Berichten van 2 juni 2008 tot 8 juni 2008

Het sterke licht glasplinters tranend
mijzelf iedere keer weer beamend
zongebrild kotsend de woorden teringdope
en zuipen doe ik hélemáál nóóit meer

Vol met schijt aan de spijt
pakt hij nog twee Valiums
en spoelt ze weg met bier
wil zijn doemdenkend brein kunnen rusten

Ik mis de spanning
auto's stelen, een pomp overvallen
gewoon zomaar
voor de kick

Zet hem nooit meer vast
dat trekt hij niet meer
Dan maar het laatste schot
nee nooit meer geïzoleerd op slot

Een ding zou ik nog wel willen kraken
een vrouwellijke eicel
om in hemelse liefde
te erupteren en een kindje maken

Vaart minderen spaart kinderen
leest een verkeersbord langs de weg
Hij pakt zijn viltstift en schrijft er onder
Minder neuken spaart deuken

De onderarmen met botte spijkers doorboord
slechts gehuld in een bloeddoorlopen laken
verregenend wegdruipende in de goot
Richtend mijn gezicht opwaarts ten Hemel
met slechts één brandende vraag

Als wij zijn geschapen naar Uw evenbeeld
had U dan ook van de daken geschreeuwd
Laat eens wat zien, een teken, Het Eeuwigdurend Licht
maar al wat ik hoor is wat flauw gedonder
en zie een wat vage bliksemflits

Is dit alles, is er echt niets anders meer
dan slechts voortdurende martelende steken
van gedoodverfde Longinus' verlossende speer
Zij het soms zo dat wij eerst Hel op Aard moeten belijden
voor wij Uw Koninkrijk met open wonden mogen verblijden
 
Vreemde voorwaarden met een nogal sadistisch tintje
voor de Christenen en Papers misschien een hintje
Met Jezus' lichaam op de tong, mensenlief open uw ogen
de Vader, de Zoon en de Heilige Geest in teamwork met de Pausen Cardinalen wordt u geestelijk, financiëel bestolen en bedrogen

Berooft bestolen en opgelicht
Vuur aangewakkerd en gesticht
Beloofd gelogen en bedrogen
Overvallen snelkraken en ingebroken

Alles met liefde in verzekering gesteld
Het hart van mijn schroevedraaier in de vijver gekeild
Vier jaren getucht mijn tol is betaald
Doch heb ik de eindstreep gelukkig gehaald

Rode aders van het bord rakende
Drie maal zestig milligram
Onehundredandeighty...!!!
Nog één game, ik sta al drie sets voor
Moet scoren om te overleven

De laatste worp, over the top, Bullseye!
Pupillen veranderen in kleine briljanten
Mijn ogen vallen vreedzaam dicht
Een glimlach berust voorgoed in vrede
Al winnend verlies ik, einde wedstrijd

dat jij je gevoel niet kon verwoorden

      ik jou wel kon vermoorden

      het niet ging zoals gepland

      het allemaal wat liep, out of hand

dat we onze grenzen overschreden

      onze liefde is overleden

      ik weer eens heb gefaald

      jij nog niet bent neder gedaald

dat ik nu zit in kannen en kruiken

      jij je weer laat misbruiken

      ik schoon ben en jij vuil

      je zelf graaft,  jouw eigen kuil

dat ik zeg dat het me spijt

      ik je zogenaamd haat

      ik je wegjagen moest 

      en het leven verder gaat.