Hocking Green
Hocking Green Keukenappel van +/- 1860. Ook als eetappel vanaf Kerstmis. Bewaart tot jan. Een dof-groene die geel wordt bij rijping. Vast vlees. Behoudt bij koken zijn vorm.
Resistent ras tegen schurft en kanker.
Pear Apple
Pear Apple Geen verdere gegevens op ‘t ogenblik.
Rucola
Rucola
Ik dacht dat de Rucola, de pittige slagroente wel totaal bevroren zou zijn.
Ze staat er nog fris bij! Foto!
Vanmorgen kwam er een medewerker van het Bezoekerscentrum van Zoerselbos waar ze een weerstation hebben. Vorige zaterdag had men er – 11,8° C gemeten.
Dat is hier in vogelvlucht nog geen 2 km vandaan.
Welke peren planten
Hallo Daniel
Sinds begin dit jaar lees ik trouw jouw blog, omdat jij veel interessants te melden heb. Zelf doe ik ook nogal wat met fruit en groenten, weliswaar niet biologisch maar toch op een vrij natuurlijke wijze.
Nu wil ik graag nog drie hoogstamperen aanschaffen. Ik woon in NL in de gemeente Hulst, op 50 m afstand van de Belgische grens. Qua rassenkeuze zou ik bomen kunnen planten uit het Waasland, dat hier vlakbij is. De grond bij mij is zand, niet te nat en niet te droog. De bomen komen in gras te staan, in een hoogstamboomgaard waar ook runderen grazen. Mijn ervaring is dat er nogal wat bomen doodgaan, minstens een stuk of acht al, door zaken als droogte, muizen, perevuur of ze kwijnen als gevolg van schurft, soms kanker. Ik heb nu een stuk of zes hoogstammen van gemiddeld 10 jaar oud en toch kan ik eigenlijk nooit een rijpe peer eten.
Kun jij mij advies geven? Appels doen het bij mij redelijk tot goed, pruimen en kersen gaat ook wel, meestal redelijke tot goede groei en redelijk gezond.
Behalve gezond en groeikrachtig is mijn enige eis dat er af en toe eens wat lekkere peren aanhangen. En liefst geen modern ras.
Ik wilde bestellen, bij de NBS:
-Besi de Chaumontel
-Conseiller à la Cour
-Catillac/Pondspeer
Als reservepeer, ingeval niet voorradig, dacht ik aan:
-Zwijndrechtse wijnpeer
-Jodenpeer (Esperen)
- Bruine Kriekpeer
Is dit een goede keus? Of heb jij een beter voorstel?
Ik ben benieuwd naar jouw reactie Daniel.
Alvast bedankt en de groeten
Karel
Antwoord:
Het verbijstert mij dat:
1. Zoveel bomen doodgaan.
2. Er na 10 jaar nog geen vruchten zijn, zelfs rekening houdend dat het hoogstammen zijn.
Daar heb ik gewoon geen verklaring voor. Of bleef een rijke, organische bemesting achterwege?
Bij mij is ooit maar één perenboom die hier al stond doodgegaan. Zou het kunnen dat ik te kwistig was geweest met roze korrel? Die heb ik achteraf nooit meer aangeschaft.
Toen ik deze zomer in Wommelgem een bezoek bracht aan de boomgaard van Paul Boeye had ook hij problemen gehad met afstervende hoogstamperen. (Blog van 31/07). Marguerite Marrilat vormde de grote uitzondering.
Het lijkt mij intetressant links en rechts in de streek te informeren wat de bevindingen zijn met peren.
De Boomgaardenstichting biedt een formidabel assortiment aan. Wel was (is?) er het probleem dat er te veel verwisselingen tussen staken. Ik hoop dat je krijgt wat je vraagt.
Besi de Chaumotel is mij totaal onbekend. Ik heb er mijn documentatie bijgehaald.
André Leroy in zijn Dictionnaire de Pomologie van 1867 schrijft uitvoerig over dit ras dat al beschreven werd in 1675!
Matige groeikracht. De vruchtbaarheid is gewoon. De vruchten zjn groot. (Op hoogstam kleiner).Vruchtvlees: wit,halffijn, halfknakkend, sappig, steencellen. Sap: overvloedig, zoet-zuur, uitgesproken heerlijk parfun. Laat rijp, tot eind januari, zelfs februari. (Bij een voorgaande beschrijving lijkt het rijpingsstadium nu vroeger te liggen.)
Volgens Theyskens speelt de grond een belangrijke rol. In een warme, lichte bodem als in het zuiden van de provincie Antwerpen zijn de vruchten uitzonderlijk goed.
In compacte, vochtige en koude bodems is het resultaat zeer teleurstellend.
Ik zou de boom, na het wat hoger aanplanten, voorzien van een berg compost; een dikke boomschijf rond de stam, niet in de plantput.
Conseiller à la Cour Leroy beschrijft deze peer als Maréchal de Cour.
Groeikrachtige boom. Zeer vruchtbaar. Vruchten onder de middelmaat bij zware dracht. Eerste, soms tweede kwaliteit, als het sap te zuur is.
Het is een Belgische peer van Van Mons. ( In de komende tijd hoop ik de vertaling van ‘Histoire de Pomologie Belge’ van Joseph Theyskens op de blog te zetten.)
De Catillac, Pondspeer
Gezonde, groeikrachtige, zeer vruchtbare, grote keukenpeer. Bewaart
tot april. Uitstekende bakpeer. Net als de eerst genoemde peer al beschreven in 1675.
De genoemde reserveperen zijn eveneens de moeite waard.
Je zou bv ook aan de peer Wilma van Willy Mahieu van Jabbeke, een zeer goede winterpeer, kunnen denken.
Nieuws betreffende Brogdale
Nieuws betreffende Brogdale
Ik ontvang net volgende mail van mijn Engelse Fruitvriend Howard Stringer. (Zie blog van 24 sept.)
Hallo Daniel,
You will be happy to know that the National Fruit Collections will remain at Brogdale.
The Brogdale Trust has lost the new contract and they will now be managed by Reading University, who will be keeping the Collection where it is now.
So you can book for a visit again there. I will tell you how to do this when I know. It was only announced yesterday (20/12), so neither the Trust, nor the new set-up have made any detailed plans. The new contract will only come into force at the end of March.
For a copy of the Defra announcement see Joan's blog, "Fruit Forum"
Spread this around your circle please. - Howard.
Peren 2Peren 2
De auteur heeft het over de groeivormen van de bomen.
Als eerste behandelt hij de piramidevorm (bomen op kwee onderstam) te planten op 3 m van elkaar. Minstens 40 cm tussen de gesteltakken aanhouden.
Op een oog naar beneden snoeien om vertikale scheuten te vermijden.
De onderste takken worden veel minder ingesnoeid dan de bovenste.
Men bevordert de groei van zwakke takken door een inkerving boven de takinplanting, waardoor de verdere sapstroom geremd wordt en meer ten goede komt aan de onderstaande tak.
Als 2 komt de Fuseau, de spil- of kolomboom.
Deze bomen worden geplant op 75 cm tot 1 m van elkaar. We spreken van minstens 100 jaar geleden! En ik die dacht dat dat men toen haast enkel hoogstambomen kende!
De zijtakken snoeit men op 25 cm, hoogstens op 35 cm.
Zwakke takken bevordert men door ze langer te snoeien. Door een dwarse insnede boven der tak aan te brengen.
Onder de tak maakt men gelijktijdig een vertikale insnede. Deze laatste versterkt nog de sapstroom door het uitlokken van een helende werking.
OP WEG IN KAMEROENLeen (mijn oudste dochter) vandaag op weg in Kameroen
Dag grote en kleine schatten verspreid over dezen aardbol,
Het is hier vakantie!!! Dat geeft toch zo'n gelukzalig gevoel van niks moet; vrij te gaan en staan waar je wil, (binnen de limieten natuurlijk want er zijn hier ook nog altijd de grote putten in de weg!!!) Waarom is alles altijd relatief!!! Maar enfin : vrijheid. Morgen (Dit is vandaag 19 dec!) vertrek ik met de kindertjes (of eigelijk kinderen, de -tjes is er al af) naar het hoge Noorden van Kameroen. Ik ga het avontuur nog eens wagen met de auto, onze nu 2,5 jarige 4X4 Nissan X-trail. Ik zie er naar uit door de verscheidene landschappen van Kameroen te rijden. Eerst gaat de tocht (Van Douala, de haven- en grootste stad (3 miljoen) van Kameroen), naar de hoofdstad Yaounde, 260 km geasfalteerde weg, maar 3-baansvak en befaamd voor de vele dodelijke ongevallen. (staat zelfs vermeld in Guiness Book of Records) Na Yaounde verder in oostelijke richting naar Bertoua, diep in het regenwoud. Vorige keer hebben we daar miereneter gegeten (met gekookte banaan). Normaal eten (kip, rund, vis, enz. is duur en moeilijk te vinden) Daar overnachten we bij de katholieke zusterkes. Vorige keer was dat in het stikdonker want de electriciteit was uitgevallen. Gelukkig heb je niet veel licht nodig om te slapen! En boeiend om de volgende ochtend te ontwaken in een kamer die je nooit eerder hebt aanschouwd en nog boeiender om je kleren bij elkaar te zoeken. (Oei, is dat een kakkerlak in mijn schoen? Je krijgt van die eigenaardige gewoonten : telkens je schoenen checken voor je ze aantrekt.) Dan volgt er nog een stuk redelijk goede piste, donkerrode weg door het regenwoud, met wat geluk kom je niet al te veel enorme kamions tegen die gevallen woudreuzen naar de bewoonde wereld (zagerij) voeren want die kerels nemen de hele weg in beslag omdat ze toch de grootste en de sterkste zijn. Gelukkig rijden ze vooral 's nachts. Leuk door de dorpjes te rijden alhoewel er wel erg veel en soms verborgen ezelsruggen (aanschouwelijker woord voor verkeersdrempels) geplaatst zijn. De geiten en honden zijn soms vervelend. Vooral omdat ze zo gewend zijn aan motorgeluid dat ze niet meer boezjeren, luieriken! Luid toeteren helpt op den duur wel. En dan weer een plashalte inlassen voor Isis want die heeft duidelijk de kleinste blaas en drinkt als een kameel. De combinatie is vervelend, vooral als je een lange afstand piste wil afleggen binnen een bepaalde tijd. En rondomrond regenwoud, bomen in alle schakeringen van groen en hier en daar gele en rode felgekleurde bloemen. De kinderen zijn er snel op uitgekeken. Ik kan ze nu enkel meekrijgen met de belofte dat ze dvd's mogen kijken op mijn widescreen laptop. Dat zal helpen. En af en toe luidkeels meezingen met Natalia of K3 of een vorige Musical die we op school hebben opgevoerd. Tot we een grote put tegenkomen en de CD-speler er de brui aan geeft.... Het lastigste traject is Garoua-Boulai tot Ngaoundere, na de afsplitsing naar Tsjaad. Omwille van het oliepipeline-project is de piste tot daar goed onderhouden maar achter de afsplitsing is het putten troef. Een herademing als je Ngaoundere bereikt, mijn favoriete stadje in Kameroen. Op meer dan 1000 m hoogte gelegen, op het Adamoua plateau, pittoresk, veel Peul of Fulbe die zorgen voor de melk waar men heerlijke yoghurt van maakt. Mooi paleis van de Lamido, de plaatselijke chef. Met wat geluk zien we een fantasia, een optocht van prachtig uitgedoste paarden en ruiters, de nobelen die hun chef komen groeten. Die komen aangegalopeerd en stoppen voor hun chef die onder een grote parasol zit, zijn hoofd helemaal ingepakt in een spierwitte tulband die nog juist zijn ogen vrijlaat. Bij vele van die lamido's zie je nog Arabische trekken en een lichtere huidskleur. Deze keer gaan we op een 'ranch' overnachten die voor ornitologen het neusje van de zalm is. Meer dan 200 vogelsoorten kan je daar in de omgeving observeren. We zullen ons best doen en nemen alvast de kijker en het vogelboek mee. Nu gaat de tocht verder door de savanne, het wordt hoe langer hoe droger, mindere bomen, bruine kleuren troef maar als compensatie een oneindige horizon met tafelbergen in de verte. Zaaalig.
We kunnen het rustig aan doen want we moeten enkel naar Garoua, hopelijk hebben we wat tijd om de omgeving te verkennen, een wandelingetje te maken, fotootjes trekken tot de kinderen reclameren...
In Garoua blijven we overnachten bij Bapak Sadjo, een moslimnonkel van Aminou waar we ons thuis voelen en ik ga me informeren over het Benoue Park dat ik graag met de kinderen en moeke zou bezoeken op de terugweg. Buffels, zwarte neushoorns, hippo's enz. maar ook wel een regio met een slechte reputatie wat veiligheid betreft, vandaar eerst even informeren.
Dan naar Going, zien hoe moeke het stelt, Kerstmis vieren d.w.z. een rondedans met de dorpelingen en bilbili bier drinken. Tweede Kerstdag mijn Amerikaanse collega Vikki met haar dochter en vriend afhalen aan de luchthaven in Maroua, terug naar Going, gaan dansen in een naburige wijk van het dorp en de volgende dag met zijn allen naar WAZA nationaal park. Safari game drive 's avonds en 's morgens en in de namiddag terug naar Maroua waar zij terug op het vliegtuig stappen. Wij terug naar Going en enkele dagen later terugtocht met hopelijk een bezoek aan het Benoue Park...
Over Peren
Over Peren
Ik kreeg een echt interessant, oud boekje over peren terug in handen. Dr Joseph Theyskens Le Poirier Traité Pratique de sa culture. Description raisonnée des meilleurs Variétés de Poires à cultiver en Belgique Histoire de la Pomologie Belge.
Klein formaat 164 bladzijden. Een publicatiedatum kon ik niet ontdekken.
Diezelfde man heeft nog een ander werkje gepubliceerd.
La Vigne Traité pratique de sa culture sous verre et à l’Air libre suivi de l’histoire des Vignobles de Belgique van 1885.
Meer gegevens heb ik nog niet kunnen ontdekken. Wellicht is het meer dan 100 jaar geleden gepubliceerd.
Gegevens uit de praktijk spreken mij zeer aan.
Mijn ervaring met peren is in vergelijking met appels zeer beperkt. Daar kan dus nog veel aan gedaan worden.
Rond het begin van de vorige eeuw was de peer nog fruitsoort nummer één in België. “Il occupe le premier rang”.
De bedoeling is in de toekomst zaken die mij troffen door te geven.
ALEXANDRINE DOUILLARD
Alexandrine Douillard
Ik ben aan het uitkijken om nog een paar peren bij aan te planten.
Een van de mogelijkheden zou Alexandrine Douillard kunnen zijn.
De groeikracht is goed, de schurftgevoeligheid beperkt. Regelmatige en zeer goede vruchtbaarheid. Soms moet gedund worden, anders blijven de vruchten te klein. Vruchtvlees: smeltend, zoet, zeer goede kwaliteit.
Willy Mahieu raadt aan vanaf eind september te beginnen met het doorplukken, want te rijp geplukte vruchten worden zeer vlug buikziek. Dus niet rijp laten worden op de boom.
Dit ras werd in 1849 bekomen door de heer Douillard, architect te Nantes, Frankrijk.
Ontwatering
Ontwatering
Voor de verdere ontwatering heb ik het grachtje op het aardgastraché verlengd en wat uitgediept.
In de winter blijft het water veel langer staan is er ook duidelijk veel minder verdamping.
ALEIDE GELUKKIGALEIDE GELUKKIG
Ik ben er na een onderbreking in geslaagd om contact te krijgen met Aleide in het hoge, droge Noorden van Kameroen. Ter plekke is nog geen elektriciteit, zodat men voor het bijladen van de GSM naar Kaele moet, de naburige stad.
Dank zij het Jajah-programma op de computer kan ik goedkoop bellen naar haar GSM, tenminste als die opgeladen is. Het bellen met Skype is iets duurder.
Ze is heelhuids teruggekeerd van de busreis met dorpsgenoten naar het Mundangfestival van stamgenoten in Tsjaad, waar de meesten van dit volk wonen.
Hun dorpen zijn nog poverder dan in Going, waar al een paar gebouwen in betonstenen staan. Ginds zag Aleide enkel hutten.
Ze was opgetogen, want de Lawan, de dorpsoverste van Goig had aan het plaatselijk bestuur van CoZoeGo (Comité Zoersel-Going) een groot terrein gegeven in het centrum van het dorp.
Sodecoton, de maatschappij die de katoennijverheid in handen heeft, heeft de container al ter plaatse gebracht. Men is begonnen met het maken van de kleistenen voor de bouw van een gemeenschapshuis met vergaderlokalen, biblotheek enz.
Dit is een soort officiële erkenning van CoZoeGo.
FRUIT BEWAREN
Fruit Bewaren
We krijgen dus een lichte vorstprik, tot – 7 in de Ardennen. Voor de Kempen kan dat -6 worden.
Ik bewaar mijn fruit onder het afdak. De bewaring is er stukken beter dan binnenshuis.
Opdat peren iets vlugger zouden rijpen breng ik een kleine voorraad binnen.
Met de lichte vorst heb ik wel mijn voorzorgen genomen en de bakken afgedekt met een stevig tapijt. Dit is voldoende om lichte vorst te weren.
Als het later toch steviger moest vriezen gaat het fruit de kelder in.
Perzikman op bezoekPerzikman op bezoek
Vannamiddag kreeg ik bezoek van dorpsgenoot André De Bie, 79 jaar.Toen de senioren hier op bezoek kwamen kon hij er niet bij zijn.
Zijn grootste interesse gaat naar perzik. Destijds werd hij op weg gezet door Albert Van Riel, een vriend uit Wommelgem, intussen overleden.
Een roodvruchtige, lekkere perzik draagt zijn voorkeur weg. Zou het om een Sanguine de Savoie kunnen gaan?
Momenteel is André aan het uittesten wat voor resultaat het uitzaaien van dit ras geeft. Het lukkingspercentage is alvast gering. Met plakenting op andere zaailingperziken kweekt hij dit ras verder.
Ik ben alvast kandidaat voor een boompje.
KERSTMARKT
Ooievaar gemistOoievaar gemist
In de wei hier tegenover streek vorige zaterdag 8/12 een ooievaar neer. De gelukkige waarnemer was Jef Heiremans, die om 9u30 met materiaal van bij ons vertrok naar de Kerstmarkt. Jef is Natuurgids. Korte tijd daarna volgde ik. Spijtig heb ik niet opzij gekeken.
Blijkbaar trekken niet alle ooievaars naar het zuiden.
Bij de volwassen ooievaars is het een iets ander verhaal omdat de meeste ooievaars uit NW Europa afstammelingen zijn van reïntroducties. De vogels waarmee gestart werd zijn een 3-tal jaren gekooid gehouden zodat ze hun trekdrang verloren en niet in alle windrichtingen vertrokken toen ze werden vrijgelaten. Een groot deel van de volwassen vogels blijft dus nog ter plaatse overwinteren, ook omdat een deel van de ooievaars op latere leeftijd besluit om toch maar niet te ver te vliegen (bijvoorbeeld het vrouwtje van Daknam (Lokeren) ging haar eerste winter naar Spanje en is sinds ze broedt een lokale overwinteraar geworden). In Nederland blijven ongeveer 500 ooievaars overwinteren, op een totaal van 600 broedparen = ongeveer 1200 volwassenen, dus ongeveer 45% van de volwassen vogels.
Wat we de laatste jaren ook merken is dat de ooievaars vorsttrek vertonen zoals de kievit, vriest het in Nederland dan krijgen we in Vlaanderen groepjes van 5-20 ooievaars voor korte periode te zien, wordt het warmer gaan ze snel terug naar Nederland.
Gegevens uit: www.ooievaars.vlaanderen.be
Bomen in het water
Elk jaar staan mijn bomen weleens tot de hals in het water.WATEROVERLAST
De laatste dagen heeft het overvloedig geregend en voordien was de grond al oververzadigd.Schijn buiten zijn oevers
De rechter gracht staat een stuk minder hoog dan mijn linkerkant van de weg. Dit komt omdat de doorvoer verder onder de weg voor een stuk geblokkeerd is.SOLDAT LABOUREUR
Soldat Laboureur
Deze peer is een zaailing van majoor Esperen van Mechelen in dienst van het leger van het eerste keizerrijk (Napoleon). Hij zaaide deze peer tijdens een verlofperiode (1817-1820).
Sappige, vaste, kleine tot middelgrote peer. Typisch is de zoete, meloenachtige smaak.
De groeikracht is tamelijk goed, matig gevoelig voor schurft. De vruchtdracht treedt vroeg in en is goed.
Plukrijp eind september en bewaarbaar tot ongeveer midden november zegt Willy Mahieu.
Dat de seizoenen vervroegen zie je duidelijk uit de mededelingen van Andre Leroy, de befaamde Franse pomoloog. Hij zag de eerste in Frankrijk te Angers gekweekte vruchten, die geconsumeerd werden op 3 december 1842. Hij vermeldt er nog bij dat de vruchten van 1843 nog later gegeten werden. (Angers ligt in de Loirestreek een heel stuk zuidelijker dan wij.)
Ferromoonverwarring tegen Fruitmot
Ferromoonverwarring tegen Fruitmot
Op de uitstap naar de Moezel (blog van 2 sept.) vertelde de wijnboer over de succesvolle verwarring door ferromonen, zodat een schadelijk insect geen partner kon vinden om te paren en er aldus geen schade meer was aan de druiven.
De biotelers spuiten met een viruspreparaat bij de eileg van de fruitmot. De ontluikende wormpjes gaan er aan dood.
Onlangs werd het ferromoon Exomone®C van Makhteshim Agan Benelux & Nordic BV toegelaten. Het is een ferromoon tegen de bekende fruitmotmade in de vruchten van appels en peren.
Gebruik:
De werkingsduur van het ferromoon is ongeveer 75 dagen en dient dan vervangen te worden door een nieuw plaatje. Men heeft dus 2 plaatjes per jaar nodig.
Volgend jaar komt het product in de phytohandel.