebben pech
mijn handen
willen het niet meer

voor het eerst
in heel mijn leven
leef ik nu
zes weken
zonder sex
trillen en beven

wordt gek
brandt van verlangen
wil iemand slaan
en schoppen
verkrachten
desnoods liefhebben

dan maar
de muren en deuren
brekend
schuin laten staan

Liefde oh liefde
wat ben je ver te zoeken
voor iemand
die het even
niet verdient

Dan ga ik nog liever
naar de doe-het-zelver
met een emmertje kots

voor een tegoedbonnetje
Miss Chien, ah bedankt
tot molgen
lekkel ding

Jij kwam 'snachts laat thuis

hard huilend en dronken

omarmde mij

huilde tranen met tuiten

mijn schouders nat

ik heb iets verkeerds gedaan

het spijt me zo

ik zal het nooit meer doen

echt waar

want ik hou alleen van jou

ik hing kotsend van weerzin in de w.c

dat moment brak mijn laatste stukje hart

en kreeg ik eindelijk

er een steen

voor in de plaats