LENAERTS Georges

Sjarel van duim Sjarel was schoenmaker en had een schoenwinkel in de Kapelstraat. Het gebouw omvatte winkel met daarnaast het werkhuis. Je mocht er tijdens de dag om het even welk tijstip passeren, je zag Sjarel aan het werk. Het was er ook zo een beetje de zoete inval. Vooral 's avonds had Sjarel nogal wat bezoek. Onder de vaste klanten waren "Staikke Lemaing" en "Staaf van Andria" . Het was zo een beetje de plaats waar de krant gedrukt werd. Wanneer je er een paar schoenen ging kopen moest je wel oppassen. Sjarel had de gewoonte van je een hele resem schoenen voor te zetten. Na je keuze te hebben gemaakt kon het niet rap genoeg gaan om de andere schoenen terug in de dozen te plaatsen.En daar kon het al eens fout lopen. Zo kocht ik er eens een paar schoenen die op het eerste zicht hetzelfde waren. Na ze een paar maal gedragen te hebben bleek het om twee verschillende schoenen te gaan. Bij de linkse was het bovenvlak mooi egaal. Bij de rechtse begonnen "ribbetjes" zichtbaar te worden. Omdat ik ze al een paar keer gedragen had, durfde ik ze niet terug te brengen en ben ik er zo maar mee blijven lopen. Welke ongelukkige het andere paar gekocht heeft heb ik nooit geweten. Anders hadden wel elk een schoen kunnen verwisselen.

Theo van Fille van Mieke De ouders van Theo, Fille en Germaine, hadden een café en kapperszaak op de Vissenakenstraat. Theo leerde ook de stiel en werkte mee in de zaak als dameskapper. Later opende hij een kapsalon in de St-Barbarastraat (bruul). Theo was een joviale kerel. In zijn jeugd was hij, samen met Celis Valére, leider van de girojongens te KUMTICH. Helaas is hij te vroeg van ons heengegaan evenals zijn vriend Valére. Theo was ook aktief in de plaatselijke toneelkring. Hij was een zeer behoorlijk akteur. Over zijn vader Fille even dit. Bij de komst van de televisie had Fille in zijn café ook een tv geplaatst. Deze stond zodanig opgesteld dat Fille van in de spiegel waar hij haar knipte de tv kon zien. Wanneer je in de stoel zat en er was een programma dat Fille intresseerde dan kon je het resultaat wel aan je kop zien. De mensen waren toen echter veel verdraagzamer en namen dat er maar bij.In die tijd "stak het ook allemaal niet zo nauw".

.Pirke de beuveuder . .Pirke de beuveuder was een vriendelijk en zachtaardig man. Ik heb hem nooit anders weten doen dan bier uitvoeren. Eerst nog met paard en kar. Dat beest moet een engelengeduld gehad hebben. Hoeveel uren zou die knol niet aan een of ander cafe op zijn baas hebben staan wachten. Gelukkig voor Pirke kende dat paard zijn weg naar huis blindelings. Later kocht hij een VW camionette. Dat was ook nogal iets. Aan een duizeligwekkende snelheid van +/- 25 km/uur snorde hij door het dorp. Ik geloof niet dat hij ooit zijn vierde "vitesse" gebruikt heeft.Hij was ook nogal zuinig op "zijne naft". Wanneer hij vanuit de Kapelstraat aan de Grote Steenweg kwam, (toen stonden daar nog geen lichten) en er naderde verkeer vanuit TIENEN of LEUVEN dan zette hij de motor af. Pas wanneer hij geen wagens meer zag startte hij terug en reed de steenweg over. Gelukkig reden er in die tijd nog niet teveel voertuigen. Hoe die man zijn rondes rondkreeg is een raadsel. Want buiten KUMTICH had hij ook een "tourné" in HOKSEM en BREISEM. In die tijd werden er nog veel bals gehouden en het gebeurde meermaals dat men er dreigde zonder bier te vallen. Geen nood, Pirke was steeds op de bals aanwezig en binnen de kortste keren stond hij er met een paar vaten en waren de inrichters weer gerust. Wanneer hij zijn caferonde deed waren er altijd enkele slimmerikken die Pirke steeds vooraf waren. Zij wisten dat hij in ieder cafe een "tourné generale" gaf. Zo dronken zij de ganse namiddag omzeggens gratis. Pirke wist dat ook wel maar nooit heeft hij hier een opmerking over gemaakt. Zo was Pirke.Aan mijn broer Willy had Pirke een goede hulp. In zijn vrije tijd ging hij altijd met Pirke mee op ronde. Twee voordelen voor Pirke. Ten eerste werd zijn werk er aanzienlijk door verlicht en ten tweede kon mijn broer het stuur overnemen wanneer Pirke er eentje te veel op had. .Voortgaande op zijn aard woonde Pirke ook in de verkeerde straat. Zoals u kunt zien woonde hij in de Hoogmoedigestraat (nu St-Barbarastraat) Zijn persoon paste echter beter bij de Ootmoedigestraat (nu Tassinstraat)

Jomme . Naar ik steeds heb horen vertellen begon Jomme VANDEPUT een handel in landbouwmachines te KUMTICH. In welk jaar dit was weet ik niet doch het zal alleszins voor de oorlog zijn geweest. In die jaren nam hij ook deel aan de jaarlijkse landbouwtentoonstelling te TIENEN. Dan hing hij enkele mobiele machines aan zijn auto en bovenop die machines enkele kleinere. Zo tufte hij dan naar TIENEN. Tegen welke "vitesse" en hoelang hij er over deed is niet geweten. Later verhuisde de zaak naar TIENEN waar zij nu nog steeds gevestigd is in de Leuvensestraat. In 1968 werkte ik eveneens in de firma VANDEPUT. Er werkten toen verschillende mensen van KUMTICH bij Jomme. Zo herinner ik mij VANDENBROEK Albert (†)(Bare Broek) LUCKERMANS Achiel(†) (Chille van 't knijnekot)LUCKERMANS Achiel (Chilleke, zoon van) PEETERS Henri(†) (Rikske Snoesel) VANHOREBEEK Theo (de Witte) RESPEN Robert (de joenge raispen) - HUTS Roger (Den Huts van Brasem) en Annie DEKONINCK (Annie van 't klein Ingeland).In het reclameboekje staat de firma VANDEPUT maar liefst NEGEN maal met een advertentie van een volledig blad. Dit zal waarschijnlijk wel te maken gehad hebben met het feit dat zijn schoonzoon, Louis PANS, toen voorzitter was van USG KUMTICH.

Dit is het voorblad van het reclameboekje

Ik ben Alfred SCHEEPMANS,in 1949 geboren te KUMTICH en er opgegroeid. Aan de hand van een reclameboekje dat in 1968 uitgegeven werd door de voetbalclub USG KUMTICH, en dat ik al die tijd bewaard heb, beschik ik over enige dokumentatie aangaande de handelaars die in die tijd ons dorp rijk was. Uiteraard staan niet ALLE handelaars van KUMTICH in dit boekje. Mijn bedoeling is de handelaars uit die tijd in de kijker te zetten. Bij velen zal dit ongetwijfeld aangename herinneringen oproepen. Voor onze jeugd is het een enige gelegenheid om terug te gaan in een tijd die zij niet gekend hebben. Verder ga ik ook terug in de tijd van de voetablclub USG KUMTICH, te beginnen van in de jaren 40. Later volgen nog "vervlogen tijden" aan de hand van foto's "uit de oude doos". Ik hoop dat jullie er plezier zult aan beleven.