Naar de inhoud

(Klein)fruitliefhebber

Voor de fruitliefhebber
seniorennet.beseniorennet.be

FEEST

Gisteren hadden we hier een dubbel feest: nieuwjaar voor enkele kleinkinderen: Jonathan, net 6, de jongste van de 17, Jasmien 9, Yamsi 12, Jonas straks 16. Vormselfeest voor Yamsi.

Daar hoort een goed wijntje bij. Normaal heb ik het voor rood. Op zo'n dag mag er een Chateau Neuf du Pape bij zijn en een Margaux.
Maar ongetwijfeld de beste wijn van de avond was de witte Sirius van de Hageling, de enige Belgische, biologische wijngaard, gelegen te Tienen.Een fantastische fruitbom.

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Daantje om 23:26 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Pomologie (Vervolg 1)

Pomologie (Vervolg 1)

Het elan van Mons en omgeving verspreidde zich over de rest van het land.

De Doyenné d’hiver, die mooie bewaarvrucht, werd bij het begin van de jaren 1800 bekomen door de Capucijnen van Leuven. Chatillon, oud directeur van het park van Enghien vond de Belle de Flandre of Fondante des bois in een bos in de omgeving van Aalst, eveneens bij het begin van de 19 de eeuw. Rond 1790 had men te Perk bij Vilvoorde een excellente en magnifieke peer ontdekt. De moederboom bestond nog in de tijd van Theyskens tegen de duiventoren van de hoeve “Dry Toren”, die ooit nog de woning was van de schilder David Teniers. In de omgeving van Vilvoorde spreekt men nog van Dry Toren, maar Van Mons herdoopte het ras als Beurré Diel.

De Double Philippe of Beurré de Mérode, van onbekende oorsprong, die toen al meer dan een eeuw bestond, werd actief gepropageerd.

Fortuné de Raismes, goudsmid te Enghien won in 1820 de Fortuné. Deze variëteit, vermeerderd door Parmentier wordt soms Beurré Parmentier genoemd.

Te Mechelen won graaf Coloma in 1808 de Urbaniste, fruit van eerste kwaliteit. De moederboom bestond nog in de tijd van de schrijver. Nog te Mechelen vond Nelis, raadgever aan het hof, tussen zijn zaailingen de Colmar Nelis.

De merkwaardige successen van de diverse zaaiers, en knappe vondsten hebben bij het begin van de eeuw geleid tot een grote pomologische beweging, waarvan prof Van Mons het voortouw nam.

Als Hardenpont de eerste en meest illustere zaaier was, dan was Van Mons de grote bevorderaar van de goede peren. Hij gaf sterke impulsen aan de fruitcultuur. Aldus mag hij terecht beschouwd worden als de grondlegger van de Belgische pomologie.

Van Mons werd te Brussel geboren in 1765. Hij deed zijn studies te Mol, dat toen een bekend college had, evenals meerdere gemeenten in De Kempen, o.a. Testelt waar P. Beckx, de oud generaal van de Jezuïeten studeerde. Tussen haakjes dient gezegd dat de colleges van die tijd niet uitblonken in luxe. Dit van Testelt was opgetrokken in leem en de principaal, een zekere Peeters, keerde na het lesgeven onmiddellijk terug naar zijn ploeg.

Van Mons werd door de het Frans Republikeins Bestuur gelast met de lessen scheikunde en natuurkunde aan de centrale school van departement van de Dyle. Hij bekwam de titel van apotheker en doctor in de geneeskunde  van de faculteit te Parijs. Tussen 1815 en 1830 gaf hij cursussen natuurkunde en landbouwkunde te Leuven.

Van Mons was een geboren tuinier. Vanaf zijn kinderjaren hield hij zich bezig met het zaaien van nieuwigheden. Voor dit doel gebruikte hij opeenvolgend telkens de nieuw bekomen pitten van peren. Met dit systeem bereikt men bijna voortdurend behoorlijke, maar geen uitmuntende vruchten.

Van Mons kweekte aldus een grote hoeveelheid nieuwe vruchten, waaronder meerdere goede, doch slechts enkele van eerste kwaliteit. Hij bezat te Brussel een kweektuin met 80.000 exemplaren, de meesten zaailingen van hem.

In 1819 werd hij plots onteigend op grond van publiek nut. Wat hij nog van zijn dierbare bomen kon redden bracht hij over naar Leuven.

Maar het lot achtervolgde Van Mons en in 1834 werd zijn aanplanting weer verstoord om er een gasfabriek te bouwen.

In 1840 kocht Alexandre Bivort wat er nog overschoot van de bomen van Van Mons en bracht ze in 1844 over naar Geest-Saint-Remy.

Van Mons stierf in 1841.

Als Van Mons, zeer actief man, met relaties met pomologen over gans Europa, grote diensten bewees aan de kwekerij en het vermeerderen van de excellente perenrassen, dan had hij anderzijds de grote fout de namen te veranderen die zij droegen op de plaats van hun ontstaan.

Aldus veranderde hij de Dry Toren in Beurré Diel; Fondante des bois in Beurré Davy ; De Orpheline d’Enghien in Colmar Deschamps, enz.

De beste rassen door Van Mons gewonnen zijn: Colmar d’Arenberg, Comte de Flandre, Conseiller à la Cour, Nec plus Meuris, Nouveau Poiteau, Thompson.

(Vervolgt. Hoe verder ik dit lees, hoe meer ik onder de indruk kom van wat toen verwezenlijkt werd!)

 

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Daantje om 10:59 Reageer op dit bericht

Nieuwe Aanplant in de Kleinfruitserre

Nieuwe Aanplant in de Kleinfruitserre

De eerste rij is kompleet : allemaal laatrijpende rode bessen, telkens in tweevoud. Rassen: Tatran, Mulka, Redpoll, Redwing en nog een onbekende.

De plantvoor werd verbeterd met bentoniet, het beste kleimineraal en met basalt, een hard vulkanisch gesteentemeel, dit voornamelijk om het vocht beter vast te houden. Verdere afdekking met compost en oude paardenmest. In de zomer kan hier nog grasmaaisel bovenop komen om de verdamping te remmmen.

Ik had 2 draden gespannen: op 60 cm en op 1,70 m. Met binddraad werd een bamboestok aan de bovenste draad vastgebonden. Hij steekt er nog een 15 tal cm bovenuit. De stok steekt samen met de opgaande tak in dezelfde binder aan de onderste draad, waarmee ook de opgaande tak een eerste maal wordt vastgezet. Hij steekt er 10 tal cm door. Daar de bamboestok niet in de grond steekt blijft hij meegaan. In de grond zou hij na een paar jaar gerot zijn. De opgaande tak wordt er tegenaan gebonden om volledig vertikaal te groeien. Het is de bedoeling dat de tak zo vlug mogelijk tot ongeveer 1,80m groeit.

De planten staan op 50 cm van elkaar. Tussenin heb ik enkele stekken gestoken. Vroeger kweekte ik 2 of 3 takken, nu blijft het één spil. De onderste takken, beneden ongeveer 60 cm werden verwijderd.

Tegen regen beschermde late rode bessen kunnen blijven hangen tot ongeveer Allerheiligen.

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:00 Reageer op dit bericht

Overzicht van de Belgische Pomologie

Dr Joseph Theyskens 

Overzicht van de Belgische Pomologie

(Ik vind het de moeite om deze enkele bladzijden te vertalen. Zo leer ik er ook mee. België was toen de wereldtop voor het ontwikkelen van nieuwe peren)

De peer is reeds lang bekend. Homerus, meer dan 1000 jaar voor Christus, maakt er melding van. Theophrastus,  300 voor Chr. citeert deze in zijn Historie der Planten. Plinius in de Romeinse tijd spreekt al over een groot aantal variëteiten. Caesar vond hier nog geen fruitbomen. Later brachten de Romeinen die naar onze streken. Tijdens de Middeleeuwen blijft men vaag over peren. In de 16 de eeuw is het Keizer Karel die de fruitteelt en het wijnmaken bevordert.

In het midden van de 18 de eeuw komt de grote doorbraak. In Frankrijk en in België teelde men slechts enkele goede peren. Besi de Chaumontel is tot op heden nog bekend. Verder de Bon Chrétien d’Espagne, de Beurré gris of roux, de Bergamotte Crassane, de Colmar d’hiver... Maar naast deze behoorlijke peren waren de meesten van minderwaardige kwaliteit en reeds lang verdwenen.

Dan verschijnt abbé Nicolas Hardenpont op het toneel, geboren te Mons in 1705. Hij studeerde aan de universiteit van Leuven, werd priester en vestigde zich in zijn geboortestad. Zijn tuin ligt net buiten de porte d’Havré. Hij zal ons enkele uitstekende rassen nalaten. Beginnen we met de koningin der peren, de Passe Colmar, bekomen in 1858. Dan de Beurré d’Hardenpont. Verder komen nog de Beurré Rance, de Délice d’Hardenpont en de Fondante du Panisel.

Hardenpont stierf in 1774. De tuin bleef in de familie en Theyskens vermeldt dat men in zijn tijd er nog de moederboom van de Beurré d’Hardenpont kon zien.

Hardenpont werd de eerste perenzaaier. Voordien was er enkel het toeval. Zijn voorbeeld werkte aanstekelig.

Zo won Capiaumont, apotheker te Mons de uitstekende Beurré Capiaumont. Donnat Leclercq, tuinier te Doornik, bekwam in 1770 de Calebasse à la Reine. L’abbé Duquesne, eveneens te Mons, zaaide rond 1809 de Marie-Louise. Nog te Mons was er Nicolas Liart met in 1808 zijn Beurré Liart, beter bekend als Beurré Napoleon. (Vervolgt)

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Daantje om 22:56 Reageer op dit bericht

Marcela

Marcela

 

Marcela is een zeer vroege herfstframboos, een van de laatste verwezenlijkingen van de reeds 18 jaar gepensionneerde Dr Derek Jennings, destijds de grote onderzoeker op het Scottish Crop Research Institute.

De variëteit is geschikt voor grootschalige productie en het fruit heeft een excellente houdbaarheid en uitstalleven (shelflife). Marcela rijpt in dezelfde periode als Autumn Bliss.

Bij proeven zowel in Kent als in Chili droeg Marcela meer dan 20 % meer dan Autumn Bliss.

Bij een proef in Portugal gaf Marcela een opbrengst van 20 ton/ha met een gemiddeld besgewicht van 4.Og.  Joan Squire, een door D. Jennings vroeger ontwikkelde, late herfstframboos haalt 18.3 ton/ha en 4.3g gemiddeld besgewicht.

De vruchten blinken, zijn hel rood en vertonen geen neiging tot verdonkeren, zoals dit het geval is met Autumn Bliss.

Momenteel worden door de firma Meiosis, gevestigd te East Malling, proefplantingen aangeboden aan de Engelse kleinfruittelers.

www.meiosis.co.uk

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Daantje om 00:09 Reageer op dit bericht

JASMIEN 9

Vanmorgen bij de jarige Jasmien, de oudste van onze jongste dochter Tinneke en Werner.
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Daantje om 20:13 Reageer op dit bericht

Vroeger geen ziektes ?

Vroeger geen ziektes ?

Bij Theyskens en Leroy tref ik nooit een aanduiding betreffende ziektegevoeligheid aan. In welke mate kwamen schurft, meeldauw en kanker vroeger voor?

Zijn er oudere bronnen die hierover wel berichten?

Willy Mahieu in zijn voor de liefhebber onmisbaar werkje “Appels en Peren  laagstammige fruitbomen van A tot Z  ISBN 90-209-6010-5” is ook in dit verband een gedegen bron. Bij mijn weten vind je deze deze gegevens nergens anders zo duidelijk.



1095-ee8a31a4c80b2794cadd08a911881542.JPG

1095-bf1740c1a168a8906e4dde65ac18fcc0.JPG
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Daantje om 20:06 Reageer op dit bericht

12. Josephine de Malines

12.  Josephine de Malines

Weinig schurftgevoelig.

Op kwee is een tussenstam nodig. ’t Best is de onderstam kwee Adams. Gaat goed op hoogstam. Zwakke groeier met afhangende takken. Goede vruchtbaarheid.

Vruchten onder de middelmaat, zalmkleurig vlees, zeer fijn, smeltend, zeer saprijk, zeer zoet, aromatisch, laatrijpend. (Ten tijde van Theyskens eind maart.)

Plukken tweede helft oktober; eetrijp januari-februari.

Dit ras werd in 1830 te Mechelen gewonnen door majoor Esperen en opgedragen aan zijn vrouw Joséphine Baur.



1094-fa0b893b417cb9e146661dfc0421b64b.JPG

1094-5c8646512002657c9c18f745760fee7b.JPG
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Daantje om 13:54 Reageer op dit bericht

11. Beurré d'Hardenpont (als leivorm)

11. Beurré d’Hardenpont (als leivorm)

Zeer schurftgevoelig (3-4 bij Mahieu).

Groeikrachtig, zeer vruchtbaar tegen een muur op ’t zuiden.

Grote vruchten van allereerste kwaliteit, rijp in december-januari.

Ras bekomen te Mons rond het midden van de 18 de eeuw door abbé Hardenpont.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Daantje om 21:58 Reageer op dit bericht

10. Passe-Colmar

10. Passe-Colmar (als leivorm tegen een zuidermuur).

Gemiddelde groeikracht, zeer vruchtbaar op zekere leeftijd.

Vrucht: gemiddeld, gele pel met  rosse vlekken. Smeltend, uiterst sappig vlees, wijnachtig, delikaat aroma. Verrukkelijk fruit, de koningin der peren, te eten van december tot februari.

De Passe-Colmar is een Belgische peer, gewonnen te Mons door abbé Hardenpont in 1758.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Daantje om 14:33 Reageer op dit bericht

9. Nouvelle Fulvie

9. Nouvelle  Fulvie

Nog een peer waar ik nog niet van gehoord heb.

Boom van gemiddelde groeikracht, zeer vruchtbaar.

Grote vruchten, minder op hoogstam. Smeltend vruchtvlees, zeer saprijk, fijn aroma. Peer voor december.

Nouvelle Fulvie is een Belgische peer in 1864 bekomen door Xavier Grégoire-Nelis te Jodoigne.

Ik zie dat dit ras o.a. te bekomen is bij André Hendrickx te Stabroek.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Daantje om 23:06 Reageer op dit bericht

8. Besi de Chaumontel

8. Besi de Chaumontel

Matig groeikrachtige boom, wordt na enkele jaren wel zeer vruchtbaar. Warrige takvorming.

“Greffé sur cognassier on le cultivera de préférence en contre-espalier ou en buisson” . (Deze teeltvormen worden later uitgelegd.)

De beste vorm voor dit ras is evenwel de hoogstam.

Middelmatig grote vruchten, op leivormen veel groter.

Vruchtvlees half smeltend, zeer sappig, zoet, wijnachtig, zeer fijn aroma. Rijp: november; bewaart tot januari, soms nog later. Vraagt wel een goede grond. Stelt teleur in compacte, vochtige, koude gronden.

Deze grond kan men wel geschikt maken door ophoging van een dertigtal cm met verbeterde grond en dan te planten.

Besi de Chaumontel is een oud Frans ras, in 1675 beschreven door de Franse pomoloog Merlet. Chaumontel ligt niet ver van Chantilly, in het departement Seine-st-Oise.

Hoe vind je dit bericht? 7 stemmen
Geschreven door Daantje om 23:04 Reageer op dit bericht

Teeltvormen Contre-Espalier en Buisson

De Teeltvormen Contre-Espalier en Buisson

Contre-Espalier (Vrije Leivorm)

De teelt van peer als ’Contre-Espalier’, net als in ‘fuseau’ (zie vroeger) is eigen aan de kweeonderstam en is de beste vorm voor kleine (moes)tuinen.

De ‘contre-espalier’ is de vrijstaande leiboom.

Hij wordt ondersteund door een of andere (paal en draad)constructie met een hoogte van 2 tot 3 m.

Er zijn verschillende vormen. Het meest voorkomend is de ‘cordon verticale ou oblique’ (enkelvoudige verticale snoer) Theoretisch kan men planten op 30cm van elkaar, maar 40 à 50 cm is gebruikelijker.

Soms teelt men ook dubbele verticale snoeren.

De cultuur als liggend snoer aan een draad op 40 – 50 cm boven de grond, om als afboording te dienen, is in het algemeen niet aan te raden. De heer Theykens had met bepaalde rassen succes. De Poire de Tongre of Durondeau gaf hem jaarlijks een flinke opbrengst magnifieke vruchten.

De Buisson of Struik

De eerste twee jaar jaar gaat men te werk als voor de vorming van een piramide. Daarna laat men de natuur haar werk doen. Enkel zorgt men voor behoud van het evenwicht in de kroon.

Bij deze teeltvorm op kweeonderstam plant men op 2,5 m.Ook bij zaailing kan men op deze wijze te werk gaan maar dan plant veel ruimer.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Daantje om 22:59 Reageer op dit bericht

7. Napoléon-Beurré Liart

7. Napoléon-Beurré Liart

Leroy beschrijft het ras als Napoléon Premier.

Nog een peer die ik helemaal niet ken. In de lijst van de N.B.S. vind ik deze bij de bijzondere peren als Beurré Napoleon, de naam die de grote Duitse pomoloog Diel gebruikte.

Deze excelente peer werd in 1808 bekomen door Liart, handelaar te Mons.

Op kwee te telen met tussenstam, maar is meer geschikt als hoogstam. Matige groeikracht, voldoende vruchtbaarheid. Grote vruchten, zeker als deze van beschutte leivormen komen.

Vruchtvlees: wit en fijn, alhoewel wat steencellen, smeltend en zeer saprijk. Sap: Overvloedig en zeer zoet, verfrissend, uitgesproken en zeer aangenaam aroma.

Rijp half oktober, tot eind november.  Eerste kwaliteit.

Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door Daantje om 23:19 Reageer op dit bericht

Van 1 Serre naar 2

Van 1 Serre naar 2

Vroeger had ik 1 Filclairserre, een gesloten en een halfopen, aan elkaar gebouwd.

Daar waar vroeger de kleinfruitserre stond, loopt nu de aardgasleiding. Daarop mag geen serre staan.

Vandaag werden de serres opnieuw opgezet door Filclair. De tweede serre staat nu op een nieuwe plaats.

Geen problemen meer met heropplant van het kleinfruit. De grond is niet omgewoeld en is straks voldoende droog.

Ik kijk al uit om met Allerheiligen verse rode bessen te eten rechtsstreeks van de struik. Dat lukt aardig met de late rassen, zoals ik vroeger al heb kunnen ondervinden. Een voorwaarde, het mag haast niet vriezen voor die tijd, wat de laatste jaren meestal het geval was.

Hoe vind je dit bericht? 8 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:21 Reageer op dit bericht

De laatste Hand  aan de Kleinfruitserre
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:17 Reageer op dit bericht

Meer van (Klein)fruitliefhebber

↑ Terug naar de berichten